Mumia

Legenda, którą znasz. Przygoda, którą jeszcze musisz sobie wyobrazić.
The Mummy (1999)
Chronometraż: 2:4 (124 min)
7.4/10
921 918

brak ocen
7/10
10258
7.1/10
498000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$80 000 000
Opłaty
$415 933 406
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Sean Daniel – Sean Daniel, James Jacks, Kevin Jarre
Operator
Kompozytor
Artysta
Allan Cameron, Mike Stallion
Casting
John Hubbard, Ros Hubbard
Instalacja
Bob Ducsay, Kelly Matsumoto, Abdelkrim Abouobayd
Cały zespół (205)

Krótki opis

Komedia grozy, której akcja rozpoczyna się w starożytnym Egipcie. Kapłan Ozyrysa sprzeniewierza się faraonowi, zostaje żywcem zabalsamowany i zamknięty w szczelnym sarkofagu. Trzy tysiące lat później do jego grobu docierają poszukiwacze skarbów oraz wyprawa uczonych egiptologów. Mumia wydostaje się z zamknięcia, pragnie zemsty na rodzaju ludzkim.

Co pozostało za kulisami

  • Głos zza kadru na początku filmu miał pierwotnie należeć do Imhotepa (Arnold Vosloo), a reżyser Steven Sommers dopiero znacznie później zwrócił uwagę na to, że starożytny egipski kapłan nie mógł mówić po angielsku i oddał to wyróżnienie Ardeta Bayu (Oded Fehr).
  • Pierwsze plany stworzenia filmu, który byłby luźną remaką obrazu z 1932 roku z Borisem Karloffem, pojawiły się u producenta Jamesa Jacksa już w 1992 roku. Wtedy studio Universal Pictures dało zielone światło projektowi pod warunkiem, że budżet nie przekroczy 10 mln dolarów, licząc na uzyskanie niskobudżetowej franczyzy horrorów. Na reżysera zaproszono Clive’a Barkera, jednak po kilku spotkaniach z kierownictwem studia filmowego obie strony na pewien czas straciły zainteresowanie filmem. Jako kolejny kandydat rozważano George’a Romero, ale jego styl producent i studio uznali za zbyt straszny dla szerokiej publiczności.
  • Kolejnym wyborem studia był Joe Dante, który nalegał na zwiększenie budżetu, a do roli potwornej mumii chciał zaprosić Daniela Day-Lewisa. W jego wersji fabuła rozgrywała się we współczesnych czasach, koncentrując się na reinkarnacji i głównej linii miłosnej. Jednak w tamtym momencie Universal Pictures było skłonne wyłożyć jedynie 15 mln dolarów i odrzuciło zaproponowaną przez reżysera interpretację filmu. Po nim w fotelu reżyserskim zatwierdzono Mika Harrisa, który wkrótce wycofał się z projektu, a Wes Craven, który otrzymał zaproszenie, odmówił. Dopiero w 1997 roku reżyser Stephen Sommers przedstawił producentowi Jamesowi Jacksowi swoją wizję filmu, która spotkała się z pełnym poparciem i zrozumieniem ze strony kierownictwa studia, które wcześniej zostało zmienione z powodu kilku poważnych niepowodzeń. Pomysł filmu w stylu Indiany Jonesa i klasyki przygodowej „Jason i Argonauci” z mumią jako głównym przeciwnikiem bohaterów tak spodobał się studiu, że zgodziło się na zwiększenie wydatków z 15 do 80 mln dolarów.
  • Rola w filmie (naczelnika więzienia, który zawiera umowę z Evelyn) była filmowym debiutem brytyjskiego aktora i komika irańskiego pochodzenia Omida Djalili.
  • Podczas sceny, gdy zebrany przez Imhotepa tłum skanduje recytację w starożytnym egipskim, uczestnicy planu filmowego podczas prób zaczęli zastępować zadaną im frazę angielskim wulgaryzmem „Ohwhatanarseyouare”. To samo stało się na ostatnim dublu i trafiło do ostatecznej wersji filmu, pozostając całkowicie niezauważonym przez ekipę filmową.
  • Brendan Fraser podczas kręcenia sceny powieszenia jego bohatera stracił przytomność i o mały włos nie stracił życia z powodu zbyt mocnego zawiązania liny na jego szyi.
  • Nocna koszula, którą Evelyn miała na sobie w momencie ataku na statku, po przemoczeniu stała się przezroczysta i została później pokolorowana za pomocą grafiki komputerowej na etapie postprodukcji.
