Django
Zabrali mu wolność. On zabrał im wszystko.
Kraj
Produkcja
Budżet
$100 000 000
Opłaty
$425 368 238
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Stacey Sher, Reginald Hudlin, Pilar Savone, Bob Weinstein, Harvey Weinstein, James W. Skotchdopole, Michael Shamberg, Shannon McIntosh
Operator
Kompozytor
Artysta
J. Michael Riva, Lauren Abiouness
Casting
Instalacja
Krótki opis
Rok 1858, południe Stanów Zjednoczonych. Niewolnik Django spotyka na swojej drodze doktora Kinga Schultza, pochodzącego z Niemiec łowcę nagród. Ten, obiecuje mu wolność i zapłatę w zamian za pomoc w odnalezieniu poszukiwanych przez prawo braci Brittle. Django zgadza się i wkrótce obaj wykonują robotę. Po wszystkim zawiązują spółkę. Schultz wprowadza Django w tajniki zawodu łowcy nagród. Ponadto, poruszony historią swojego nowego przyjaciela, postanawia pomóc mu w odszukaniu żony Broomhildy. Okazuje się, że znajduje się ona na niesławnej plantacji należącej do Calvina Candie, odrażającego dżentelmena pasjonującego się walkami niewolników.
Co pozostało za kulisami
- Butonierka na piersi Calvina Candy'ego (Leonardo DiCaprio) jest taka sama, jak ta noszona przez głównego złoczyńcę w wykonaniu Jacka Palanca w filmie „Najemnik” (1968) Sergio Corbucciego. I pojawia się w kadrze w ten sam sposób w jednej ze scen.
- Doktor Schultz nazywa Samsona „Czarnym Herkulesem”. Taki przydomek nosił aktor i bokser Ken Norton, który wystąpił w filmie „Mandingo” (1975).
- Kevin Costner mógł zagrać w tym filmie, ale opuścił projekt z powodu konfliktu harmonogramów.
- Konie Schulza i Dżango nazywają się Fritz i Tony. Taki sam zestaw imion nosiły konie bohaterów westernów Williama S. Harta i Toma Mixa.
- W filmie pojawiają się wojownicy Mandingo jako nawiązanie do filmu Richarda Fleischera „Mandingo” (1975).
- Joseph Gordon-Levitt otrzymał rolę Jean-a, ale musiał zrezygnować z powodu konfliktu harmonogramów z filmem, w którym zadebiutuje jako reżyser.
- Choć film technicznie należy do gatunku westernu, Quentin Tarantino woli określać go mianem filmu „południowego”, ze względu na to, że akcja rozgrywa się w południowej części Ameryki.
- Podczas podróży na willę Calvina Candy’ego Django zrzuca z konia jednego ze sługusów Candy’ego. W następnym ujęciu jeździec nadal leży na ziemi, a koń stoi, jakby w ogóle nie upadł.
- Russ Tamblyn, którego postać w tym filmie nazywa się „Syn Strzelca”, zagrał w filmie „Syn Strzelca” (1965). Córka Tamblyna – aktorka Amber Tamblyn również występuje w filmie „Django” (2012), a jej postać nazywa się „Córka Syna Strzelca”.
- Leonardo DiCaprio, który po raz pierwszy zagrał rolę czarnego charakteru, niechętnie podchodził do tego, że jego postać miała być tak okrutna i wyraźnie rasistowska. Jednak Quentin Tarantino przekonał go, aby był jak najbardziej złowrogi.
- Biali mężczyźni, którzy grają w pokera pod koniec filmu, używają odciętych uszu niewolników zamiast pieniędzy.
- Leonardo DiCaprio, który po raz pierwszy zagrał rolę złoczyńcy, nie był zbyt zadowolony z tego, że jego postać była tak potworna i ewidentnie rasistowska. Quentin Tarantino przekonał go jednak, aby był maksymalnie złowrogi.
- Bohater Christoph Walza wspomina, że ma doświadczenie w zarządzaniu wędrownymi cyrkami. Christoph Waltz zagrał właściciela wędrownego cyrku w filmie „Woda dla słoni” (2011).
- Walka Mandingo odbywa się w klubie Kleopatry Calvina, w którym popiersie Nefertiti jest używane jako symbol klubu. Zostało to zrobione specjalnie, aby podkreślić brak wyrafinowania Calvina Candy'ego.
