Mgła
Kraj
Budżet
$18 000 000
Opłaty
$57 293 715
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Frank Darabont, Liz Glotzer, Bob Weinstein, Harvey Weinstein, Denise M. Huth, Randi Richmond, Anna Garduno, Richard Saperstein
Operator
Rohn Schmidt
Kompozytor
Artysta
Gregory Melton
Casting
Deborah Aquila, Jennifer L. Smith, Tricia Wood
Instalacja
Hunter M. Via
Cały zespół (68)
Cały zespół (68)
Krótki opis
David Drayton i jego synek Billy znaleźli się w licznej grupie mieszkańców miasteczka, którzy zostali uwięzieni w supermarkecie z powodu tajemniczej mgły. David jako pierwszy orientuje się, że w oparach czai się coś zabójczego, przerażającego; jakieś istoty nie z tego świata. Lecz tak naprawdę to nie mgła stanowi największe zagrożenie… Ludzka natura w obliczu paniki jest nieprzewidywalna i David zaczyna się zastanawiać, co tak naprawdę przeraża go bardziej: potwory, czy uwięzieni.
Co pozostało za kulisami
- Choć w powieści potwory zostały opisane zaledwie kilkoma zdaniami, dla Darabonta ważne było stworzenie bestii o niezapomnianym wyglądzie. Greg Nicotero dokładnie przestudiował historię gatunku, aby uniknąć powtórzeń i podobieństw. Po zakończeniu pracy projektantów, twórcy potworów zaprezentowali aktorom lalki wraz z ich „mimiką” – ruchem oczu i paszcz. Pomogło to aktorom postrzegać monstra w sposób bardziej żywy i, z aktorskiego punktu widzenia, wiarygodny.
- Frank Darabont chciał, aby Stephen King wystąpił w filmie w roli epizodycznej – przeznaczona była dla niego rola motocyklisty. Jednak Król Horroru odrzucił tę propozycję, w związku z czym rolę tę ostatecznie zagrał Brian Libby.
- Pierwotnie Frank Darabont chciał, aby film był czarno-biały. Druga płyta amerykańskiego dwupłytowego wydania kolekcjonerskiego zawiera czarno-białą wersję reżyserską obrazu.
- Film powstał na podstawie opowiadania Stephena Kinga „Mgła” (The Mist, 1980).
- Na początku filmu u bohatera Thomasa Jane'a można zobaczyć plakat z filmu „Coś” oraz to, jak sam rysuje plakat – ilustrację do znanego cyklu Stephena Kinga „Mroczna Wieża”. W szczególności można tam dostrzec Rewolwerowca i Różę. Jest to nawiązanie do Dru Struzena, artysty, który stworzył wiele plakatów i afiszów do wszystkich filmów Darabonta, a także wspomniany plakat do filmu „Coś”.
- Zakończenie filmu, które wywołało kontrowersje wśród widzów, w rzeczywistości opiera się na oryginalnym opowiadaniu Stephena Kinga: tam znajduje się moment, w którym David Drayton zakłada taką możliwość rozwoju wydarzeń. Frank Darabont zdecydował, że niejednoznaczne zakończenie powieści nie nadaje się do filmu i dopisał historię do tragicznej kulminacji. Po obejrzeniu filmu Stephen King był zadowolony i potwierdził, że to właśnie takie zakończenie jest sugerowane w powieści.
- Film jest adaptacją opowiadania Stephena Kinga „Mgła” (The Mist, 1980).
- William Sadler użyczył głosu Davidowi Draytonowi w wersji audio powieści.
- Chociaż w powieści potwory zostały opisane zaledwie kilkoma linijkami, Darabont uznał za ważne stworzenie potworów, które zapadną w pamięć swoim wyglądem. Greg Nicotero dokładnie przestudiował historię gatunku, aby uniknąć powtórzeń i podobieństw. Po zakończeniu pracy projektantów twórcy potworów pokazali lalki aktorom z ich „mimiką” – ruchem oczu i pyszczków. W przyszłości pomogło to aktorom postrzegać potwory bardziej żywo i, z aktorskiego punktu widzenia, wiarygodnie.
