Noc żywych trupów
Kraj
Produkcja
Budżet
$114 000
Opłaty
$89 029
Reżyser
Aktorzy
Judith O'Dea, Duane Jones, Marilyn Eastman, Karl Hardman, Judith Ridley, Keith Wayne, Kyra Schon, Charles Craig, S. William Hinzman, Bill Cardille
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Russell Streiner, Karl Hardman
Operator
Kompozytor
Artysta
Rick Catizone
Casting
Instalacja
Krótki opis
George A. Romero, mistrz kina grozy przedstawia jeden z najsłynniejszych horrorów świata! To miała być spokojna wycieczka w rodzinne strony. Barbara i Johnny nie wiedzieli jednak, że w chwili, gdy zdecydowali się odwiedzić grób rodziców Amerykę opanowały głodne ludzkiego ciała, krwiożercze zombie... Teraz jedynym ratunkiem staje się ucieczka i pomoc przypadkowych ludzi. Czy uda im się dotrwać do świtu? Zobacz mroczny, przerażający i trzymający w napięciu jak żaden inny, horror, który na nowo zdefiniował gatunek kina grozy odkrywając przed światem nowe oblicze zombie!
Co pozostało za kulisami
- Początkowo film mógł być komedią: pierwsza wersja scenariusza nosiła tytuł "Monster Flick" (Film o Potworach) i opowiadała o nastoletnich kosmitach, którzy przybywają na Ziemię i zaprzyjaźniają się z lokalnymi rówieśnikami.
- W drugiej wersji scenariusza główny bohater "Nocy Anubisa" («Night of Anubis”), bo taką nazwę film otrzymał, uciekał z domu i odkrywał górę gnijących zwłok, które służyły humanoidom jako pożywienie.
- W trzeciej wersji scenariusza fabuła była już podobna do tej znanej wszystkim – film opowiadał o zombie i nosił tytuł "Noc Pożeraczy Ciał" («Night of the Flesh Eaters").
- Ze względu na skromny budżet, aktorów trzeba było rekrutować z lokalnych teatrów. Główną rolę otrzymał Duane Jones – aktor pittsburskiego teatru – co w tamtych czasach było bardzo nietypowe: bohaterskie role nie były powierzane czarnoskórym aktorom, ale ograniczonemu w środkach reżyserowi pozostało wybrać najlepszego z wszystkich, którzy przeszli casting.
- Duane Jones odmówił czytania kwestii głównego bohatera zapisanych w scenariuszu i sam osobiście przepisał wszystkie swoje słowa. Marilyn Eastman postąpiła tak samo – przerobiła całą scenę w piwnicy.
- W filmie jako krew używano syropu czekoladowego, jako kostiumy służyły wyprane ubrania z second-handu, a zamiast charakteryzacji dla zombie wykorzystywano wosk z zakładu pogrzebowego. W czarno-białej kolorystyce filmu wszystko to wyglądało całkiem dobrze.
- Żadne z hollywoodzkich studiów nie chciało dystrybuować tak brutalnej i beznadziejnej produkcji. Twórców filmu wielokrotnie proszono o złagodzenie niektórych scen i zmianę zakończenia, ale stanowczo trwali przy swoim.
- Columbia Pictures była zainteresowana dystrybucją filmu, ale ze względu na niechęć twórców do zmiany niektórych szczegółów, również to studio się wycofało.
- Zdjęcia krótkiego epizodu na cmentarzu trwały dwa dni.
- Statystom, którzy wcielali się w zombie, zapłacono po 1 dolarze i dano koszulkę z napisem „Byłem zombie w filmie „Noc żywych trupów” (I was a zombie in “Night of the Living Dead”).
- Jedynym dystrybutorem, który zainteresował się tym filmem, była firma Columbia, ale wkrótce i ona zrezygnowała z tego pomysłu, ponieważ film był czarno-biały, podczas gdy wszystkie filmy kręcono już w kolorze. Ironią losu jest to, że w 1990 roku to właśnie Columbia wystąpiła jako inicjator remaku.
