Drapieżne maleństwo
Kraj
Produkcja
Budżet
$1 073 000
Opłaty
$0
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Perry Ferguson
Casting
Instalacja
Krótki opis
Jedna z najlepszych "postrzelonych komedii" lat trzydziestych. Treść brzmi banalnie: lewicowy antropolog David Huxley gromadzi fundusze na muzeum, ale młoda Susan ciągle krzyżuje jego plany. Dopiero z opóźnieniem bohater zauważa, że kobieta z lampartem, jest siostrzenicą milionerki, którą chciałby zjednać sobie jako sponsora... Howard Hawks ze znakomitym wyczuciem tempa zrealizował komedię skrzącą sie aroganckim dowcipem, masą błazeńskich wydarzeń oraz pokrętnym punktem widzenia.
Co pozostało za kulisami
- Przed premierą filmu Cary Grant (1904-1986) martwił się, że nigdy nie zostanie gwiazdą ekranu, ponieważ w momencie kręcenia miał już 34 lata, a gwiazdami uważani byli młodsi Errol Flynn (1909-1959) i James Stewart (1908-1997).
- Scena, w której Susan ma zdarte ubranie, była zainspirowana sytuacją, która kiedyś przydarzyła się Cary’emu Grantowi. Opowiedział o tym reżyserowi Howardowi Hawksowi (1896-1977), który postanowił wstawić taką scenę do filmu.
- Katharine Hepburn nigdy wcześniej nie grała w komediach, więc jej nauczycielami w tej dziedzinie byli Howard Hawks i kilku doświadczonych aktorów wodewilowych, specjalnie do tego celu zatrudnionych.
- Bohaterka May Robson pyta Davida granego przez Cary’ego Granta, dlaczego jest w sukience damskiej, na co ten odpowiada: „Bo mi się chce” („Because I just went gay all of a sudden”). Wielu uważa, że to pierwsze użycie słowa „gay” w znaczeniu, które w przybliżeniu odpowiada współczesnemu. Wśród osób homoseksualnych to słowo zaczęło być używane w tym znaczeniu w latach 20. XX wieku, a nawet wcześniej, choć na szerszą skalę jako określenie homoseksualności weszło dopiero w latach 60. XX wieku. W oryginalnym scenariuszu tej repliki nie było, wymyślił ją w locie Cary Grant.
- Podczas kręcenia filmu wielokrotnie wykorzystywano technikę podzielonego ekranu i inne triki optyczne, aby zminimalizować liczbę przypadków, w których lampart znajdowałby się w pobliżu aktorów. Dotyczyło to szczególnie Cary’ego Granta, który bał się go bardziej niż Katharine Hepburn (ona wielokrotnie głaskała zwierzę, a treser nawet mówił, że gdyby chciała, sama zostałaby doskonałym treserem drapieżników).
Podobne filmy
8.5/10
8.4/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