- Finał filmu, który wywołał niejednoznaczne reakcje widzów, opiera się w rzeczywistości na oryginalnym opowiadaniu Stephena Kinga: znajduje się tam moment, w którym David Drayton zakłada taką możliwość rozwoju wydarzeń. Frank Darabont uznał, że niejednoznaczne zakończenie opowiadania nie nadaje się do filmu i dopisał historię aż do tragicznego punktu kulminacyjnego. Po obejrzeniu filmu Stephen King był zadowolony i potwierdził, że jest to właśnie to zakończenie, które było sugerowane w opowiadaniu.
- W powieści żonaty główny bohater o imieniu David Drayton wdaje się w romans z zamężną Amandą Dumfries. Darabont nie chciał, aby ich romans znalazł odzwierciedlenie na ekranie. Bohaterowie filmu, grani przez Thomasa Jane’a i Lori Holden, mają znacznie silniejszą, emocjonalną więź. Jane mówi o bohaterach: „Jakbyśmy tworzyli nową rodzinę – Amanda staje się moją żoną i matką Billy’ego. Ten koszmar, z którego próbujemy wydostać się razem, nas spaja”.
- Replika pani Carmody „Moje życie za ciebie” to nawiązanie do kilku książek Stephena Kinga, w których pojawia się uosobienie Wszechświatowego Zła o imieniu Randall Flagg. To zdanie wypowiadają różne postacie, składając przysięgę wierności Flaggowi, w książkach „Promienisty” i „Oczy Smoka”, a także w powieściach z cyklu „Mroczna Wieża”.
- Akcja filmu, podobnie jak większości dzieł Stephena Kinga, rozgrywa się w stanie Maine. Jednak wszystkie zdjęcia plenerowe zostały nakręcone nie w Maine, lecz w Minden w stanie Luizjana. Ku ogromnej radości Franka Darabonta, gdy Stephen King oglądał film, nie zauważył, że nie został on nakręcony w Maine.
- Podczas pierwszej walki z potworami w sklepie Joe Eagleton przewraca obrotowy, ażurowy regał z książkami. Wszystkie znajdujące się na nim książki to wydania utworów Stephena Kinga (powieść „Cell” i inne).
- Frank Darabont chciał zekranizować nowelę Kinga „Mgła” już od 1980 roku, kiedy po raz pierwszy przeczytał ją w zbiorze „Mroczne moce”. Chciał, aby właśnie ten film stał się jego reżyserskim debiutem, jednak musiał najpierw zająć się zdjęciami do filmu „Skazani na Shawshank”, opartych na innej noweli Kinga.
- Frank Darabont postanowił zminimalizować wykorzystanie efektów muzycznych i dźwiękowych, aby oddać „znacznie bardziej przygnębiające zakończenie” filmu niż oryginalny finał powieści. Reżyser wyjaśnił to tym, że w jego opinii „cisza może być bardziej przerażająca niż dziwny hałas, a szept straszniejszy niż stukot, i chcieliśmy zharmonizować tę proporcję. Ograniczyliśmy dźwięki do minimum, aby w odbiorze widzów film wydał się niemal dokumentalny”. W zakończeniu filmu Darabont wykorzystał kompozycję „The Host of Seraphim” w wykonaniu grupy Dead Can Dance – muzykę opartą na stylizowanym śpiewie gregoriańskim. Jako fan zespołu, Darabont stwierdził, że utwór ten stanie się rodzajem „rekwiem za całym ludzkim rodem”.