- Inwestorami filmu byli S. William Hainzman i Carl Hardman, którzy wpłacili po 30 tysięcy dolarów i otrzymali za to drobne role. Innym inwestorem był lokalny rzeźnik, który udostępnił za darmo do zdjęć dużo prawdziwej krwi i podrobów zwierzęcych.
- Słowo „zombie” nie pada ani razu w filmie.
- Cmentarz, na którym odbywały się zdjęcia – Evans City Cemetery (stan Pensylwania). W latach 90. przeszedł przez niego tornadow, które nawet „otworzyło” kilka grobów.
- Chrześcijańscy fundamentaliści ogłosili twórców filmu czcicielami diabła.
- Film miał być kręcony w kolorze, ale ze względu na mały budżet został nakręcony w czarno-białych tonach na taśmę 35-milimetrową.
- W 1999 roku film został wpisany do Narodowego Rejestru Filmów Stanów Zjednoczonych.
- W scenie, w której zombie pożerają ciała w spalonym samochodzie, w rzeczywistości filmowano smażoną szynkę polaną sosem czekoladowym. Twórcy filmu żartowali, że takie połączenie nie może nie wywoływać u człowieka odruchu wymiotnego, więc aktorów grających zombie można było nawet nie charakteryzować.
- Cmentarz w mieście Evans został wybrany głównie ze względu na odosobnienie i bezludność. Znajdował się w gaju na wzgórzu i praktycznie nie było tam odwiedzających. Twórcy filmowi wcale nie chcieli znaleźć się w centrum uwagi gapiów ani policji. Ironią losu jest to, że po premierze filmu cmentarz stał się miejscem pielgrzymek turystów i fanów franczyzy.
- W domu wybranym do zdjęć nie było w ogóle piwnicy, a co za tym idzie, nie było też prowadzących do niej schodów. Wszystkie odpowiednie sceny kręcono w piwnicy studia filmowego w Pittsburghu.
- Ręka zombie, którą Tom w wykonaniu Kita Waynea odciął kuchennym nożem, została uformowana z gliny i wypełniona syropem czekoladowym.
- W scenie zabójstwa matki Kyry Shona (która grała Karen Cooper) Karen zadała kilka uderzeń łopatą do węgla w poduszkę znajdującą się poza kadrem, a ktoś z ekipy filmowej rzucał garściami syropem czekoladowym na ścianę (w czarno-białym filmie był on używany zamiast sztucznej krwi). Scenę zilustrowano krzykami Marilyn Eastman, aktorki grającej Helen Cooper (matkę). Wiele lat później łopatę zakupiono do prywatnej kolekcji na aukcji internetowej.
- Początkowo film mógł być komedią: pierwsza wersja scenariusza nosiła tytuł „Film o potworach” („Monster Flick”) i opowiadała o nastoletnich kosmitach, którzy przybywają na Ziemię i zaprzyjaźniają się z lokalnymi rówieśnikami.
- Według reżysera filmu, George'a A. Romero, inspiracją do stworzenia takiej fabuły była powieść Richarda Mathesona „Jestem legendą”, w której cała populacja Ziemi zamieniała się w wampiry i nocami oblegała dom ostatniego ocalałego.
- Tytuł „Noc żywych trupów” był warunkiem, że firma Walter Reade Organization będzie dystrybuować film. „Noc pożeraczy ciał” został odrzucony, aby uniknąć pomyłki z filmem „Pożeracze ciał”, który wyszedł cztery lata wcześniej.
- Statystom, którzy grali zombie, płacono 1 dolara i dano koszulkę z napisem „Byłem zombie w filmie „Noc żywych trupów” (I was a zombie in "Night of the Living Dead").
- Według Romero, oryginalna wersja filmu była dziesięć minut dłuższa, ale dystrybutorzy zmusili go do jej „przycięcia”.
