Ostatniej nocy w Soho
Morderstwo w przeszłości. Tajemnica w przyszłości.
Produkcja
Budżet
$43 000 000
Opłaty
$22 957 625
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Tim Bevan, Eric Fellner, Edgar Wright, Nira Park, Oliwer Maden, James Biddle, Rachael Prior, Daniel Batsek
Operator
Kompozytor
Artysta
Marcus Rowland
Casting
Instalacja
Paul Machliss, Lisa Curry
Cały zespół (156)
Cały zespół (156)
Krótki opis
Eloise to świeżo upieczona studentka mody, która właśnie przybyła do Londynu, aby rozpocząć swoją przyszłość. Dziewczyna ma jednak obsesję na punkcie przeszłości – tęskni za minionym wiekiem, zdesperowana, by doświadczyć Londynu lat 60. w całej okazałości. Jednak niesamowita wyobraźnia Eloise oznacza, że może otrzymać szansę bardziej dosłownie, niż sądzi.
Co pozostało za kulisami
- Reżyser Edgar Wright od samego początku wiedział, że zdjęcia muszą być kręcone wyłącznie w plenerze, a nie poprzez szukanie podobnych dzielnic czy tworzenie dekoracji w studiach filmowych. Bardzo trudno było rozwiązać ogromną liczbę problemów logistycznych, ponieważ wiele punktów handlowych w Soho pracuje całą dobę, bez dni wolnych. Wright sam porównywał zdjęcia plenerowe w Londynie do czynów Heraklesa i niezmiennie podkreślał pomoc, jaką ekipie filmowej okazali przedstawiciele lokalnych władz. Poza wszystkim innym, należało upewnić się, że pojawiające się w kadrach samochody, stroje postaci i witryny sklepowe odpowiadają epoce lat 60. XX wieku.
- Ostatnia rola Margaret Nolan, która zmarła na raka 5 października 2020 roku. Film został jej dedykowany.
- Pomysł na film „Last Night in Soho” (2021) po raz pierwszy przyszedł reżyserowi Edgarowi Wrightowi do głowy w 2007 roku. Zarysował linię fabularną producentkom Nairze Park i Rachel Pryor krótko przed rozpoczęciem pracy nad komedią sci-fi „The World's End” (2013). Wright dorastał w Somerset i w dzieciństwie często słuchał wspomnień rodziców, których młodość przypadła właśnie na lata 60., i dosłownie zakochał się w tamtej epoce. Jego fascynacji w znacznym stopniu przyczyniła się ich kolekcja płyt winylowych, słuchając których, jak sam przyznał, „dosłownie rozpływał się w tamtej dekadzie”.
- Przygotowując Tomazin Mackenzie do roli Eloise, Edgar Wright przygotował dla niej listę 50 filmów, które musiała obejrzeć (lista zawierała kilka filmów, które sam Wright uwielbiał). Mackenzie później powiedziała, że obejrzała je wszystkie z wyjątkiem jednego – horroru „Suspiria” (Luca Guadagnino, 2018) według scenariusza Dario Argento, który wywarł ogromny wpływ na twórczość samego Wrighta.
- Ostatnia rola Diany Rigg. Zmarła na raka 10 września 2020 roku, film dedykowany jest jej pamięci. Imię jej córki Rachel Stirling zostało wymienione w napisach w sekcji „Szczególne podziękowania”.
- Scenę, w której bohaterka grana przez Thomasin McKenzie widzi Sandy w wykonaniu Any Taylor-Joy przez lustro, kręcono bez użycia grafiki komputerowej. Aby osiągnąć pożądany efekt, garderobianą grał bliźniak James i Oliver Phelps.
- Tomazin Mackenzie wybrała pracę nad tym filmem zamiast udziału w filmie akcji Josepha Kosinskiego „Top Gun: Maverick” (2022).
- Początkowo zakładano, że we wspomnieniach nie będzie żadnych dialogów, tylko muzyka, ale w pewnym momencie scenarzystka Kristi Wilson-Kerns stwierdziła, że konieczne jest sprawienie, by widzowie dosłownie "zakochali się w Sandy" w wykonaniu Any Taylor-Joy, a osiągnięcie tego byłoby znacznie trudniejsze, gdyby nikt ani razu nie usłyszał jej głosu.
