Diuna: Część druga
Niech żyją wojownicy Arrakis.
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$190 000 000
Opłaty
$714 844 358
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Kajł Bojter, Patrick McCormick, Mary Parent, Denis Villeneuve, Tania Lapont, Tomasz Tull, Herb Gejns, Dżon Spejts, Brian Herbert, Byron Merritt
Operator
Kompozytor
Artysta
Patrycj Wermet, Stefanie Übelhör
Casting
Instalacja
Krótki opis
Film ukazuje imponującą podróż Paula Atrydy, który zawiera sojusz z Chani i Fremenami. Jednocześnie wkracza na wojenną ścieżkę, pałając żądzą zemsty na spiskowcach, którzy doprowadzili do upadku jego rodziny. Stając przed wyborem między miłością życia a losem znanego wszechświata, Paul pragnie zapobiec tragicznej przyszłości, którą tylko on potrafi przewidzieć.
Co pozostało za kulisami
- Reżyser Denis Villeneuve i operator Greg Fraser często wybierali lokalizacje do zdjęć na pustyni dlatego, że konkretna wydma przykuła uwagę Villeneuve'a swoim kształtem lub słońce świeciło dokładnie tak, jak było wymagane dla danej sceny. Wśród ekipy filmowej panowała surowa dyscyplina, aby zachować wydmy w nienaruszonym stanie. Podczas zdjęć można było poruszać się wyłącznie po specjalnie wyznaczonych ścieżkach, a po zakończeniu pracy specjalny personel usuwał z wydm wszelkie ślady obecności ekipy.
- Na twarzy lady Jessiki, granej przez Rebeccę Ferguson, wytatuowana jest litania zakonu Bene Gesserit przeciwko strachowi.
- Filmy Denisa Villeneuve'a, które ukazały się w 2021 roku („Diuna”) i w 2024 roku („Diuna: Część druga”), nie były kręcone jednocześnie, jak to zwykle się robi, a zgoda studia na drugi film w dużej mierze zależała od sukcesu pierwszego, którego wejście na ekrany zostało w znacznym stopniu utrudnione przez ustaloną datę rozpoczęcia dystrybucji oraz pandemię koronawirusa. Tak czy inaczej, według Denisa Villeneuve'a, produkcyjnej firmie Legendary Pictures film się spodobał, więc szanse na powstanie sequela były duże. Oficjalnie zielone światło zdjęciom kontynuacji dano 26 października 2021 roku, na cztery dni po premierze filmu „Diuna” w amerykańskiej dystrybucji.
- Po wypiciu Wody Życia i przeżyciu, Jessica i Paul Atreides (w rolach Rebecci Ferguson i Timothée'a Chalameta) dowiadują się, że są odpowiednio córką i wnukiem barona Vladimira Harkonnena, którego zagrał Stellan Skarsgård. Film nie wyjaśnia tej okoliczności, ale z powieści stanowiących prequele do „Diuny” wiadomo, że ich matką i babcią jest Matka-Naczelniczka Bene Gesserit Gaius Helen Mohiam, którą w reżyserii Denisa Villeneuve'a gra Charlotte Rampling. Kiedyś musiała urodzić z Vladimirzem Harkonnenem w celu selektywnego programu genetycznego mającego na celu wyhodowanie superumysłu Kwisatza Haderacha. Baron ją zgwałcił, za co Mohiam obdarzyła go straszliwą chorobą.
- Wypiwszy Wodę Życia i przetrwawszy to doświadczenie, Jessica i Paul Atreides (grani przez Rebeccę Ferguson i Timothée Chalameta) dowiadują się, że są odpowiednio córką i wnukiem barona Vladimira Harkonnena, w którego wcielił się Stellan Skarsgård. W filmie nie podano wyjaśnienia tego stanu rzeczy, jednak z powieści-prequeli do „Diuny” wiadomo, że ich matką i babcią jest Matka Przełożona Bene Gesserit, Gaius Helen Mohiam, grana u Villeneuve'a przez Charlotte Rampling. Niegdyś, dla celów programu selekcji genetycznej mającego na celu stworzenie supermentata Kwisatz Haderacha, było konieczne, aby zapadła ona w ciążę z Vladimirem Harkonnenem. Baron ją zgwałcił, za co Mohiam obdarzyła go straszliwą chorobą.
