Płatny morderca
![Wideo do filmu Płatny morderca — The Killer (1989) ORIGINAL TRAILER [HD 1080p]](https://i.ytimg.com/vi/Cdxehm0NxkU/sddefault.jpg)
Kraj
Produkcja
Budżet
$0
Opłaty
$2 350 174
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Lowell Lo Koon-Ting
Artysta
Hui Wai-Kwok
Casting
Instalacja
Fan Kung-Wing
Cały zespół (28)
Cały zespół (28)
Krótki opis
Jeff (Chow Yun-Fat) jest płatnym zabójcą, kierującym się kodeksem honorowym, likwidującym jedynie przestępców. Podczas wykonywania swojego ostatniego zlecenia przypadkiem sprawia, że wzrok traci Jennie (Sally Yeh), śpiewaczka w nocnym klubie. Targany wyrzutami sumienia zabójca postanawia zaopiekować się dziewczyną i zdobyć pieniądze na operację mającą przywrócić jej wzrok. Sprawy komplikują się, gdy wychodzi na jaw, że nie jest już potrzebny swoim pracodawcom i został na niego wydany wyrok śmierci. Śladami Jeffa podąża również bezkompromisowy policjant, Li Ying (Danny Lee Sau-Yin). Losy bohaterów przetną się i choć stoją oni po dwóch stronach prawa, zrozumieją, że mają ze sobą wiele wspólnego.
Co pozostało za kulisami
- W filmie wykorzystano prawdziwą broń palną. Ze względu na surowe przepisy w Hongkongu, całą broń trzeba było importować, a jej użycie na planie zdjęciowym było ściśle kontrolowane. Po zdjęciach scen strzeleckich na ulicach Hongkongu policja często otrzymywała skargi od mieszkańców na hałas.
- W uzyskaniu zgód pojawiły się trudności, dlatego niektóre ujęcia sceny zabójstwa Tony’ego Wonga kręcono pod pretekstem, że reżyser John Woo realizuje dokument o corocznym wyścigu łodzi smoczych. Woo nakręcił znaczną część materiału (dokładnie wyścig łodzi) pięć miesięcy wcześniej, a teraz zabrał ze sobą tylko kilku kluczowych członków ekipy, aby dokończyć resztę. Woo sam zmontował scenę z wyścigiem łodzi, poświęcając na to trzy tygodnie. Właściwie Woo, wielki miłośnik musicali, zamierzał przedstawić cały ten epizod jako numer muzyczny. Montował go nawet w rytm ścieżki dźwiękowej.
- Wszystkie sceny walki John Woo wymyślał i dopracowywał bezpośrednio na planie, od razu omawiając je z aktorami, kaskaderami i koordynatorem kaskaderki. Woo nigdy nie rozpisuje scen walki i sztuczek filmowych z wyprzedzeniem, częściowo z obawy przed kradzieżą pomysłów, częściowo dlatego, że woli pracować (jak sam mówił w wywiadach) „jak artysta”, u którego „wszystko zależy od nastroju”. Planując sceny niezwiązane z walką (powiedzmy, dialogi), Woo często improwizuje i zmienia wszystko w ostatniej chwili.
- Zdjęcia sceny, w której bohater Chow Yun-Fata odbija Sally Ye od przestępców, dały się we znaki wszystkim, a szczególnie samemu Yun-Fatowi, ponieważ nie znosi przemocy. John Woo musiał namawiać aktora, aby się opanował i aby jego gra w końcu wyglądała wiarygodnie. Yun-Fat przestał się hamować, zadając ciosy, i wkrótce trzeba było go nawet prosić, aby był trochę delikatniejszy, ponieważ ciosy były tak mocne, że kilku kaskaderów odniosło obrażenia. W scenie w świątyni sam Yun-Fat ucierpiał, kiedy na jego twarz spadł kawałek tynku i aktor omal nie stracił oka.
- Producenci (a był to Tsui Hark) film absolutnie się nie podobał i zażądał całkowitego ponownego montażu. Uważał on między innymi, że w centrum opowieści powinien znajdować się policjant, a nie przestępca, i że film powinien rozpoczynać się sceną, w której widzowie zostaną z nim przedstawieni. Jego zdaniem scenę w restauracji, po której bohaterka Sally Ye oślepła, należało całkowicie wyciąć i wstawić do filmu tylko niektóre jej fragmenty później w formie retrospekcji. Ani John Woo, ani pozostali członkowie ekipy filmowej nie zamierzali spełniać jego żądań, a on nie mógł nalegać, ponieważ wkrótce zaplanowano premierę filmu w Hongkongu. Po premierze na Tajwanie film zyskał szaloną popularność.