  • Sceny rozgrywające się w więzieniu zostały całkowicie nakręcone w jednym z kompleksów mieszkaniowych w Marrakeszu.
  • Kiedy grób faraona Tutanchamona został odkryty 4 listopada 1922 roku, wykopaliskami kierował George Herbert, hrabia Carnarvon, a wraz z nim wzięła w nich udział jego córka, lady Evelyn Carnarvon. Początkowo główną bohaterką filmu miała być córka przeklętego lorda Carnarvona, Evelyn, ale później jej nazwisko zostało zmienione na Carnahan, a jedyną odniesieniem do tej linii fabularnej stały się słowa Evelyn do Ricka o tym, że jej ojciec był „bardzo znanym badaczem”.
  • Do udziału w zdjęciach został specjalnie zaproszony uczony-egiptolog, który na swoim przykładzie miał pokazywać aktorom prawidłową wymowę poszczególnych starożytnych egipskich słów i całych fraz.
  • Sceny, w których bohaterka Rachel Weisz jest oblepiona szczurami i konikami polnymi, zostały nakręcone z użyciem prawdziwych zwierząt i owadów, a nie za pomocą grafiki komputerowej, jak to często bywa w takich przypadkach.
  • Z wyjątkiem przepaski na biodra i kilku ozdób kostium Patricii Velasquez (Anck-su-namun) w całości składał się z farby do ciała (body paint), której nakładanie zajmowało 14 godzin.
  • W rzeczywistości Imhotep był słynnym architektem, który zaprojektował budowę pierwszych egipskich piramid, w tym piramidy Dżosera około 2600 lat przed naszą erą. Talent starożytnego architekta był tak wielki, że później mówiono o nim jako o człowieku pochodzącym od bogów. Jego imię w tłumaczeniu oznacza „ten, który przychodzi z pokojem”.
  • Ardet Bay w filmie jest przywódcą plemienia Medżajów, powołanym do ochrony ludzkości przed Imhotepem. Jednak w filmie z 1932 roku Ardet Bay jest drugim ja mumii Imhotepa (Boris Karloff), gdy ten próbuje udawać współczesnego Egipcjanina.
  • Okres zdjęciowy: 5 maja – 29 sierpnia 1998 roku. Na początku prace odbywały się w marokańskim mieście Marrakeszu, a następnie zdjęcia przeniosły się na pustynię Sahara, w okolice niewielkiego miasteczka Erfoud.
  • Zdjęcia zrujnowanego miasta Hamunaptra odbywały się na oddzielnym planie zdjęciowym, zbudowanym w kraterze wygasłego wulkanu w pobliżu Erfoud. Później kolejny rozległy plan filmowy został skonstruowany w pawilonach brytyjskiego Shepperton Studios, gdzie nakręcono sceny w podziemnych przejściach i galeriach Hamunaptry.
  • Zdjęcia w porcie Gizy odbywały się na planie zdjęciowym o długości 183 metrów, zbudowanym w brytyjskich dokach Chatham. Znajdowała się na nim lokomotywa parowa, trzy portale żurawicze, otwarta dwukonna bryczka, cztery bryczki z końmi, osły, muły, rzędy wschodniego bazaru z kupcami w arabskich strojach i pomieszczenie dla 300 statystów.
  • Początkowo film, podobnie jak obraz z 1932 roku, miał rozpoczynać się czarno-białym logo studia Universal, które rozpływa się w promieniach pustynnego słońca.
  • Kairski fort otrzymał nazwę Fort Briddon. W filmie „Księga dżungli” (1994), którego reżyserem był również Steven Sommers, jednym z bohaterów był pułkownik Briddon (jego rolę zagrał Sam Neill).
  • Główną rolę proponowano Tomowi Cruise’owi, ale ten odmówił. Ostatecznie główną rolę otrzymał w filmie akcji „Mumie” (2017).
  • Kiedy Beni tłumaczy słowa Imhotepa, popełnia błąd w jednym słowie, mówiąc „na zawsze”, a Evelyn poprawia go frazą „na wieki wieków, idioto!”. Podobny błąd podczas rozszyfrowywania hieroglifów popełnia doktor Daniel Jackson w filmie „Stargate” (1994).
  • Postać Ardeta Beja (przywódcy Medżajów) w pierwotnej wersji scenariusza miała zginąć pod koniec filmu, ale reżyser Steven Sommers upierał się, że jej los został zmieniony.
