Kosmiczni kowboje

O czterech takich co myśleli, że jeszcze mogą.
Space Cowboys (2000)
Chronometraż: 2:10 (130 min)
6.5/10
101 320

brak ocen
6.4/10
1556
6.5/10
91000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$65 000 000
Opłaty
$128 884 132
Reżyser
Scenariusz
Operator
Jack N. Green
Kompozytor
Artysta
Casting
Phyllis Huffman, Liz Keigley, Sari E. Keigley
Instalacja

Krótki opis

Emerytowany inżynier (Clint Eastwood), który korzysta z uroków życia. Pilot (Tommy Lee Jones), który żyje z opylania pól. Nawigator (James Garner), który został pastorem. Projektant (Donald Sutherland), który buduje "górskie kolejki" w wesołych miasteczkach. Niegdyś testowali nowe modele odrzutowców, dziś myślą raczej o spokojnej starości niż podniebnych wyczynach. Rząd ma jednak wobec nich inne plany - chce ich wysłać... w kosmos, by naprawili rosyjskiego satelitę, który uległ awarii i nieuchronnie zmierza do Ziemi. Dlaczego właśnie ich? Dlatego, że satelitę zbudowano i umieszczono na orbicie wiele lat temu i tylko oni pamiętają, jakie techniki wtedy stosowano.

Co pozostało za kulisami

  • Początkowo Clint Eastwood odmówił reżyserii tego filmu, uznając scenariusz za zbyt niewiarygodny. Zmienił zdanie w 1998 roku, kiedy w kosmos poleciał 77-letni astronauta John Glenn.
  • Początkowo zakładano, że Jerry'ego O'Neila zagra Sean Connery, a Tanka Sullivana – Jack Nicholson. Ostatecznie role te odegrali odpowiednio Donald Sutherland i James Garner.
  • Na planie filmowym aktorzy mieli niełatwo: 72-letni James Garner na przykład złamał rękę.
  • W filmie wykorzystano autentyczne nagrania zrobione w kosmosie.
  • Według montażysty Joeala Coxa, Clint Eastwood, przyzwyczajony do szybkiej pracy, kręcił po 35-40 ujęć dziennie.
  • Clint Eastwood skomponował motyw muzyczny, który brzmi na początku filmu. Ostatecznie został on włączony do ścieżki dźwiękowej stworzonej przez kompozytora Lenniego Nihausa.
  • Clint Eastwood skomponował motyw muzyczny, który słychać na początku filmu. Ostatecznie został on włączony do ścieżki dźwiękowej stworzonej przez kompozytora Lenniego Niehaus'a.
  • Zdjęcia sprawiły problemy zdrowotne niektórym aktorom: James Garner doznał urazu barku, a Donald Sutherland uszkodził kolano.
  • Przy budowie dekoracji centrum kontroli misji wykorzystano plany udostępnione przez NASA, dotyczące realnie istniejącego Centrum Kontroli Lotów.
  • Początkowo zakładano, że Clint Eastwood wyprodukuje i zagra w filmie, a reżyserią zajmie się ktoś inny, jednak gdy kilku potencjalnych reżyserów uznało, że kręcenie scen kosmicznych będzie trudne i zrezygnowało, Eastwood postanowił sam podjąć się reżyserii.
  • Podczas zbliżania się wahadłowca do Centrum Kosmicznego im. Johna F. Kennedy'ego słychać podwójny huk przekraczający prędkość dźwięku. Jest on podwójny, ponieważ wahadłowiec generuje dwie fale uderzeniowe – dziobem i ogonem.
  • Według Adama Savage'a, odpowiedzialnego za efekty specjalne, do imitacji złotej folii, metodą prób i błędów, wybrano opakowania cukierków marki „Rolo”.
  • W prawdziwych wahadłowcach fotele są ustawione w dwóch rzędach (cztery z przodu i dwa z tyłu), ale Clint Eastwood chciał pokazać inną konfigurację foteli i, co za tym idzie, postaci w nich.
  • Twórcy filmu pod kierownictwem Clinta Eastwooda początkowo myśleli, że potrzebnych będzie czterdzieści efektów specjalnych. W rzeczywistości w filmie znalazło się około trzystu efektów specjalnych.
  • W scenach lądowania wahadłowca Clint Eastwood wykorzystał archiwalne nagrania lądowań "promów kosmicznych".
  • NASA zaproponowała do wykorzystania w realizacji specjalny samolot o stałych skrzydłach (zapewniający krótkotrwałe przebywanie w warunkach zbliżonych do nieważkości, wykorzystywany do treningów astronautów, prowadzenia badań i kręcenia filmów) – w 1995 roku taki samolot został użyty podczas kręcenia fantastycznej dramy Rona Howarda «Apollo 13». Clint Eastwood odmówił, obawiając się, że starszym aktorom może się zrobić słabo w locie i nie będą w stanie grać.
  • W pierwotnym scenariuszu wspomiano o rozmieszczeniu na orbicie środków prowadzenia działań bojowych (tzw. projekt «IKON»). NASA zażądała przepisania scenariusza, nie chcąc być kojarzona z militaryzacją przestrzeni kosmicznej.
  • Początkowo Clint Eastwood odmówił reżyserii tego filmu, uznając scenariusz za zbyt nieprawdopodobny. Zmienił zdanie w 1998 roku, kiedy w kosmos poleciał 77-letni astronauta John Glenn.
  • Clint Eastwood skomponował motyw muzyczny, który brzmi na początku filmu. Ostatecznie został on włączony do ogólnej ścieżki dźwiękowej stworzonej przez kompozytora Lenny'ego Niehausа.
  • Zdjęcia kosztowały niektórych aktorów problemów ze zdrowiem: James Garner doznał kontuzji barku, a Donald Sutherland uszkodził kolano.
  • Pierwotnie zakładano, że Clint Eastwood zostanie producentem filmu i w nim zagra, a reżyserować go będzie ktoś inny, jednak gdy kilka osób, którym zaproponowano tę rolę, uznało, że kręcenie lotów kosmicznych będzie zbyt dużym wyzwaniem i odmówiło, Eastwood postanowił nakręcić film sam.
  • NASA zaproponowała do zdjęć swój specjalny samolot o stałym skrzydle (zapewnia on krótkotrwały pobyt w warunkach zbliżonych do nieważkości, jest wykorzystywany do treningów astronautów, prowadzenia badań i kręcenia filmów) – w 1995 roku taki samolot został użyty przy zdjęciach do dramatu science-fiction Rona Howarda „Apollo 13”. Clint Eastwood odrzucił tę propozycję, obawiając się, że starszym aktorom podczas lotu zrobi się zbyt źle i nie będą już w stanie grać.
  • W prawdziwych wahadłowcach fotele są rozmieszczone w dwóch rzędach (cztery z przodu i dwa z tyłu), ale Clint Eastwood chciał zaprezentować inną konfigurację foteli, a co za tym idzie, postaci w nich siedzące.
  • Twórcy filmu pod kierownictwem Clinta Eastwooda początkowo sądzili, że konieczne będzie przygotowanie czterdziestu efektów specjalnych. W rzeczywistości w filmie znalazło się ich około trzystu.
  • W scenach lądowania wahadłowca Clint Eastwood wykorzystał archiwalne nagrania lądowań promów kosmicznych.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.