- Na zrealizowanie finałowej sceny potrzeba było 36 dni. Kręcono ją w budynku, który tylko przypominał świątynię, podczas gdy w rzeczywistości świątynią był budynek, który widzowie widzieli przez okna mieszkania głównego bohatera w wykonaniu Chow Yun-Fata.
- Podczas kręcenia sceny strzelaniny w domu na plaży zużyto 20 000 naboi, a podczas kręcenia finałowej strzelaniny w świątyni – 40 000.
- W jednej ze scen bohater Chow Yun-Fata jest pokazany z bandażem na lewej ręce. W okresie kręcenia tej sceny aktor jeszcze występował w filmie akcji „Jasna przyszłość 3: Miłość i śmierć w Sajgonie” (Tsui Hark, 1989). Tam podczas kręcenia zranił się, opatrzono mu ranę bandażem, po czym Chow Yun-Fat natychmiast przeniósł się na plan filmowy Johna Woo. Woo zarządził, aby bandaż pozostał na miejscu.
- Scenę pościgu bohatera Danny'ego Lee za przestępcą ulicami Hongkongu kręcono bezpośrednio na ulicach Hongkongu wśród zwykłych przechodniów, którzy byli tak zszokowani tym, co widzieli, że wezwali policję. Ta przyjechała, dowiedziała się, że toczy się kręcenie filmu, i wpadła w taki gniew, że groziła aresztowaniem wszystkich i osadzeniem w więzieniu. Według Johna Woo, uspokajanie policji musiał przejąć Danny Lee. Znali go w Hongkongu jako aktora, który zwykle gra policjantów, i go szanowali, więc policjanci się uspokojili i odjechali.
- Rana pod lewym okiem Chow Yun-Fata była prawdziwa, odniesiona podczas kręcenia sceny strzelaniny. Po otrzymaniu tego urazu aktor odmówił przerwania zdjęć i pójścia do szpitala.
- Wyścigi łodzi w kształcie smoków odbyły się na pięć miesięcy przed rozpoczęciem prac nad filmem, więc John Woo po prostu wykorzystał odpowiednie materiały z filmu dokumentalnego o wyścigach i zmontował je z własnymi zdjęciami. W kadr weszły również dwie łodzie w kształcie smoków, specjalnie wynajęte na ten cel. John Woo prosił ich załogi o wywołanie katastrofy, jednak przesądni właściciele stanowczo odmówili.
- Początkowo John Woo chciał, aby w drugiej scenie orkiestra w restauracji grała jazz, a główny bohater grał na saksofonie. Jednak producent Tsui Hark sprzeciwił się temu, uważając, że hongkońska publiczność nie zaakceptuje czegoś tak obcego jak jazz. W rezultacie w filmie wykonano chińską kompozycję, a prolog z bohaterem grającym na saksofonie Woo zrealizował później w „Zjedzonych gościach”.
- Pierwotnie John Woo chciał, aby w drugiej scenie orkiestra w restauracji grała jazz, a główny bohater grał na saksofonie. Jednak producent Tsui Hark sprzeciwił się temu, uważając, że widz w Hongkongu nie przyjmie czegoś tak obcego jak jazz. W rezultacie w filmie wybrzmiała chińska kompozycja, a prolog z bohaterem-saksofonistą został później zrealizowany przez Woo w filmie „Hard Boiled”.
- Pojawiły się problemy z pozwoleniami, dlatego niektóre ujęcia ze sceny zabójstwa Tony'ego Wenga kręcono, udając, że reżyser John Woo tworzy film dokumentalny o corocznych regatach łodzi smoczych. Znaczną część materiału (właśnie te regaty) Woo nakręcił pięć miesięcy wcześniej i tym razem zabrał ze sobą tylko kilku kluczowych członków ekipy, aby dokręcić resztę. Scenę z wyścigiem łodzi Woo montował sam, poświęcając na to trzy tygodnie. W rzeczywistości Woo, wielki miłośnik musicali, zamierzał przedstawić cały ten epizod jako numer muzyczny. Montował go nawet w rytm ścieżki dźwiękowej.