  • Na 14. minucie filmu, kiedy Evelyn balansuje na schodach, można zauważyć, że aktorkę Rachel Wines zastępuje dublerka.
  • Kiedy na 33. minucie filmu amerykańscy awanturnicy prowadzą strzelaninę, można zauważyć, że mają w uszach zatyczki.
  • Na 39. minucie filmu Rick i Beni na wielbłądach wyprzedzają skaczących na koniach jeźdźców, jednak w rzeczywistości wielbłądy są wolniejsze od koni.
  • Na 72. minucie filmu, kiedy Rick siedzi przy barze i rozmawia z Burnsem, po lewej stronie ekranu można zauważyć rękę członka ekipy filmowej.
  • W 74. minucie filmu, gdy Imhotep popycha Ricka w stronę Jonathana i innych Amerykanów, można zauważyć, że w tej scenie wszystkich aktorów zastępują dublerzy.
  • Głos z offu na początku filmu według pierwotnego zamysłu miał należeć do Imhotepa (Arnold Waslow), a reżyser Stephen Sommers dopiero znacznie później zauważył, że starożytny egipski kapłan nie mógł mówić po angielsku, i powierzył ten zaszczyt Ardeth Bayowi (Oded Fraenkel).
  • Pierwsze plany stworzenia filmu, który miał być luźnym remakiem obrazu z 1932 roku z udziałem Borisa Karloffa, pojawiły się u producenta Jamesa Gaxsa już w 1992 roku. Wówczas studio Universal Pictures dało zielone światło projektowi pod warunkiem, że budżet nie przekroczy 10 milionów dolarów, licząc na stworzenie niskobudżetowej franczyzy horrorów. Na stanowisko reżysera zaproszono Clive'a Barkera, jednak po kilku spotkaniach z kierownictwem studia obie strony na pewien czas straciły zainteresowanie obrazem. Jako kolejny kandydat rozważano George'a Romero, lecz jego styl producent i studio uznali za zbyt przerażający dla szerokiej publiczności.
  • Kolejnym wyborem studia filmowego był Joe Dante, który nalegał na zwiększenie budżetu, a do roli potwora-mumii chciał zaprosić Daniela Day-Lewisa. W jego wersji fabuła rozgrywała się w czasach współczesnych, koncentrując się na reinkarnacji i głównym wątku miłosnym. Jednak w tamtym momencie Universal Pictures była gotowa wydać jedynie 15 mln dolarów i odrzuciła zaproponowaną przez reżysera interpretację filmu. Następnie na stanowisku reżysera zatwierdzono Micka Harrisa, który wkrótce opuścił projekt, natomiast zaproszony Wes Craven odpowiedział odmową. Dopiero w 1997 roku reżyser Stephen Sommers przedstawił producentowi Jamesowi Jaxowi swoją wizję filmu, która zyskała pełne wsparcie i zrozumienie ze strony kierownictwa studia, które zmieniło się wcześniej z powodu kilku dużych porażek. Pomysł na obraz w stylu Indiany Jonesa i klasyki gatunku przygodowego „Jazon i Argonauci”, z mumią w roli głównego przeciwnika bohaterów, tak spodobał się studiu, że zgodziło się ono zwiększyć wydatki z 15 do 80 mln dolarów.
  • Rola w filmie (naczelnik więzienia, który zawiera układ z Evelyn) stała się kinowym debiutem urodzonego w Iranie brytyjskiego aktora i komika Omida Jaliliego.
  • Podczas sceny, w której przyciągnięty przez Imhotepa tłum skanduje recytatywem w języku staroegipskim, statyści podczas prób zaczęli zastępować wyznaczoną im frazę słowami „Ohwhatanarseyouare” – wulgarną kwestią po angielsku. To samo wydarzyło się podczas ostatniego dubla i trafiło do ostatecznej wersji filmu, pozostając całkowicie niezauważonym przez ekipę filmową.
  • Brendan Fraser podczas kręcenia sceny powieszenia jego bohatera stracił przytomność i prawie stracił życie, ponieważ sznur na jego szyi był zaciśnięty zbyt mocno.
  • Koszula nocna, którą miała na sobie Evelyn w momencie ataku na statku, po zamoczeniu stała się przezroczysta i w późniejszym etapie postprodukcji została zamalowana za pomocą grafiki komputerowej.
  • Sceny rozgrywające się w więzieniu zostały w całości nakręcone w jednym z kompleksów mieszkalnych w Marrakeszu.
