Podejrzenie
Kraj
Produkcja
Budżet
$1 800 000
Opłaty
$4 500 000
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Harry E. Edington
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Krótki opis
John Aysgarth (Cary Grant), bogaty i niestały w uczuciach mężczyzna, wiąże się z dziewczyną (Joan Fontaine), wywodzącą się z statecznej rodziny. Małżeństwo nie jest udane, bowiem mąż nie zamierza się ustatkować, nie poświęca żonie czasu, przyłapywany jest przez nią na kłamstwach. Skutkuje to narastającą nieufnością wobec niego, kobieta zaczyna się obawiać o swoje życie...
Co pozostało za kulisami
- Hitchcocka można dostrzec w połowie filmu – wrzuca list do wiejskiej skrzynki pocztowej.
- W filmie występuje znana scena – kiedy główny bohater w ciemności wchodzi po schodach, niosąc żonie szklankę mleka – i w całkowitej ciemności szklanka dosłownie świeci, przyciągając wzrok widzów. Hitchcock osiągnął ten efekt, umieszczając źródło światła wewnątrz szklanki.
- Joanne Fontaine (1917-2013) tak spodobała się Lina z powieści z 1932 roku, znana pod pseudonimem Francis Iles autorstwa Anthony’ego Berkley’a (1893-1971), że po przeczytaniu powieści napisała do Hitchcocka, że jest gotowa zagrać tę rolę nawet bez honorarium, jeśli kiedykolwiek podejmie się ekranizacji.
- W filmie znajduje się słynna scena, w której główny bohater w ciemności wchodzi po schodach, niosąc żonie szklankę mleka; w całkowitej ciemności szklanka ta dosłownie świeci, przyciągając uwagę widzów. Efektu tego Hitchcock osiągnął, umieszczając źródło światła wewnątrz szklanki.
- W filmie jest znana scena, w której główny bohater w ciemności wchodzi po schodach, niosąc żonie szklankę mleka, i w całkowitej ciemności ta szklanka dosłownie się świeci, przyciągając uwagę widzów. Tego efektu Hitchcock osiągnął, umieszczając źródło światła wewnątrz szklanki.
- Joan Fontaine (1917-2013) tak bardzo spodobała się postać Liny z powieści z 1932 roku autorstwa Anthony'ego Berkley'a (1893-1971), piszącego pod pseudonimem Francis Iles, że po przeczytaniu książki napisała do Hitchcocka, iż jest gotowa zagrać tę rolę nawet bez honorarium, jeśli ten kiedykolwiek zdecyduje się na ekranizację.
- Później reżyser Alfred Hitchcock (1899-1980) opowiadał w licznych wywiadach, że pewien wysoko postawiony pracownik firmy „RKO Pictures” zarządził wycięcie z filmu wszystkich scen, w których postać Cary’ego Granta (1904-1986) wyglądała groźnie. Kiedy wszystkie takie sceny zostały wycięte, okazało się, że długość filmu skróciła się do 55 minut. Trzeba je było ponownie wmontować w film, ponieważ, jak sam Hitchcock stwierdził, kręcił wszystkie części filmu w taki sposób, że normalnie zmontować wszystko razem można było tylko jednym sposobem. Ta technika filmowania nazywała się „in-camera editing” (zamiast sekwencyjnie montować materiał po zakończeniu zdjęć, reżyser lub operator kręci sekwencje w ścisłym porządku) i Hitchcock stosował ją podczas pracy nad thrillerem „Rebeka” (1940), aby nie pozwolić producentowi Davidowi O. Selznickowi (1902-1965) ingerować w proces montażu filmu.
- Hitchcocka można zobaczyć w połowie filmu – wrzuca list do wiejskiej skrzynki pocztowej.
- Hitchcocka można dostrzec w połowie filmu – wrzuca on list do wiejskiej skrzynki pocztowej.
- Początkowo Hitchcock zamierzał, aby Johnny był winny, ale studio nalegało, że publiczność nie zaakceptuje Cary’ego Granta w roli mordercy. W oryginalnym zakończeniu Johnny zabija Linę, zatruwając ją mlekiem, ale zdradza się, wysyłając list, który ona napisała.
- W późniejszych licznych wywiadach reżyser Alfred Hitchcock (1899-1980) opowiadał, że pewien wysokiej rangi pracownik firmy „RKO Pictures” nakazał wyciąć z filmu wszystkie sceny, w których postać grana przez Cary'ego Granta (1904-1986) wyglądała groźnie. Gdy wszystkie takie sceny zostały usunięte, okazało się, że czas trwania filmu skrócił się do 55 minut. Musiały one zostać przywrócone, ponieważ, według słów samego Hitchcocka, nakręcił on wszystkie części filmu w taki sposób, że prawidłowy montaż całości był możliwy tylko w jeden jedyny sposób. Technika ta nazywała się „in-camera editing” (zamiast sekwencyjnej edycji materiału po zakończeniu zdjęć, reżyser lub operator filmuje sekwencje w ścisłej kolejności); Hitchcock zastosował ją podczas pracy nad thrillerem „Rebecca” (1940), aby nie pozwolić producentowi Davidowi O. Selznickowi (1902-1965) ingerować w proces montażu obrazu.
Podobne filmy
8.1/10
8/10
7.8/10
7.7/10
7.7/10
7.4/10
7.4/10
7.3/10
7.2/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
