Pearl Harbor
By zmienić historię wystarczy chwila. By zmienić życie potrzebna jest miłość.
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$140 000 000
Opłaty
$449 220 945
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Jerry Bruckheimer, Pat Sandston, Majkl Bej, K.C. Chodenfild, Kenny Bates, Jennifer Klein, Bruce Hendricks, Mike Stenson, Chad Oman, Randall Wallace
Operator
John Schwartzman
Kompozytor
Artysta
Nigel Phelps, Robert Woodruff, Paul Sonski
Casting
Instalacja
Krótki opis
Dwaj młodzi piloci, Rafe McCawleyi Danny Walker są sobie bliscy niczym rodzeni bracia. Razem się wychowywali, razem uczyli się latać pilotując samoloty opylające pola, teraz obaj służą w lotnictwie wojskowym. Rafe poznaje piękną Evelyn Stewart, pielęgniarkę ze szpitala wojskowego. Zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia, ona jednak nie jest przekonana co do szczerości jego intencji. W końcu jednak odwzajemnia jego uczucia. Tymczasem w tajemnicy przed Evelyn i Dannym, Rafe wstępuje do elitarnego Orlego Szwadronu, który wspomaga Brytyjczyków w bitwie o Anglię.
Co pozostało za kulisami
- W sumie w wyniku ataku na Pearl Harbor zginęło 2403 Amerykanów i 1178 zostało rannych. Prawie połowa ofiar (1102 osoby) była spowodowana wybuchem i późniejszą zagładą pancernika „Arizona”. Japończycy stracili 64 osoby.
- Charlize Theron zrezygnowała z głównej roli kobiecej w filmie, preferując dramat „Słodki listopad” (2001).
- Whisky „Jack Daniel’s” w takich butelkach nie istniało w latach 40. (widoczne są nagrody, na które ta marka jeszcze nie zasłużyła).
- Wielu amerykańskich weteranów, uczestników wydarzeń przedstawionych w filmie, odrzuciło i skrytykowało produkcję jako zbyt „hollywoodzką” i oderwaną od rzeczywistości, a także zawierającą liczne błędy i niedokładności. Wśród nich szczególne niezadowolenie wzbudziło przedstawienie pułkownika Jamesa Dolittle'a jako głośnego, zarozumiałego i aroganckiego człowieka, w przeciwieństwie do ciepłego, odważnego, szczerego i skromnego człowieka, jakim był w rzeczywistości. Praktycznie wszyscy weterani, którzy go znali osobiście, byli głęboko oburzeni.
- Reżyser Michael Bay czterokrotnie opuszczał projekt z powodu rozbieżności z wytwórnią filmową.
- Pancernik „Missouri”, stacjonujący na stałe w Pearl Harbor, został wykorzystany w filmie do przedstawienia kilku różnych amerykańskich pancerników. Wszystkie zmiany ograniczały się do zmiany nazwy okrętu na kamizelkach ratunkowych.
- Dori Miller, grany przez Cuba Goodinga Jr., był pierwszym Afroamerykaninem służącym w amerykańskiej Marynarce Wojennej.
- Sceny z obszarów wiejskich w Tennessee nakręcono w kalifornijskiej miejscowości Somis, godzinę jazdy od Los Angeles. Aby miejsce bardziej przypominało Tennessee, kukurydza na polu została posiana na 5 miesięcy przed rozpoczęciem zdjęć.
- W przeciwieństwie do wcześniejszego filmu „Tora! Tora! Tora!” (1970), również poświęconego atakowi na Pearl Harbor, wykorzystano autentyczne japońskie myśliwce „Mitsubishi Zero”. Łącznie użyto trzech myśliwców – jeden znajdujący się w „Muzeum Chwały Samolotów” w Chino, w Kalifornii, drugi – w „Muzeum Lotów” w Santa Monica, w Kalifornii, a trzeci należący do organizacji społecznej „Mемоrialne Siły Powietrzne”, z siedzibą w Teksasie. W filmie „Tora! Tora! Tora!” wykorzystano dokładne kopie, skonstruowane dla armii amerykańskiej w okresie II wojny światowej. Po trzydziestu latach niektóre z nich ponownie okazały się przydatne podczas kręcenia „Pearl Harbor”.
