Diabeł ubiera się u Prady

Nawet jeśli praca spadła ci z nieba, możesz w niej spotkać szefa z piekła rodem.
The Devil Wears Prada (2006)
Chronometraż: 1:49 (109 min)
7.4/10
1 262 547

brak ocen
7.4/10
14066
7/10
527000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$35 000 000
Opłaty
$326 551 094
Reżyser
Scenariusz
Producent
Wendy Finerman, Karen Rosenfelt, Józef M. Karacciolo Junior
Operator
Florian Ballhaus
Kompozytor
Artysta
Jess Gonchor
Casting
Ellen Lewis
Instalacja

Krótki opis

Młoda dziewczyna zdobywa upragnioną pracę w jednym z najbardziej prestiżowych nowojorskich magazynów poświęconych modzie, mając nadzieję, że otworzy jej to drogę do wielkiej kariery. Pech w tym, że jej bezwzględna szefowa to kobieta z piekła rodem.

Co pozostało za kulisami

  • W rosyjskiej wersji dubbingu Mirandę Priestly (Meryl Streep) zdubbingowała redaktor naczelna magazynu modowego „L`Officiel-Rosja” — Evelina Chromczenko.
  • Oprócz Meryl Streep na rolę Mirandy Priestly pretendowały Helen Mirren i Kim Basinger.
  • Aby przygotować się do roli, Anne Hathaway przepracowała tydzień w domu aukcyjnym jako asystentka.
  • Wzorzec Mirandy Priestly został zaczerpnięty z redaktor naczelnej magazynu Vogue Anny Wintour.
  • Już pierwszego dnia zdjęć Meryl Streep powiedziała Anne Hathaway, że idealnie nadaje się do roli i że bardzo się cieszy, że będą razem pracować, a po krótkiej pauzie dodała, że to ostatnie miłe słowa, które Hathaway od niej usłyszy podczas pracy nad filmem. Tak też się okazało w rzeczywistości.
  • Wiele sukien zostało pożyczonych od znanych projektantów, ale nawet wtedy kostiumografka Patricia Field wydała na kostiumy ponad 1 milion dolarów. W ten sposób „Diabeł nosi Pradę” stał się filmem, na kostiumy w którym wydano największą kwotę w historii kinematografii.
  • Po zakończeniu zdjęć wszystkie pokazane w filmie kostiumy zostały sprzedane na aukcji w ramach kampanii zbierania funduszy dla kobiet cierpiących na raka piersi. Anne Hathaway kupiła sobie zieloną sukienkę. Meryl Streep kupiła okulary przeciwsłoneczne, w których później wystąpiła na ekranie w roli Donny w musicalu Phyllidy Lloyd „Mamma Mia!” (2008).
  • Według scenariusza Emily, którą grała Emily Blunt, nie była Angielką. W niektórych scenach widać ją zajętą w tle, choć nie było tego w scenariuszu (po prostu wydawało jej się, że jej bohaterka powinna być ciągle czymś zajęta). Znaczną część jej garderoby stanowią ubrania Vivienne Westwood (1941-2022).
  • Paryż był miejscem kręcenia tylko przez dwa dni. Biorąc pod uwagę, że przewiezienie Meryl Streep samolotem do Europy kosztowałoby niemało, wszystkie sceny z nią nakręcono w USA.
  • Podczas zdjęć Anne Hathaway rzeczywiście schudła z rozmiaru 44 na 42.
  • Emily Blunt przesłuchiwała się do roli w innym projekcie studia „20th Century Fox”, fantasy akcji Stephena Fangmeyera „Eragon” (2006), ale nie przeszła castingu, kiedy ktoś z producentów „Diabła nosi Pradę” zaproponował, by spróbowała swoich sił w tym filmie. Do tego czasu wróciła już do Wielkiej Brytanii.
  • Stanley Tucci dołączył do obsady filmu na kilka dni przed nagrywaniem swojej pierwszej sceny. Do tej roli rozważano 150 innych aktorów.
  • Początkowo Anne Hathaway nie chciano obsadzić w roli Andy (szefów studia niepokoiło, że do tej pory aktorka występowała głównie w filmach skierowanych do nastolatków, a oni chcieli w tej roli zobaczyć jakąś znaną aktorkę dramatyczną). Hathaway aktywnie promowała swoją kandydaturę, nawet chodziła po gabinetach odpowiedzialnych pracowników wytwórni filmowej i opowiadała, dlaczego chce zdobyć tę rolę i jak widzi siebie w różnych scenach. Ostatecznie wtrąciła się Meryl Streep, która widziała grę Hathaway w melodramacie westernowym Anga Lee „Góra Brokeback” (2005) i zadzwoniła do studia, aby rolę powierzono Hathaway.
  • Artysta obrazu, Jess Gonchor, dostał się do redakcji „Vogue”, aby niepostrzeżenie spojrzeć na gabinet redaktor naczelnej Anny Wintour. Twierdzi się, że po premierze filmu Wintour zażądała remontu w swoim gabinecie.
  • Podczas pracy nad filmem na planie filmowym cały czas odczuwalny był strach przed legendarną Anną Wintour, redaktor naczelną magazynu „Vogue”. Twórcy filmu zwracali się do różnych projektantów mody, ale wszyscy odmówili propozycji pojawienia się na ekranie. Zgodził się tylko Valentino Garavani, w czarnej sukni od którego bohaterka Meryl Streep pojawia się na imprezie charytatywnej w muzeum. Ponadto w niewielkiej roli na ekranie pojawiła się brazylijska supermodelka Gisele Bündchen.
