Dzień gniewu

Name: Dzień gniewu
Genre: Dramat, Historyczny
Released: 1943-11-13
Duration: 1 h 37 min
Rating: 8
Cast: Thorkild Roose, Lisbeth Movin, Preben Lerdorff Rye, Sigrid Neiiendam, Anna Svierkier

Vredens dag (1943)

Chronometraż: 1:37 (97 min)

8/10
254

—
brak ocen

8/10
254

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 1

Zdjęcie 18

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Dzień gniewu — Day of Wrath/Vredens dag (1943) Trailer

3:00

Zdjęcie 18

Data premiery

Kraj

Produkcja

Genre

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Carl Theodor Dreyer

Aktorzy

Thorkild Roose, Lisbeth Movin, Preben Lerdorff Rye, Sigrid Neiiendam, Anna Svierkier, Albert Høeberg, Olaf Ussing, Preben Neergaard, Kirsten Andreasen, Sigurd Berg
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Poul Knudsen, Paul La Cour

Producent

Carl Theodor Dreyer, Tage Nielsen

Operator

Karl Andersson

Kompozytor

Poul Schierbeck

Artysta

Casting

Instalacja

Anne Marie Petersen, Edith Schlüssel
Cały zespół (15)

Krótki opis

Rok 1623, epoka polowań na czarownice i płonących stosów. Gminę protestancką ogarnia obsesja tępienia wszelkiego grzechu - rzeczywistego i urojonego. To trzeci film Dreyera o kobiecie zamęczonej przez Inkwizycję (po "Kartkach z dziennika szatana", 1920 i "Męczeństwie Joanny d'Arc", 1928). Tym razem jest nią grzesznica, ale odnosząca moralne zwycięstwo, poddająca się woli Boga, u którego znajdzie niemożliwą na Ziemi sprawiedliwość. Film jest więc jednocześnie oskarżeniem układu społecznego niewolącego jednostkę, ogarniętego obsesją grzechu, podejrzeniami i nienawiścią. Niezwykle wyrafinowane plastycznie, niespieszne i dostojne kino, skoncentrowane na psychice postaci w ich obsesjach i zaciętości.

Co pozostało za kulisami

Film został nakręcony na podstawie dramatu norweskiego pisarza Hansa Wiers-Jensena „Anna, córka Petera”, opartego na prawdziwych faktach.
W filmie nie ma innych napisów oprócz tytułu.
Zdjęcia do filmu powstawały w czasie niemieckiej okupacji Danii. Nie jest zaskoczeniem, że wielu odebrało film jako polityczną alegorię. Jednak Dreyer zawsze upierał się, że wszelkie aluzje do współczesnej polityki w jego filmie są przypadkowe i niezaplanowane. Krążyły pogłoski, że celowo wybrał na rolę Anny blondynkę, aby nikt nie odczuł, że polowanie na czarownice implikuje eksterminację Żydów przez nazistów. Ten fakt nie został udowodniony, jednak warto zauważyć, że aktorka Lisbeth Movin już nigdy więcej nie zagrała u Dreyera.
Firma Nordisk Film nie zgodziła się finansować proponowanego przez Dreyera projektu, ponieważ uważała go za kosztowny i ekstrawaganckiego reżysera. Zaproponowano więc następującą opcję: Dreyer zrealizuje krótkometrażowy film dokumentalny na zamówienie państwowe (stał się nim film "Pomoc matkom"), aby udowodnić, że potrafi kręcić w ramach budżetu i harmonogramu, po czym Nordisk sfinansuje jego pełnometrażowy film.