Za garść dolarów

Name: Za garść dolarów
Genre: Western
Released: 1964-09-12
Duration: 1 h 39 min
Rating: 7.9
Cast: Klinc Eastwud, Marianne Koch, Gian Maria Volonté, Wolfgang Lukschy, Sieghardt Rupp

Per un pugno di dollari (1964)

Chronometraż: 1:39 (99 min)

7.9/10
311 686

—
brak ocen

7.8/10
4806

7.9/10
252000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 20

Zdjęcie 153

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Za garść dolarów — A FISTFUL OF DOLLARS (1964) | Shootout With the Guard | MGM

2:03

Zdjęcie 153

Data premiery

1964-09-12

Kraj

Niemcy, Hiszpania, Włochy

Produkcja

United Artists, Constantin Film, Taurus Film, Jolly Film, Ocean Films

Genre

Western

Budżet

$200 000

Opłaty

$3 504 161

Witryna internetowa

Reżyser

Sergio Leone

Aktorzy

Klinc Eastwud, Marianne Koch, Gian Maria Volonté, Wolfgang Lukschy, Sieghardt Rupp, Joseph Egger, Antonio Prieto, José Calvo, Margarita Lozano, Daniel Martín
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Arrigo Colombo, Giorgio Papi

Operator

Federico G. Larraya

Kompozytor

Ennio Morricone

Artysta

Igino Lardani, Carlo Leva

Casting

Instalacja

Roberto Cinquini, Alfonso Santacana
Cały zespół (66)

Krótki opis

Samotny wędrowiec Joe przybywa do miasteczka leżącego przy granicy meksykańsko-amerykańskiej. Wpływy dzielą tu między siebie dwie rywalizujące bandy przemytników. Przebiegły Joe dostrzega szansę na zarobek, lokując się pomiędzy skonfliktowanymi stronami, co realizuje zatrudniając się raz w jednej, raz w drugiej grupie. Wkrótce wtrąca się również w losy lokalnej rodziny, rozdzielonej przez bandytów. W rezultacie ściąga na siebie wrogość jednego z rodów, doprowadzając do eskalacji trwającego konfliktu.