- Podczas poszukiwania odpowiednich lokacji do zdjęć producenci doszli do wniosku, że współczesne miasto Gary w stanie Indiana najbardziej przypomina Tokio z 1942 roku. Operatorzy sfotografowali miasto z powietrza, a następnie zintegrowali uzyskane ujęcia z filmem.
- Do trzech głównych ról pierwotnie rozważano Matta Damona, Bena Afflecka i Gwyneth Paltrow. Z powodu zaangażowania w inne projekty dwoje z nich musiało odrzucić propozycje. Mimo to Matt Damon pojawia się w kamco jako strzelec, który odpiera japoński atak przy pomocy karabinu maszynowego. Aktor zgodził się na taki udział w projekcie bez wynagrodzenia, w geście szacunku dla Michaela Baya.
- Dwa japońskie myśliwce Mitsubishi A6M Zero zostały specjalnie zbudowane na potrzeby filmu w fabryce w Orenburgu w Rosji, specjalizującej się w renowacji samolotów z czasów drugiej wojny światowej.
- Sceny ataku zostały nakręcone w tych samych meksykańskich studiach, co legendarny „Titanic” Jamesa Camerona.
- W przeciwieństwie do wcześniejszego filmu „Tora! Tora! Tora!” (1970), również poświęconego atakowi na Pearl Harbor, wykorzystano prawdziwe japońskie myśliwce Mitsubishi Zero. Zaangażowano łącznie trzy maszyny: jedną z „Muzeum Chwały Lotnictwa” w Chino w Kalifornii, drugą z „Muzeum Lotnictwa” w Santa Monica w Kalifornii, a trzecią należącą do organizacji „Commemorative Air Force” z siedzibą w Teksasie. W filmie „Tora! Tora! Tora!” użyto dokładnych kopii zbudowanych dla armii amerykańskiej w czasie drugiej wojny światowej. Po trzydziestu latach niektóre z nich ponownie okazały się przydatne podczas zdjęć do „Pearl Harbor”.
- Charlize Theron odmówiła głównej roli żeńskiej w filmie, wybierając zamiast tego dramat „Słodki listopad” (2001).
- Jedna z ról w filmie mogła przypaść Adrianowi Brody’emu.
- Podczas kręcenia zdjęć użyto dwóch prawdziwych myśliwców „Curtiss P-40 Warhawks”, wypożyczonych na czas z muzeum lotnictwa „Warhawk Air Museum” w mieście Nampa w stanie Idaho.
- Do trzech głównych ról początkowo rozważano Matta Damona, Bena Afflecka i Gwyneth Paltrow. Z powodu zajętości w innych projektach dwóch z nich musiało odrzucić propozycje. Matt Damon pojawił się jednak w epizodycznej roli strzelca, ostrzeliwującego się z karabinu maszynowego podczas japońskiego ataku. Aktor zgodził się na taki udział w projekcie za darmo, w geście szacunku dla Michaela Baya.
- Pół roku po premierze filmu stacja telewizyjna National Geographic wydała film dokumentalny „Tworzenie filmu „Pearl Harbor” (2001), który w dużej mierze poświęcony był błędom i niedokładnościom w filmie.
- Aby lepiej przygotować się do swojej roli, Alec Baldwin spędził dużo czasu na symulatorach lotu w bazie Fort Rucker w stanie Alabama.
- Ashton Kutcher ubiegał się o rolę Danny'ego Walkera, lecz preferencję oddano Joshowi Hartnetowi.
- Ekipa filmowa użyła 700 ładunków dynamitu, ponad 600 metrów sznura zapalniczego i ponad 15 000 litrów benzyny, aby podpalić 6 statków.
- Aby przedstawić i sfilmować wywrócenie pancernika „Oklahoma”, skonstruowano największy na świecie mechanizm przegubowy.
- Sceny wewnątrz szpitala zostały w rzeczywistości nakręcone na terenie amerykańskiej bazy wojskowej Fort Shafter w Honolulu.
- Dwupłat Störmann, pokazany w początkowych scenach filmu, wszedł do produkcji w 1935 roku i w związku z tym nie mógł istnieć w 1923 roku, kiedy to według scenariusza rozgrywają się te sceny.
- Reżyser Michael Bay czterokrotnie opuszczał projekt z powodu nieporozumień ze studiem filmowym.
- Podczas kręcenia filmu samoloty latały nad opuszczoną bazą wojskową w Kalifornii. Wywołało to panikę wśród lokalnych mieszkańców, którzy uznali, że rozpoczęły się prawdziwe działania wojenne.
