Okno na podwórze
Kraj
Produkcja
Budżet
$2 000 000
Opłaty
$36 775 433
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Krótki opis
Kiedy fotograf J.B. „Jeff” Jeffries łamie nogę i zostaje przykuty do wózka inwalidzkiego, jego obsesją staje się obserwowanie życia prywatnego sąsiadów. Podejrzewając pewnego sprzedawcę o zamordowanie żony, Jeffries prosi swoją przyjaciółkę – bywającą w towarzystwie, elegancką kobietę – aby pomogła mu ustalić rzeczywisty bieg wydarzeń. Wydarzeń, które doprowadzą do jednego z najbardziej emocjonujących zakończeń w historii filmu.
Co pozostało za kulisami
- Film został nakręcony na podstawie opowiadania Cornella Woolricha „Z pewnością to było morderstwo”.
- Cameo Alfreda Hitchcocka — nakręca zegarek w mieszkaniu muzyka.
- Komiczny epizod z materacem pod deszczem został sprowokowany przez reżysera: mężczyźnie powiedział, żeby ciągnął do lewego okna, a kobiecie — do prawego. U aktorów to wywołało zakłopotanie, więc scena weszła do filmu bez dodatkowych dubli.
- Dekoracje pawilonowe wykorzystane w filmie, w momencie jego tworzenia, były największymi zbudowanymi w studiu Paramount Pictures.
- Źródłem inspiracji dla relacji miłosnej głównego bohatera i jego dziewczyny był romans słynnego fotografa Roberta Kapy i aktorki Ingrid Bergman.
- Główny bohater używa aparatu Exakta VX z obiektywem Kilfitt Fern-Kilar f/5.6 400mm i nosi zegarek marki Tissot.
- To jedyny film, w którym Grace Kelly można zobaczyć z papierosem.
- Kolory na kliszy wyblakły i zniknęły już w latach 60., a klisza z filmem okazała się zniszczona. Pomimo obaw, że film został bezpowrotnie utracony, ekspertom udało się go odzyskać.
- Cały film kręcono w jednym plenerze, co wymagało miesięcy żmudnej pracy (planowania i konstrukcji). Plan zdjęciowy z mieszkaniami i dziedzińcem miał 30 metrów szerokości, 145 metrów długości i 12 metrów wysokości, obejmował 31 mieszkań, z których 8 było w pełni umeblowanych. Plan zdjęciowy dziedzińca znajdował się 6-9 metrów niżej, a niektóre budynki miały 5-6 pięter. Do wszystkich mieszkań doprowadzono prąd i wodę.
- Podczas kręcenia Alfred Hitchcock (1899-1980) nieustannie przebywał w „mieszkaniu” Jeffa, a aktorzy i aktorki w innych mieszkaniach słuchali instrukcji i poleceń reżysera w słuchawce włożonej do ucha.
- Alfred Hitchcock pozwolił Georginie Darcy (1931-2004) samodzielnie wyreżyserować swój taniec. Jedyną rzeczą, którą jej zabronił, było konsultowanie się z profesjonalnymi tancerzami lub branie od nich lekcji tańca, ponieważ chciał, aby sprawiała wrażenie osoby nieprofesjonalnej.
- Zdjęcia trwały miesiąc, a przez cały ten czas Georgina Darcy „żyła” w mieszkaniu swojej bohaterki i odpoczywała tam w przerwach między ujęciami tak, jakby była w domu.
- Efekt światła słonecznego uzyskano za pomocą tysiąca lamp łukowych. Zmiana oświetlenia w kadrze z dziennego na nocne, jak tego wymagał scenariusz, zajmowała około 45 minut.
- Wszystkie dźwięki w filmie są diegetyczne, czyli ich źródła należą do świata skonstruowanego wewnątrz dzieła na ekranie. Dotyczy to całej muzyki, głosów i innych dźwięków, a jedynym wyjątkiem jest muzyka orkiestrowa, którą słychać bardzo krótko na początku filmu.
- W oryginalnym dziele Cornella Woolricha (1903-1968), które posłużyło jako literacka podstawa fabuły, nie było wątku miłosnego, ani dodatkowych sąsiadów, których obserwował bohater grany przez Jamesa Stewarta (1908-1997). Elementy te wymyślili Alfred Hitchcock i scenarzysta John Michael Hayes (1919-2008). Na polecenie Hitchcocka, Hayes specjalnie spędzał czas wolny z aktorką Grace Kelly (1929-1982), a niektóre cechy jej postaci wkomponował w wizerunek i scenariusz właśnie w wyniku rozmów z Kelly.
