Most szpiegów
W świecie na krawędzi granicę między wojną i pokojem wyznaczył jeden uczciwy człowiek.
Kraj
Produkcja
Budżet
$40 000 000
Opłaty
$165 478 348
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Steven Spielberg, Marc Platt, Kristie Macosko Krieger, Daniel Lupi, Jonathan King, Jeff Skoll, Adam Somner
Operator
Kompozytor
Artysta
Adam Stockhausen, Nafisah Mohamed, Walter Goh
Casting
Ellen Lewis, Lucky Englander, Fritz Fleischhacker
Instalacja
Krótki opis
Most szpiegów to pełen dramatyzmu thriller rozgrywający się na tle historycznych wydarzeń. James Donovan, prawnik z Brooklynu, trafia w sam środek zimnej wojny, gdy CIA wysyła go ze, zdawać by się mogło, niemożliwą do wykonania misją wynegocjowania uwolnienia więzionego przez Sowietów amerykańskiego pilota wojskowego. W tym inspirowanym prawdziwymi wydarzeniami mocnym, trzymającym w nieustannym napięciu filmie twórcy udało się uchwycić istotę człowieczeństwa, gdy James Donovan gotów jest zaryzykować wszystko w imię swoiście pojętej sprawiedliwości i wierności ojczyźnie.
Co pozostało za kulisami
- Donovan dzwoni do żony z budki telefonicznej w Berlinie Zachodnim. Wrzuciwszy do automatu kilka monet, natychmiast zostaje połączony. Zarówno to, jak i to drugie było w latach 60. praktycznie niemożliwe. Nawiązanie połączenia zajmowało kilka godzin, a koszt rozmowy z USA do Europy wynosił 10 dolarów za 3 minuty. Rozmowy z Europy do USA były, jak się zdaje, jeszcze droższe.
- W jednym z epizodów pokazano budowę słynnego muru w Berlinie Wschodnim. Akcja rozgrywa się zimą. W rzeczywistości mur został wzniesiony prawie w jedną noc w sierpniu 1961 roku.
- W filmie pokazano, że radziecki szpieg Rudolf Abel otrzymuje od swoich opiekunów z KGB szyfry ukryte w monetach dziesięciocentowych. FBI po raz pierwszy zwróciło uwagę na Abela w 1953 roku, gdy jeden z radzieckich agentów przez pomyłkę zapłacił taką monetą za gazetę. Kolporterowi moneta wydała się podejrzanie lekka. Upuścił ją na asfalt, w wyniku czego moneta rozpadła się na dwie części, a ze środka wypadła mikrofilm. Kryptolodzy FBI bezskutecznie próbowali złamać szyfr aż do 1957 roku, kiedy to z ZSRR na Zachód uciekł Reino Heihanen wraz z kluczem do szyfru. To on wydał Amerykanom Abela. Epizod z pustą monetą pojawia się również w filmie „The microfilm” (1959) z Jamesem Stewartem w roli głównej.
- Zgodnie z oświadczeniem Toma Hanksa na konferencji prasowej, przemowa Donovana w filmie podczas posiedzenia Sądu Najwyższego słowo w słowo powtarzała słowa, które w rzeczywistości wypowiedziano w obronie Abela przed Sądem Najwyższym wiele lat wcześniej.
- Zdjęcia do filmu „Most szpiegów” rozpoczęły się we wrześniu 2014 roku i trwały 12 tygodni. Kręcono je w Nowym Jorku, a także w Niemczech i Polsce, w tych samych miejscach, w których rozgrywały się wydarzenia, na których oparto film. Wymianę Powersa na Abela kręcono w Berlinie, gdzie miała miejsce wiele lat temu. Berlin z 1961 roku kręcono we Wrocławiu w Polsce. To miasto bardziej przypomina Berlin z połowy XX wieku niż sam Berlin.
- W jednym z epizodów filmu wyłączają telewizor, a obraz na ekranie znika natychmiast. W rzeczywistości, przy wyłączaniu telewizorów tamtej epoki, obraz kurczył się do białej kropki, która pozostawała na ekranie jeszcze przez kilka minut.
- Donovanowi zaproponowano w NRD wypicie i podano butelkę z aluminiowym wieczkiem na gwint. W 1960 roku takie butelki zamykano korkami.
- Pani Donovan wiedziała, gdzie pracuje jej mąż, jeszcze zanim usłyszała o tym w telewizji po jego powrocie.