- Podczas wyświetlania napisów końcowych na ekranie pojawia się obraz opustoszałego centrum Londynu. Te ujęcia kręcono w czasie szczytu pandemii COVID-19, kiedy w Wielkiej Brytanii wprowadzono lockdown.
- Początkowo zakładano, że w retrospekcjach nie będzie żadnych kwestii mówionych, a jedynie muzyka, jednak w pewnym momencie scenarzystka Christie Wilson-Kearns stwierdziła, że konieczne jest sprawienie, by widzowie dosłownie „zakochali się w Sandy” w wykonaniu Any Taylor-Joy, a osiągnięcie tego byłoby znacznie trudniejsze, gdyby nikt ani razu nie usłyszał jej głosu.
- Przygotowując Tomasin McKenzie do roli Eloise, Edgar Wright sporządził dla niej listę 50 filmów obowiązkowych do obejrzenia (przy czym lista zawierała kilka filmów, którymi sam Wright był zachwycony). McKenzie mówiła później, że obejrzała je wszystkie, z wyjątkiem tylko jednego – horroru „Suspiria” (Luca Guadagnino, 2018) na podstawie scenariusza Dario Argento, który wywarł ogromny wpływ na twórczość samego Wrighta.
- Podczas kręcenia sceny w taksówce, gdy Eloise jedzie do Soho i bardziej niż próbami kierowcy wciągnięcia jej do rozmowy cieszy się widokami, wykorzystano trzy różne samochody. W jednym filmowano Thomasin McKenzie, w drugim kierowcę (samochody z Eloise i kierowcą jechały równolegle do siebie, niemal stykając się), a w trzecim umieszczono sprzęt. Wszystko musiało zostać zsynchronizowane ze sobą oraz z widokiem za oknami aut, a aktorzy siedzący w osobnych samochodach słyszeli się nawzajem za pomocą głośników zainstalowanych wewnątrz pojazdów.
- Według reżysera i scenarzysty Edgara Wrighta, George Miller był tak pod wrażeniem gry Ani Taylor-Joy, gdy obejrzał jedną z wczesnych wersji obrazu, że natychmiast skontaktował się z aktorką i zaproponował jej jedną z głównych ról w fantastycznym filmie akcji „Furiosa: Saga Mad Maxa” (2024).
- Reżyser Edgar Wright od początku wiedział, że zdjęcia muszą być kręcone wyłącznie w plenerze, a nie szukać podobnych lokalizacji ani budować scenografii w studiach filmowych. Bardzo trudno było rozwiązać niezliczone problemy logistyczne, ponieważ wiele sklepów w Soho pracuje 24 godziny na dobę, bez dni wolnych. Sam Wright porównywał kręcenie w plenerze w Londynie do wyczynów Herkulesa i nieustannie podkreślał pomoc, jaką ekipie filmowej udzielali przedstawiciele lokalnych władz. Poza tym trzeba było upewnić się, że samochody pojawiające się w kadrze, ubrania postaci i witryny sklepowe odpowiadają epoce lat 60-tych.
- Finałową scenę trzeba było częściowo przekręcić, ponieważ widzowie podczas pokazów przedpremierowych nie byli zadowoleni z faktu, że bohaterki grane przez Thomasin McKenzie i Synnøve Karlsen zaprzyjaźniły się i przytulają za kulisami.
- Anya Taylor-Joy sama śpiewała w filmie.
- Tomasin McKenzie wolała wystąpić w tym filmie niż w filmie akcji Josepha Kosinskiego „Top Gun: Maverick” (2022).
- Podczas kręcenia sceny w taksówce, gdy Eloise jedzie przez Soho i bardziej cieszy się widokami niż próbami kierowcy, by wciągnąć ją w rozmowę, wykorzystano trzy różne samochody. W jednym kręcono Tomasin McKenzie, w drugim kierowcę (samochody z Eloise i kierowcą jechały równolegle do siebie i dosłownie obok siebie), a w trzecim umieszczono sprzęt. Wszystko musiało być zsynchronizowane ze sobą i z widokiem za oknami samochodów, a aktorzy siedzący w różnych pojazdach słyszeli się nawzajem za pomocą głośników zainstalowanych wewnątrz samochodów.