- W powieści żonaty główny bohater, David Drayton, nawiązuje romans z Amandą Dumfries, która również jest mężatką. Darabont nie chciał, aby ich relacja została odwzorowana na ekranie. Bohaterowie filmu, grani przez Thomasa Jane'a i Lori Holden, mają znacznie silniejszą, emocjonalną więź. Jane mówi o postaciach: „Tworzymy taką nową rodzinę – Amanda staje się moją żoną i matką Billy'ego. Ten koszmar, z którego próbujemy wspólnie się wydostać, nas jednoczy”.
- Frank Darabont postanowił zminimalizować użycie muzyki i efektów dźwiękowych, aby przekazać bardziej „przygnębiające zakończenie” filmu niż w oryginalnej powieści. Reżyser wyjaśnił to tym, że jego zdaniem „cisza może być bardziej przerażająca niż dziwny szum; szept straszniejszy od pukania, i chcieliśmy doprowadzić tę proporcję do harmonii. Zredukowaliśmy dźwięki do minimum, aby film w odbiorze widza stał się niemal dokumentalny”. Do zakończenia filmu Darabont wykorzystał kompozycję „The Host of Seraphim” w wykonaniu grupy Dead Can Dance – muzykę opartą na stylizowanym śpiewie gregoriańskim. Jako fan zespołu, Darabont stwierdził, że kompozycja ta stanie się swego rodzaju „rekwiem dla całego rodzaju ludzkiego”.
- Na początku filmu u bohatera granego przez Thomasa Jane'a można zobaczyć plakat filmu „Coś” oraz jak sam rysuje plakat – ilustrację do znanego cyklu Stephena Kinga „Mroczna Wieża”. W szczególności można tam zobaczyć Strzelca i Różę. Jest to nawiązanie do Drew Struzana, artysty, który namalował wiele plakatów i afiszy do wszystkich filmów Darabonta, a także ten sam plakat do filmu „Coś”.
- Początkowo Frank Darabont zdecydował się nie ekranizować epizodu z oryginalnej noweli, w którym David Drayton i jego towarzysze w samochodzie widzą przelatujące nad nimi olbrzymie sześcionożne monstrum, obawiając się, że scena nie będzie przekonująca; epizod ten nie znalazł się w pierwotnym scenariuszu. Jednak w trakcie kręcenia filmu kilku specjalistów od efektów specjalnych ze studia „Café Effects” przekonało reżysera do włączenia tego epizodu do filmu, zapewniając go, że poradzą sobie z tym trudnym zadaniem.
- W filmie występuje błąd geograficzny. Na wozie strażackim, który przejeżdża obok supermarketu, widnieje napis „Caddo Parish”. Jednak Caddo Parish znajduje się nie w stanie Maine (gdzie rozgrywa się akcja filmu), lecz w Shreveport, w stanie Luizjana (gdzie odbywały się zdjęcia).
- Początkowo Frank Darabont chciał, aby film był czarno-biały. Druga płyta amerykańskiego dwupłytowego wydania kolekcjonerskiego zawiera czarno-białą autorską wersję filmu.
- Chociaż zakłada się, że akcja filmu rozgrywa się w stanie Maine, przewrócony radiowóz, który David omija na autostradzie, ma żółto-białe malowanie policji stanu Illinois. Samochody policyjne stanu Maine używają niebieskiego malowania.
- Apteka obok supermarketu nazywa się „Apteka Kinga” – to nawiązanie do autora oryginalnej opowieści, Stephena Kinga. Sam King raz wystąpił w roli farmaceuty doktora Bangora w ekranizacji swojej powieści „Chudy”.
- W oryginalnym scenariuszu Franka Darabonta znajdował się wstępny epizod, w którym pokazano, jak wojskowy naukowiec, o którym wspomina szeregowy Jessup, przypadkowo otwiera portal do innego wymiaru, co pozwala mgle i potworom przedostać się do naszego świata. Pewnego razu podczas obiadu aktor André Brouwer zapytał reżysera, czy ten epizod jest naprawdę niezbędny. Frank Darabont poważnie się nad tym zastanowił i po tygodniu postanowił usunąć ten epizod, pozostawiając naturę mgły i potworów mniej jasną.