- Steven Spielberg postanowił zaprosić Marka Rylance'a do jednej z ról po tym, jak zobaczył jego grę w „Dwunastej nocy”, za którą aktor otrzymał swoją trzecią nagrodę Tony (przyznawaną corocznie za osiągnięcia w dziedzinie amerykańskiego teatru).
- Po prawej stronie Mostu Brooklińskiego w jednym z początkowych ujęć filmu, którego akcja rozgrywa się w 1957 roku, wyraźnie widoczny jest budynek przy Wall Street 60, zbudowany w 1989 roku.
- Początkowo fotografom przed salą sądową kazano chować zużyte lampy błyskowe do kieszeni. Jeden z aktorów statystów okazał się członkiem Nowojorskiego Stowarzyszenia Fotoreporterów. To on poinformował producenta i asystenta reżysera, Adama Somnera, że w tamtych latach fotografowie po prostu rzucali zużyte lampy błyskowe na ziemię. Tak też zrobiono. Po kilku dublach Steven Spielberg polecił zmienić kąt kamery i sfilmować podłogę dosłownie zasypaną zużytymi lampami błyskowymi.
- W filmie ukazano, że radziecki szpieg Rudolf Abel otrzymuje od swoich przełożonych z KGB szyfry ukryte w dziesięciocentowych monetach. Po raz pierwszy FBI zwróciło uwagę na Abela w 1953 roku, kiedy jeden z radzieckich agentów przypadkowo zapłacił taką monetą przy zakupie gazety. Sprzedawca gazety uznał monetę za podejrzanie lekką. Upuścił ją na asfalt, a moneta rozpadła się na dwie części, z których wypadła mikropłytka. Szyfranci FBI bezskutecznie próbowali złamać szyfr aż do 1957 roku, kiedy to z ZSRR na Zachód uciekł Reino Heihanen z kluczem do szyfru. On również wydał Amerykanom Abela. Odcinek z pustą monetą pojawia się również w filmie „Historia agenta FBI” (1959) z Jamesem Stewartem w roli głównej.
- Paryska premiera filmu została zaplanowana na 15 listopada 2015 roku, ale została odwołana w związku z serią zamachów w stolicy Francji, które pochłonęły życie ponad 120 osób.
- Na stole w jadalni Donovanów znajduje się ceramiczne naczynie ze stylizowanym wizerunkiem słoneczników. Takie naczynie pojawiło się dopiero w 1958 roku, czyli rok po wydarzeniach przedstawionych w filmie. (Z drugiej strony, nie jest do końca jasne, kiedy dokładnie ten obiad ma miejsce w fabule.)
- W scenach kręconych w Brooklynie widoczne są nowoczesne urządzenia do dystrybucji telewizyjnej.
- Kiedy Donovan jedzie metrem, na dachach przemykających obok domów można zobaczyć anteny satelitarne.
- Po zakończeniu filmu widz dowiaduje się z napisów końcowych, że Donovan odegrał ważną rolę w negocjacjach, które nastąpiły po incydencie w Zatoce Świń, który miał miejsce krótko po wydarzeniach przedstawionych w filmie. Donovan został poproszony o prowadzenie negocjacji w sprawie uwolnienia Kubańczyków i Amerykanów wziętych do niewoli podczas nieudanej inwazji na Kubę w 1961 roku. Podczas kilku podróży na wyspę Donovan zyskał zaufanie przywódcy kubańskiej rewolucji Fidela Castro. Dzięki jego wysiłkom uwolniono ostatecznie ponad 1100 osób, które uczestniczyły w inwazji, oraz 8500 więźniów politycznych.
- Na nagraniach poprzedzających start U-2 widać, jak od jego prawego skrzydła odchodzi pomocnicza podpórka podwozia. U-2 został specjalnie wykonany tak, aby był jak najlżejszy, co miało zwiększyć jego zasięg i wysokość lotu. Odłączanie pomocniczych podpórek podwozia było konieczne, aby zmniejszyć wagę samolotu. Podczas lądowania pilot osadzał samolot jednocześnie na podwoziu nosowym i ogonowym, balansując sterami do całkowitej utraty prędkości. Samolot opadał na końcówkę skrzydła, której koniec stanowił niewielki titianowy ślizg – tzw. „płoza”.
- Na przedniej szybie czarnego samochodu w Brooklynie, za którym ukrywa się Donovan, widoczny jest współczesny dowód badania technicznego.
