Zniknięcie
Ta młoda kobieta zaginęła 3 lata temu.
Produkcja
Budżet
$0
Opłaty
$79 226
Reżyser
Aktorzy
Bernard-Pierre Donnadieu, Gene Bervoets, Johanna ter Steege, Gwen Eckhaus, Pierre Forget, Bernadette Le Saché, Tania Latarjet, Lucille Glenn, Roger Souza, Caroline Appéré
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
George Sluizer, Anne Lordon
Operator
Toni Kuhn
Kompozytor
Henny Vrienten
Artysta
Casting
Instalacja
Krótki opis
Para młodych kochanków - Rex i Saskia wybrali się za miasto, by cieszyć się sobą i latem, by spędzić razem kilka dni. Gdy zatrzymali się na krótki odpoczynek na parkingu przydrożnego baru, nieopodal przystanku autobusowego, Saskia niezauważenie i w tajemniczych okolicznościach zniknęła. Rex winiąc siebie za dopuszczenie do tak niezwykłego zniknięcia, pełen bólu, gniewu i poczucia winy trzy następne lata spędził na poszukiwaniach - bez rezultatu. Nagle otrzymuje pocztówkę od porywacza. Okazuje się nim niepozorny, mający spokojną i szczęśliwą rodzinę Raymond, w którego chorym umyśle alter ego wywołało chęć udręczenia i porwania kobiety.
Co pozostało za kulisami
- W 1988 roku film został zgłoszony do nagrody „Oscar” w kategorii „najlepszy film obcojęzyczny” od Danii, jednak został zdyskwalifikowany, stwierdzając, że zawiera zbyt wiele dialogów w języku francuskim, aby kwalifikować się do „Oscara” od Danii.
- Podczas zdjęć skończyły się pieniądze przeznaczone na wyżywienie aktorów i ekipy filmowej, przez co George Sleyzer musiał zwrócić się o pomoc do przedstawicieli francuskiego świata przestępczego. Pożyczyli mu pieniądze, ale zastrzegli, że dług będzie musiał zostać zwrócony, w przeciwnym razie będą miały go problemy.
- Tim Krabbe, autor powieści pierwowzoru „Złote jajko” (1984) oraz scenariusza do ekranizacji George'a Sleyzera (1932-2014) pt. „Zaginięcie” (1988), oparł fabułę na przeczytanym kiedyś artykule prasowym o turystce, która zniknęła po tym, jak podczas przystanku autobusu we Francji kupiła gumę do żucia na stacji benzynowej. Policja prowadziła poszukiwania przez dwa dni, ale kobiety nie odnaleziono. Dziesięć lat później Krabbe sam przeprowadził śledztwo i dowiedział się, że kobieta odnalazła się żywa i zdrowa dosłownie następnego dnia – po prostu po przystanku wsiadła do niewłaściwego autobusu. Krabbe zadzwonił do niej nawet, aby podziękować jej za pomysł na fabułę.
- Reżyser George Sluijser nakręcił alternatywne zakończenie filmu, w którym bohatera Bernarda-Pierre’a Donnadieu zatrzymuje policja. Jednak to zakończenie nigdy nie zostało wykorzystane ani pokazane, ponieważ reżyser uznał, że osłabia efekt poprzednich scen.
- Podczas kręcenia zdjęć skończyły się pieniądze przeznaczone na wyżywienie obsady aktorskiej i ekipy filmowej, dlatego George Sluijser musiał zwrócić się o pomoc do przedstawicieli przestępczego półświatka Francji. Pożyczyli mu pieniądze, ale zażądali, aby spłacił dług, w przeciwnym razie będą miał problemy.
- Bernard-Pierre Donnadieu (1949-2010) stosował nie do końca zwyczajne metody w pracy z aktorami. Tuż przed zdjęciami do sceny, w której ich bohaterowie się biją, celowo wywołał bójkę z Janem Berwutsem, aby gniew Berwutsa wyglądał jak najbardziej szczerze i naturalnie. Z kolei w scenie, w której podaje narkotyki bohaterce Johanny ter Steghe, przycisnął ją do siebie tak mocno, że zabrakło jej tchu i naprawdę doznała ataku paniki.
- Reżyser George Sleyzer nakręcił alternatywne zakończenie filmu, w którym bohatera Bernard-Pierre'a Donnadieu łapie policja. Jednak to zakończenie nie zostało nigdzie wykorzystane ani nawet zaprezentowane, ponieważ reżyser uznał, że osłabia ono efekt poprzednich scen.
- Bernard-Pierre Donnadieu (1949-2010) stosował w kontaktach z aktorami dość niezwykłe metody. Specjalnie sprowokował bójkę z Genevieve Broussard na krótko przed zdjęciami sceny, w której ich bohaterowie walczą, aby gniew Broussard wyglądał jak najbardziej szczery i naturalny, a w scenie, w której daje narkotyki bohaterce Johanny ter Stege, tak mocno ją przytulił, że nie mogła oddychać i faktycznie doznała ataku paniki.
- Genevieve Broussard została naprawdę zamknięta w prawdziwej trumnie i zasypana workami z piaskiem, aby nie mogła się wydostać, a jej próby ucieczki nie wyglądały na nienaturalne.
- Jana Berwutsa rzeczywiście zamknięto w prawdziwej trumnie, którą z wierzchu zasypano workami z piaskiem, aby nie mógł się wydostać, a jego wysiłki w celu ratunku nie wyglądały na udawane.
- Reżyser George Sluizer nakręcił alternatywne zakończenie filmu, w którym postać Bernarda-Pierre'a Donnadieu zostaje zatrzymana przez policję. Jednak to zakończenie nigdy nie zostało wykorzystane ani pokazane, ponieważ reżyser uznał, że osłabia efekt poprzednich scen.
- Tim Krabbé, autor powieści źródłowej „Złote Jajko” (1984) i scenariusza filmu George’a Sluijsera (1932-2014) „Zniknięcie” (1988), oparł fabułę na artykule z gazety, który kiedyś przeczytał, o turystce, która zniknęła po tym, jak podczas postoju autobusu we Francji kupiła gumę do żucia na stacji benzynowej. Policja przez dwa dni prowadziła poszukiwania, ale kobiety nie znaleziono. Dziesięć lat później Krabbé sam przeprowadził śledztwo i odkrył, że kobieta następnego dnia pojawiła się żywa i zdrowa po prostu wsiadła do niewłaściwego autobusu. Krabbé nawet do niej zadzwonił i podziękował za pomysł na fabułę.
- W 1988 roku film został zgłoszony do nagrody „Oscar” w kategorii „najlepszy film obcojęzyczny” od Holandii, jednak został zdyskwalifikowany, ponieważ stwierdzono w nim zbyt wiele dialogów w języku francuskim.
Podobne filmy
8/10
7.8/10
7.7/10
7.7/10
7.7/10
7.6/10
7.4/10
7.4/10
7.3/10
6.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