Co pozostało za kulisami

„Za garść dolarów” to remake „Ciałoosłony” (1961).
Clint Eastwood w dużej mierze samodzielnie stworzył wizerunek swojej postaci. Na przykład, sam kupił czarne dżinsy, kapelusz i cygary.
Kiedy w 1975 roku odbyła się premiera filmu na kanale „ABC”, nakręcono dodatkową scenę wyjaśniającą, dlaczego „Człowiek bez imienia” udał się do San Miguel. Ani Eastwood, ani Leone nie brali udziału w douszkach. W tej scenie Harry Dean Stanton, grający polityka, nakazuje bohaterowi Eastwooda udać się do San Miguel i oczyścić miasto z dwóch gangów w zamian za ułaskawienie. Scena ta jest dostępna w specjalnym wydaniu filmu na DVD.
„Za garść dolarów” to pierwszy wspólny projekt Sergio Leone i Ennio Morricone.
W amerykańskich zwiastunach, a także w materiałach promocyjnych tytuł filmu został podany jako „A Fistful of Dollars”, jednak w samym filmie – „Fistful of Dollars”.
W szkole Sergio Leone i Ennio Morricone uczyli się w tej samej klasie.
Film „Za garść dolarów” jest określany jako pierwszy spaghetti western, jednak przed premierą filmu powstało już około 25 podobnych produkcji zrealizowanych we Włoszech. Niemniej jednak „Za garść dolarów” był pierwszym filmem, który doczekał się międzynarodowej dystrybucji.
Pierwotny tytuł filmu „Wspaniały nieznajomy” („The Magnificent Stranger”) został zmieniony na „Za garść dolarów” zaledwie na trzy dni przed premierą. Nikt nie zadbał o to, by powiadomić o tym Clinta Eastwooda, który nie miał pojęcia o entuzjastycznym przyjęciu filmu przez widzów, dopóki trzy tygodnie później nie przekazał mu o tym jego agent.
Sergio Leone i Ennio Morricone uczęszczali do tej samej klasy w szkole.
Do głównej roli przesłuchiwani byli Henry Fonda, Steve Reeves, Rory Calhoun, Charles Bronson, James Coburn, Henry Silva, Eric Fleming.
Początkowo Sergio Leone nie zamierzał angażować Ennio Morricone do pracy nad filmem, ponieważ nie był pod wrażeniem żadnej ze ścieżek dźwiękowych, które Morricone stworzył do innych filmów. Jednak już wstępne szkice przyszłych kompozycji, które zabrzmiały w filmie, skłoniły Leone do zmiany zdania i natychmiastowego zawarcia umowy z Morricone. Następnie Morricone skomponował muzykę do wszystkich kolejnych filmów Leone.
Premiera filmu w USA została opóźniona, ponieważ scenarzyści „Bodyguarda” (1961) Akira Kurosawa i Ryuzo Kikushima pozwali twórców „Za garść dolarów” za naruszenie praw autorskich. Kurosawa i Kikushima wygrali proces i otrzymali 15 procent światowych dochodów filmu Sergio Leone, wyłączne prawa do dystrybucji w Japonii, na Tajwanie i w Korei Południowej. Według Kurosawy, film „Za garść dolarów” przyniósł mu więcej pieniędzy niż jego własny „Yojimbo” (1961).
Według Howarda Hughesa, autora „Po drugiej stronie prawa”, Sergio Leone samodzielnie znalazł drzewo, które w jego opinii idealnie nadawało się na drzewo z szubienicą. Drzewo zostało wykopane i przewiezione na plan filmowy.
Słynne mrużenie oczu Clinta Eastwooda wynikało z ostrego słońca i bardzo mocnych lamp podczas zdjęć.
Początkowy tytuł filmu „Wspaniały nieznajomy” („The Magnificent Stranger”) został zmieniony na „Za garść dolarów” zaledwie na trzy dni przed premierą. Nikt nie raczył poinformować o tym Clinta Eastwooda, który nie miał pojęcia, że film spotkał się z entuzjastycznym odbiorem widzów, dopóki jego agent, trzy tygodnie później, nie powiedział mu o tym.
Imię „Człowieka bez imienia” (Clint Eastwood) to Joe. Jego imię można usłyszeć w scenie rozmowy z grabarzem, a także w końcowych napisach postać Eastwooda jest wskazana jako Joe.
Premiera filmu w USA została opóźniona, ponieważ scenarzyści „Ciałoosłony” Akira Kurosawa i Ryuzo Kikushima pozwali twórców filmu za naruszenie praw autorskich. Kurosawa i Kikushima wygrali proces i otrzymali 15% światowych dochodów filmu oraz wyłączne prawa do dystrybucji w Japonii, Tajwanie i Korei Południowej. Według Kurosawy, film „Za garść dolarów” przyniósł mu więcej pieniędzy niż jego własna „Ciałoosłona”.