- Sid Haig był brany pod uwagę do roli Pana Stone’a, a nawet później został zaproszony na przesłuchanie, o czym poinformowano agenta aktora. Początkowo reżyser zgodził się z kandydaturą Haiga, ale w ostatniej chwili odwołał dwa przesłuchania aktora. Reżyser znany jest ze swojego specyficznego humoru. Jednak ten „żart” był prawdopodobnie spowodowany odmową Sida Haiga udziału w roli Marsellusa Wallace’a w „Pulp Fiction” 17 lat wcześniej. Po dwóch miesiącach do roli Pana Stone’a zaproszono aktora Davida Stena.
- Niebieski garnitur Django jest wzorowany na słynnym obrazie „Chłopiec w niebieskim”. Ten obraz zainspirował Friedricha Wilhelma Murnaua do stworzenia filmu „Chłopiec w niebieskim” (1919). Murnau jest dobrze znany z wprowadzenia tak zwanej „techniki kamery bez ograniczeń” (metoda filmowania „uwolnioną” kamerą).
- Kiedy Django i jego towarzysze przybywają do Candyland, trzcina cukrowa na polach nie jest wyższa od kolana. Pod koniec filmu widać, że ta sama trzcina jest już na wysokości wzrostu człowieka, mimo że akcja rozgrywała się następnego dnia po przybyciu.
- Salon, do którego wchodzą Django i King Schultz, nazywa się „Minnesota Clay” – na cześć jednego z wczesnych westernów Sergio Corbucciego.
- Podczas zdjęć w Jackson Hole w stanie Wyoming, reżyser Quentin Tarantino wynajął lokalne kino, aby wyświetlić filmy samurajskie i westerny ze swojej prywatnej kolekcji.
- Zoë Bell była rozważana do roli Lary Lee Candy-Fitzwilliam.
- Chociaż zakłada się, że Calvin Candy i jego siostra Lara mają relacje kazirodcze, można to zakwestionować, ponieważ jest on filofilem, a Francuzom zwyczajowo całuje się podczas powitania.
- Film był kręcony przez 130 dni. To była najdłuższa produkcja filmowa Quentina Tarantino.
- Zoë Bell była brana pod uwagę do roli Lary Lee Candy-Fitzwilliam.
- Sacha Baron Cohen został zaangażowany do roli Scotty’ego, a Kurt Russell do roli Woody’ego, ale obaj opuścili projekt z powodu konfliktu harmonogramów.
- Sacha Baron Cohen został obsadzony w roli Scotty'ego, a Kurt Russell w roli Woody'ego, jednak obaj opuścili projekt z powodu niezgodności w grafikach zdjęciowych.
- Lady Gaga była brana pod uwagę do roli Lary Lee Candy-Fitzwilliam, którą ostatecznie otrzymała Laura Cayote.
- Podczas aukcji na początku filmu, w oryginale doktor Schultz krzyczy: „Sprzedane, Amerykanin!”. To wyrażenie stało się popularne dopiero w latach 20. XX wieku, kiedy to licytator 'Speed' Riggs użył go na zakończenie reklamy Lucky Strike w radiu. Ponadto, „Amerykanin” to odniesienie do American Tobacco Company, która powstała dopiero w latach 90. XIX wieku.
- Kevin Costner mógł wystąpić w tym filmie, ale opuścił projekt z powodu niezgodności w harmonogramach zdjęć.
- Do roli pana Stonesifera rozważano Sida Haiga, który został nawet później zaproszony na casting, o czym poinformowano agenta aktora. Początkowo reżyser zgodził się na kandydaturę Haiga, ale w ostatniej chwili odwołał dwa przesłuchania aktora. Reżyser znany jest ze swojego specyficznego poczucia humoru. Jednak ten „żart” miał prawdopodobnie miejsce z powodu odmowy Sida Haiga do zagrania roli Marcellusa Wallace'a w „Pulp Fiction” 17 lat wcześniej. Po dwóch miesiącach do roli pana Stonesifera zaproszono aktora Davida Steina.
- Doktor Schultz (Christoph Waltz) przypomina monsyniorowi Candie (Leonardo DiCaprio), że jego niewolnik d'Artagnan (Antoine Essandé) został nazwany imieniem bohatera powieści Aleksandra Dumasa. Zarówno Waltz, jak i DiCaprio wystąpili w adaptacjach tych powieści: Waltz grał kardynała Richelieu w filmie „Muszkieterowie” (2011), a DiCaprio wcielił się w rolę króla Ludwika XIV oraz jego brata Filipa w filmie „Człowiek w żelaznej masce” (1998).
