Indiana Jones i ostatnia krucjata

Człowiek w kapeluszu powrócił. I tym razem przyprowadza swojego tatę.
Indiana Jones and the Last Crusade (1989)
Chronometraż: 2:7 (127 min)
8.2/10
1 068 547

brak ocen
7.9/10
11229
8.2/10
860000
Oceń film:

Krótki opis

Nie ma nic bardziej ekscytującego niż staranie się dotrzymać kroku Jonesom w filmie "Indiana Jones i ostatnia krucjata". Nazistowscy wrogowie Indy'ego powracają i porywają mu ojca, profesora Henry'ego Jonesa, by pomógł odnaleźć Świętego Grala. Od zagubionych miast, po skarby templariuszy i podziemia Wenecji, odkryj źródło wiecznego życia i największą ekranową przygodę Indiany Jonesa!

Co pozostało za kulisami

  • Kamienna konstrukcja – świątynia Graala – to w rzeczywistości starożytne miejsce w mieście Petra w Jordanii.
  • Sean Connery, który zagrał ojca Indiany Jonesa, jest starszy od Harrisona Forda zaledwie o 12 lat.
  • Podczas kręcenia sceny na sterowcu panował upał przekraczający 35 stopni. Aktorzy byli przemoczeni, siedząc w marynarkach i kamizelkach, ale Sean Connery nie stracił zimnej krwi i, korzystając z faktu, że w epizodzie przy stole widoczny był tylko górny fragment aktorów, zdjął buty i spodnie, czym nie mało zdziwił całą ekipę filmową. Początkowo zakłopotany Ford również poszedł w jego ślady, a epizod został nakręcony praktycznie za pierwszym podejściem. Aktorzy nie pomylili się ani razu, mimo że cała ekipa filmowa tarzała się ze śmiechu.
  • Mężczyzna o imieniu Fedora (w którego wcielił się Richard Young), który nałożył na młodego Indy swój kapelusz, na wczesnym etapie pisania scenariusza nazywał się Abner Ravenwood – w ten sposób miała nastąpić pierwsza spotkanie Indiany Jonesa i ojca Marion z pierwszego i czwartego filmu.
  • Rola żony Waltera Donovana, w którego wciela się Julian Glover, powierzona została Ayili Blair, żonie aktora.
  • Podobnie jak w innych filmach franczyzy „Indiana Jones”, Harrison Ford samodzielnie wykonywał wiele sztuczek kaskaderskich. Według słów jego dublera kaskadera, Vicka Armstronga, raz nawet musiał go odciągnąć na bok i cicho poprosić, aby nie wykonywał wszystkich sztuczek samodzielnie, ale zostawił coś również Armstrongowi. Jak sam Armstrong powiedział: „Gdyby nie był tak dobrym aktorem, zostałby niesamowitym kaskaderem”.
  • Harrison Ford pracował z Riverem Phoenixem w dramacie Petera Weira „Wybrzeże Moskitów” (1986) i chciał, aby jego młodszą wersję zagrał właśnie Phoenix. Kiedy Phoenixa zapytano, jak przygotowuje się do roli, odpowiedział, że jego wizerunek Indiany Jonesa opiera się nie na tej postaci jako takiej, a raczej na samym Fordzie, więc przygotowując się do roli, po prostu obserwował Forda, gdy ten nie był w roli.
  • Czwórkę koni, które pojawiają się w ostatnich scenach filmu w pobliżu świątyni, pożyczył ekipie filmowej sam król Jordanii Hussein (1935-1999).
  • Znaczna część mundurów nazistowskich w Berlinie w scenie z masowym spalaniem książek była autentycznymi mundurami z czasów II wojny światowej, a nie nowymi. W Niemczech znaleziono ogromne pudło z wieloma kompletami mundurów, a scenograf odpowiedzialny za kostiumy, Anthony Powell, po prostu je nabył do zdjęć.
  • Harrison Ford doznał urazu podbródka w wypadku samochodowym w Kalifornii w wieku około 20 lat; w filmie pokazano, że przypadkowo zadał go sobie sam – batem dreserzy.
  • Charakterystyczny kapelusz, kurtka i bat Indiany Jonesa są obecnie przechowywane w Narodowym Muzeum Historii Amerykańskiej w Waszyngtonie. Tam też znajdowały się podczas kręcenia filmu „Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki” (Steven Spielberg, 2008), a na planie wykorzystywano kopie.
  • Świątynia, pokazana w filmie, rzeczywiście istnieje, znajduje się w mieście Petra w Jordanii, jednak wszystko, co pokazano wewnątrz świątyni, jest wytworem wyobraźni twórców filmu. Podczas kręcenia Steven Spielberg wraz z ekipą filmową gościł w Jordanii u króla Husajna i jego żony królowej Nur.
  • Istnieje wycięta scena, w której pokazano, jak z Graala posiadającego boską moc piją Marcus i Salah. Jednak ostatecznie reżyser nie wprowadził tego epizodu do filmu. „Nie potrzebujemy nieśmiertelnych”, żartował Spielberg.