- Przed kręceniem sceny, w której bohater używa flesza aparatu przeciwko postaci granej przez Raymonda Burra (1917-1993), kilku członków ekipy filmowej specjalnie poszło do zaciemnionego pomieszczenia, gdzie inny przedstawiciel zespołu twórczego filmu skierował na nich flesz aparatu. Po tym opowiedzieli, że widzieli jasne i szybko powiększające się w średnicy pomarańczowe kręgi. Aby widzowie również zobaczyli podobny efekt, Hitchcock zwrócił się o pomoc do eksperta od efektów specjalnych Johna P. Fultona (1902-1966).
- Według Alfreda Hitchcocka, fabuła filmu częściowo zainspirowana została historią z 1910 roku doktora Haileya Harvey'ego Crippena, który, mieszkając w Londynie, otruł własną żonę i poćwiartował ciało, a policji powiedział, że wyjechała do Los Angeles. Crippena ostatecznie zdemaskowano, ponieważ jego sekretarka, z którą się romansował, zaczęła pojawiać się publicznie w klejnotach pani Crippen, a przyjaciel rodziny bezskutecznie szukał jej w Kalifornii. Sprawą zainteresował się Scotland Yard. Crippen z kochanką uciekli, ale na pokładzie liniowca zostali zatrzymani. Części ciała pani Crippen znaleziono zabetonowane w piwnicy domu Crippenów.
- Kameo Alfreda Hitchcocka — nakręca zegar w mieszkaniu muzyka.
- Pierwowzorem dla relacji miłosnej głównego bohatera i jego dziewczyny był romans słynnego fotografa Roberta Capy i aktorki Ingrid Bergman.
- Jest to jedyny film, w którym można zobaczyć Grace Kelly z papierosem.
- Podczas zdjęć Alfred Hitchcock (1899-1980) niezmiennie przebywał w „mieszkaniu” Jeffa, a aktorzy i aktorki w innych mieszkaniach słuchali instrukcji i poleceń reżysera przez słuchawki włożone do ucha.
- Alfred Hitchcock pozwolił Georginie Darcy (1931-2004) samodzielnie opracować własny taniec. Jedyną rzeczą, której jej zabronił, było szukanie konsultacji i pomocy u profesjonalnych tancerzy lub branie u nich lekcji, ponieważ chciał, aby sprawiała wrażenie osoby niebędącej zawodową tancerką.
- Zdjęcia trwały miesiąc i przez cały ten czas Georgina Darcy „mieszkała” w mieszkaniu swojej bohaterki, odpoczywając tam w przerwach między dublami tak, jak robiłaby to w domu.
- W oryginalnym utworze Cornella Woolricha (1903-1968), który posłużył za literacką podstawę fabuły, nie było wątku miłosnego, jak nie było też dodatkowych sąsiadów, których obserwowała postać grana przez Jamesa Stewarta (1908-1997). Elementy te wymyślili Alfred Hitchcock i scenarzysta John Michael Hayes (1919-2008). Na naleganie Hitchcocka, Hayes specjalnie spędzał wolny czas z aktorką Grace Kelly (1929-1982), a niektóre cechy jej bohaterki wpisał w postać i scenariusz właśnie w wyniku kontaktów z Kelly.
- Przed zdjęciami do sceny, w której bohater używa lampy błyskowej przeciwko postaci granej przez Raymonda Burra (1917-1993), kilku członków ekipy filmowej udało się specjalnie do zaciemnionego pokoju, gdzie inny przedstawiciel zespołu twórczego filmu używał na nich lampy błyskowej. Po tym opowiedzieli, że widzieli jasne, szybko powiększające się pomarańczowe kręgi. Aby widzowie również mogli zobaczyć podobny efekt, Hitchcock skorzystał z usług eksperta od efektów specjalnych, Johna P. Fultona (1902-1966).
- Według Alfreda Hitchcocka fabuła filmu była częściowo inspirowana historią z 1910 roku doktora Hawleya Crippena, który mieszkając w Londynie, otruł własną żonę i poćwiartował ciało, a policjantom powiedział, że wyjechała do Los Angeles. Crippen został w końcu zdemaskowany, ponieważ jego sekretarka, z którą miał romans, zaczęła pojawiać się publicznie w biżuterii pani Crippen, a przyjaciel rodziny bezskutecznie szukał jej w Kalifornii. Sprawą zainteresował się Scotland Yard. Crippen wraz z kochanką rzucili się do ucieczki, ale zostali przechwyceni na pokładzie liniowca. Części ciała pani Crippen znaleziono zalane betonem w piwnicy domu Crippenów.
Podobne filmy
8.4/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