Premiera filmu w USA została opóźniona, ponieważ scenarzyści „Siedmiu samurajów” – Akira Kurosawa i Ryūzō Kikushima – pozwali twórców filmu o naruszenie praw autorskich. Kurosawa i Kikushima wygrali proces, otrzymując 15% światowych wpływów z filmu oraz wyłączne prawa do dystrybucji w Japonii, na Tajwanie i w Korei Południowej. Według Kurosawy obraz „Za garść dolarów” przyniósł mu więcej pieniędzy niż jego własne „Siedmiu samurajów”.
Zdjęcia do filmu zostały zakończone w 1964 roku, ale w kinach w USA obraz pojawił się dopiero w 1967 roku.
„Za garść dolarów” uznaje się za pierwszy spaghetti western, choć przed premierą tego filmu powstało już około 25 podobnych produkcji nakręconych we Włoszech. Jednak to właśnie „Za garść dolarów” stał się pierwszym takim filmem, który zyskał międzynarodową dystrybucję.
Początkowo Sergio Leone nie planował zaprosić Ennio Morricone do pracy nad filmem, ponieważ nie zrobił na nim wrażenia żaden z soundtracków, które Morricone stworzył dla innych produkcji. Jednak już pierwsze szkice przyszłych kompozycji, które wybrzmiały w filmie, sprawiły, że Leone zmienił zdanie i niezwłocznie podpisał kontrakt z Morricone. W późniejszym czasie Morricone napisał muzykę do wszystkich kolejnych filmów Leone.
Clint Eastwood w dużej mierze samodzielnie stworzył wizerunek swojego bohatera. Kupił na przykład czarne dżinsy, kapelusz i cygara.
O główną rolę ubiegali się Henry Fonda, Steve Reeves, Rory Calhoun, Charles Bronson, James Coburn, Henry Silva oraz Eric Fleming.
W amerykańskich zwiastunach, a także w materiałach promocyjnych, tytuł filmu podawano jako „A Fistful of Dollars”, jednak w samym filmie widnieje tytuł „Fistful of Dollars”.
Clint Eastwood sam zaproponował pomysł, aby „Człowiek bez imienia” palił cygary. Kupił zwykłe cygary, a następnie rozcinał każdą z nich na trzy części.
Według Howarda Hughesa, autora „Pewnego razu na Dzikim Zachodzie”, Sergio Leone samodzielnie znalazł drzewo, które jego zdaniem idealnie nadawało się na drzewo z szubienicą. Drzewo zostało wykopane i przetransportowane na plan filmowy.
„Za garść dolarów” to remake „Siedmiu samurajów” (1961).
Ponieważ była to wspólna włosko-niemiecko-hiszpańska produkcja, na planie istniała znaczna bariera językowa. Clint Eastwood komunikował się z Sergio Leone i włoską częścią ekipy poprzez kaskadera Benito Stefanelli, który pełnił rolę nieoficjalnego tłumacza w projekcie.
W napisach początkowych filmu w miejscu imienia reżysera widniało „Bob Roberts” zamiast Sergio Leone. Wynikało to z faktu, że wcześniej w Italii ludzie nie chodzili na włoskie filmy, lecz wyłącznie na amerykańskie. Właśnie dlatego Leone zastosował fortel i przyjął pseudonim Bob Roberts.
W napisach początkowych filmu imię reżysera widniało jako „Bob Roberts” zamiast Sergio Leone. Było to spowodowane tym, że wcześniej we Włoszech ludzie nie chodzili na włoskie filmy, a wyłącznie na amerykańskie. Dlatego Leone sprytnie przyjął pseudonim Bob Roberts.
Ponieważ była to wspólna produkcja włosko-niemiecko-hiszpańska, na planie zdjęciowym istniała znaczna bariera językowa. Clint Eastwood komunikował się z Sergio Leone i włoską częścią ekipy za pośrednictwem kaskadera Benito Stefanelli, który był nieoficjalnym tłumaczem na projekcie.
Słynne przymrużenie oczu Clinta Eastwooda powstało z powodu jasnego słońca i wysokich lamp na planie zdjęciowym.
Kiedy film miał premierę na kanale „ABC” w 1975 roku, nakręcono dodatkową scenę wyjaśniającą, dlaczego „Człowiek bez imienia” udał się do San Miguel. Ani Eastwood, ani Leone nie brali udziału w dokrętkach. W tej scenie Harry Dean Stanton, grający polityka, rozkazuje bohaterowi Eastwooda, w zamian za ułaskawienie, udać się do San Miguel i uwolnić miasto od dwóch gangów. Scena ta jest dostępna na specjalnym wydaniu DVD filmu.
Imię „Człowieka bez imienia” (Clint Eastwood) to Joe. Można je usłyszeć w scenie rozmowy z grabarzem, a w napisach końcowych postać Eastwooda jest wskazana jako Joe.
Zdjęcia do filmu zakończyły się w 1964 roku, ale obraz wszedł do kin w USA dopiero w 1967 roku.
Clint Eastwood sam zaproponował pomysł, aby „Człowiek bez imienia” palił cygara. Kupił zwykłe cygara, a następnie przeciął każde z nich na trzy części.