Gettysburg
Ten sam kraj. Ten sam Bóg. Różne marzenia.
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$25 000 000
Opłaty
$10 769 960
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Robert Katz, Moctesuma Esparza, Mace Neufeld, Robert Rehme
Operator
Kees Van Oostrum
Kompozytor
Artysta
Cary White
Casting
Joy Todd
Instalacja
Korki Ehlerz
Cały zespół (57)
Cały zespół (57)
Krótki opis
1 lipca 1863 r. pod Gettysburgiem rozpoczęła się najbardziej krwawa bitwa wojny secesyjnej. Trzydniowe walki, w których brało udział ponad 150000 żołnierzy pochłonęły 3903 zabitych i 18735 rannych po stronie konfederatów dowodzonych przez generała Lee i 3155 zabitych i 14529 rannych po stronie Armii Potomacu dowodzonej przez generała Meadea. Wtedy właśnie warzyły się losy całej wojny. Po klęsce armia południa już nigdy nie odzyskała inicjatywy i przeszła wyłącznie do działań obronnych. Reżyser przedstawia żołnierzy obydwu armii jako ludzi honoru, patriotów którzy walczyli za swoje domy i wolność. Nie każdy południowiec jest zwolennikiem niewolnictwa, lecz walczy, bo jest synem Wirginii i broni swego domu. ..
Co pozostało za kulisami
- Reżyser Ron Maxwell nakazał Jamesowi Lancasterowi (który grał oficera armii brytyjskiej) nosić mundur jaskrawoczerwonego koloru i chodzić z filiżanką herbaty. W rzeczywistości mundur oficera armii brytyjskiej powinien był być ciemnogranatowy, zbliżony do koloru mundurów oficerów armii Północy. Ponadto postać grana przez Lancastera podczas pobytu w Ameryce w ogóle nie nosiła munduru, a chodziła w cywilnym ubraniu.
- Podczas premierowego pokazu filmu w Atlancie Martin Sheen (który grał generała Roberta E. Lee, 1807-1870) był niezwykle zirytowany przez kogoś z widowni, siedzącego tuż za nim i nieustannie komentującego wydarzenia na ekranie. Kiedy w przerwie zapaliło się światło w sali, aktor odwrócił się w stronę tylnych rzędów, aby wyrazić swoje niezadowolenie i zobaczył, że za nim siedzi nikt inny jak były prezydent USA Jimmy Carter.
- Przygotowując się do roli pułkownika Joshuy Chamberlaina, aktor Jeff Daniels celowo nie spał i zrezygnował z posiłków.
- George Lazenby (który grał generała Jamesa Pettigru, 1828-1863) nalegał na zapuszczenie prawdziwej brody, tak jak jego pierwowzór. Sceny z Pettigru zaczęto kręcić dopiero, gdy broda aktora odrosła.
- Kapelusz, który Tom Berenger zakładał na planie w roli generała Longstreeta, był źródłem ciągłych sporów. Konsultanci nie byli nim zadowoleni, ponieważ nie był autentyczny, a operatorzy twierdzili, że zasłania twarz aktora. Podczas kręcenia zbliżeń Berengerowi czasami udawało się przekonać do rezygnacji z kapelusza. Sympatia aktora do tego konkretnego nakrycia głowy pozostała dla wszystkich zagadką.
- Podczas przedpremierowego pokazu filmu w Atlancie Martina Sheena (grał generała Roberta E. Lee, 1807-1870) niezwykle irytował ktoś z widzów, kto siedział bezpośrednio za nim i nieustannie komentował poczynania bohaterów filmu. Kiedy w przerwie w sali kinowej zapaliło się światło, aktor odwrócił się w stronę tylnego rzędu, aby wyrzucić z siebie wszystko, co go gryzło, i zobaczył, że za nim siedzi nie kto inny, jak były prezydent USA Jimmy Carter.
- Rola generała Lee, w którą wcielił się Martin Sheen, była początkowo przeznaczona dla Williama Hurta, jednak ten opuścił projekt z powodu trudności finansowych studia filmowego współpracującego wówczas z produkcją (studio ostatecznie zbankrutowało). Rolę zaproponowano Tommy'emu Lee Jonesowi, ale okazał się on zajęty innymi projektami. Kolejnym kandydatem był Robert Duvall. Przygotował się do roli i sam zgłosił swoją kandydaturę twórcom filmu, jednak w ostatniej chwili zdecydowali się oni na Martina Sheena.