- Pomysł filmu „Last Night in Soho” (2021) po raz pierwszy przyszedł reżyserowi Edgarowi Wrightowi do głowy w 2007 roku. Zarys fabuły przedstawił producentkom Nairie Park i Rachel Pryor krótko przed rozpoczęciem pracy nad komedią science fiction „World's End” (2013). Sam Wright dorastał w Somerset i w dzieciństwie często słuchał wspomnień rodziców, których młodość przypadła na lata 60-te, i dosłownie zakochał się w tej epoce. Jego fascynacji w dużej mierze sprzyjała ich kolekcja płyt, słuchając których, jak sam przyznał, „dosłownie rozpływał się w tamtej dekadzie”.
- Scenę, w której bohaterka Thomasin McKenzie widzi Sandy w wykonaniu Any Taylor-Joy przez lustro, nakręcono bez użycia efektów komputerowych. Aby uzyskać pożądany efekt, w rolę garderobianego wcielili się bliźniacy James i Oliver Phelps.
- Ostatnia rola Diany Rigg. Zmarła na raka 10 września 2020 roku, a film został jej dedykowany. Imię jej córki, Rachel Stirling, pojawia się w napisach końcowych w sekcji „Szczególne podziękowania”.
- Ostatnia rola Margaret Nolan, która zmarła na raka 5 października 2020 roku. Film dedykowany jest jej pamięci.
- Według reżysera i scenarzysty Edgara Wrighta, gra Any Taylor-Joy tak zrobiła wrażenie na George'u Millerze, gdy obejrzał jedną z wczesnych wersji filmu, że natychmiast skontaktował się z aktorką i zaproponował jej jedną z głównych ról w filmie akcji science fiction „Furiosa: Saga Mad Max” (2024).
- Aby nakręcić studentów idących ulicami nocnego Soho, kamerę ukryto w jednym z trójkołowych rowerów przeznaczonych do przewozu pasażerów (jest ich dużo w dzielnicy Soho). Droga nie została zamknięta, a studenci nawet nie wiedzieli, że są filmowani.
- Edgar Wright po raz pierwszy dowiedział się o Anyi Taylor-Joy podczas Krajowego Festiwalu Niezależnego Filmu „Sundance” w 2015 roku, w ramach którego odbyła się premiera horroru Roberta Eggersa „The Witch” z Taylor-Joy. Początkowo chciał zaproponować jej rolę Eloise, ale wkrótce zmienił zdanie i zdecydował, że lepiej sprawdzi się w roli Sandy. Aktorka przeczytała scenariusz i zgodziła się na proponowaną rolę. Przesłuchanie przeszła w lutym 2019 roku, a wkrótce potem na role odpowiednio Eloise i Jacka zatwierdzono również Tomasin McKenzie i Matta Smitha. McKenzie zwróciła uwagę Wrighta rolą w przygodowej dramie Debry Granik „Zaginiona dziewczyna” (2018).
- Ostatnią scenę częściowo trzeba było przefilmować, ponieważ widzowie na przedpremierowym pokazie nie zaakceptowali, że bohaterki grane przez Tomasin McKenzie i Synnøve Karlsen zaprzyjaźniają się i obejmują za kulisami.
- Edgar Wright dowiedział się o istnieniu Any Taylor-Joy po raz pierwszy podczas festiwalu niezależnego kina Sundance w 2015 roku, w ramach którego odbyła się premiera horroru Roberta Eggersa „The VVitch” z Taylor-Joy w roli głównej. Początkowo chciał zaproponować jej rolę Eloise, lecz wkrótce zmienił zdanie i uznał, że lepiej odnajdzie się w roli Sandy. Aktorka przeczytała scenariusz i zgodziła się na zaproponowaną rolę. Casting przeszła w lutym 2019 roku, a niedługo później do ról odpowiednio Eloise i Jacka zatrudniono Thomasin McKenzie oraz Matta Smitha. Jeśli chodzi o McKenzie, zwróciła ona uwagę Wrighta grą w dramacie przygodowym Debry Granik „Leave No Trace” (2018).
- Scenę w bibliotece kręcono w SOAS University of London (publiczny uniwersytet badawczy specjalizujący się w badaniach Azji, Afryki i Bliskiego Wschodu), przy czym filmowcom udostępniono jedynie część pomieszczenia, a w pozostałej części zajmowali się studenci.
- Anya Taylor-Joy śpiewała w filmie sama.
Podobne filmy
8.5/10
8.5/10
8.5/10
8.5/10
8.5/10
8.4/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