- Wymyślona postać Thurmana, w którą wcielił się Dan Aykroyd, jednoczy zespół dezyfrytorów, którzy rozszyfrowali fragmenty japońskich wiadomości przed atakiem.
- Dwupłatowiec Stearman, pokazany w początkowych scenach filmu, wszedł do produkcji w 1935 roku i odpowiednio nie mógł istnieć w 1923 roku, kiedy te sceny mają miejsce zgodnie ze scenariuszem.
- Podczas kręcenia filmu samoloty latały nad opuszczoną bazą wojskową w Kalifornii. To wywołało panikę wśród lokalnych mieszkańców, którzy pomyśleli, że rozpoczęły się prawdziwe działania wojenne.
- Przed rozpoczęciem zdjęć w Pearl Harbor hawajski kapłan pobłogosławił ekipę filmową. Taka praktyka jest zalecana przez lokalne zwyczaje podczas kręcenia filmów na Hawajach.
- John Voight nosił na nogach dokładne kopie stalowych stabilizatorów, których musiał używać prezydent Franklin Delano Roosevelt. W rezultacie podczas zdjęć i przez kilka tygodni po nich aktor zmagał się z siniakami i podrażnieniami skóry w miejscach, w których znajdowały się obręcze.
- Podczas zdjęć jeden z japońskich samolotów rozbił się na hawajskiej wysepce Ford, położonej na środku portu Pearl Harbor. Dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności pilot nie ucierpiał, a ujęcia katastrofy trafiły do końcowej wersji filmu.
- Japońskie samoloty z tamtego okresu były malowane na jasnoszary kolor, a nie na zielony, jak pokazano w filmie.
- Początkowo rolę prezydenta Franklina Delano Roosevelta zaoferowano Gene’owi Hackmanowi. Dopiero po jego odmowie zaproszono Johna Voighta.
- Japońskie samoloty tamtego okresu były malowane na jasnoszary kolor, a nie na zielony, jak pokazano w filmie.
- Dwa japońskie myśliwce „Mitsubishi A6M Zero” zostały specjalnie zbudowane dla filmu w fabryce w Orenburgu w Rosji, specjalizującej się w renowacji samolotów z czasów II wojny światowej.
- Rola Rafa McCauley'a mogła przypaść Jamesowi Marsdenowi lub Jamesowi Cavizelowi.
- Podczas zdjęć wykorzystano dwa prawdziwe myśliwce Curtiss P-40 Warhawk, wypożyczone na czas produkcji z muzeum lotnictwa Warhawk Air Museum w mieście Nampa w stanie Idaho.
- Przed rozpoczęciem zdjęć w Pearl Harbor hawajski kapłan pobłogosławił ekipę filmową. Praktyka ta jest zalecana przez lokalne zwyczaje podczas kręcenia filmów na Hawajach.
- Kevinowi Costnerowi zaproponowano rolę pułkownika Jamesa Doolittle'a, ale odrzucił on tę ofertę.
- Oryginalny tytuł scenariusza brzmiał „Tennessee”. Studio Disney zakupiło go za dwa miliony dolarów. W pierwotnej wersji obaj główni bohaterowie byli pilotami myśliwców na lotniskowcu „Tennessee”.
- Pierwotnie rola prezydenta Franklina Delano Roosevelta została zaproponowana Gene'owi Hackmanowi. Dopiero po jego odmowie zaproszono Jona Voighta.
- Jedna z ról w filmie mogła przypaść Adrianowi Brodyemu, jednak wybrał on wystąpienie w filmie „Pianista”.
- Generał Marshall, rozmawiający z Rooseveltem, ma na piersi odznakę medalu „Za służbę w Wietnamie”.
- Zdjęcia do filmu trwały od 10 kwietnia do 15 września 2000 roku.
- Oryginalny tytuł scenariusza brzmiał „Tennessee”. Studio filmowe Disney nabyło go za dwa miliony dolarów. W pierwotnej wersji oboje główni bohaterowie byli pilotami myśliwców na lotniskowcu „Tennessee”.
- Reżyser Michael Bay i producent Jerry Bruckheimer zgodzili się obniżyć swoje honoraria o cztery miliony dolarów, aby zredukować koszty projektu. W odpowiedzi na to wielu aktorów również zgodziło się na odpowiednie obniżenie swoich wynagrodzeń.
