Dzikość serca

Wild at Heart (1990)
Chronometraż: 2:5 (125 min)
7.2/10
141 626

brak ocen
7/10
1945
7.2/10
112000
Oceń film:

Krótki opis

Cape Fear w północnej Karolinie. Po odbyciu w karnym zakładzie resocjalizacyjnym wyroku za zabójstwo Sailor Ripley wraca do swej wielkiej miłości, Luli. Matka dziewczyny, Marietta, zdecydowanie przeciwna temu związkowi, nakłania swojego wieloletniego kochanka i prywatnego detektywa Farraguta, aby wytropił Sailora i Lulę, którzy udali się na południe do Nowego Orleanu.

Co pozostało za kulisami

  • Film został nakręcony na podstawie powieści Barry'ego Gifforda.
  • Wielu aktorów (Sherilyn Fenn, Grace Zabriskie, David Patrick Kelly i inni) „przybyło” do filmu z serialu „Twin Peaks” (1990-1991), który David Lynch kręcił mniej więcej w tym samym czasie.
  • Skórzana kurtka z wężowej skóry, którą nosił bohater Nicolasa Cage'a, należała do samego Cage'a. Po zakończeniu zdjęć podarował ją Laurze Dern.
  • Nicolas Cage śpiewał w filmie własnym głosem.
  • David Lynch skomponował muzykę do niektórych scen filmu.
  • Diane Ladd (Marietta) i Laura Dern (Lula), grające w filmie matkę i córkę, są nimi w rzeczywistości.
  • Film zawiera wiele aluzji do filmu „Czarnoksiężnik z Oz” (1939). Na przykład, podczas podróży Lula widzi swoją matkę w postaci Złej Wiedźmy z Zachodu; po „rozmowie” z Bobbym Peru w motelu Lula klika czerwonymi pantofelkami, jak to robi Dorothy; a pod koniec filmu Saylorowi ukazuje się Dobra Wróżka Północy.
  • Ścieżką dźwiękową do filmu jest piosenka Chrisa Isaaka „Wicked Game”.
  • Nicolas Cage sam zaśpiewał piosenki w filmie.
  • Podczas kręcenia zdjęć Laura Dern (która grała Lulu) na prośbę reżysera i scenarzysty Davida Lyncha wypaliła jedną za drugą cztery papierosy i zemdlała.
  • Praca nad filmem została zakończona zaledwie dzień przed jego premierą na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes w 1990 roku. Premierowy pokaz filmu spotkał się z бурными оklaskami публики. Kiedy przewodniczący jury Bernardo Bertolucci ogłosił, że „Złota Palma” zostaje przyznana filmowi „Dzika w sercu”, wrzask niezadowolonej публики почти заглушился powitalnymi okrzykami, a w roli nieformalnego lidera niezadowolonych wystąpił krytyk filmowy Roger Ebert. Według scenarzysty filmu Barry'ego Gifforda, panowało przekonanie, że media życzą filmowi Lyncha porażki.
  • Reżyser i scenarzysta David Lynch z góry wiedział, że odtwórcom głównych ról, Nicolasowi Cage’owi i Laurze Dern, będzie przypadała udział w kręceniu bardzo szczerych scen i chciał, żeby grali całkowicie swobodnie, gdy zaczną się rozbierać przed kamerami. Zanim w Los Angeles rozpoczęły się zdjęcia do filmu, wysłał Cage’a i Dern razem na swoisty urlop, aby aktorzy przyzwyczaili się do towarzystwa sobie nawzajem. Według Cage’a, przez te kilka dni on i Dern udali się w podróż do Las Vegas.
  • Przyzwyczajona do grania bardziej „intelektualnych” bohaterek, Laura Dern miała pewne trudności z wizerunkiem Luli, zafascynowanej rozkoszami cielesnymi. Dern odkryła, że guma do żucia w ustach pomaga jej utrzymać odpowiednie tempo w wypowiadaniu kwestii.
  • Wyniki pierwszych przedpremierowych projekcji były nieco rozczarowujące. Zdaniem Lyncha, z pierwszego pokazu wyszło około 80 widzów, a z drugiego – około 100 osób.
  • Marynarka ze skóry węża, którą nosił bohater Nicolasa Cage'a, należała do samego Cage'a. Po zdjęciach podarował ją Laurze Dern.
  • Do niektórych scen filmu David Lynch sam napisał muzykę.
  • Diane Ladd (Marietta) i Laura Dern (Lula), grające według scenariusza matkę i córkę, w rzeczywistości nimi są.
  • Podczas zdjęć Laura Dern (grała Lulę), na prośbę reżysera i scenarzysty Davida Lyncha, wypaliła cztery papierosy jeden po drugim i zemdlała.
  • Prace nad filmem zakończyły się zaledwie dzień przed jego premierą na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes w 1990 roku. Pokaz premierowy został przyjęty przez widzów burzliwymi oklaskami. Kiedy przewodniczący jury Bernardo Bertolucci ogłosił, że Złota Palma zostaje przyznana filmowi „Dziki w sercu”, ryk niezadowolonej publiczności niemal zagłuszył okrzyki radości, a nieformalnym liderem protestujących stał się krytyk filmowy Roger Ebert. Według scenarzysty filmu, Barry'ego Gilforda, istniało przekonanie, że media życzyły filmowi Lyncha porażki.
  • Reżyser i scenarzysta David Lynch wiedział z wyprzedzeniem, że od odtwórców głównych ról, Nicholasa Cage'a i Laury Dern, będzie wymagany udział w bardzo odważnych scenach i chciał, aby grali całkowicie swobodnie, rozbierając się przed kamerami. Zanim w Los Angeles rozpoczęły się zdjęcia, wysłał Cage'a i Dern we dwoje na swoisty urlop, aby aktorzy przyzwyczaili się do swojego towarzystwa. Według Cage'a, w ciągu tych kilku dni udali się oni z Dern w podróż do Las Vegas.
  • Laura Dern, przyzwyczajona do grania bardziej „intelektualnych” bohaterek, miała pewne trudności z kreacją Luli, postaci obsesyjnie skupionej na cielesnych rozkoszach. Dern odkryła, że żucie gumy pomaga jej utrzymać odpowiednie tempo wypowiadania kwestii.
  • Wyniki pierwszych pokazów przedpremierowych były nieco rozczarowujące. Zdaniem Lyncha, podczas pierwszego pokazu film opuściło około 80 widzów, a podczas drugiego – około 100 osób.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.