Fear and Desire
Kraj
Produkcja
Budżet
$33 000
Opłaty
$0
Reżyser
Aktorzy
Frank Silwera, Kenneth Harp, Paul Mazursky, Stephen Coit, Virginia Leith, David Allen
Wszyscy aktorzy i role (6)
Wszyscy aktorzy i role (6)
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Gerald Fried
Artysta
Casting
Instalacja
Krótki opis
Po rozbiciu samolotu za liniami wroga, czterech żołnierzy musi przetrwać i znaleźć drogę powrotną do swojego batalionu. Jednak gdy spotykają miejscową dziewczynę, przerażające oblicze wojny staje się w pełni widoczne.
Co pozostało za kulisami
- Film ten był debiutanckim pełnometrażowym filmem reżysera Stanleya Kubricka i przez długi czas uważano go za zaginiony.
- Scenariusz do filmu został napisany przez kolegę Kubricka ze szkoły (Willima Tafa) Howarda Sacklera.
- Zdjęcia do filmu były finansowane ze środków własnych rodziny Kubricka i jego przyjaciół. Największy wkład wniósł wujek Kubricka, Martin Plever, właściciel dochodowego kiosku z lekami.
- Grupa filmowa liczyła zaledwie 15 osób: Stanley Kubrick, pięciu aktorów (Virginia Leith, Paul Mazursky, Frank Silvera, Kenneth Harp i Stephen Coit), pięciu operatorów (w tym pierwsza żona Kubricka, Toba Metz) i czterech meksykańskich robotników, którzy transportowali sprzęt filmowy po kalifornijskich górach San Gabriel, gdzie odbywały się zdjęcia do filmu.
- Po latach od premiery film uważano za zaginiony. Kubrick włożył wiele wysiłku w wycofanie wszystkich znanych kopii filmu, aby nikt i nigdy więcej go nie zobaczył. Jednak niektóre kopie filmu zachowały się w prywatnych kolekcjach. W późniejszych latach sam Kubrick wstydził się, gdy mowa była o tym filmie, który nazywał amatorską pracą.
- Na początku zdjęć do «Lęku i pożądania» Kubrick był etatowym fotografem magazynu «Look», który w latach 50. zrealizował kilka kronik filmowych. Wczesne filmy były kręcone na zamówienie RKO Radio Pictures i często wyświetlane przed seansami w kinach. Opierając się na doświadczeniach z filmów dokumentalnych, Kubrick postanowił spróbować swoich sił w filmie fabularnym. W tym celu skrócił swój dzień pracy w magazynie «Look».
- Z powodu ograniczonego budżetu Kubrick musiał improwizować w wykorzystaniu sprzętu filmowego. Na przykład, aby stworzyć efekt mgły, użył opryskiwacza rolniczego. Z powodu jego użycia ekipa filmowa była bliska uduszenia, ponieważ urządzenie rozpylało insektycyd stosowany wyłącznie w pracach rolnych. Dla płynnych ruchów kamery i przejść, jak wspomina Paul Mazursky, Kubrick używał zamienników szyn: „Nie miał platformy filmowej, tylko wózek dla dziecka do przemieszczania kamery” – wspominał Mazursky w jednym z wywiadów.
- Podczas postprodukcji Kubrick napotkał kolejne problemy. Kręcił film całkowicie bez dźwięku, mając nadzieję później dodać dialogi i towarzyszące efekty dźwiękowe. Jednak dodanie dźwięku podniosło koszty obróbki filmu. Aby pokryć nieprzewidziane wydatki, Kubrick zaoferował się, że nakręci dla telewizji film o życiu Abrahama Lincolna. Trudności pojawiły się również podczas montażu kluczowej sceny filmu, kiedy żołnierz rzuca na podłogę talerz fasoli i wchodzi w kadr z niewłaściwej strony. Kubrick nie zwrócił uwagi ani na niepowodzenie sceny, ani na to, że aktorzy przekraczali umowną „linię reżyserską”, która była niezbędna do odwrócenia negatywu w procesie montażu (w celu zachowania ciągłości kadru); wszystko to wymagało dodatkowych kosztów.
- Oryginalna kopia filmu została odkryta w portorykańskim laboratorium filmowym. Pierwszy retrospektywny pokaz filmu odbył się na Festiwalu Filmowym w Telluride w 1993 roku. W styczniu 1994 roku kino „Film Forum”, nienastawione na zysk kino w dolnym Manhattanie, ogłosiło plany podwójnego pokazu filmu z filmem „Pocałunek zabójcy”. Chociaż prawa autorskie do filmu wygasły i przeszły do domeny publicznej, co pozwalało na pokaz bez obawy o pozew, Kubrick wciąż próbował przekonać publiczność, że film nie ma żadnej wartości. Poprzez Warner Brothers wydał oświadczenie, które drastycznie umniejszało wartość filmu: nazwał „Strach i pożądanie” „niezdarną amatorską imitacją filmu”.