- Zdjęcia z scen bombardowania były realizowane pod nadzorem Agencji Ochrony Środowiska.
- Na budowę modelu pancernika „Oklahoma” potrzeba było osiem tygodni. W momencie jego przewrócenia 150 osób upadło lub zawisło w powietrzu.
- W filmie prezydent Franklin Delano Roosevelt otrzymuje wiadomość o japońskim ataku i poniesionych stratach od doradcy wchodzącego do pokoju. W rzeczywistości prezydent spożywał lunch ze swoim starym przyjacielem Harrym Hopkinsem, kiedy odezwał się telefon od sekretarza wojny Henry'ego Stimsona. Hopkins nie uwierzył w tę wiadomość, ale prezydent uwierzył.
- Jedną z ról w filmie mógł zagrać Adrien Brody, ale wolał wystąpić w filmie „Pianista”.
- Aby przedstawić i nakręcić przewrócenie pancernika „Oklahoma”, zbudowano największy na świecie mechanizm przegubowy.
- Podczas poszukiwania odpowiednich lokalizacji do zdjęć producenci doszli do wniosku, że spośród współczesnych miast amerykańskie Gary w stanie Indiana najlepiej nadaje się na rolę Tokio z 1942 roku. Operatorzy sfilmowali miasto z powietrza, a uzyskane ujęcia zostały później zintegrowane z filmem.
- Start uczestników „nalotu Doolittle'a” sfilmowano na pokładzie lotniskowca Constellation u wybrzeży Kalifornii, niedaleko San Diego. Za pomocą grafiki komputerowej kątowy pokład nowoczesnego lotniskowca przekształcono w pokład prosty, charakterystyczny dla lotniskowców z czasów drugiej wojny światowej.
- Zmyślona postać Turmana, grana przez Dana Aykroyd, reprezentuje w rzeczywistości cały zespół kryptoanalityków, którzy odkodowali fragmenty japońskich wiadomości przed atakiem.
- Zdjęcia scen bombardowania odbywały się pod nadzorem Agencji Ochrony Środowiska.
- Pancernik „Missouri”, stojący na stałe w Pearl Harbor, został wykorzystany do kręcenia scen z kilku amerykańskich pancerników w filmie. Zmiany ograniczały się do zmiany nazwy na kamizelkach ratunkowych.
- Na nakręcenie filmu potrzeba było 106 dni.
- Aby lepiej przygotować się do swojej roli, Alec Baldwin spędził sporo czasu na symulatorach lotu w bazie Fort Rucker w stanie Alabama.
- Jeden z najbardziej znanych amerykańskich krytyków współczesności, Roger Ebert, dał filmowi skrajnie negatywną recenzję. Później reżyser Michael Bay nazwał krytykę Eberta najcięższą zniewagą, jakiej doznał w swojej karierze filmowej.
- Kiedy Raif i jego zespół ruszyli w stronę hangarów drugiego lotniska, Japończycy jeszcze nie zaatakowali, a dwa myśliwce P-40 już płonęły.
- Reżyser Michael Bay i producent Jerry Bruckheimer zgodzili się zmniejszyć swoje honoraria o cztery miliony dolarów, aby zmniejszyć koszty projektu. W odpowiedzi wielu aktorów również zgodziło się na odpowiednie obniżenie swoich zarobków.
- Na jednym z panoram w filmie można zauważyć pomnik pancernika „Arizona”, zbudowany nad jej zatopionym wrakiem. Pomnik został wzniesiony w latach 60-tych. Na innym takim panoramie amerykańskiej floty przed „Rajdem Dolittle'a” widoczny jest niszczyciel klasy „Burke”. Pierwszy z okrętów tej klasy wszedł do służby w 1991 roku.
- Sceny wnętrz szpitala zostały w rzeczywistości nakręcone wewnątrz amerykańskiej bazy wojskowej „Fort Shafter” w Honolulu.
- Film znalazł się w Księdze Rekordów Guinnessa jako film, w którym zużyto największą ilość materiałów wybuchowych.
- Podczas kręcenia zdjęć jeden z japońskich samolotów rozbił się na hawajskiej wysepce Ford, położonej pośrodku portu Pearl Harbor. Na szczęście pilot nie odniósł obrażeń, a kadry katastrofy trafiły do ostatecznej wersji filmu.
