Zielona Pożywka
Kraj
Produkcja
Budżet
$4 000 000
Opłaty
$3 600 000
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Walter Seltzer, Russell Thacher
Operator
Kompozytor
Fred Myrow
Artysta
Casting
Instalacja
Samuel E. Beetley
Cały zespół (28)
Cały zespół (28)
Krótki opis
Jest rok 2022. Nowy Jork zamieszkuje 40 milionów ludzi. Ze względu na wyczerpanie większości surowców naturalnych panuje głód, jedzenie jest rarytasem, na który stać jedynie najbogatszych. Detektyw Robert Thorn, badając sprawę tajemniczego morderstwa dyrektora korporacji Soylent, produkującej jedzenie, natrafia na ślad szokującej prawdy o syntetycznej żywności, którą karmi się ludność. Okazuje się, że tytułowa zielona pożywka nie ma niczego wspólnego z planktonem czy też ziarnami soi.
Co pozostało za kulisami
- Scenę pościgu w finale filmu kręcono bez żadnych replik i dialogów, ponieważ autorowi scenariusza, Stanleyowi R. Greenbergowi (1927-2002), nie chciało się, żeby powstał film akcji. Co więcej, w kontrakcie konkretnie wskazano, że poza tym, co jest w scenariuszu, nie można dodawać (ani usuwać przy montażu) żadnych replik i dialogów.
- Scenę pościgu w finale filmu nakręcono bez żadnych kwestii i dialogów, ponieważ autor scenariusza Stanley R. Greenburg (1927-2002) nie chciał, aby powstał film akcji. Co więcej, w kontrakcie wyraźnie zaznaczono, że poza tym, co widnieje w scenariuszu, do filmu nie można dodawać (ani usuwać podczas montażu) żadnych kwestii ani dialogów.
- Podczas zdjęć Edward G. Robinson (1893-1973) był już prawie całkowicie głuchy. Słyszał tylko wtedy, gdy ktoś mówił mu bezpośrednio do ucha. Sceny jego rozmów z innymi ludźmi trzeba było powtarzać kilka razy, dopóki w końcu nie wyczuł rytmu dialogu. Gdy reżyser Richard Fleischer (1916-2006) dawał komendę „Stop!”, Robinson często jej nie słyszał i z przyzwyczajenia grał scenę dalej.
- Kiedy Thorne w wykonaniu Charltona Hestona (1923-2008) dowiaduje się, że nie zdążył zapobiec samobójstwu Sola Rota (którego grał Robinson), zaczyna płakać. Według wywiadu z Robertem Osbornem w 1997 roku, Heston naprawdę płakał – tak bardzo poruszyła go gra Robinsona. Sam Robinson już wiedział, że ma raka, ale trzymał to w tajemnicy przed innymi aktorami i członkami ekipy filmowej. Wiedział również, że to jego ostatni film. Zmarł dziesięć dni po zakończeniu zdjęć.
- Podczas kręcenia filmu Edward G. Robinson (1893-1973) był już prawie całkowicie głuchy. Słyszał tylko wtedy, gdy ktoś mówił mu prosto do ucha. Sceny jego rozmów z innymi ludźmi musiano powtarzać kilka razy, aż w końcu uchwycił rytm dialogu. Kiedy reżyser Richard Fleischer (1916-2006) dawał komendę „Koniec!”, Robinson często jej nie słyszał i kontynuował z rozpędu grę.
- Kiedy Thorne w wykonaniu Charltona Hestona (1923-2008) dowiaduje się, że nie zdołał zapobiec samobójstwu Saula Rotha (granego przez Robinsona), zaczyna płakać. Z wywiadu udzielonego Robertowi Osborne'owi w 1997 roku wynika, że Heston naprawdę płakał – tak bardzo wstrząsnęła nim gra Robinsona. Sam Robinson wiedział już, że ma raka, ale trzymał to w tajemnicy przed innymi aktorami i członkami ekipy. Wiedział również, że jest to jego ostatni film. Zmarł dziesięć dni po zakończeniu zdjęć.
Podobne filmy
8.3/10
8.1/10
8/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.7/10
7.7/10
7.7/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
