Siła Magnum

Magnum Force (1973)
Chronometraż: 2:4 (124 min)
7.2/10
78 003

brak ocen
7.1/10
1228
7.2/10
71000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$0
Opłaty
$39 768 000
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Robert Daley
Operator
Frank Stanley
Kompozytor
Artysta
Casting
Nessa Hyams

Krótki opis

Przez San Francisco przetacza się fala morderstw ludzi z "półświatka". Przestępców, którym wielokrotnie udawało się uniknąć sprawiedliwości, dopada ona teraz bezlitośnie. Wydawać by się mogło, że detektyw Harry Callahan tylko się z tego ucieszy. Ale ci, którzy tak myślą, w tym sami zabójcy, srodze się zawiodą. W pomyślanym jako kontynuacja "Brudnego Harry'ego" filmie, którego scenariusz napisali przyszli reżyserzy John Milius i Michael Cimino, Clint Eastwood, ponownie wciela się w rolę kontrowersyjnego gliniarza, ale tym razem musi stawić czoła zupełnie nieoczekiwanemu przestępcy: noszącemu policyjną odznakę. Oto świetny na strzelnicy początkujący stróż prawa wybiera wymierzanie sprawiedliwości na własną rękę. I choć obaj będą walczyć nie tylko ze sobą, ale też z bezdusznymi procedurami, Harry nie zapomni, że w ostatecznym rozrachunku stoją one na straży społeczeństwa. I będzie ich bronić z Siłą Magnum.

Co pozostało za kulisami

  • Na początku filmu tekst z offu z najsłynniejszą kwestią Brudnego Harry'ego czyta sam Clint Eastwood. Aktor chciał również, aby podczas napisów końcowych na ekranie pojawiła się jego dłoń z rewolwerem, jednak uznano ją za zbyt małą i zbyt podobną do kobiecej. W związku z tym życzenie to nie zostało spełnione.
  • Służbowym pistoletem Harry’ego Callahana jest rewolwer Smith & Wesson Model 29. Taki sam rewolwer używa Eugene Tackleberry w serii filmów „Akademia Policyjna”.
  • Bohaterowie Clinta Eastwooda i Hale'a Holbrooka z ładunkiem wybuchowym w samochodzie trzykrotnie przejeżdżają obok znaku z liczbą 76, a cała sekwencja trwa około 30 sekund.
  • Według scenarzysty Johna Miliusa, scenę łóżkową z Azjatką (w tę rolę wcieliła się Adele Yoshioka) włączono do scenariusza z powodu tego, że Clint Eastwood otrzymywał wiele listów od wielbicielek pochodzenia azjatyckiego, które zawierały jednoznaczne propozycje.
  • Postać grana przez Mitchella Ryana zostaje w filmie zabita. W dniu zdjęć sceny jego śmierci Ryan poczuł się źle i wezwał lekarza. Później przedstawił reżyserowi zaświadczenie lekarskie, w którym napisano, że jest „zbyt chory, aby umierać”.
  • Clint Eastwood odmówił objęcia funkcji reżysera, w związku z czym reżyserem został Ted Post. Z wywiadów z aktorem oraz z jego biografii wynika, że Clint Eastwood i Buddy Van Horn (reżyser znany z inscenizowania filmów Eastwooda) zajmowali się reżyserią tego filmu w znacznie większym stopniu niż Post. Sam Post reżyserował Eastwooda w przeszłości w kilku odcinkach serialu „Rawhide” (1959–1965) oraz w filmie „Hang 'Em High” (1968).
  • Kiedy Clint Eastwood zwrócił się do Dona Siegela z propozycją nakręcenia filmu o Brudnym Harrym, przedstawił mu do wyboru cztery scenariusze, z których jeden napisał Terrence Malick. W tym scenariuszu zamiast psychopatycznego mordercy, który po prostu lubił zabijać, pojawił się człowiek zabijający przestępców, którzy uniknęli kary. Scenariusz nie spodobał się Siegelowi, ale spodobał się Eastwoodowi. Pomysły Malicka posłużyły za podstawę do tego filmu, drugiego z serii obrazów o Brudnym Harrym.
  • Podczas pracy nad filmem Clint Eastwood wielokrotnie spierał się z reżyserem Tedem Postem o to, kto właściwie kieruje całym procesem zdjęciowym. Poza wszystkim innym, Eastwood i Post kłócili się o sceny, które uważali za istotne. Na przykład Post wywołał skandal z powodu sceny z długim ujęciem Eastwooda, w której ten na motocyklu patrzy na policjantów-wilkołaki. Eastwood, jak zwykle, chciał, aby zdjęcia przebiegały sprawnie i stabilnie, i często odmawiał powtarzania tych samych dubli.
  • Podobnie jak przy pracy nad filmem „Brudny Harry” (Don Siegel, Clint Eastwood, 1971), odtwórca głównej roli, Eastwood, wszystkie kaskaderskie ewolucje wykonywał samodzielnie. W niektórych scenach kaskaderskich jego twarz jest wyraźnie widoczna – w scenie na dachu kołyszącego się z boku na bok samochodu oraz w scenie na motocyklu.
  • Pod koniec filmu bohater Clinta Eastwooda dzieli się swoimi podejrzeniami z partnerem granym przez Feltona Perry'ego. W tej scenie znajduje się nawiązanie do realnej sytuacji w Brazylii sprzed kilku lat, kiedy to od połowy lat 60. do końca dekady na służbie dyktatury wojskowej działał Esquadrão da Morte, czyli eskadrony śmierci. Scenariusz filmu o Brudnym Harrym zaproponował Clintowi Eastwoodowi John Milius. Dotyczył on policjantów, którzy zabijają tych, których nie mogą dopaść legalnymi sposobami. Pomysł spodobał się Eastwoodowi, zwłaszcza że chciał on rozstrzygnąć pewną sprzeczność związaną z działaniami swojego bohatera w oryginalnym filmie „Brudny Harry” (Don Siegel, Clint Eastwood, 1971). Eastwood chciał pokazać, że jego bohater w żadnym razie nie jest wigilantem (wigilantem nazywa się osobę, która z pominięciem procedur prawnych zajmuje się ściganiem osób oskarżonych o prawdziwe lub zmyślone przestępstwa, które uniknęły zasłużonej kary).

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.