Francuski Łącznik
Doyle is bad news - but a good cop.
Kraj
Budżet
$1 800 000
Opłaty
$51 702 590
Reżyser
Aktorzy
Gene Hackman, Roy Scheider, Fernando Rey, Tony Lo Bianco, Marcel Bozzuffi, Frédéric de Pasquale, Bill Hickman, Ann Rebbot, Harold Gary, Arlene Farber
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Philip D'Antoni, G. David Schine
Operator
Kompozytor
Don Ellis
Artysta
Casting
Robert Weiner
Instalacja
Gerald B. Greenberg
Cały zespół (41)
Cały zespół (41)
Krótki opis
"Popeye" Doyle (Gene Hackman) i jego partner Buddy Russo (Roy Scheider) są nowojorskimi policjantami z wydziału narkotykowego. Inwigilują właściciela małego sklepu ze słodyczami sądząc, że jest on powiązany z przemytem narkotyków i może ich zaprowadzić do francuskiego łącznika. Oparty na autentycznej historii, ten trzymający w nieustannym napięciu thriller został nagrodzony w 1971 roku aż 5 Oscarami za najlepszy film, reżyserię, scenariusz, montaż i dla najlepszego aktora pierwszoplanowego (Hackman).
Co pozostało za kulisami
- Amerykański Instytut Filmowy uznał ten film za jeden z największych w historii kina.
- Produkcja filmu rozpoczęła się w listopadzie 1970 roku i zakończyła się w marcu 1971 roku.
- Fabuła filmu oparta jest na prawdziwych wydarzeniach, a także ich nowelizacji autorstwa Robina Moore'a.
- Zdjęcia sceny obserwacji w metrze zajęły dwa dni, a jeden z wagonów metra, o numerze 6609, został zachowany w nowojorskim Muzeum Transportu Publicznego.
- Był to pierwszy film z ratingiem „R”, który zdobył Oscara jako najlepszy film po wprowadzeniu systemu ocen kinematograficznych.
- W 2005 roku film został wybrany do przechowywania w Krajowym Rejestrze Filmów Stanów Zjednoczonych jako "kulturowo, historycznie lub estetycznie znaczący".
- Początkowo na rolę "Popeye'a" Doyle'a wybrano Petera Boyla, jednak ten odmówił, ponieważ jego agent uważał, że film zakończy się porażką.
- Frydkin był przeciwny obsadzeniu Hackmana w roli głównej i widział w niej Paula Newmana, ale jego kandydatura została odrzucona z powodu ograniczonego budżetu. Wtedy do roli rozważano Jackiego Glisona i nowojorskiego felietonistę Jimmy’ego Breslina, który nigdy wcześniej nie grał. Jednak do tego czasu Glison stał się „trucizną” dla frekwencji kinowej po niepowodzeniu filmu „Żygo” z jego udziałem, a Breslin odmówił prowadzenia samochodu w scenie pościgu. Rozważano także Steve’a McQueena do roli głównej, ale on nie chciał występować w kolejnym filmie policyjnym po „Bullitt”. Ponadto, jego gaża, podobnie jak Newmana, przekraczała budżet filmu. Charles Bronson również próbował swoich sił w tej roli. Frydkin prawie zgodził się powierzyć rolę Rodowi Taylorowi (który, według Hackmana, aktywnie się o nią ubiegał), również zatwierdzonemu przez studio, zanim ostatecznie zdecydował się na Hackmana.
- Wybór Fernanda Raya do roli przemytnika Alena Charniera okazał się udany przez pomyłkę. Friedkin poprosił swojego asystenta o znalezienie hiszpańskiego aktora, którego widział we francuskim filmie Louisa Buñuela „Dzień piękności”. Roli tej dokonał Francisco Rabal, ale Friedkin nie znał jego nazwiska i zamiast tego skontaktowano się z Rayem, który grał w kilku innych filmach Buñuela. Kiedy Rabal został w końcu odnaleziony, okazało się, że nie mówił ani po francusku, ani po angielsku, a Ray został zatwierdzony do filmu. Jednak, co jest jeszcze bardziej ironiczne, po montażu filmu ekipa filmowa uznała, że francuski Ray’a jest nie do zaakceptowania w filmie. Dźwiękowcy postanowili podłożyć mu głos po francusku, zachowując jednocześnie dialogi w języku angielskim.
