Siedmiu samurajów

七人の侍 (1954)
Chronometraż: 3:27 (207 min)
8.5/10
471 821

brak ocen
8.5/10
4308
8.6/10
400000
Oceń film:
Data premiery
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$500 000
Opłaty
$503 090
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja

Krótki opis

Dramat samurajski. Epicka opowieść, której treścią jest historia mieszkańców pewnej japońskiej wioski nękanej i co roku najeżdżanej przez bandę 40-tu opryszków zabierających jej mieszkańcom coroczny dorobek ich ciężkiej pracy na roli. Zdesperowani rolnicy wynajmują do obrony przed bandytami roninów - samurajów "bez pana", którzy za przysłowiową "garstkę ryżu" podejmują walkę z najeźdźcami.

Co pozostało za kulisami

  • Aktor Seiji Miyaguchi, który grał mistrza miecza Kyuzo, w rzeczywistości nigdy nie uprawiał fechtunku.
  • Studio Toho kilkakrotnie próbowało zatrzymać produkcję filmu, ponieważ powszechnie uważano, że zakończy się on całkowitą porażką finansową, a reżyser stale przekraczał przydzielony mu budżet. Kurosawie za każdym razem musiało przekonywać producentów do wznowienia finansowania dzięki wytrwałym argumentom.
  • Zdjęcia finałowej bitwy kilkakrotnie musiały zostać przerwane z powodu braku koni.
  • Film powstał głównie dlatego, że Akira Kurosawa bardzo chciał spróbować swoich sił w popularnym w Japonii gatunku jidaigeki (historycznym filmie o przygodach samurajów), jednocześnie czyniąc go zarówno głębokim w sensie, jak i porywającym w formie. Początkowo zamierzał stworzyć film-przypowieść o jednym dniu z życia samuraja, śledząc wszystkie jego działania aż do wieczora, kiedy to bohater miał dokonać rytualnego samobójstwa. Ostatecznie Kurosawa nie zdecydował się na taki materiał, uważając, że nie zna wystarczająco dobrze niezbędnych niuansów. Jednak podczas pracy nad tym pomysłem natknął się na przypadek, w którym wioska należąca do jednego z zabitych feudałów zatrudniła kilku roninów do ochrony przed bandytami (ściśle mówiąc, tymi samymi roninami) i postanowił oprzeć na tym film.
  • W 1981 roku studio filmowe im. Gorkiego wydało film „Szósty”, w którym w pierwszych latach po wojnie domowej w prowincjonalnym mieście młoda radziecka milicja staje do walki z bandytami.
  • Rola Kikuchiyo była ulubioną dla aktora Toshirō Mifune, który całe życie pamiętał każde wypowiedziane przez jego bohatera słowo.
  • Cała broń palna w filmie jest całkowicie historyczna: to starożytny japoński muszkiet tanegashima.
  • W filmie „28 bohaterskich” bohaterowie opowiadają fabułę „Siedmiu samurajów” i „Siedmiu wspaniałych” jako bajkę.
  • Fabuła „Siedmiu samurajów” była wykorzystywana w wielu filmach. Nawet fabuła filmu animowanego „Przygodami Flika” (1998) studia Pixar w pierwszej połowie filmu niemal w całości kopiuje „Siedmiu samurajów”. W roli chłopów występują mrówki, w roli bandytów – szarańcza. W jednym z epizodów niemal dosłownie zacytowano scenę z „Siedmiu samurajów”, a mianowicie moment, w którym zrozpaczeni chłopi zdają sobie sprawę, że nawet jeśli ich wioska odkupi się od bandytów, jej mieszkańców i tak czeka głodowa śmierć.
  • Studio Toho kilkukrotnie próbowało zatrzymać produkcję filmu, ponieważ powszechnie uważano, że zakończy się ona całkowitą klęską finansową, a reżyser stale przekraczał przydzielony mu budżet. Za każdym razem Kurosawa musiał przekonywać producentów do wznowienia finansowania.
  • Film powstał głównie dlatego, że Akira Kurosawa bardzo chciał spróbować swoich sił w gatunku jidaigeki, a jednocześnie stworzyć dzieło zarówno głębokie w sensie, jak i porywające pod względem formy. Początkowo zamierzał nakręcić film-przypowieść o jednym dniu z życia samuraja, śledząc wszystkie jego czyny aż do wieczora, kiedy bohater miał dokonać rytualnego samobójstwa. Ostatecznie Kurosawa nie zdecydował się na taki materiał, uważając, że nie zna wystarczająco dobrze niuansów. Jednak podczas pracy nad tą fabułą natknął się na przypadek, gdy wioska należąca do jednego z zabitych feudałów zatrudniła kilku roninów do ochrony przed bandytami.