  • Twórcy filmu długo nie mogli uzyskać zgody na realizację zdjęć w wielu lokalizacjach, ponieważ osoby decyzyjne obawiały się, że mogłoby to być sprzeczne z wolą Anny Wintour. Dotyczyło to zdjęć w Muzeum Metropolitan, w Bryant Parku w Nowym Jorku oraz w domach, w których planowano kręcić sceny przedstawiające mieszkanie bohaterki granej przez Meryl Streep.
  • W rosyjskiej wersji dubbingowej Mirandę Priestly (Meryl Streep) udźwiękawia redaktor naczelna magazynu modowego „L`Officiel-Rosja” — Evelina Chromchenko.
  • Oprócz Meryl Streep o rolę Mirandy Priestly ubiegały się Helen Mirren i Kim Basinger.
  • Postać Mirandy Priestly została wzorowana na redaktor naczelnej magazynu Vogue, Annie Wintour.
  • Już pierwszego dnia zdjęć Meryl Streep powiedziała Anne Hathaway, że idealnie pasuje do roli i że bardzo cieszy się na nadchodzącą współpracę, a po krótkiej pauzie dodała, że są to ostatnie miłe słowa, jakie Hathaway od niej usłyszy podczas pracy nad filmem. Tak też stało się w rzeczywistości.
  • Wiele sukien pożyczono od znanych projektantów, ale nawet mimo to kostiumografka Patricia Field wydała na stroje ponad milion dolarów. W ten sposób „Diabeł ubiera Prada” stał się filmem, w którym na kostiumy wydano największą sumę w historii kinematografii.
  • Po zakończeniu zdjęć wszystkie kostiumy pokazane w filmie zostały sprzedane na aukcji w ramach kampanii zbierania funduszy dla kobiet chorych na raka piersi. Anne Hathaway kupiła dla siebie zieloną suknię. Meryl Streep kupiła okulary przeciwsłoneczne, w których później pojawiła się na ekranie w roli Donny w musicalu „Mamma Mia!” (2008) autorstwa Abby i Björna Ulvaeus oraz Benny’ego i Anni-Frid Andersson.
  • Scenograf Jess Gonchor zakradł się do redakcji „Vogue”, aby potajemnie zajrzeć do gabinetu redaktor naczelnej Anny Wintour. Twierdzi się, że po premierze filmu Wintour zażądała przeprowadzenia remontu w swoim biurze.
  • Według scenariusza Emily, w którą wcieliła się Emily Blunt, nie była Angielką. W niektórych scenach widać, jak zajmuje się czymś w tle, mimo że nie było tego w scenariuszu (po prostu aktorce wydawało się, że jej bohaterka powinna być cały czas czymś zajęta). Znaczną część jej garderoby stanowią ubrania od Vivienne Westwood (1941-2022).
  • Podczas pracy nad filmem na planie nieustannie wyczuwalny był strach przed legendarną Anną Wintour, redaktor naczelną magazynu „Vogue”. Twórcy filmu zwracali się do wielu różnych projektantów mody, lecz wszyscy oni odrzucili propozycję wystąpienia na ekranie. Zgodził się jedynie Valentino Garavani, którego czarną suknią ubiera się bohaterka Meryl Streep podczas charytatywnego wydarzenia w muzeum. Ponadto w niewielkiej roli na ekranie pojawiła się brazylijska supermodelka Gisele Bündchen.
  • W Paryżu kręcono tylko przez dwa dni. Biorąc pod uwagę, że transport Meryl Streep samolotem do Europy kosztowałby ogromną sumę, wszystkie sceny z jej udziałem nakręcono w USA.
  • Emily Blunt ubiegała się o rolę w innym projekcie wytwórni „20th Century Fox”, fantasy akcji Stephena Fangmeyera „Eragon” (2006), jednak nie przeszła prób ekranowych, gdy jeden z producentów „Diabeł ubiera się u Prady” zaproponował, aby spróbowała swoich sił w tym filmie. Do tego momentu wróciła już do Wielkiej Brytanii.
  • Stanley Tucci dołączył do obsady filmu na kilka dni przed zdjęciami do swojej pierwszej sceny. Do tej roli rozważano kandydatury 150 innych aktorów.
  • Twórcom filmu przez długi czas nie udawało się uzyskać pozwoleń na zdjęcia w wielu lokalizacjach, ponieważ osoby decyzyjne uważały, że mogłoby to w jakiś sposób być sprzeczne z życzeniami Anny Wintour. Dotyczyło to zdjęć w muzeum Metropolitan, w Bryant Park w Nowym Jorku oraz w domach, które miały służyć za mieszkanie bohaterki Meryl Streep.
  • Początkowo nie chciano obsadzić Anne Hathaway w roli Andy (szefów studia niepokoił fakt, że do tego momentu aktorka grała głównie w filmach skierowanych do nastolatków, a oni chcieli w tej roli kogoś z uznanych aktorek dramatycznych). Hathaway aktywnie promowała swoją kandydaturę, odwiedzając nawet biura odpowiedzialnych pracowników firmy filmowej i tłumacząc, dlaczego chce otrzymać tę rolę oraz jak widzi siebie w poszczególnych scenach. Ostatecznie interweniowała Meryl Streep, która zobaczyła grę Hathaway w melodramatycznym westernie Ang Lee „Brokback Mountain” (2005) i zadzwoniła do studia, aby rola została przyznana Hathaway.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.