- Jak oświadczył Steven Spielberg na konferencji prasowej poświęconej premierze filmu, Gregory Peck wyraził chęć zagrania w filmie już w 1965 roku. Rolę Abla miał grać Alec Guinness, Peck miał zagrać Donovana, a autorem scenariusza został wybrany Stirling Silliphant. Jednak firma MGM odrzuciła pomysł filmu. Rok 1965, „zimna wojna” była w pełni. Świat dopiero co doszedł do siebie po konflikcie zbrojnym w Zatoce Świń i kubańskim kryzysie rakietowym, a w MGM uznano, że nie jest to odpowiedni moment, aby wtrącać się w politykę.
- Przy wejściu do metra na początku filmu widać zieloną kulę. Kolorowe kule zaczęto instalować dopiero w 1982 roku. Kula zielona oznaczała, że stacja działa całą dobę, a czerwona – że jest zamknięta w określonych godzinach. Do 1982 roku wszystkie kule, bez wyjątku, były białe. Ten sam błąd Hanks i Spielberg popełnili w innym wspólnym projekcie – w kryminalnej tragikomedii „Złap mnie, jeśli potrafisz”.
- Ostatnie ujęcia filmu, przedstawiające wymianę Rudolfa Abela na Francisa Gary Powersa, kręcono na moście Glienicke w Berlinie. Tam właśnie w 1962 roku odbyła się wymiana Abela na Powersa. Wymiana wielu innych radzieckich i amerykańskich szpiegów w czasie „zimnej wojny” odbywała się właśnie na tym moście, za co prasa nazwała go „mostem szpiegów”.
- Początkowo fotografom w pobliżu sali sądowej nakazano chowanie zużytych lamp błyskowych do kieszeni. Jeden z aktorów statystów okazał się członkiem New York Association of Press Photographers. To on poinformował producenta i asystenta reżysera Adama Sommera, że w tamtych czasach fotografowie po prostu wyrzucali zużyte lampy błyskowe na podłogę. Tak też zrobiono. Po kilku próbach Steven Spielberg zarządził zmianę kąta kamery i nakręcenie podłogi dosłownie zasypanej zużytymi lampami błyskowymi.
- Jak stwierdził Steven Spielberg na konferencji prasowej poświęconej premierze filmu, Gregory Peck wyraził chęć wystąpienia w produkcji już w 1965 roku. Rolę Abela miał zagrać Alec Guinness, Peck miał wcielić się w postać Donovana, a autorem scenariusza został Stirling Silliphant. Jednak firma MGM odrzuciła pomysł na film. Był rok 1965, „zimna wojna” była w pełnym rozkwicie. Świat dopiero co otrząsnął się po konflikcie zbrojnym w Zatoce Świń i kryzysie kubańskim, a w MGM uznano, że nie jest to odpowiedni czas na wchodzenie w politykę.
- Podczas pierwszej rozmowy Donovan’a z Vogelem, ten drugi proponuje wymianę Abela na amerykańskiego studenta Prayera, zatrzymanego przez wojska NRD i wręcza fotografię, na której odwrocie widnieje wyraźna pieczęć brytyjskiego wywiadu MI-5. Stosunki dyplomatyczne między NRD a Wielką Brytanią rozpoczęły się dopiero w 1973 roku.
- W scenach procesu, który odbywa się w 1957 roku, obok miejsca sędziego ustawione są flagi USA, ale tę praktykę wprowadzono dopiero w 1960 roku. W tamtych latach USA składały się zaledwie z 48 stanów, ale na flagach widnieje 50 gwiazd.
- Do czasu, gdy Berlin Wschodni wzniosł mur, kontrola rządu i służb porządkowych nad ludnością była już całkowita. Nie było mowy o tym, żeby ktoś mógł chodzić wzdłuż muru w poszukiwaniu drogi na drugą stronę.
- Kiedy Donovan przyjeżdża do Berlina na wymianę więźniów, widać, że panuje chłodna pogoda. Kiedy wraca do domu i spotyka żonę na ganku, drzewa pokryte są liśćmi, a na dworze jest lato.
- Steven Spielberg postanowił zaprosić Marka Rylance'a do jednej z ról, widząc jego występ w „Wieczorze Trzech Króli”, za który aktor otrzymał swoją trzecią nagrodę Tony (corocznie przyznawaną za osiągnięcia w dziedzinie amerykańskiego teatru).
