Ostrza chwały
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$61 000 000
Opłaty
$145 708 642
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Ben Stiller, Stuart Cornfeld, John Jacobs, Marty P. Ewing
Operator
Kompozytor
Artysta
Stephen J. Lineweaver, Gary Warshaw
Casting
Juel Bestrop, Seth Yanklewitz
Instalacja
Richard Pearson, Thomas Hayslip
Cały zespół (93)
Cały zespół (93)
Krótki opis
Chazz Michael Michaels (Ferrell) i Jimmy MacElroy (Heder) - dwaj rywalizujący ze sobą łyżwiarze - na skutek okropnej bójki, zostają na stałe wykluczeni z zawodów indywidualnych. Znajdują jednak lukę w regulaminie, dzięki której udaje im się zakwalifikować do występu. Panowie wkraczają na lodowisko jako para...
Co pozostało za kulisami
- Hotel, w którym zakwaterowani są sportowcy na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu w filmie, to słynny kompleks budynków „Habitat 67”, wzniesiony na potrzeby Wystawy Światowej w 1967 roku. W rzeczywistości nigdy nie pełnił funkcji hotelu, a jest prywatną nieruchomością w formie kondominium.
- Znani łyżwiarze, którzy pojawiają się w filmie: Sasha Cohen, Scott Hamilton, Peggy Fleming, Brian Boitano, Dorothy Hamill, Nancy Kerrigan, Kyoko Ina, Yuka Sato i David Pelletier.
- Sceny Mistrzostw Świata w łyżwiarstwie figurowym były kręcone w kompleksie sportowym Los Angeles Memorial Sports Arena.
- Rola Chazza Michaela Michaelsa mogła przypaść Benowi Stillerowi, jednak aktor uznał, że postać ta jest zbyt podobna do bohaterów, których grał wcześniej.
- Sądząc po flagach państw podniesionych podczas ceremonii wręczenia nagród na mistrzostwach świata, medalistami zostali sportowcy z USA (dwaj główni bohaterowie), Korei Południowej i Szwecji. Łyżwiarze z Korei Południowej w całej historii męskiego jeżdżenia solowego nigdy nie stanęli na podium, a sportowcom ze Szwecji udało się to po raz ostatni w odległym 1929 roku. Ponadto taka sytuacja z czterema medalistami jest bezpośrednio sprzeczna z przepisami; gdyby dwaj łyżwiarze podzielili pierwsze miejsce, obaj otrzymaliby złote medale, nikt nie otrzymałby srebra, a wręczony zostałby jedynie brąz.
- Zgodnie z flagami krajów, które zostały podniesione podczas ceremonii wręczenia nagród na Mistrzostwach Świata, medalistami zostali sportowcy z USA (dwóch głównych bohaterów), Korei Południowej i Szwecji. Łyżwiarze figurowi z Korei Południowej w całej historii solowego męskiego łyżwiarstwa nigdy nie stanęli na podium, a szwedzkim sportowcom udało się to ostatni raz w odległym roku 1929. Ponadto taka sytuacja z czterema medalistami jest sprzeczna z zasadami i w przypadku, gdyby dwóch łyżwiarzy podzieliło pierwsze miejsce, obaj otrzymaliby złote medale, srebra nikt by nie otrzymał, a wręczana byłaby tylko brąz.
- Styl jazdy postaci granej przez Willa Ferrella jest częściowo oparty na występach słynnego kanadyjskiego łyżwiarza, trzykrotnego mistrza świata Elvisa Stojko.
- Przygotowaniem dwóch aktorów grających główne role oraz choreografią scen na lodzie w filmie zajmowała się znana kanadyjska łyżwiarka figurowa Sarah Kawamura, która była trenerem mistrzów świata i medalistów olimpijskich, a także zajmowała się reżyserią światowej sławy pokazów na lodzie. Jej asystentką była uczestniczka zawodów w łyżwiarstwie figurowym na Igrzyskach Olimpijskich w 1980 roku Lisa Marie Allen, która pojawia się również w epizodycznej roli w jednym z odcinków.
- Kopie filmu były dostarczane do amerykańskich kin pod fałszywym tytułem „Partnerzy”.
- Craig T. Nelson, który zagrał rolę trenera, pojawiał się wcześniej na ekranie w tej roli w serialu „Trener” (1989-1997).
- Styl łyżwiarstwa figurowego postaci Willa Ferrella był częściowo wzorowany na występach słynnego kanadyjskiego łyżwiarza figurowego, trzykrotnego mistrza świata Elvisa Stojko.