- Start uczestników „Rajdu Doolittle’a” nakręcono na pokładzie lotniskowca „Constellation” na wybrzeżu Kalifornii, niedaleko San Diego. Korzystając z grafiki komputerowej, kątową pokład nowoczesnego lotniskowca przekształcono w prosty pokład lotniskowca z czasów II wojny światowej.
- Ashton Kutcher ubiegał się o rolę Danny’ego Walkera, ale wybrano Josha Hartnetta.
- Pies pułkownika Dolittle'a to w rzeczywistości Mason, bullmastiff reżysera Michaela Baya.
- Na jednym z ujęć panoramicznych w filmie można dostrzec pomnik pancernika „Arizona”, zbudowany nad jego zatopionym kadłubem. Pomnik powstał w latach 60. Na innym takim ujęciu panoramicznym amerykańskiej floty przed „rajdem Doolittle'a” widoczny jest niszczyciel klasy Burke. Pierwszy z okrętów wojennych tej klasy wszedł do służby w 1991 roku.
- Pies pułkownika Doolittle'a to w rzeczywistości Mason, angielski mastif reżysera Michaela Baya.
- John Voight nosił na nogach dokładne kopie stalowych bransoletek, które zmuszony był nosić Prezydent Franklin Delano Roosevelt. W rezultacie, podczas kręcenia filmu i przez kilka tygodni po nim, aktor cierpiał na siniaki i podrażnienia skóry w miejscach, gdzie znajdowały się bransoletki.
- Kevin Costner otrzymał propozycję roli pułkownika Jamesa Doolittle’a, ale ją odrzucił.
- Wbrew powszechnemu przekonaniu, szkody spowodowane atakiem na Pearl Harbor nie miały tak katastrofalnego charakteru. Żaden z trzech dużych lotniskowców nie znajdował się w tym czasie tam i w rezultacie nie został uszkodzony. Większość uszkodzonych i zatopionych amerykańskich pancerników była już moralnie przestarzała i nie mogła zapewnić decydującej przewagi. Uszkodzone okręty zostały wycofane z teatru działań wojennych tylko na pewien czas, a część zatopionych wkrótce została podniesiona i naprawiona. Z większości okrętów, których nie dało się odzyskać, zdjęto wieże artyleryjskie i inne cenne części. Poważniejszą stratą było zniszczenie 155 z 188 samolotów stacjonujących na Hawajach. Wstrząs psychologiczny po ataku był nieporównywalnie silniejszy niż szkody materialne.
- Sceny wiejskie z Tennessee zostały nakręcone w miejscowości Suis w Kalifornii, godzinę drogi od Los Angeles. Aby miejsce bardziej przypominało Tennessee, kukurydza na polu została posadzona na 5 miesięcy przed rozpoczęciem zdjęć.
- Całkowita kwota środków wydanych na produkcję filmu i kampanię reklamową jest w przybliżeniu równa sumie strat poniesionych w wyniku japońskiego ataku.
- Premiera filmu odbyła się w Pearl Harbor na pokładzie lotniskowca „John C. Stennis”. Miejsca dla widzów zostały urządzone na pokładzie lotniczym, a hangar został przekształcony w coś na wzór nocnego klubu z lat 40-tych na potrzeby przyjęcia po premierze. Ekran został ustawiony między pomnikiem pancernika „Arizona” a stałym miejscem cumowania pancernika „Missouri”.
- Role dwóch głównych bohaterów filmu we fragmencie ataku na „Pearl Harbor” odpowiadają dwóm amerykańskim pilotom, porucznikom George'owi Welshu i Kennethowi M. Taylorowi, którzy wznieśli się w powietrze i wspólnie zestrzelili od 6 do 10 japońskich myśliwców. Jednocześnie film nie zawiera ani jednego wspomnienia o Welshu i Taylorze, co wielu uznało za niepoprawne, a nawet obraźliwe.
- Ekipa filmowa wykorzystała 700 ładunków dynamitu, ponad 600 metrów lontu oraz ponad 15 000 litrów benzyny, aby podpalić 6 statków.
- Rola Rafa McCaulley’ego mogła trafić do Jamesa Marsdena i Jamesa Caviezela.
Podobne filmy
8.7/10
8.5/10
8.5/10
8.5/10
8.4/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