  • Kiedy 4 listopada 1922 roku odnaleziono grobowiec faraona Tutanchamona, wykopaliskami kierował George Herbert, hrabia Carnarvon, a wraz z nim uczestniczyła w nich jego córka, lady Evelyn Carnarvon. Według pierwotnego zamysłu główną bohaterką filmu miała zostać córka przeklętego lorda Carnarvona, Evelyn, lecz później jej nazwisko zmieniono na Carnahan, a jedynym nawiązaniem do tej linii fabularnej stały się słowa Evelyn Ricks o tym, że jej ojciec był „bardzo znanym badaczem”.
  • Do udziału w zdjęciach specjalnie zaproszono egiptologa, który na własnym przykładzie miał pokazywać aktorom poprawną wymowę poszczególnych staroegipskich słów i całych fraz.
  • Sceny, w których bohaterka Rachel Weisz jest oblepiona szczurami i szarańczą, zostały nakręcone z wykorzystaniem prawdziwych zwierząt i owadów, a nie za pomocą grafiki komputerowej, jak to często bywa w takich przypadkach.
  • Z wyjątkiem przepaski biodrowej i kilku sztuk biżuterii, kostium Patricii Velasquez (Anck-su-namun) składał się w całości z farby do ciała (body paint), której nakładanie trwało 14 godzin.
  • W rzeczywistości Imhotep był słynnym architektem, który zaprojektował pierwsze egipskie piramidy, w tym piramidę Dżosera około 2600 roku p.n.e. Talent starożytnego architekta był tak wielki, że później mówiono o nim jako o człowieku pochodzącym od bogów. Jego imię w tłumaczeniu oznacza „ten, który przychodzi w pokoju”.
  • Ardeth Bay w filmie jest wodzem plemienia Medżajów, powołanego do ochrony ludzkości przed Imhotepem. Jednak w obrazie z 1932 roku Ardeth Bay to drugie oblicze mumii Imhotepa (Boris Karloff), gdy ten próbuje podszyć się pod współczesnego Egipcjanina.
  • Okres zdjęć: od 5 maja do 29 sierpnia 1998 roku. Początkowo prace prowadzono w marokańskim mieście Marrakesz, następnie zdjęcia przeniesiono na pustynię Saharę, w okolice niewielkiego miasteczka Erfoud.
  • Zdjęcia z opuszczonego miasta Hamunaptra realizowano na oddzielnym planie zbudowanym w kraterze wygasłego wulkanu w pobliżu Erfoud. Później inny rozległy plan zdjęciowy skonstruowano w pawilonach brytyjskiego studia Shepperton Studios, gdzie nakręcono sceny w podziemnych przejściach i galeriach Hamunaptry.
  • Sceny w porcie Gizy nakręcono na planie o długości 183 metrów, zbudowanym w brytyjskich dokach w Chatham. Znajdowały się na nim lokomotywa, trzy dźwigi portowe, odkryty wóz dwukonny, cztery wozy z końmi, osły, muły, rzędy orientalnego bazaru ze sprzedawcami w arabskich strojach oraz pomieszczenie dla 300 statystów.
  • Zgodnie z pierwotnym zamysłem, podobnie jak w filmie z 1932 roku, produkcja miała zaczynać się od czarno-białego logo studia Universal, które rozmywa się w blasku pustynnego słońca.
  • Kairski fort otrzymał nazwę Fort Bridon. W filmie „Księga dżungli” (1994), którego reżyserem również był Stephen Sommers, jedną z postaci był pułkownik Bridon (w tej roli Sam Neill).
  • Kiedy Beni tłumaczy słowa Imhotepa, popełnia błąd w jednym słowie, mówiąc „na zawsze”, a Evelyn poprawia go kwestią: „na wieki wieków, idioto!”. Podobny błąd podczas odczytywania hieroglifów przez doktora Daniela Jacksona pojawia się w filmie „Gwiezdne wrota” (1994).
  • Postać Ardeth Bay (wodza Medżajów) według pierwotnej wersji scenariusza miała zginąć pod koniec filmu, jednak reżyser Stephen Sommers nalegał na zmianę jego losu.
  • W 14. minucie filmu, gdy Evelyn balansuje na drabinie, można zauważyć, że aktorkę Rachel Weisz zastępuje dublerka.
  • W 72. minucie filmu, gdy Rick siedzi przy barze i rozmawia z Burnsem, w lewej części ekranu można dostrzec rękę członka ekipy filmowej.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.