  • W ciemnym grobowcu sir Richarda – jednego z trzech rycerzy, którzy rzekomo znaleźli Graala, Indiana Jones używa pochodni. Jako paliwa używa oleju, który zgromadził się w katakumbach. Kiedy bohater dociera do grobowca, z pochodni do oleju spadają płonące krople. Jednak olej się nie zapala. Następnie podpalają go nieznani ludzie w fezach od zwykłej zapałki.
  • Podczas rozmowy w sterowcu serwetka leżąca na stole okresowo pojawia się w kadrze raz po prawej, raz po lewej stronie.
  • W sterowcu, przed odlotem, profesor czyta gazetę do góry nogami.
  • W scenie ucieczki ze sterowca bohaterowie napotykają dwa niemieckie samoloty. W kadrze ich rolę odgrywa samolot treningowy Pilatus P-2, którego pierwszy lot odbył się dopiero w kwietniu 1945 roku, a aktywne użytkowanie rozpoczęło się już po zakończeniu II wojny światowej.
  • Sean Connery, który zagrał ojca Indiany Jonesa, jest starszy od Harrisona Forda o zaledwie 12 lat.
  • Podczas kręcenia sceny w sterowcu panował upał przekraczający 35 stopni. Aktorzy po prostu mokli w potu, siedząc w marynarkach i kamizelkach, ale Sean Connery nie stracił zimnej krwi i, korzystając z tego, że przy stole widoczne były tylko górne partie ciał aktorów, zdjął buty i spodnie, czym nieźle zaskoczył całą ekipę filmową. Początkowo zmieszany Ford poszedł jednak za jego przykładem i scena została nakręcona praktycznie w jednym dublu. Aktorzy ani razu się nie pomylili, mimo że cała ekipa pękała ze śmiechu.
  • Mężczyzna o imieniu Fedora (grany przez Richarda Younga), który założył młodemu Indy swój kapelusz, na wczesnym etapie pisania scenariusza nazywał się Abner Ravenwood – zgodnie z zamysłem miało to być pierwsze spotkanie Indiany Jonesa z ojcem Marion z pierwszej i czwartej części filmu.
  • W rolę żony Waltera Donovana, granego przez Juliana Glovera, wcieliła się Isla Blair, żona aktora.
  • Podobnie jak w innych filmach z serii „Indiana Jones”, Harrison Ford wiele kaskaderskich sztuczek wykonywał samodzielnie. Według jego dublera, Vicka Armstronga, pewnego razu Forda trzeba było nawet odstawić na bok i po cichu poprosić, aby nie wykonywał wszystkich ewolucji sam, lecz zostawił choć coś Armstrongowi. Jak powiedział sam Armstrong: „Gdyby nie był tak dobrym aktorem, zostałby genialnym kaskaderem”.
  • Harrison Ford pracował z Riverem Phoenixem w dramacie Petera Weira „Brzeg komarów” (1986) i chciał, aby to właśnie Phoenix zagrał go w młodości. Gdy zapytano Phoenixa, jak przygotowuje się do roli, odpowiedział, że jego kreacja Indiany Jonesa nie opiera się na samej postaci, lecz raczej na samym Fordzie, więc przygotowując się do roli, po prostu obserwował Forda, gdy ten nie był w roli.
  • Znaczna część mundurów nazistów w Berlinie w scenie masowego palenia książek składała się z autentycznych mundurów z czasów II wojny światowej, a nie z replik. W Niemczech odnaleziono ogromną skrzynię z wieloma zestawami mundurów, którą kostiumograf Anthony Powell po prostu odkupił na potrzeby zdjęć.
  • Harrison Ford doznał urazu brody w wypadku samochodowym w Kalifornii, mając około 20 lat; w filmie pokazano, że przypadkowo zadał sobie tę ranę sam – batem tresera.
  • Charakterystyczny kapelusz, kurtka i bat Indiany Jonesa znajdują się obecnie w Narodowym Muzeum Historii Amerykańskiej w Waszyngtonie. Tam też znajdowały się podczas zdjęć do filmu „Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki” (Steven Spielberg, 2008), a na planie wykorzystano kopie.
  • Świątynia pokazana w filmie istnieje naprawdę i znajduje się w mieście Petra w Jordanii, choć wszystko, co pokazano wewnątrz świątyni, jest owocem wyobraźni autorów filmu. Podczas zdjęć Steven Spielberg wraz z ekipą gościli w Jordanii u króla Husajna i jego małżonki, królowej Nur.
  • Istnieje wycięta scena, w której pokazano, jak Marcus i Salah piją z Graala posiadającego boską moc. Ostatecznie jednak reżyser nie włączył tego epizodu do filmu. „Nie potrzebujemy nieśmiertelnych” – żartował Spielberg.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.