  • Rola Kikutyō była ulubioną rolą aktora Toshirō Mifune, który całe życie pamiętał każde słowo wypowiedziane przez jego bohatera.
  • Film zajmuje pierwsze miejsce na liście magazynu Empire „100 najlepszych filmów światowego kina”, sporządzonej w 2010 roku.
  • W jednej ze scen filmu znajduje się moment, który pozwala ustalić dokładną datę wydarzeń. W skradzionym akcie urodzenia Kikucziyo podano, że urodził się w drugim roku okresu Kinsei, co odpowiada roku 1574, a Kambei wnioskuje, że Kikucziyo ma więc zaledwie 13 lat. Biorąc pod uwagę specyfikę liczenia wieku w Japonii (nowo narodzone dziecko liczone jest jako roczne), wydarzenia „Siedmiu samurajów” rozgrywają się w 1586 roku.
  • Uważa się, że to właśnie w filmie „Siedmiu samurajów” po raz pierwszy wprowadzono do przygodowej dramy element doboru zespołu z ludzi, z których każdy jest utalentowany na swój sposób. Później ten zabieg fabularny stał się często wykorzystywany.
  • W filmie po raz pierwszy w twórczości Kurosawy pojawia się przeciwstawienie tradycyjnej samurajskiej broni białej broni palnej, która postrzegana jest jako niepasująca do honoru wojownika. W filmie broń palna mają tylko bandyci, z samurajów strzela z broni palnej tylko „niedosamuraj” Kikucziyo, i to tylko raz. Później w innych filmach Kurosawy ten motyw został wzmocniony i podkreślony – na przykład w filmie „Ciałoosłona” (1961) – i osiągnął kulminację w filmie „Kagemusha: Cień wojownika” (1980).
  • Aktor Seiji Miyaguchi, który grał mistrza miecza Kiuzō, w rzeczywistości nigdy nie władał sztuką szermierki.
  • Studio Toho kilkakrotnie próbowało wstrzymać zdjęcia do filmu, ponieważ powszechnie uważano, że czeka go całkowita klęska finansowa, a reżyser nieustannie przekraczał wyznaczony budżet. Kurosawa za każdym razem musiał przekonywać producentów do wznowienia finansowania.
  • Film powstał w dużej mierze dlatego, że Akira Kurosawa bardzo chciał spróbować swoich sił w gatunku jidaigeki, tworząc dzieło jednocześnie głębokie w treści i wciągające w formie. Początkowo zamierzał nakręcić film-przypowieść o jednym dniu z życia samuraja, śledząc wszystkie poczynania bohatera aż do wieczora, kiedy ten miał popełnić rytualne samobójstwo. Ostatecznie Kurosawa nie zdecydował się podjąć tego tematu, uznając, że nie zna wystarczająco dobrze jego niuansów. Jednak podczas pracy nad tym wątkiem natknął się na przypadek wioski należącej do jednego z zabitych feudałów, która wynajęła kilku roninów do ochrony przed bandytami.
  • W 1981 roku studio filmowe im. Gorkiego wydało film „Szósty”, w którym w pierwszych latach po wojnie domowej w prowincjonalnym miasteczku młoda radziecka milicja staje do walki z bandytami.
  • Rola Kikuchiyō stała się ulubioną rolą aktora Toshiro Mifune, który do końca życia pamiętał każde słowo wypowiedziane przez swojego bohatera.
  • W filmie „28 panfilowców” bohaterowie opowiadają fabułę „Siedmiu samurajów” i „Wspaniałej siódemki” jako anegdotę.
  • W filmie po raz pierwszy w twórczości Kurosawy pojawia się przeciwstawienie tradycyjnej samurajskiej broni białej broni palnej, która jest postrzegana jako nie do pogodzenia z rycerskim honorem. Strzelby w filmie posiadają jedynie bandyci, a spośród samurajów tylko „niedoszły samuraj” Kikuchiyo oddaje strzał z broni palnej, i to tylko raz. W późniejszych filmach Kurosawy motyw ten został wzmocniony i podkreślony – na przykład w filmie „Siedmiu samurajów” (1961) – i osiągnął kulminację w filmie „Kagemusza: Cień wojownika” (1980).
  • Zabieg fabularny z „Siedmiu samurajów” był wykorzystywany w wielu filmach. Nawet fabuła filmu animowanego „żdżachowate przygody” (1998) studia Pixar w pierwszej połowie niemal całkowicie kopiuje „Siedmiu samurajów”. W roli chłopów występują mrówki, a w roli bandytów – szarańcza. W jednym z odcinków niemal dosłownie zacytowano scenę z „Siedmiu samurajów”, a konkretnie moment, w którym zrozpaczeni chłopi uświadamiają się, że nawet jeśli ich wioska wykupi się od bandytów, mieszkańców i tak czeka śmierć głodowa.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.