Aladyn
Kraj
Genre
Budżet
$28 000 000
Opłaty
$504 050 219
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
R.S. vander Wende, Vera Pacheco, Aaron Blaise
Casting
Albert Tavares
Instalacja
H. Lee Peterson
Cały zespół (97)
Cały zespół (97)
Krótki opis
Ubogi Aladyn jest ulicznym złodziejaszkiem który mieszka z swoim najlepszym przyjacielem małpką Abu w wielkim mieście Agrabah. Gdy córka sułtana Dżasmina postanawia wyrwać się z pałacu, przypadkowo spotyka naszego bohatera na targowisku, okazuje się że obje świetnie się czują w swoim towarzystwie. Ku przerażeniu Dżasminy Aladyn zostaje wtrącony do lochu za drobne kradzieże które popełnił. Co gorsza księżniczka może poślubić jedynie księcia a jeśli nie wybierze szybko kandydata na męża jej ręka przypadnie Wielkiemu Wezyrowi. Wezyr Dżafar pragnie zostać sułtanem, w tym celu postanawia wykorzystać chłopca by ten zdobył magiczną lampę ukrytą w magicznej jaskini pełnej pułapek.
Co pozostało za kulisami
- Znak „Oklaski” po piosence Dżina pojawił się, gdy producent Jeffrey Katzenberg zapytał animatorów, dlaczego podczas przedpremierowych projekcji nikt nie klaska po piosenkach. Animatorzy w żartobliwy sposób dodali ten znak i ostatecznie pozostał on w finalnej wersji.
- Animacja powstała na podstawie baśni o Aladynie z „Tysiąca i jednej nocy”.
- W jednej ze scen, gdy Dżin rzuca czary, można dostrzec inną postać Disneya – kraba Sebastiana z filmu animowanego „Mała Syrenka” (1989).
- Scena na samym początku filmu, w której uliczny sprzedawca oferuje widzowi swój towar, została stworzona w ten sposób: Robina Williamsa, dubbingującego sprzedawcę, zaprowadzono na studio nagraniowe, w którym stał karton z różnymi przedmiotami przykryty płótnem. Następnie włączono mikrofon, płótno zdjęto i Williams zaczął opisywać te przedmioty, które widział po raz pierwszy w życiu.
- Musker i Clements wymyślali Dżina z myślą o Robinie Williamsie; nawet gdy Katzenberg zaproponował kandydatury Johna Candy’ego, Steve’a Martina i Eddie’ego Murphy’ego, Williams miał największe szanse i ostatecznie został zatwierdzony.
- Scena z piosenką Dżina „Friend Like Me” została ukończona jako pierwsza, zanim ostatecznie zatwierdzono wizerunek Aladyna. Dlatego w tej scenie można zobaczyć Aladyna takim, jakim powinien być we wszystkich pozostałych scenach filmu.
- Aladyn, nad którym pracował zespół pod kierownictwem głównego animatora Glena Keena, początkowo miał przypominać aktora Michaela J. Foxa. W trakcie pracy postać uległa szeregowi zmian i nabrała cech Toma Cruise’a, rapera MC Hammera i modeli Calvina Kleina.
- W filmie wybrzmiewają jedne z ostatnich piosenek napisanych przez Howarda Ashmana. Razem z Alanem Menkenem napisał on „Arabian Nights”, „Friend Like Me” oraz „Prince Ali”. Po śmierci Ashmana firma zaprosiła laureata nagrody Tony, Tima Rice'a, aby dokończył pisanie utworów. Stał się on autorem takich piosenek jak „One Jump Ahead”, „A Whole New World” oraz finalnej wersji „Prince Ali”.
- Robin Williams pracował za „stawkę aktorską” (485 USD dziennie – minimum Gildii Aktorów) oraz obraz Pabla Picassa.
- W filmie brzmią jedne z ostatnich piosenek napisanych przez Howarda Ashmana. On, wraz z Alanem Menkenem, napisał „Arabskie piosenki”, „Taki przyjaciel jak ja”, „Książę Ali”. Kiedy Ashman zmarł, firma zaprosiła laureata nagrody Tony, Tima Rice'a, do dokończenia pisania piosenek. On został autorem takich piosenek, jak „O jeden skok do przodu”, „Całkowicie nowy świat” i „Książę Ali” (wersja finałowa).
- Abu został udźwiękowiony przez Franka Welckera – aktora specjalizującego się właśnie w głosach zwierząt (między innymi użyczył głosu małpom w filmie „Indiana Jones i Poszukiwacze zaginionej Arki” z 1981 roku).
- Robin Williams pracował za „wynagrodzenie aktorskie” (485 dolarów dziennie – minimum Gildii Aktorów), plus obraz Pabla Picassa.
- Howard Ashman zatwierdził scenariusz dopiero po wprowadzeniu poprawek przez Rona Clementsa, Johna Musckera oraz scenarzystów Teda Eliotta i Terry'ego Rossio. Wśród zmian, z scenariusza zniknęła matka Aladyna, Księżniczka Jasmine stała się bardziej zdecydowaną postacią, Aladyn – „nieco szorstki, jak młody Harrison Ford”, a papuga Jago, początkowo pomyślana jako stoicki i poważny brytyjski typ, przekształciła się w komiczną postać, zainspirowaną rolą Gilberta Gottfrieda w filmie „Gliniarz z Beverly Hills II” (1987).