- Frank Darabont chciał, aby Stephen King zagrał w filmie epizod – przeznaczono mu rolę motocyklisty. Jednak Król Horroru odmówił propozycji, a rolę ostatecznie zagrał Brian Libby.
- Słowa pani Carmody „Moje życie za ciebie” to nawiązanie do kilku książek Stephena Kinga, w których pojawia się uosobienie Uniwersalnego Zła imieniem Randall Flagg. Tego zdania używają różne postacie, przysięgając wierność Flaggowi, w książkach „Stanie przeciwko” i „Smocze oko”, a także w powieściach z cyklu „Mroczna Wieża”.
- W oryginalnym scenariuszu Franka Darabonta znajdował się wstępny epizod, w którym pokazano, jak naukowiec wojskowy, wspomniany przez szeregowego Jessapa, przypadkowo otwiera portal do innego wymiaru, co pozwala mgle i potworom przeniknąć do naszego świata. Pewnego razu podczas obiadu aktor Andre Braugher zapytał reżysera, czy ten epizod jest naprawdę niezbędny. Frank Darabont poważnie się nad tym zastanowił i po tygodniu zdecydował się usunąć tę scenę, pozostawiając naturę mgły i potworów mniej oczywistą.
- Akcja filmu, podobnie jak większości dzieł Stephena Kinga, rozgrywa się w stanie Maine. Jednak wszystkie ujęcia plenerowe nie zostały nakręcone w Maine, ale w Minden w stanie Luizjana. Ku wielkiej radości Franka Darabonta, kiedy Stephen King oglądał film, nie zauważył, że film nie został nakręcony w Maine.
- Apteka obok supermarketu nazywa się „Apteka Kinga” – jest to nawiązanie do autora oryginalnej noweli, Stephena Kinga. Sam King wystąpił kiedyś w roli farmaceuty, doktora Bangora, w ekranizacji swojej powieści „Chudnący”.
- Frank Darabont chciał zaadaptować opowiadanie „Mgła” Kinga od 1980 roku, kiedy po raz pierwszy przeczytał je w zbiorze „Mroczne Siły”. Chciał, aby ten film był jego reżyserskim debiutem, jednak musiał zająć się kręceniem filmu „Skazani na Shawshank” na podstawie innej opowieści Kinga.
- William Sadler, Jeffrey DeMunn i Brian Libby zagrali we wszystkich trzech filmach Franka Darabonta, zrealizowanych na podstawie dzieł Stephena Kinga („Skazani na Shawshank”, „Zielona Mila”, „Mgła”).
- Podczas pierwszej potyczki z potworami w sklepie Joe Eagleton przewraca obrotowy, ażurowy regał z książkami. Wszystkie książki na nim to wydania utworów Stephena Kinga (powieść „Komórka” i inne).
- Początkowo Frank Darabont zdecydował, aby nie ekranizować fragmentu oryginalnego opowiadania, w którym David Drayton i pozostali pasażerowie samochodu widzą przechodzące nad nimi olbrzymie, sześcionogie monstrum, obawiając się, że nie uda się uczynić tej sceny przekonującą; epizodu tego nie było w pierwotnym scenariuszu. Jednak już w trakcie zdjęć kilku specjalistów od efektów specjalnych ze studia „Cafe Effects” namówiło reżysera, by jednak włączyć tę scenę do filmu, przekonując go, że poradzą sobie z tym trudnym zadaniem.
- William Sadler, Jeffrey DeMann i Brian Libby wystąpili we wszystkich trzech filmach Franka Darabonta nakręconych na podstawie utworów Stephena Kinga („Skazani na Shawshank”, „Zielona mila”, „Mgła”).
Podobne filmy
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
7.7/10
7.6/10
7.5/10
7.5/10
7.4/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