- Doktor Schultz nazywa Samsona „Czarnym Herkulesem”. Taki przydomek posiadał aktor i bokser Ken Norton, który wystąpił w filmie „Mandingo” (1975).
- Jest to pierwszy film (nie licząc „Grindhouse” (2007) i „Dowody śmierci” (2007)) reżysera Quentina Tarantino, który nie został wyprodukowany przez Lawrence’a Bendera.
- Po odejściu z projektu Michaela K. Williamsa, Saschy Barona Cohena i Josepha Gordona-Levitta ich postacie zostały usunięte ze scenariusza.
- Will Smith, Idris Elba, Chris Tucker, Terrence Howard, Michael K. Williams i Tyrese Gibson byli brani pod uwagę do roli Django. Quentin Tarantino widział w tej roli Smitha, a agenci Smitha chcieli, aby przyjął tę rolę, jednak ostatecznie odmówił. Po tym Tarantino zaproponował rolę Jamie'emu Foxxowi, który się zgodził.
- W posiadłości Candiego harfistka gra utwór Beethovena „Dla Elisy”, który został opublikowany po raz pierwszy w 1867 roku, dziewięć lat po wydarzeniach przedstawionych w filmie.
- Pierwszy pełnometrażowy film fabularny Quentina Tarantino, którego montażem nie zajmowała się Sally Menke, ponieważ zmarła ona w 2010 roku.
- Jest to pierwszy film (nie licząc „Grindhouse” (2007) i „Proof of Life” (2007)) reżysera Quentina Tarantino, który nie został sprodukowany przez Lawrence'a Bendera.
- Podczas przygotowań do swojej roli Christoph Waltz doznał kontuzji.
- To pierwszy film fabularny Quentina Tarantino, którego montażem nie zajmowała się Sally Menke, która zmarła w 2010 roku.
- Reżyser Quentin Tarantino ujawnił na Comic-Conie, że postacie Jamie’ego Foxxa i Kerry Washington to odpowiednio pra-pra-pra-dziadek i pra-pra-pra-babcia postaci o imieniu John Shaft z filmu „Shaft” (1971). Potwierdza to również imię postaci Kerry Washington – Broomhilda von Shaft.
- Podczas aukcji na początku filmu, w oryginale doktor Schultz krzyczy: „Sold, American!” (Sprzedany Amerykanin). Fraza ta stała się popularna dopiero w latach 20. XX wieku, kiedy to spiker 'Speed' Riggs użył jej w zakończeniu reklamy Lucky Strike w radiu. Ponadto, „American” to odniesienie do American Tobacco Company, która powstała dopiero w latach 90. XIX wieku.
- Po raz pierwszy od 16 lat Leonardo DiCaprio nie znajduje się na pierwszym miejscu na liście aktorów na plakatach i afiszach filmowych.
- W swojej epizodycznej roli Franco Nero nosi białe rękawiczki. Być może jest to nawiązanie do oryginalnego filmu „Django” (1966), w którym pod koniec filmu Meksykanie łamią ręce jego postaci za kradzież.
- Słomkowy kapelusz Michaela Parksa jest zbyt nowoczesny, ponieważ posiada otwory wentylacyjne i plastikowe zapięcie przy sznurku.
- Doktor Schultz (Christoph Waltz) przypomina Monsignorowi Candy’emu (Leonardo DiCaprio), że jego niewolnik d’Artagnan (Dato Essandoh) został nazwany na imię bohatera powieści Aleksandra Dumasa. Waltz i DiCaprio wystąpili w adaptacjach tych powieści: Waltz grał kardynała Richelieu w filmie „Muszkieterowie” (2011), a DiCaprio króla Ludwika XIV i jego brata Filipa w filmie „Człowiek w żelaznej masce” (1998).
- Wspomnienie o wojownikach mandingo w filmie jest nawiązaniem do produkcji Richarda Fleischerem „Mandingo” (1975).
- Zdjęcia do filmu rozpoczęły się 28 listopada 2011 roku w miejscu z idealnym wystrojem do westernów: rancho „Melody” w Santa Clarita, w Kalifornii. Niegdyś to westernowe miasteczko należało do Gene’a Autry’ego i często stanowiło tło klasycznych filmów i seriali telewizyjnych, w tym „Dyliżans”, „W samo południe” i „Gunsmoke”.