- Zdjęcia sceny jazdy na grzbiecie czerwia pustynnego zajęły 44 dni, a zrealizowano je na planie o wymiarach 27 i pół na nieco ponad 7 metrów.
- Język czakobsa, którym w książkach Franka Herberta posługują się Fremeni, jest pochodną języka arabskiego, ale zawiera elementy języka francuskiego i greckiego, romskiego oraz słowiańskich języków, a także hebrajskiego i sanskrytu.
- Na twarzy Lady Jessiki, w interpretacji Rebeki Ferguson, wytatuowano litanię zakonu „Bene Gesserit” przeciw strachowi.
- Tufira Hawata oraz hrabiego Kazimiera Fenringa zagrali odpowiednio Stephen Henderson i Tim Blake Nelson, jednak podczas montażu wszystkie sceny z tymi postaciami zostały wycięte, a aktorzy zostali jedynie wymienieni w podziękowaniach w napisach końcowych.
- Anya Taylor-Joy pojawiła się na ekranie w epizodycznej roli Alii, młodszej siostry Paula Atreidesa, w jednej z jego wizji (nazwisko aktorki nie pojawiło się nawet w napisach). Alia to ulubiona postać fanów oryginalnej powieści „Diuna”; urodziła się podczas dwuletniego pobytu Jessiki i Paula wśród Frymenów. Było to niemowlę-telepata z umysłem dorosłej kobiety, ponieważ Jessica wypiła Wodę Życia. Denis Villeneuve skrócił dwuletni okres z powieści źródłowej do kilku miesięcy w filmie, przez co Alia jest praktycznie zawsze jedynie głosem z łona Jessiki, który się z nią komunikuje, a samo narodziny dziecka następują dopiero pod koniec filmu.
- Do roli Fade-Rauty aktor Austin Butler przybrał ponad 11 kg masy mięśniowej.
- Austin Butler (grający Feyda-Rauthę) specjalnie trenował, aby jego głos był bardziej zbliżony do głosu Stellana Skarsgårda, który wcielił się w postać barona Vladimira Harkonnena.
- Nakładanie charakteryzacji przed zdjęciami zajmowało Stellanowi Skarsgårdowi 8 godzin, a kolejne 2 godziny mijały na usuwaniu jej po zakończeniu dnia zdjęciowego. W dniach zdjęciowych aktor nie pił płynów i przyjmował Imodium, aby uniknąć konieczności korzystania z toalety.
- Język chakobsa, którym w książkach Franka Herberta posługują się Fremeni, jest pochodną języka arabskiego, lecz zawiera elementy języków francuskiego i greckiego, romani oraz słowiańskich, a także hebrajskiego i sanskrytu.
- Filmy Denisa Villeneuve'a, wydane w 2021 roku („Diuna”) i w 2024 roku („Diuna: Część druga”), nie były kręcone jednocześnie, jak to zwykle bywa, a zgoda studia na drugi film w dużej mierze zależała od sukcesu pierwszej części, której premiera była w znacznym stopniu utrudniona przez sztywną datę rozpoczęcia dystrybucji oraz pandemię koronawirusa. Tak czy inaczej, według słów Denisa Villeneuve'a, film spodobał się firmie produkcyjnej Legendary Pictures, więc szanse na powstanie sequela były wysokie. Oficjalne „zielone światło” dla zdjęć do kontynuacji filmu uzyskano 26 października 2021 roku, cztery dni po premierze „Diuny” w amerykańskich kinach.
