Wygnanie

Name: Wygnanie
Genre: Dramat
Released: 2008-03-27
Duration: 2 h 38 min
Rating: 7.3
Cast: Konstantin Lavronenko, Aleksander Bałujew, Maria Bonnevie, Dmitri Ulyanov, Witalij Kiszczenko

Изгнание (2008)

Chronometraż: 2:38 (158 min)

7.3/10
44 864

—
brak ocen

7.1/10
174

7.5/10
9500

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 2

Zdjęcie 26

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Wygnanie — Trailer - Banishment

2:02

Zdjęcie 26

Data premiery

Kraj

Produkcja

Genre

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

https://www.curzonartificialeye.com/the-banishment/

Reżyser

Andrey Zvyagintsev

Aktorzy

Konstantin Lavronenko, Aleksander Bałujew, Maria Bonnevie, Dmitri Ulyanov, Witalij Kiszczenko, Maksim Shibayev, Aleksy Wiertkow, Igor Sergeev, Yekaterina Kulkina, Ira Gonto
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Dmitriy Lesnevskiy, Yelena Loginova

Operator

Mikhail Krichman

Kompozytor

Arvo Pärt

Artysta

Andrey Ponkratov

Casting

Instalacja

Anna Mass
Cały zespół (17)

Krótki opis

Przejmująca opowieść o samotności, braku zrozumienia i trudnych relacjach międzyludzkich. Akcja „Wygnania” toczy się na prowincji, której surowa przyroda jest niemym świadkiem tragicznych wydarzeń. Film przedstawia historię Aleksa, który razem z rodziną powraca w strony swojego dzieciństwa. Zamknięte w swojej samotności postacie odkrywają przed nami tajemnice własnych dusz.

Co pozostało za kulisami

Podczas postprodukcji kwestie Very (bohaterki Marii Bonnevie) zostały zdubbingowane przez Elenę Ljadową. Poszukiwania aktorki do dubbingu trwały kilka miesięcy, równolegle z montażem filmu. Przesłuchano ponad siedemdziesiąt kandydatur. Aby uniknąć stronniczości, reżyser postanowił, że wszystkie one w formie anonimowej nagrają po dwie kluczowe sceny. Następnie odsłuchał nagrania i wybrał kilka głosów do ostatniego etapu prób. Ostateczny wybór padł na Elenę: jej głos, zdaniem reżysera, idealnie pasuje do postaci, którą Maria Bonnevie stworzyła w roli Very.
Jedna trzecia taśmy zużytej podczas zdjęć do filmu „Wygnanie”, a mianowicie 20 000 metrów filmu Kodak, została podarowana przez Luigiego de Laurentisa w Wenecji w 2003 roku jako nagroda za najlepszy debiut reżyserski („Powrót”). Druga trzecia również była nagrodą za film „Powrót”. Certyfikat na 17 000 metrów negatywu Kodak wręczyła Akademia Nika za najlepszy rosyjski film 2004 roku.
Kiedy zdecydowano się zaprosić na casting Marię Bonnevie, aktorkę Królewskiego Teatru Szwedzkiego, pojawiła się trudność: zgodnie z kontraktem z teatrem Maria miała przez najbliższy rok grać w nowym spektaklu, którego premiera została już zapowiedziana. „Kiedy zaczęliśmy szukać sposobu, aby Maria mogła wziąć udział w zdjęciach, powiedziano mi: tę kwestię będziesz musiał rozwiązać z premierem” – wspomina producent Dmitrij Lesnewski. Według szwedzkiego prawa spektaklu nie można odwołać, jeśli sprzedano choćby jeden bilet. Lesnewski zaproponował dyrektorowi teatru wykupienie wszystkich biletów na spektakle z udziałem Marii Bonnevie. Niestety, mimo że do premiery pozostało jeszcze kilka miesięcy, sprzedano już 5 biletów. Mimo to znaleziono rozwiązanie: aby doczekać się Marii, zdjęcia do filmu musiano przełożyć o prawie rok.
Jedna trzecia kliszy filmowej zużytej do nakręcenia filmu „Wygnanie”, a mianowicie 20 000 metrów Kodaka, została podarowana Luigiemu de Laurentiisowi w Wenecji w 2003 roku jako nagroda za najlepszy reżyserski debiut („Powrót”). Druga trzecia również była nagrodą za film „Powrót”. Certyfikat na 17 000 metrów kliszy negatywowej Kodak wręczyła Akademia Nika za najlepszy rosyjski film 2004 roku.
Zdjęcia do filmu były realizowane w kilku krajach – we Francji i Belgii, gdzie kręcono plenery miejskie, w Rosji, w Moskwie – gdzie odbywały się zdjęcia pawilonowe i wnętrza, a także w Mołdawii, gdzie specjalnie na potrzeby produkcji zbudowano dom, most nad wąwozem, kościół oraz przylegający do niego cmentarz. Szczególnie trudne okazało się zaprojektowanie kościoła i cmentarza – nie mogły one zawierać oczywistych oznak przynależności do konkretnego wyznania. Kościół, podobnie jak dom na wzgórzu, musiał wyglądać w kadrze na bardzo stary, co wymagało od scenografów skrupulatnej pracy nad fakturami. Do tego zadania zaproszono niemieckich specjalistów, którzy dzięki nowoczesnym technologiom zdołali stworzyć „wysokiej jakości omszały kamień” i „postarzyć” drewno.
W filmie nie ma żadnych wyraźnych oznak, które pozwalałyby dokładnie określić miejsce i czas wydarzeń. Początkowo twórcy nie byli nawet pewni, w jakim języku będą kręcić obraz. Ostatecznie tekst oryginalny brzmi po rosyjsku, przez co nawet szwedzka aktorka Maria Bonnevie musiała nauczyć się swojej roli po rosyjsku.
Zdjęcia do filmu realizowane były w kilku krajach – we Francji i Belgii, gdzie kręcono sceny plenerowe miejskie, w Rosji, w Moskwie – zdjęcia w pawilonach, wnętrzowe, a także w Mołdawii, gdzie specjalnie na potrzeby zdjęć zbudowano dom, most przez wąwóz, kościół, a także cmentarz obok kościoła. Szczególnie trudne okazało się zaprojektowanie kościoła i cmentarza – nie powinny one zawierać oczywistych oznak przynależności do jakiejkolwiek konkretnej konfesji. Kościół, jak i dom na wzgórzu, w kadrze miały wyglądać bardzo staro, co wiązało się z dokładną pracą scenografów nad fakturami. Do tego zadania do zespołu artystów zaproszono niemieckich specjalistów, którzy za pomocą nowoczesnych technologii potrafili stworzyć „wysokiej jakości omszały kamień” i „postarzyć” drewno.
Podczas dubbingu tekst Wery (bohaterki Marii Bonnewi) zdubbingowana została przez Elenę Ljadową. Poszukiwania aktorki do dubbingu trwały kilka miesięcy, równolegle z montażem filmu. Przesłuchano ponad siedemdziesiąt kandydatek. Aby być bezstronnym, reżyser postanowił, że wszystkie z nich anonimowo nagrają po dwie kluczowe sceny. Następnie wysłuchał nagrań i wybrał kilka głosów do ostatecznej próby. Ostateczny wybór padł na Elenę: jej głos, zdaniem reżysera, idealnie pasuje do wizerunku kreowanego przez Marię Bonnewi w roli Wery.