Piątek trzynastego 2

Friday the 13th Part 2 (1981)
Chronometraż: 1:26 (86 min)
6.1/10
103 935

brak ocen
6.2/10
1954
6.1/10
87000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$1 000 000
Opłaty
$21 722 776
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Steve Miner, Tom Gruenberg, Lisa Barsamian
Operator
Peter Stein
Kompozytor
Artysta
Virginia Field
Casting
Instalacja
Susan E. Cunningham
Cały zespół (65)

Krótki opis

Kiedy wydawało się, że leśne obozowisko jest już bezpieczne, krwawy horror rozpoczął się na nowo… W pięć lat od przerażającej rzezi nad jeziorem Crystal Lake historia Jasona Voorheesa i jego chorej psychicznie matki – morderców, którzy zebrali krwawe żniwo wśród odpoczywającej na biwaku młodzieży, obrosła już w legendę. Teraz kolejna grupka młodych prawników postanawia spędzić wakacje w pobliżu feralnego miejsca… Wkrótce – jeden po drugim – zostają atakowani i brutalnie mordowani. Unoszące się nad przeklętą okolicą wrzaski konających zmrożą krew także w Twoich żyłach

Co pozostało za kulisami

  • Film posiadał najdłuższą w historii kinematografii sekwencję wstępną: od początku filmu do napisów z imionami twórców i aktorów mija około 12 minut.
  • W ankiecie amerykańskiego magazynu o horrorach Fangoria druga część „Piątku trzynastego” została uznana za najgorszy film grozy roku 1981.
  • Jason po raz pierwszy pojawia się na ekranie, idąc w stronę domu Alice, jednak widzowie widzą jedynie jego nogi. To był jedyny przypadek w całej franczyzie, kiedy w roli Jasona wystąpiła kobieta – kostiumografka Ellen Lutter.
  • Niespodziewana fabuła filmu rozczarowała wielu. Betsy Palmer (1926-2015), aktorka zaangażowana w pracę nad pierwszym filmem, reżyser Sean S. Cunningham i specjalista od efektów specjalnych Tom Savini wyrazili się bardzo krytycznie na temat tego, że Jason okazuje się żywy.
  • Jason pojawia się na ekranie po raz pierwszy, gdy idzie do domu Alice, ale widz widzi tylko jego nogi. To był jedyny przypadek w całej franczyzie, kiedy w roli Jasona wystąpiła kobieta – kostiumografka Ellen Lutter.
  • Według słów producenta Dennisa Stuarta Murphy’ego, pomysł, aby Jason nosił na głowie worek z juty, zaproponował kostiumograf, ponieważ taki worek Jason mógł znaleźć gdziekolwiek i wykorzystać go.
  • Podczas kręcenia sceny, w której Jason grany przez Warringtona Gilletta włamuje się przez okno i chwyta Ginny (w którą wcielała się Amy Steel), aktor doznał urazu, ponieważ szyba się nie rozbiła, a on naprawdę mocno uderzył głową w szkło.
  • W napisach podano, że Jasona grał Warrington Gillette, ale w rzeczywistości w znacznej części scen grał go jego dubler Steve Dash. Gillette grał Jasona bez maski, kiedy ten włamuje się przez okno. Sam Dash był oburzony tym, że jego imienia nawet nie wymieniono, choć niemal przez cały czas, gdy Jason pojawiał się na ekranie, tę postać w rzeczywistości grał Dash. W napisach nazwisko Dasha (i tylko jego) pojawiło się dopiero w kolejnym filmie franczyzy.
  • Podczas kręcenia sceny, w której jego postać ściga bohaterkę Amy Steel, Steve Dash niefortunnie upadł i złamał żebra.
  • Podczas kręcenia walki między bohaterką Amy Steel a Jasonem, ten ostatni podnosi kilof, aby zablokować cios maczetą, którą trzyma Ginny. Już w pierwszym ujęciu przypadkowo uderzyła ona Steve'a Dasha w palec, przez co musiał on udać się do lekarza. Palec mu zszyto, wrócił na plan i nalegał na kontynuację zdjęć.
  • Zabójca w filmie wygląda dokładnie tak samo, jak na obrazie „Miasto, które bało się zmierzchu” (1976).
  • Do pracy nad efektami specjalnymi początkowo zaproszono Toma Saviniego, który pracował przy pierwszej części „Piątku trzynastego”, ale ten odmówił, preferując film „Podpalenie” (The Burning) Tony’ego Maylama. Zamiast Saviniego artystą od efektów specjalnych został Carl Fullerton – ten sam, który później otrzymał nagrodę Saturna za podobną pracę w „Milczeniu owiec”.