- Film był kręcony przez 130 dni. Były to najdłuższe zdjęcia do jednego filmu w karierze Quentina Tarantino.
- Will Smith, Idris Elba, Chris Tucker, Terrence Howard, Michael K. Williams i Tyrese Gibson byli rozważani do roli Django. Quentin Tarantino widział w tej roli Smitha, a agenci Smitha chcieli, żeby przyjął tę rolę, ale ostatecznie odmówił. Po tym Tarantino zaproponował rolę Jamie Foxxowi, który się zgodził.
- To drugi raz, kiedy Jamie Foxx i Kerry Washington grają parę małżeńską. Wcześniej wcielili się w role Raya Charlesa i Delli Bea Robinson w filmie „Ray” (2004).
- Saloon, do którego wchodzą Django i King Schultz, nazywa się „Minnesota Clay” – na cześć jednego z wczesnych westernów Sergio Corbucciego.
- Na willi Calvina Candy’ego znajduje się dekoracyjna kopia biustu Nefertiti. Akcja filmu rozgrywa się w 1858 roku, podczas gdy biust został odnaleziony po 1912 roku.
- Tytuł i wydarzenia w filmie zostały oparte na spaghetti westernie „Django” (1966). Aktor Franco Nero, który grał Django w tamtym filmie, otrzymał niewielką rolę w „Django. Unchained” (2012).
- „Krzyk Wilhelma” jest słyszalny, gdy jeźdźcy wycofują się po eksplozji powozu podczas nocnego rajdu, a jeden z nich spada z konia.
- Quentin Tarantino specjalnie napisał rolę dla Michaela K. Williamsa, jednak aktor musiał zrezygnować z udziału w filmie z powodu zdjęć w serialu „Boardwalk Empire”.
- Niebieski kostium Django jest oparty na słynnym obrazie „Niebieski chłopiec”. Obraz ten zainspirował Friedricha Wilhelma Murnaua do stworzenia filmu „Chłopiec w błękicie” (1919). Murnau jest znany z opracowania tzw. „Unchained camera technique” (techniki „uwolnionej kamery”).
- Na 65. minucie filmu Django nosi okulary przeciwsłoneczne, jednak w 1858 roku takich okularów jeszcze nie było. Stały się powszechne dopiero w pierwszej połowie XX wieku.
- Po raz pierwszy od 16 lat Leonardo DiCaprio nie zajmuje pierwszego miejsca na liście aktorów na afiszach i plakatach do filmu.
- Słomkowy kapelusz Michaela Parksa jest zbyt nowoczesny, ponieważ posiada otwory wentylacyjne i plastikowe zapięcie na sznurku.
- W scenie, w której Calvin Candy, grany przez Leonardo DiCaprio, uderza dłonią w stół podczas obiadu, aktor rozbił szklankę ręką i naprawdę zaczął krwawić. DiCaprio zignorował to, pozostał w roli i kontynuował granie sceny. Ten dubel został ostatecznie wykorzystany w filmie. Quentin Tarantino nazwał ten moment „hipnotyzującym”.
- Kiedy Schultz i Django siedzą w barze, ilość piwa w szklankach najpierw maleje, a potem ponownie staje się taka, jak kiedy je przyniósł Schultz.
- Leonardo DiCaprio, który w tym filmie gra złoczyńcę Calvina Candy’ego, był pierwotnie brany pod uwagę do roli antagonisty Hansa Landy w poprzednim filmie Quentina Tarantino „Bękarty wojenne” (2009). Jednak Tarantino postanowił powierzyć tę rolę aktorowi posługującemu się językiem niemieckim, i rolę otrzymał Christoph Waltz, który zagrał doktora Kinga Schulza w „Django” (2012).
- Lady Gaga była brana pod uwagę do roli Lary Lee Candy-Fitzwilliam, którą ostatecznie otrzymała Laura Ciotte.
- Wielu aktorów zagrało role, które zostały pierwotnie napisane specjalnie dla nich. Wśród tych aktorów znaleźli się Christoph Waltz, Leonardo DiCaprio i Samuel L. Jackson.