- „Trupa”, leżąca na drugim piętrze domu, George A. Romero wykonał samodzielnie. Do oczu użył piłeczek do ping-ponga.
- Samochód Barbary (Judith O’Day) i Johnny’ego należał do matki producenta i odtwarzającego rolę Johnny’ego Russella Streinera. Zdjęcia na cmentarzu zajęły dwa dni. Podczas przerwy przypadkowo w samochód wjechał inny pojazd, powodując wgniecenie. Scenarzysta George A. Romero przeredagował tę scenę tak, że samochód zatrzymał się, uderzając w drzewo.
- Według reżysera obrazu, George'a A. Romero, inspiracją do stworzenia takiej fabuły była powieść Richarda Mathiesona „Jestem legendą”, w której cała ludność Ziemi zmienia się w wampiry i nocami oblega dom ostatniego ocalałego.
- Ponieważ budżet filmu był dość skromny, aktorów trzeba było rekrutować z lokalnych teatrów. Główna rola przypadła Dwayne'owi Jonesowi – aktorowi z teatru w Pittsburghu – co w tamtych czasach było bardzo niezwykłe: nie przyjęto, aby role bohaterskie powierzać czarnoskórym artystom, ale reżyser z ograniczonymi funduszami musiał wybrać najlepszego spośród wszystkich, którzy ubiegali się o tę rolę.
- Duane Jones odmówił czytania kwestii głównego bohatera zapisanych w scenariuszu i osobiście przepisał wszystkie swoje linie. Marilyn Eastman zrobiła to samo – przerobiła całą scenę w piwnicy.
- Tytuł „Noc żywych trupów” był warunkiem, pod którym firma Walter Reade Organization zgodziła się na dystrybucję filmu. Tytuł „Noc pożeraczy ciała” został odrzucony, aby uniknąć pomyłki z wydanym cztery lata wcześniej filmem „Pożeracze ciała”.
- Inwestorami filmu byli C. William Heinzman i Carl Hardman, którzy wpłacili po 30 tysięcy dolarów, za co otrzymali małe role. Innym inwestorem był lokalny rzeźnik, który bezpłatnie dostarczył na potrzeby zdjęć prawdziwą krew i wnętrzności zwierząt.
- Według Romero oryginalna wersja filmu była o dziesięć minut dłuższa, ale dystrybutorzy zmusili go do jej „skrócenia”.
- „Zwłoki” leżące na drugim piętrze domu George A. Romero wykonał samodzielnie. Jako oczu wykorzystał piłeczki do ping-ponga.
- Samochód Barbary (Judith O'Day) i Johnny'ego należał do matki producenta i odtwórcy roli Johnny'ego, Russella Strainera. Zdjęcia na cmentarzu trwały dwa dni. Podczas przerwy w samochód przypadkowo wjechano, co spowodowało wgniecenie. Scenarzysta George A. Romero przepisał tę scenę tak, aby samochód zatrzymał się, uderzając w drzewo.
- Ręka zombie, którą Tom grany przez Keitha Wayne'a odciął nożem kuchennym, była ulepiona z gliny i wypełniona syropem czekoladowym.
- W scenie zabójstwa matki Kiera, Shaun (grająca Karen Cooper) zadała kilka ciosów łopatką w poduszkę znajdującą się poza kadrem, podczas gdy ktoś z ekipy filmowej rzucał garściami syropu czekoladowego na ścianę (w czarno-białym filmie służył on zamiast sztucznej krwi). Scenę udźwięczniły krzyki Marilyn Eastman, aktorki wcielającej się w rolę Helen Cooper (matki). Wiele lat później łopatka została zakupiona do prywatnej kolekcji na aukcji internetowej.
Podobne filmy
7.8/10
7.7/10
7.6/10
7.4/10
7.3/10
7.3/10
7.1/10
7.1/10
7.1/10
6.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