- Według Williama Friedkina, jego decyzja o wyreżyserowaniu filmu zrodziła się podczas rozmowy z Howardem Hawksem, którego córka mieszkała z Friedkinem w tym czasie. Friedkin zapytał Hawksa, co ten myśli o jego filmach, na co Hawks szczerze odpowiedział, że wszystkie są "beznadziejne". Jego zdaniem, ludzie nie potrzebują historii o czyichś problemach ani psychologicznej zagmatwaniu: "Najważniejsze, czego potrzebują, to akcja" – i poradził Friedkinowi, żeby ten "zrobił dobry pościg. Zrobił to lepiej, niż ktokolwiek kiedykolwiek zrobił".
- Scena pościgu Popeye'a za zabójcą Nicolim przeszła do wszystkich światowych podręczników filmowych i jest uważana za przełomową dla dalszego rozwoju gatunku "thriller".
- Początkowo do roli „Popeye'a” Doyle'a wybrano Petera Boyla, jednak ten odrzucił propozycję, ponieważ jego agent uznał, że film okaże się klapą.
- Friedkin był przeciwny obsadzeniu Hackmana w głównej roli i widział w niej Paula Newmana, ale jego kandydatura została odrzucona ze względu na ograniczenia budżetowe. Wówczas o rolę ubiegali się Jackie Gleason oraz nowojorski publicysta Jimmy Breslin, który nigdy wcześniej nie grał. Jednak do tego czasu Gleason stał się „trucizną” dla wpływów z biletów po klęsce filmu „Zygaux” z jego udziałem, a Breslin odmówił prowadzenia samochodu w scenie pościgu. Do głównej roli rozważano Steve'a McQueena, ale on nie chciał grać w kolejnym filmie policyjnym po „Bullittcie”. Ponadto jego honorarium, podobnie jak w przypadku Newmana, przekraczało budżet obrazu. O rolę ubiegał się również Charles Bronson. Friedkin prawie zgodził się oddać rolę Rodowi Taylorowi (który, według Hackmana, aktywnie o nią zabiegał), zatwierdzonemu również przez studio, zanim ostatecznie zdecydował się na Hackmana.
- Wybór Fernando Reya do roli przemytnika Alena Charniera okazał się sukcesem przez pomyłkę. Friedkin poprosił swojego asystenta o znalezienie hiszpańskiego aktora, którego widział w francuskim filmie Luisa Buñuela „Piękna z dnia”. Rolę tę grał Francisco Rabal, ale Friedkin nie znał jego imienia i zamiast tego skontaktowano się z Reyem, który występował w kilku innych filmach Buñuela. Kiedy w końcu odnaleziono Rabala, okazało się, że nie mówi on ani po francusku, ani po angielsku, a Rey został już zatwierdzony do filmu. Jednak co jeszcze bardziej ironiczne, po montażu filmu ekipa uznała, że francuszczyzna Reya jest nieakceptowalna. Inżynierowie dźwięku postanowili przeredagować jego kwestie francuskie, zachowując jednocześnie kwestie w języku angielskim.
- Fabuła filmu oparta jest na prawdziwych wydarzeniach, a także na ich novelizacji autorstwa Robina Moore'a.
- Według Williama Friedkina decyzja o nakręceniu filmu zapadła podczas rozmowy z Howardem Hawksem, którego córka mieszkała wówczas z Friedkinem. Friedkin zapytał Hawksa, co sądzi o jego filmach, na co ten odpowiedział wprost, że wszystkie są „do bani”. Jego zdaniem ludzie nie potrzebują historii o cudzych problemach czy psychologicznych wywodów: „Głównym elementem, którego potrzebują, jest akcja” – i poradził Friedkinowi, aby ten „stworzył dobrą pościg. Zrobił to lepiej, niż ktokolwiek wcześniej”.
Podobne filmy
8.1/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
7.7/10
7.7/10
7.7/10
7.6/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