- Obraz ten był pełnometrażowym debiutem reżysera Stanleya Kubricka i przez długi czas był uważany za zaginiony.
- Przed rozpoczęciem zdjęć do „Strachu i pożądania” Kubrick był etatowym fotografem magazynu „Look”, dla którego na początku lat 50. nakręcił kilka kronik filmowych. Jego wczesne filmy powstawały na zlecenie RKO Radio Pictures i często były wyświetlane przed seansami w kinach. Opierając się na doświadczeniu z filmów dokumentalnych, Kubrick postanowił spróbować swoich sił w kinie fabularnym. Aby móc kręcić film, skrócił czas pracy w magazynie „Look”.
- Scenariusz do filmu napisał Howard Sackler, kolega Kubricka ze szkoły (William Taft High School).
- Produkcja filmu była finansowana ze środków osobistych rodziny Kubricka oraz jego przyjaciół. Największą wpłatę przekazał wuj Kubricka, Martin Plever, właściciel dochodowej apteki.
- Ekipa filmowa składała się z zaledwie 15 osób: Stanleya Kubricka, pięciu aktorów (Virginia Leith, Paul Mazursky, Frank Silvera, Kenneth Harp i Stephen Coyt), pięciu filmowców (w tym pierwszej żony Kubricka, Toby Metz) oraz czterech meksykańskich robotników, którzy transportowali sprzęt filmowy przez kalifornijskie góry San Gabriel, gdzie kręcono film.
- Z powodu ograniczonego budżetu filmu Kubrick musiał improwizować w kwestii sprzętu filmowego. Aby stworzyć efekt mgły, użył opryskiwacza rolniczego. Przez jego zastosowanie ekipa filmowa była na granicy uduszenia, ponieważ urządzenie rozpylało insektycyd przeznaczony wyłącznie do prac rolniczych. Do płynnych ruchów kamery i najazdów, według wspomnień Paula Mazursky'ego, Kubrick użył zamiennika szyn: „Nie miał platformy filmowej, a jedynie wózek dziecięcy do przesuwania kamery” – wspomniał Mazursky w jednym z wywiadów.
- Podczas postprodukcji Kubrick napotkał szereg kolejnych problemów. Kręcił film całkowicie bez dźwięku, z nadzieją na dodanie ścieżki dźwiękowej i efektów akustycznych w późniejszym terminie. Jednak dodanie dźwięku podniosło koszt obróbki taśmy. Aby opłacić nieprzewidziane wydatki, Kubrick zaoferował nakręcenie dla telewizji filmu o życiu Abrahama Lincolna. Trudności pojawiły się również podczas montażu kluczowej sceny, w której żołnierz rzuca na podłogę talerz fasoli i wchodzi w kadr z niewłaściwej strony. Kubrick nie zwrócił uwagi ani na niepowodzenie sceny, ani na to, że aktorzy przekraczali umowną „linię reżyserską”, która była niezbędna do odwrócenia negatywu w procesie montażu (aby zachować ciągłość kadru); wszystko to wymagało dodatkowych nakładów finansowych.
- Przez lata od premiery film uważano za zaginiony. Kubrick włożył wiele wysiłku w wycofanie wszystkich znanych kopii filmu, aby nikt nigdy więcej go nie zobaczył. Jednak niektóre egzemplarze przetrwały w prywatnych kolekcjach. W późniejszych latach sam Kubrick czuł zażenowanie na wspomnienie o tym filmie, który nazywał amatorską pracą.
- Oryginalna kopia filmu została odnaleziona w portorykańskim laboratorium filmowym. Pierwszy pokaz retrospektywny odbył się na Festiwalu Filmowym w Telluride w 1993 roku. W styczniu 1994 roku kino „Film Forum”, niekomercyjne kino na dolnym Manhattanie, zapowiedziało plany zorganizowania podwójnego pokazu filmu wraz z taśmą „Pocałunek mordercy”. Choć prawa autorskie do filmu wygasły i przeszło on do domeny publicznej, co pozwalało na projekcję bez ryzyka pozwu, Kubrick wciąż próbował przekonać opinię publiczną, że film nie ma żadnej wartości. Za pośrednictwem Warner Brothers wydał oświadczenie, w którym drastycznie umniejszał wartość dzieła: nazwał „Strach i pożądanie” „niezdarną, amatorską namiastką filmu”.
Podobne filmy
8.4/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