- Na samym początku prac nad projektem Tom Berenger (który zagrał generała Jamesa Longstreeta, 1821-1904) podarował każdemu z aktorów wcielających się w oficerów armii Południa szablę z wygrawerowanymi na głowni imionami danego oficera oraz generała Longstreeta. Berenger opłacił te prezenty dla aktorów z własnej kieszeni.
- Na budowę makiety budynku Seminarium Teologicznego Luterańskiego wydano około 40 000 dolarów. Sam autentyczny budynek pokazano tylko w jednej scenie, nakręconej z precyzyjnie dobranego kąta. Budynek ten można zobaczyć w nocnej scenie przed bitwą, gdy postać Sama Elliotta pisze depeszę do generała Reynoldsa (1816-1876) granego przez Johna Rotmana.
- Mur z kamieni, który żołnierze wykorzystywali jako osłonę, został wzniesiony przez aktorów statystów (uczestników rekonstrukcji historycznych) dosłownie na kilka minut przed rozpoczęciem zdjęć.
- Kapelusz, który Tom Berenger zakładał na plan w roli generała Longstreeta, był źródłem nieustannych sporów. Konsultanci go nie lubili, ponieważ nie był autentyczny, a operatorzy twierdzili, że zasłania twarz aktora. Podczas ujęć z bliska Berengerowi udawało się czasem przekonać ekipę, by obejść się bez nakrycia głowy. Upodobanie aktora akurat do tego kapelusza pozostało dla wszystkich zagadką.
- Film jest adaptacją powieści „Anioły zabójcy” Michaela Shaary.
- Jedynym aktorem w filmie, w wyblakłej, starej uniformie, był Sam Elliott. Otrzymawszy nówkę, z igły mundur, zwrócił się do kostiumologa, Lastera Baylessa, po radę, jak go najlepiej postarzyć, a następnie dokładnie stosował się do otrzymanych wskazówek w swoim motelu.
- Pierwotnie projekt był planowany jako miniserial dla kanału TNT (Turner Network Television). Pewnego dnia, podczas przeglądania materiału nakręconego w ciągu dnia, założyciel TNT Ted Turner zrozumiał, że może to być wielki projekt – dosłownie na poziomie „Lawrence'a z Arabii” (David Lean, 1962) i „Przeminęło z wiatrem” (Victor Fleming, George Cukor i Sam Wood, 1939). Turner wpadł na pomysł, aby najpierw wydać film w szerokiej dystrybucji kinowej, tak aby do momentu emisji na kanale TNT zyskał on już popularność, a następnie wydać go na kasetach wideo. Najpoważniejszym zastrzeżeniem wobec jego pomysłu był fakt, że film stawał się zbyt długi i że nawet przy bezlitosnym montażu trudno byłoby skrócić go do mniej niż 5 godzin.
- Wiadomość o śmierci aktora Richarda Jordana dotarła do twórców filmu w momencie, gdy montowali scenę śmierci jego postaci (generała brygady Lewisa Armisteda, 1817-1863).
- Przygotowując się do roli pułkownika Joshuy Chamberlaina, aktor Jeff Daniels specjalnie nie spał i zrezygnował z jedzenia.
- Jedynym aktorem w filmie, który wystąpił w starym, wyblakłym mundurze, był Sam Elliott. Po otrzymaniu nowego, nienagannego munduru, zwrócił się do kostiumografa Lustera Baylessa o radę, jak najlepiej go postarzyć, a następnie ściśle postępował zgodnie z otrzymanymi instrukcjami w swoim pokoju w motelu.
- Film został nakręcony z okazji 130. rocznicy bitwy.
- Początkowo projekt był koncepcją miniserialu dla stacji telewizyjnej „TNT”, czyli „Turner Network Television”. Pewnego razu, oglądając nakręcony tego dnia materiał, założyciel „TNT”, Ted Turner, zdał sobie sprawę, że może to stać się wielkim projektem – dosłownie na poziomie „Lawrence’a z Arabii” (David Lean, 1962) i „Przeminęło z wiatrem” (Victor Fleming, George Cukor i Sam Wood, 1939). Turner wpadł na pomysł, by najpierw wydać film na szeroki ekran, aby do momentu emisji w „TNT” zyskał popularność, i wydać go na kasetach wideo. Najpoważniejszy zarzut wobec jego pomysłu polegał na tym, że film okazałby się zbyt długi i że nawet przy bezlitosnym cięciu podczas montażu trudno byłoby skrócić go do mniej niż 5 godzin.