- Wszystkie sceny walki John Woo wymyślał i dopracowywał bezpośrednio na planie, od razu omawiając je z aktorami, kaskaderami i koordynatorem kaskaderskim. Woo nigdy nie rozpisuje scen walk i efektów w swoich filmach z wyprzedzeniem, częściowo z obawy przed kradzieżą pomysłu, a częściowo dlatego, że woli pracować (jak sam mówił w wywiadach) „jak artysta”, u którego „wszystko zależy od nastroju”. Planując sceny bez walki (na przykład kwestie w dialogach), Woo często improwizuje i zmienia wszystko w ostatniej chwili.
- Nagranie sceny, w której bohater Chow Yun-Fata odbija bohaterkę Sally Yeh z rąk przestępców, było trudne dla wszystkich, a szczególnie dla samego Yun-Fata, ponieważ nie znosi on przemocy. John Woo musiał namawiać aktora, aby opanował się i by jego gra w końcu stała się przekonująca. Yun-Fat przestał się powstrzymywać przy zadawaniu ciosów i wkrótce trzeba było go nawet prosić o większą ostrożność, gdyż uderzenia stały się tak silne, że kilku kaskaderów odniosło obrażenia. W scenie w świątyni ucierpiał już sam Yun-Fat, gdy na jego twarz spadł kawałek tynku, przez co aktor o mało nie stracił oka.
- Producentowi (był nim Tsui Hark) film kategorycznie się nie spodobał i zażądał całkowitego przemontowania całości. Uważał on między innymi, że w centrum narracji powinien znajdować się policjant, a nie przestępca, i że film powinien zatem zaczynać się od sceny, w której widzowi przedstawiany jest właśnie policjant. Według niego scenę w restauracji, po której bohaterka Sally Yeh oślepła, należało całkowicie wyciąć, a jedynie niektóre jej fragmenty wstawić do filmu później w formie retrospekcji. Ani John Woo, ani pozostali członkowie ekipy twórczej nie zamierzali ulegać tym żądaniom, a producent nie mógł na nich naciskać, gdyż wkrótce planowana była premiera filmu w Hongkongu. Po wejściu na ekrany na Tajwanie film zdobył ogromną popularność.
- Nagranie sceny finałowej zajęło 36 dni. Odbywało się ono w budynku, który jedynie przypominał świątynię, podczas gdy w rzeczywistości świątynią był budynek, który widzowie widzieli z okien mieszkania głównego bohatera granego przez Chow Yun-Fata.
- W jednej ze scen bohater Chow Yun-Fata występuje z bandaną owiniętą wokół lewej ręki. W czasie kręcenia tej sceny aktor występował jeszcze w filmie akcji „A Better Tomorrow 3: Love and Death in Saigon” (Tsui Hark, 1989). Tam na planie przeciął się, a ranę owinięto mu bandaną, po czym Chow Yun-Fat natychmiast udał się na plan do Johna Woo. Woo nakazał zostawić bandanę.
- Scenę pościgu przestępcy przez Danny'ego Lee ulicami Hongkongu kręcono bezpośrednio na ulicach miasta wśród zwykłych przechodniów, którzy byli tak zszokowani tym, co widzieli, że wezwali policję. Funkcjonariusze przyjechali na miejsce, dowiedzieli się, że trwają zdjęcia, i wpadli w taką furię, że grozili wszystkim aresztowaniem i więzieniem. Według Johna Woo, policjantów musiał uspokoić Danny Lee. W Hongkongu znano go jako aktora zazwyczaj grającego policjantów i darzono go szacunkiem, dzięki czemu funkcjonariusze uspokoiły się i odjechały.
- Rana pod lewym okiem Chowa Yun-Fata była prawdziwa i powstała podczas kręcenia sceny strzelaniny. Mimo odniesionego urazu, aktor odmówił przerwania zdjęć i udania się do szpitala.
- Wyścigi łodzi-smoków odbyły się pięć miesięcy przed rozpoczęciem prac nad filmem, więc John Woo po prostu zapożyczył odpowiednie materiały z filmu dokumentalnego o tych zawodach i zmontował je z własnymi ujęciami. W kadrze pojawiło się również kilka łodzi w kształcie smoków, wynajętych specjalnie w tym celu. John Woo poprosił ich załogi o zainscenizowanie kolizji, jednak przesądni właściciele kategorycznie odmówili.
Podobne filmy
9/10
8.6/10
8.5/10
8.5/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
