Ukryte działania
Geniusz nie zna rasy. Siła nie zna płci. Odwaga nie zna granic.
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$25 000 000
Opłaty
$235 956 898
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Donna Gigliotti, Jenno Topping, Peter Chernin, Pharrell Williams, Theodore Melfi, Kevin Halloran, Renee Witt, Ivana Lombardi, Margot Lee Shetterly, Mimi Valdes
Operator
Kompozytor
Artysta
Wynn Thomas, Danny Brown
Casting
Instalacja
Peter Teschner, Sasha Veneziano
Cały zespół (120)
Cały zespół (120)
Krótki opis
Niezwykła, nieznana do tej pory prawdziwa historia trzech błyskotliwych kobiet afro-amerykańskiego pochodzenia, które na przełomie lat 50. i 60. XX wieku podjęły pracę dla NASA. Pokonując niewyobrażalne przeszkody społeczne i obyczajowe, pomogły wysłać w kosmos pierwszego Amerykanina, astronautę Johna Glenna, inicjując tym samym kosmiczny wyścig między światowymi mocarstwami. [opis dystrybutora kino]
Co pozostało za kulisami
- W scenie, w której bohater Jima Parsonsa zwraca się do inżynierów NASA z prośbą o obliczenie trajektorii wejścia statku kosmicznego w atmosferę, pojawia się Mark Armstrong. Aktor Ken Strunc specjalnie zaprosił na plan zdjęciowy syna Neila Armstronga (1930-2012), dowódcy misji księżycowej statku „Apollo 11”, który jako pierwszy człowiek stanął na Księżycu.
- Kiedy bohaterka Octavii Spencer pokazuje prowadzącej swój „Chevrolet” z 1957 roku, dźwignia zmiany biegów zawsze znajduje się w pozycji „parkowanie”.
- W pomieszczeniach NASA, w których wykonywano obliczenia matematyczne, dominowały chłodne kolory – biały, odcienie szarości, srebrny. To zdecydowanie kontrastuje z ciepłymi kolorami gabinetu Ala Harrisona w wykonaniu Kevina Costnera i domów głównych bohaterek.
- Drugi film, w którym bohaterowie Mahershaly Ali i Taraji P. Henson odczuwają wobec siebie silne przyciąganie. Pierwszym takim obrazem był dramat Davida Finchera „K curioso historia Benjamina Buttona” (2008).
- W epizodzie, w którym bohater Jima Parsonsa zwraca się do inżynierów NASA ze słowami o konieczności obliczenia trajektorii wejścia statku kosmicznego w atmosferę, pojawia się Mark Armstrong. Aktor Ken Shrink specjalnie zaprosił na plan filmowy syna Neila Armstronga (1930-2012), dowódcy księżycowej ekspedycji statku „Apollo 11” i pierwszego człowieka, który stanął na Księżycu.
- W pomieszczeniach NASA, w których przeprowadzano obliczenia matematyczne, przeważały chłodne barwy — biel, odcienie szarości i srebrny. Kontrastuje to wyraźnie z ciepłymi kolorami gabinetu Ala Harrisona, granego przez Kevina Costnera, oraz domów głównych bohaterek.
- Na 7 minucie widzimy mapę świata z biegunem północnym na środku. Na kontynentach pokazane są granice państw, które odpowiadają współczesności, a nie sytuacji w 1961 roku (kiedy rozgrywają się wydarzenia filmu), a mianowicie: wszystkie republiki ZSRR są już pokazane podzielone, jak i republiki Jugosławii; Niemcy są zjednoczone, za to Sudan jest już podzielony na Sudan i Sudan Południowy, jak i Czechosłowacja.
- Kiedy bohaterka Octavii Spencer pokazuje prowadzącej swojego Chevroleta z 1957 roku, dźwignia zmiany biegów zawsze znajduje się w pozycji „parkowanie”.
- Kwestia różnych toalet dla białych i kolorowych nigdy nie stanęła przed Katherine Johnson, czego nie można powiedzieć o Mary Jackson. Właśnie po gniewnej tiradzie Jackson na ten temat została ona przeniesiona do grupy pracującej z tunel aerodynamiczny. Jeśli chodzi o Johnson, to zasadniczo nie korzystała z toalet przeznaczonych dla kolorowych.
- Drugi film, w którym bohaterowie Mahershala Ali i Taraji P. Henson odczuwają silne wzajemne przyciąganie. Pierwszym takim filmem był dramat Davida Finchera „Ciekawy przypadek Benjamina Buttona” (2008).
- W rzeczywistości relacje między inżynierami a Afroamerykankami, które wykonywały dla NASA obliczenia matematyczne, były bardziej uprzejme, niż to pokazano w filmie.
- Kiedy Taraji P. Henson zgodziła się zagrać główną rolę w filmie i zaczęła przygotowywać się do zdjęć, spotkała się z 98-letnią Katherine Johnson. Aktorka dowiedziała się, że jej bohaterka ukończyła szkołę w wieku 14 lat, a dyplom ukończenia studiów wyższych otrzymała w wieku 18 lat. Gdy zorganizowano dla Johnson pokaz już nakręconego i zmontowanego filmu, stwierdziła, że jej się podobał, a następnie zapytała, komu przyszło do głowy nakręcić o niej film.
- W jednym z epizodów współpracownicy Katherine Johnson z pracy żądają od niej, aby korzystała z oddzielnego dzbanka na kawę. W filmie wszyscy piją kawę marki Chock full o'Nuts. Warto zauważyć, że w 1957 roku ta korporacja stała się jedną z pierwszych w Nowym Jorku z czarnym wiceprezesem. Był nim Jackie Robinson (1919-1972), legendarny baseballista, który już zakończył karierę sportową. Co więcej, Robinson był pierwszym łamaczem segregacyjnych barier w zawodowym baseballu.
- Niektóre panele sterowania pokazane w Centrum Kontroli Misji zostały stworzone jeszcze do historycznego dramatu Rona Howarda „Apollo 13” (1995). Zostały one również wykorzystane w innych filmach, na przykład w obu częściach dystopii Francisa Lawrence’a „Igrzyska głodnych: Koszogród” (2014 i 2015).
- Niektóre konsolety sterownicze pokazane w centrum kontroli lotów zostały stworzone jeszcze na potrzeby dramatu historycznego Rona Howarda „Apollo 13” (1995). Wykorzystano je również w innych filmach, na przykład w obu częściach dystopii Francisa Lawrence'a „Igrzyska śmierci: Kosogonie” (2014 i 2015).
- Kiedy Taraji P. Henson zgodziła się zagrać główną rolę w filmie i zaczęła przygotowywać się do zdjęć, spotkała się z 98-letnią Katherine Johnson. Aktorka dowiedziała się, że jej bohaterka ukończyła szkołę w wieku 14 lat i otrzymała dyplom wyższej uczelni w wieku 18 lat. Kiedy Johnson pokazano już nakręcony i zmontowany film, powiedziała, że jej się podoba, a następnie zapytała, komu wpadło do głowy kręcić o niej film.
Podobne filmy
8.4/10
8.4/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