- Podczas kręcenia zdjęć tylko niektóre wybuchy były naprawdę głośne, ponieważ twórcy filmu obawiali się, że mogą wystraszyć konie, których było wielu na planie, a te w panice zaczęłyby zrzucać jeźdźców. Znaczną część dźwięków do scen z wybuchami dodano dopiero podczas postprodukcji.
- Praktycznie wszyscy aktorzy statystujący w filmie byli uczestnikami rekonstrukcji historycznych. To oni byli właścicielami armijnych mundurów z epoki, uzbrojenia, odzieży, namiotów i lornetek, które wykorzystano jako rekwizyty. Podczas zdjęć pełnili również rolę konsultantów w różnych kwestiach i aspektach danego okresu historycznego.
- Wiadomość o śmierci aktora Richarda Jordana dotarła do twórców filmu w momencie, gdy montowali scenę śmierci jego postaci (brygadiera Lewisa Armisteda, 1817-1863).
- Prace nad filmem zajęły prawie 15 lat – od pierwszych pomysłów i szkiców scenariusza do ostatecznego montażu i postprodukcji.
- Na samym początku prac nad projektem Tom Berenger (który zagrał generała Jamesa Longstreeta, 1821-1904) podarował każdemu członkowi obsady aktorskiej filmu, grającemu oficera armii Południa, szablę z wygrawerowanymi na ostrzu imionami tego oficera i generała Longstreeta. Stworzenie tego prezentu dla aktorów Berenger sfinansował z własnej kieszeni.
- Rola generała Lee, którą zagrał Martin Sheen, początkowo była przeznaczona dla Williama Hurta, ale ten wycofał się z projektu z powodu problemów finansowych studia filmowego, które wtedy z nim współpracowało (studio w ogóle zbankrutowało). Rola została zaproponowana Tommy'emu Lee Jonesowi, ale okazał się zajęty innymi projektami. Następnym kandydatem był Robert Duvall. Przygotował się do roli i sam zaproponował swoją kandydaturę twórcom filmu, ale dosłownie w ostatniej chwili ci woleli zobaczyć w tej roli Martina Sheena.
- Po zakończeniu zdjęć, w porozumieniu z uczestnikami rekonstrukcji historycznych zaangażowanymi w pracę nad filmem, firma „Turner Pictures” przekazała 100 000 dolarów na ochronę pól bitew z czasów wojny secesyjnej.
- George Lazenby (który zagrał generała Jamesa Pettigrew, 1828-1863) nalegał na zapuszczenie prawdziwej brody, tak jak jego pierwowzór. Sceny z Pettigrew zaczęto kręcić dopiero wtedy, gdy broda aktora już odrosła.
- Na budowę makiety budynku Luterańskiego Seminarium Teologicznego wydano około 40 000 dolarów. Sam autentyczny budynek pokazano tylko w jednym ujęciu, nakręconym z precyzyjnie dobranego kąta. Budynek ten można zobaczyć w nocnej scenie przed bitwą, gdy postać grana przez Sama Elliotta pisze depeszę do generała Reynoldsa (1816-1876), w którego wcielił się John Rothman.
- Reżyser Ron Maxwell nakazał Jamesowi Lancasterowi (który grał oficera brytyjskiej armii) nosić jaskrawoczerwony mundur i chodzić z filiżanką herbaty. W rzeczywistości mundur oficera brytyjskiej armii powinien być ciemnoniebieski, podobny do koloru mundurów oficerów armii Północy. Co więcej, postać grana przez Lancastera podczas pobytu w Ameryce w ogóle nie nosiła munduru, lecz chodziła w stroju cywilnym.
- Jedna z kostiumów używanych podczas kręcenia filmu została później wykorzystana na planie filmu będącego prequelem „Bogowie i generałowie” przez znanego amerykańskiego magnata medialnego Teda Turnera.
Podobne filmy
9/10
8.6/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8/10
8/10
7.8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