  • Ze swoim workiem na głowie Jason Voorhees wyglądał jak kopia Johna Merricka z „Człowieka słonia” Davida Lyncha, co było dodatkowym powodem do negatywnych recenzji.
  • Po premierze slashera „Piątek trzynastego” (Sean S. Cunningham, 1980) Adrienne King zaczęła być prześladowana przez natrętnego fana. Skończyło się na tym, że aktorka odmawiała proponowanych jej ról. Dopiero po 15 latach kilka razy wystąpiła jako aktorka dubbingowa.
  • Ted jest jednym z bardzo nielicznych bohaterów filmów grozy, który łamie tzw. „zasady przetrwania” w filmach tego gatunku. Druga zasada tego kodeksu głosi: „Nie wolno pić alkoholu ani brać narkotyków. W przeciwnym razie – śmierć”. Ted pozostaje przy życiu właśnie dlatego, że nadal pije i całą noc spędza w barze.
  • Morderca w filmie wygląda identycznie jak w obrazie „Miasto, które bało się zachodu słońca” (1976).
  • Do pracy nad efektami specjalnymi początkowo zaproszono Toma Saviniego, który pracował przy pierwszej części „Piątku trzynastego”, ale ten odmówił, wybierając film „The Burning” Tony’ego Mailama. Zamiast Saviniego artystą efektów specjalnych został Carl Fullerton — ten sam, który później otrzyma nagrodę Saturna za analogiczną pracę w „Milczeniu owiec”.
  • Z workiem na głowie Jason Voorhees wyglądał jak kopia Johna Merricka z „Człowieka słonia” Davida Lyncha, co stało się dodatkowym powodem negatywnych recenzji krytyków.
  • Po premierze slashera „Piątek trzynastego” (Sean S. Cunningham, 1980) Adrienne King zaczęła być prześladowana przez uporczywego fana. Skończyło się to tym, że aktorka zaczęła odmawiać proponowanych jej ról. Dopiero po 15 latach kilka razy wystąpiła jako aktorka dubbingowa.
  • Jason pojawia się na ekranie po raz pierwszy, gdy idzie do domu Alice, ale widz widzi tylko jego nogi. Był to jedyny przypadek w całej franczyzie, kiedy w roli Jasona wystąpiła kobieta — kostiumograf Ellen Luttrell.
  • Nieoczekiwany zwrot akcji w filmie rozczarował wielu. Zaangażowani w pracę nad pierwszą częścią aktorka Betsy Palmer (1926-2015), reżyser Sean S. Cunningham oraz mistrz efektów specjalnych Tom Savini wydali skrajnie krytyczne oświadczenia w związku z faktem, że Jason okazał się być żywy.
  • Według koproducenta Dennisa Stuarta Murphy'ego, pomysł, aby Jason nosił na głowie jutowy worek, zaproponował kostiumograf, ponieważ taki worek Jason mógł znaleźć niemal wszędzie i wykorzystać.
  • Podczas kręcenia sceny, w której Jason grany przez Warringtona Gilletta wdziera się przez okno i chwyta Ginny (w tej roli Amy Steel), aktor odniósł obrażenia, ponieważ szyba nie rozbiła się, a on naprawdę mocno uderzył głową w szkło.
  • W napisach końcowych widnieje informacja, że Jasona zagrał Warrington Gillett, ale w rzeczywistości w znacznej części scen grał jego dubler, Steve Dash. Gillett grał Jasona bez maski, gdy ten wdzierał się przez okno. Sam Dash był oburzony faktem, że jego imię nawet nie zostało wymienione, mimo że praktycznie przez cały czas, gdy Jason pojawiał się na ekranie, postać tę grał w rzeczywistości Dash. Nazwisko Dasha (i tylko jego) pojawiło się w napisach dopiero w kolejnym filmie z tej serii.
  • Podczas kręcenia sceny, w której jego postać goni bohaterkę Amy Steel, Steve Dash niefortunnie upadł i złamał żebra.
  • Podczas kręcenia walki między bohaterką Amy Steel a Jasonem, ten ostatni podnosi kilof, aby zablokować cios maczetą, którą trzyma Ginny. Już w pierwszym dublu przypadkowo uderzyła ona Steve'a Dasha w palec, przez co musiał on udać się do lekarza. Palec został zszyty, po czym aktor wrócił na plan i nalegał na kontynuowanie zdjęć.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.