Słomiany wdowiec
Kraj
Produkcja
Budżet
$1 800 000
Opłaty
$12 007 993
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Billy Wilder, Charles K. Feldman
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Hugh S. Fowler
Cały zespół (22)
Cały zespół (22)
Krótki opis
Żona Richarda (Tom Ewell) - Helen (Evelyn Keyes) po kilku latach wspólnego pożycia po raz pierwszy wyjeżdża sama na wakacje. Opuszczony małżonek obiecuje oprzeć się wszelkim pokusom i dochować jej wierności. Na drodze do spełnienia przyrzeczenia staje mu jednak nowa, powabna lokatorka (Marilyn Monroe). Ponadto Richard zaczyna podejrzewać, że jego żona ma romans z przyjacielem, powieściopisarzem Tomem (Sonny Tufts).
Co pozostało za kulisami
- Podczas kręcenia Monroe często popełniała błędy, myliła i zapominała słów, co powodowało konieczność wykonywania po kilkudziesięciu dubli. W rezultacie produkcja filmu się przedłużyła, a jego budżet wzrósł do 3,2 mln dolarów – dość dużej kwoty na tamte czasy.
- Podczas zdjęć Monroe cierpiała na depresję, ponieważ jej dziewięciomiesięczne małżeństwo z baseballistą Joe DiMaggio dobiegało końca.
- Prawa do ekranizacji sztuki przejęła Paramount, ale po odejściu Billy'ego Wildera z tego studia, projekt trafił do 20th Century Fox.
- Pierwszym reżyserem, któremu zaproponowano nakręcenie tego filmu, był George Cukor, ale on zrezygnował z tego projektu.
- Pierwszym reżyserem, któremu zaproponowano nakręcenie tego filmu, był George Cukor, jednak odmówił udziału w projekcie.
- Po obejrzeniu prób aktorskich Waltera Matthau do roli Richarda Shermana, Billy Wilder zdał sobie sprawę, że znalazł odpowiedniego aktora. Jednak kierownictwo studia nie chciało ryzykować, angażując debiutanta do głównej roli. Wtedy Wilder zdecydował się na Toma Ewell, który zagrał Shermana w broadwayowskiej inscenizacji sztuki George'a Axelroda, będącej podstawą filmu.
- Podczas kręcenia Monroe cierpiała na depresję, ponieważ jej dziewięciomiesięczne małżeństwo z baseballistą Joe DiMaggio dobiegało końca.
- Słynny epizod, w którym nagły podmuch powietrza z kratki wentylacyjnej podniósł spódnicę Marilyn Monroe, został pierwotnie nakręcony na Manhattanie, na rogu 52. ulicy i Lexington Avenue, 15 września 1954 roku o północy. 5000 gapi gwizdało i wywoływało okrzyki, gdy Monroe po raz kolejny przerywała dubel, zapominając słów. Wszystko to działo się na oczach Joe DiMaggio, ówczesnego męża aktorki. Zrealizowany materiał nigdy nie trafił do filmu, ponieważ nie można go było wykorzystać ze względu na hałas tłumu. Reżyser filmu, Billy Wilder, ponownie nakręcił tę scenę w pawilonie studia 20th Century Fox. Aby osiągnąć pożądany efekt, musiał zrobić kolejne 40 dubli.
- Słynna scena, w której nagły podmuch powietrza z kratki wentylacyjnej podnosi spódnicę Marilyn Monroe, była pierwotnie kręcona na Manhattanie, na rogu 52. ulicy i Lexington Avenue, 15 września 1954 roku o pierwszej w nocy. Pięć tysięcy gapiów gwizdało i wiwatowało, gdy Monroe raz za razem psuła duble, zapominając kwestii. Wszystko to działo się na oczach Joe DiMaggio, ówczesnego męża aktorki. Nagrany materiał nigdy nie pojawił się w filmie, ponieważ nie można go było wykorzystać ze względu na hałas tłumu. Reżyser filmu, Billy Wilder, nakręcił tę scenę ponownie w pawilonie studia 20th Century Fox. Aby osiągnąć pożądany efekt, musiał wykonać jeszcze 40 dubli.
- Ekranizacja sztuki George'a Axelroda.
Podobne filmy
8.5/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8/10
7.7/10
7.7/10
7.6/10
7.6/10
7.6/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