- Plany zdjęciowe z dekoracjami z pierwszego filmu nie zostały wykorzystane. Wszystkie plany zdjęciowe i dekoracje zostały zbudowane od podstaw.
- Greg Fraser, operator obrazu obu części filmu Denisa Villeneuve'a, zaproponował kręcenie scen na macierzystej planecie Harkonnenów za pomocą kamer podczerwieni, aby skóra postaci wyglądała na półprzezroczystą.
- Austin Butler pił kawę z Denisem Villeneuve'em, a ten zaproponował aktorowi rolę Feyda-Rauthy bez żadnych prób ekranowych. Butler przez cztery miesiące trenował w Budapeszcie według programu przygotowania fizycznego opracowanego przez byłego żołnierza piechoty morskiej.
- Do roli Feyd-Rauty aktor Austin Butler przybrał ponad 11 kg masy mięśniowej.
- Austin Butler pił kawę z Denisem Villeneuve’em, który zaproponował aktorowi rolę Feada-Rauty bez castingu. Butler przez cztery miesiące trenował w Budapeszcie według programu przygotowania fizycznego opracowanego przez byłego marines.
- Austin Butler (który grał Feada-Rautę) specjalnie trenował, aby jego głos brzmiał bardziej podobnie do głosu Stellana Skarsgårda, który wcielił się w barona Vladimira Harkonnena.
- Film kręcono na pustyni w Jordanii. Aby przetransportować cały niezbędny sprzęt, filmowcom przyszło wybudować prawie 29 km dróg i rozbić bazy.
- Anya Taylor-Joy pojawiła się na ekranie w epizodycznej roli Alii, młodszej siostry Paula Atrydeusza, w jednej z jego wizji (nawet nazwiska aktorki nie ma w napisach końcowych). Alia jest ulubioną postacią fanów oryginalnej powieści „Diuna”, urodziła się podczas dwuletniego pobytu Jessiki i Paula wśród Fremenów. Była to niemowlęca telepatka z umysłem dorosłej kobiety, ponieważ Jessica spożyła Wodę Życia. Denis Villeneuve skrócił dwuletni okres z powieści źródłowej do kilku miesięcy w filmie, więc Alia to praktycznie zawsze tylko głos z łona Jessiki, który się z nią komunikuje, a bezpośrednie narodziny dziecka mają miejsce dopiero pod koniec filmu.
- Tufira Chawata i hrabiego Kazimierza Fenringa zagrali odpowiednio Stephen Henderson i Tim Blake Nelson, ale podczas montażu wszystkie sceny z tymi postaciami zostały wycięte, a aktorzy otrzymali jedynie specjalne podziękowania w napisach końcowych.
- Reżyser Denis Villeneuve i operator Greig Fraser często wybierali lokalizacje do zdjęć na pustyni, ponieważ konkretna wydma przyciągała uwagę Villeneuve’a swoim kształtem, albo słońce świeciło dokładnie tak, jak było potrzebne do danej sceny. Wśród członków ekipy filmowej panowała surowa dyscyplina, aby zachować nienaruszone wydmy. Podczas kręcenia można było chodzić tylko po specjalnie wyznaczonych trasach, a po zakończeniu zdjęć specjalny personel usuwał z wydm ślady obecności ekipy filmowej.
- Greg Fraser, operator obu części filmu Denisa Villeneuve'a, zaproponował kręcenie scen na rodzimej planecie Harkonnenów kamerami na podczerwień, aby skóra postaci wyglądała półprzezroczysto.
- Na nałożenie charakteryzacji przed zdjęciami Stellan Skarsgård potrzebował 8 godzin, a na jej usunięcie po zakończeniu dnia zdjęciowego – kolejne 2 godziny. W dni zdjęciowe aktor nie pił płynów i przyjmował imodium, żeby nie odczuwał potrzeby korzystania z toalety.
Podobne filmy
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