- Według scenarzystów filmu „88,773% wszystkich dialogów Willa Ferrella” zostało zaimprowizowanych przez aktora lub specjalnie do niego dopasowanych.
- Hotel dla sportowców podczas Igrzysk Olimpijskich w Montrealu przedstawiony w filmie to słynny kompleks budynków „Habitat 67”, wzniesiony na Wystawę Światową w 1967 roku. W rzeczywistości nigdy nie pełnił on funkcji hotelu, lecz jest prywatnym osiedlem kondominium.
- Sceny z mistrzostw świata w łyżwiarstwie figurowym były kręcone w kompleksie sportowym Los Angeles Memorial Sports Arena.
- Wiele elementów, które Chazz i Jimmy wykonują na lodzie, podnosząc się nawzajem, w rzeczywistości odnosi się do tańca, a nie do łyżwiarstwa figurowego. Ich włączenie do programu nie jest wprost zabronione przez przepisy i były one wykonywane przez wielu znanych łyżwiarzy podczas oficjalnych zawodów. W związku z tym sytuacja, w której komentator telewizyjny widzi coś takiego po raz pierwszy i jest zdumiony, w rzeczywistości prawdopodobnie by nie wystąpiła.
- Craig T. Nelson, który wcielił się w rolę trenera, pojawiał się wcześniej na ekranie w podobnej roli w serialu „Trener” (1989–1997).
- Wiele z elementów, które Chazz i Jimmy wykonują na lodzie, podnosząc się nawzajem, w rzeczywistości należy do tańca, a nie do łyżwiarstwa figurowego. Ich włączenie do programu nie jest bezpośrednio zabronione przez zasady i było wykonywane przez wielu znanych łyżwiarzy podczas oficjalnych zawodów. Zatem sytuacja, w której komentator telewizyjny widziałby to po raz pierwszy i byłby tym zszokowany, w rzeczywistości byłaby mało prawdopodobna.
- Fikcyjny element łyżwiarski o nazwie „Stalowy Lotos” jest parodią jazdy łyżwiarza Antona Pamczenko z filmu „Razyący klinga” (1992).
- W początkowej scenie filmu, gdy mały Jimmy w dzieciństwie po raz pierwszy odkrywa łyżwiarstwo figurowe, brzmi piosenka „Time to Say Goodbye” w wykonaniu duetu Sarah Brightman i Andrea Bocelli. Ta sama piosenka wybrzmiewała podczas wykonywania programu obowiązkowego przez niemiecką łyżwiarkę Katarinę Witt w filmie „Ronin” (1998).
- Przygotowaniem dwojga odtwórców głównych ról oraz choreografią scen na lodzie zajmowała się znana kanadyjska łyżwiarka Sarah Kawahara, która była trenerką mistrzów świata i medalistów igrzysk olimpijskich, a także inscenizowała światowej sławy show na lodzie. Jej asystentką była Lisa Marie Allen, uczestniczka zawodów w łyżwiarstwie figurowym na igrzyskach olimpijskich w 1980 roku, która pojawia się również w jednym z epizodów w roli kameo.
- Luka w regulaminie, z której skorzystali dwaj główni bohaterowie, jest w rzeczywistości czystą fikcją scenarzystów. Zgodnie z zasadami obowiązującymi na oficjalnych zawodach w jeździe parami, para składa się z mężczyzny i damy (dama – powszechnie przyjęty termin na określenie kobiety w łyżwiarstwie figurowym).
- Podczas konferencji prasowej Jimmy McElroy (John Heider) odpowiada na pytanie japońskiego reportera zadane w języku japońskim. John Heider spędził dwa lata w Japonii jako misjonarz Kościoła mormonów i w tym czasie nauczył się biegle mówić po japońsku.
- Role profesjonalnych łyżwiarzy wymagały dużego wysiłku i długich treningów ze strony Willa Ferrella i Johna Hidera. John Hider złamał nawet kostkę podczas treningów do łyżwiarstwa figurowego przygotowując się do zdjęć filmowych, a ten dość poważny uraz aktora spowodował nieprzewidziane opóźnienie w procesie pracy nad projektem.
- W początkowej scenie filmu, gdy mały Jimmy po raz pierwszy odkrywa łyżwiarstwo figurowe, rozbrzmiewa piosenka „Time to Say Goodbye” w wykonaniu duetu Sary Brightman i Andrea Bocellego. Ta sama piosenka była grana podczas wykonania programu obowiązkowego niemieckiej łyżwiarki Katariny Witt w filmie „Ronin” (1998).
Podobne filmy
8.4/10
8.2/10
8/10
8/10
8/10
8/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