- Quentin Tarantino napisał rolę specjalnie dla Michaela K. Williamsa, jednak aktor musiał zrezygnować z udziału w filmie z powodu zdjęć do serialu „Boardwalk Empire”.
- Zdjęcia do filmu rozpoczęły się 28 listopada 2011 roku w miejscu o idealnym dla westernów otoczeniu: ranczo „Melody” w Santa Clarita w Kalifornii. Niegdyś to miasteczko należało do Gene'a Autry'ego i często służyło jako tło dla klasycznych filmów i seriali telewizyjnych, w tym „Dyliżansu”, „W samo południe” oraz „Dymu z lufy”.
- Podczas treningów do swojej roli Christoph Waltz odniósł kontuzję.
- Reżyser Quentin Tarantino wyjawił na Comic-Conie, że postacie grane przez Jamiego Foxxa i Kerry Washington są odpowiednio pradziadkiem i prababcią postaci o imieniu John Shaft z filmu „Shaft” (1971). Potwierdza to również imię postaci Kerry Washington — Brunhilda von Shaft.
- Russ Tamblyn, którego postać w tym filmie nazywa się „Syn Strzelca”, grał w filmie „Syn Strzelca” (1965). Córka Tamblyna – aktorka Amber Tamblyn – również występuje w filmie „Django” (2012), a jej postać nazywa się „Córka Syna Strzelca”.
- Leonardo DiCaprio, który gra w tym filmie złoczyńcę Calvina Candie, został pierwotnie wybrany do roli antagonisty Hansa Landy w poprzednim filmie Quentina Tarantino „Bękarty wojny” (2009). Jednak Tarantino zdecydował, że rolę tę powinien otrzymać aktor mówiący po niemiecku, i przypadła ona Christophowi Waltzowi, który zagrał doktora Kinga Schultza w „Django” (2012).
- Podczas zdjęć Jamie Foxx korzystał z własnego konia o imieniu Cheetah.
- Choć film technicznie należy do gatunku westernu, Quentin Tarantino woli mówić o nim jako o „południowym”, ze względu na to, że akcja filmu rozgrywa się w południowej części Ameryki.
- W filmie używany jest dynamit, ale został on wynaleziony dopiero w 1867 roku, czyli 9 lat po wydarzeniach filmowych.
- To drugi raz, kiedy Jamie Foxx i Kerry Washington zagrali małżeńską parę. Wcześniej wcielili się w role Raya Charlesa i Della Bee Robinson w filmie „Ray” (2004).
- Podczas kręcenia zdjęć w Jackson Hole, w Wyoming, reżyser Quentin Tarantino wynajął lokalny kinoteatr, aby pokazywać samurajskie filmy i westerny ze swojej prywatnej kolekcji.
- Ostateczna wersja scenariusza została zatwierdzona 26 kwietnia 2011 roku.
- Podczas kręcenia zdjęć Jamie Foxx używał swojego własnego konia o imieniu Chita.
- Joseph Gordon-Levitt otrzymał rolę Jean-Baptiste'a, ale musiał z niej zrezygnować z powodu kolizji w harmonogramie zdjęć z filmem, w którym debiutuje jako reżyser.
- Kiedy Schultz i Django po raz pierwszy rozbijają obóz, widać, jak Schultz zakłada spodnie i szelki. W następnej scenie spodnie już ma na sobie, ale ponownie zakłada szelki.
- Kiedy Django dowiaduje się, że może ubierać się, jak mu się podoba, rzuca kapelusz na stojak, który zwisa brzegiem do dołu. W następnym ujęciu wisi prosto, tak jak pozostałe kapelusze.
- Tytuł i wydarzenia filmu zostały oparte na spaghetti westernie „Django” (1966). Aktor Franco Nero, który grał Django w tamtym filmie, otrzymał niewielką rolę w „Django” (2012).
- Calvin wyjaśnia, że dzięki studiowaniu frenologii, może znaleźć trzy wgłębienia na czaszce Bena, które oznaczają posłuszeństwo. Frenologia była nieudaną fazą prawdziwej psychologii, kiedy ludzie naprawdę wierzyli, że wybrzuszenia w różnych miejscach czaszki odzwierciedlają różne cechy, takie jak kreatywność, umiejętności sportowe i inne.
Podobne filmy
8/10
7.9/10
7.7/10
7.6/10
7.3/10
7.2/10
7.2/10
7/10
6.8/10
6.6/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