- Znak „Brawa” po piosence Dżina pojawił się, gdy producent Jeffrey Katzenberg zapytał animatorów, dlaczego podczas pokazów przedpremierowych nikt nie klaska po piosenkach. Animatorzy w żartach dorysowali ten znak, który ostatecznie pozostał w finalnej wersji.
- W kolorystyce filmu dominują nasycone kolory niebieski i czerwony, a także ich odcienie (np. w niektórych scenach cienie są purpurowe). Richard Vander Wende, artysta filmu, był autorem koncepcji, w której każdy kolor był uosobieniem jakiegoś nastroju lub emocji. Tak więc niebieski symbolizuje tu dobro, a czerwony – zło.
- Początkowo Aladyn miał mieć 15 lat, ale ostatecznie jego wiek zmieniono do 18.
- W jednej ze scen, gdy Dżin rzuca czary, można zauważyć inną postać Disneya – kraba Sebastiana z filmu „Mała Syrenka” (1989).
- „Islamska Komisja Praw Człowieka” krytykowała film za stworzenie negatywnego wizerunku muzułmanów. Jej zdaniem Arabowie w filmie (poza „postępowym” i „liberalnym” Aladynem) są ogólnie przedstawieni jako źli i chciwi ludzie, dążący do bogactwa i władzy.
- W połowie filmu, jeśli obejrzeć moment przemiany kociaka w tygrysa w zwolnionym tempie, można zobaczyć Myszki Miki.
- Postacie w niektórych scenach były rysowane przez różnych animatorów w różnym czasie i w różnych studiach (na Florydzie i w Kalifornii). Do pierwszego narysowanego bohatera do rysowywano drugiego i animatorzy musieli śledzić, aby ich ruchy podczas interakcji idealnie się pokrywały.
- Aladyn, nad którym pracował zespół pod kierownictwem głównego animatora Glena Kena, początkowo miał przypominać aktora Michaela J. Foxa. W trakcie prac postać przeszła szereg zmian i zyskała cechy Toma Cruise'a, rapera MC Hammera oraz modeli marki Calvin Klein.
- W piramidzie, którą buduje sułtan, oprócz figurek zwierząt znajduje się figurka „potwora” z disnejowskiego filmu animowanego „Piękna i Bestia” (1991).
- Klatki filmu zostały pokolorowane za pomocą systemu CAPS. Przy jego pomocy stworzono również większość odbić, lawę w „Jaskini Cudów” oraz znaczną część efektów specjalnych.
- Howard Ashman zatwierdził scenariusz dopiero po wprowadzeniu poprawek przez Rona Clementsa, Johna Musckera oraz scenarzystów Teda Elliotta i Terry'ego Rossio. Między innymi ze scenariusza zniknęła matka Aladyna, księżniczka Jasmine stała się bardziej zdecydowaną postacią, Aladyn stał się „nieco bardziej szorstki, jak młody Harrison Ford”, a papuga Jago, pierwotnie pomyślana jako typowo brytyjski, opanowany i poważny bohater, zmieniła się w postać komiczną, inspirowaną grą Gilberta Gottfrieda w filmie „Książę Beverly Hills 2” (1987).
- W piramidce, którą buduje sułtan, oprócz figurek zwierząt znajduje się figurka „Bestii” z disnejowskiego filmu animowanego „Piękna i Bestia” (1991).
- Scena na samym początku filmu, w której uliczny handlarz oferuje widzowi swój towar, została stworzona w następujący sposób: Robin Williamsa, który użyczył głosu handlarzowi, przyprowadzono do studia nagraniowego, gdzie stało skrzynka z różnymi przedmiotami przykryta kocem. Następnie włączono mikrofon, zdjęto koc, a Williams zaczął opisywać przedmioty, które widział po raz pierwszy w życiu.
- Abu został zdubbingowany przez Franka Welkera – aktora specjalizującego się właśnie w dubbingowaniu zwierząt (m.in. dubbingował małpy w filmie „Poszukiwacze zaginionej arki” (1981)).
- Musker i Clements projektowali Dżina z myślą o Robinie Williamsie; nawet gdy Katzenberg zaproponował kandydatury Johna Candy'ego, Steve'a Martina i Eddiego Murphy'ego, to Williams miał największe szanse i ostatecznie to właśnie on został zatwierdzony.
- W gamie kolorystycznej filmu przeważają nasycone odcienie niebieskiego i czerwonego (na przykład w niektórych scenach cienie są liliowe). Richard Vander Venne, artysta filmu, był autorem koncepcji, w której każdy kolor stanowił ucieleśnienie konkretnego nastroju lub emocji. Tak na przykład kolor niebieski symbolizuje tutaj to, co dobre, a czerwony – to, co złe.
Podobne filmy
8.6/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