- Ojciec Spielberga, inżynier z zawodu, przez pewien czas w szczytowym okresie „zimnej wojny” przebywał w Związku Radzieckim w ramach programu wymiany. Miało to miejsce wkrótce po zestrzeleniu samolotu szpiegowskiego Powersa, kiedy relacje między USA a ZSRR sprowadzały się do wzajemnych podejrzeń i strachu. Ojciec Spielberga wspominał później, jak mieszkańcy ZSRR ustawiali się w kolejce, aby zobaczyć szczątki samolotu Powersa. Widząc amerykańskich inżynierów, niektórzy mówili: „Popatrzcie, co wyprawia wasz kraj”. To był doskonały przykład uczuć, jakie ludzie obu krajów żywili wobec siebie.
- Ojciec Spielberga, z wykształcenia inżynier, spędził przez pewien czas w Związku Radzieckim w ramach programu wymiany w samym szczycie „zimnej wojny”. Miało to miejsce wkrótce po zestrzeleniu samolotu szpiegowskiego Powersa, kiedy relacje między USA a ZSRR sprowadzały się do wzajemnych podejrzeń i strachu. Ojciec Spielberga wspominał później, jak mieszkańcy ZSRR ustawiali się w kolejkach, aby zobaczyć szczątki samolotu Powersa. Widząc amerykańskich inżynierów, niektórzy z nich mówili: „Patrzcie, co wyprawia wasz kraj”. Służyło to jako doskonała ilustracja uczuć, jakie narody obu krajów żywiły wobec siebie.
- Film przedstawia Francisa Gary Powersa jako czynnego żołnierza Sił Powietrznych USA w stopniu porucznika. W rzeczywistości Powers zrezygnował z armii w 1956 roku w stopniu kapitana. Następnie, jako osoba cywilna, dołączył do programu CIA „U-2” i kontynuował pracę dla tej agencji aż do 1 maja 1960 roku, kiedy jego samolot został zestrzelony nad terytorium Związku Radzieckiego.
- Na początku filmu Rudolf Abel maluje autoportret, a ta scena jest wyraźnie zainspirowana „Potrójnym autoportretem” Normana Rockwella. Steven Spielberg i George Lucas są od dawna fanami artysty i kolekcjonują jego prace.
- Przy wejściu do metra na początku filmu pokazana jest zielona kula. Kolorowe kule zaczęto instalować dopiero w 1982 roku. Zielona kula oznaczała, że stacja jest otwarta całodobowo, czerwona – że jest zamknięta w określonych godzinach. Do 1982 roku wszystkie kule były bez wyjątku białe. Tego samego błędu dopuścili Hanks i Spielberg w innym swoim wspólnym projekcie – tragikomedii kryminalnej „Złap mnie, jeśli potrafisz”.
- Zgodnie z oświadczeniem Toma Hanksa na konferencji prasowej, przemówienie Donovan w filmie podczas posiedzenia Sądu Najwyższego dokładnie powtarzało słowa, które w rzeczywistości zostały wypowiedziane w obronie Abela przed Sądem Najwyższym wiele lat temu.
- W filmie Abel mówi z akcentem, który wydaje się nieco nieodpowiedni. W rzeczywistości urodził się w rosyjskiej rodzinie w Newcastle upon Tyne w Wielkiej Brytanii i przez kilka lat uczęszczał do szkoły w Szkocji. Jako młody mężczyzna Abel wrócił do Moskwy, ale do końca życia mówił po angielsku z wyraźnym akcentem.
- Na budynku kina, za plecami Donovana i Hoffmana, widoczna jest reklama filmu „Jeden, dwa, trzy” (reż. Billy Wilder, 1961). Podobnie jak postaci z filmu „Most szpiegów”, bohaterowie filmu Wildera wielokrotnie przemieszczają się z Berlina Wschodniego do Zachodniego i z powrotem.
- Na początku filmu Rudolf Abel maluje autoportret, a scena ta jest wyraźnie inspirowana „Potrójnym autoportretem” Normana Rockwella. Steven Spielberg i George Lucas są wieloletnimi wielbicielami tego artysty i kolekcjonują jego prace.
- Pułkownik Abel podarował Donovanowi pejzaż morski, a nie portret.
- Kiedy U-2 Powersa się rozbija, słychać dźwięk śmigła, podczas gdy U-2 był samolotem odrzutowym.
- Na budynku kina, za plecami Donovana i Hoffmana, widoczna jest reklama filmu „Jeden, dwa, trzy” (reż. Billy Wilder, 1961). Podobnie jak bohaterowie filmu „Most szpiegów”, bohaterowie filmu Wildera wielokrotnie przemieszczają się z Berlina Wschodniego do Berlina Zachodniego i z powrotem.
Podobne filmy
8.4/10
8.4/10
8.4/10
8.3/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
