Opowieść wszech czasów
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$20 000 000
Opłaty
$15 473 333
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
George Stevens, George Stevens Jr.
Operator
Kompozytor
Artysta
William J. Creber
Casting
Instalacja
Krótki opis
Opowieść rozpoczyna się w niewielkim Betlejem. Tam pewnego dnia rodzi się mały chłopiec, którego matka nazwała Jezus. Król Herod gości w tym czasie trzech mędrców: Baltazara, Kacpra i Melchiora, którzy opowiadają mu historię, że narodził się przyszły król żydowski. Herod niezwłocznie wydaje rozkaz zabicia nowo narodzonych dzieci płci męskiej. Mały Jezus przypadkowo unika jatki, ponieważ ktoś ostrzegł jego ojca Józefa przed zagrożeniem i cała rodzina zbiegła do pobliskiego Egiptu. Dopiero po śmierci króla Heroda uchodźcy powracają do rodzinnego kraju...
Co pozostało za kulisami
- George Stevens bardzo spieszył się z nakręceniem scen z Janem Chrzcicielem, które miały być kręcone w okolicach Glen Canyon. Tam zbliżało się zakończenie budowy tamy, a zdjęcia opóźniały ten projekt.
- Producenci i reżyser George Stevens zwykle spędzał cały rok na montażu swoich filmów. Zazwyczaj kręcił dziesiątki dubli każdej sceny, zmieniając ustawienie kamery z ujęcia na ujęcie, aby później wybrać najlepszą wersję. W tym przypadku premiera filmu była pierwotnie planowana na Boże Narodzenie 1964 roku, ale choć zdjęcia zakończyły się pod koniec lata 1963 roku, premierę trzeba było przełożyć, ponieważ montaż filmu nie został ukończony w terminie z powodu ogromnej ilości nakręconego materiału. Film trafił do kin na Wielkanoc w 1965 roku i trwał 3 godziny i 45 minut, stając się w tamtym czasie jednym z najdłuższych filmów w historii. Później był kilkakrotnie montowany, a tej konkretnej wersji widzowie nie oglądali od lat 60-tych.
- Początkowo George Stevens zatrudnił 550 członków plemienia Navajo z lokalnej rezerwacji do ról legionistów rzymskich, ale wkrótce opuścili projekt z powodu pewnego wydarzenia i wrócili do domu. Zastąpili ich kadetowie korpusu oficerów rezerwy. Role chorych, cierpiących na dolegliwości, odegrali beneficjenci pomocy społecznej z Arizony.
- George Stevens kręcił ten film w Arizonie, Kalifornii, Nevadzie i Utah, uznając tamtejsze krajobrazy za znacznie bardziej – za jego własnymi słowami – majestatyczne niż cokolwiek, co istnieje na Bliskim Wschodzie. Na potrzeby filmu – zarówno w plenerach, jak i w halach studiów hollywoodzkich – zbudowano 47 planów zdjęciowych.
- Pisanie scenariusza zajęło trzy lata. Większość tego czasu skrupulatny George Stevens spędził na lekturze opracowań historycznych i tekstów ewangelicznych, a także na podróżach po Izraelu.
- Amerykański debiut Maxa von Sydowa. Przed pracą w tym filmie był po prostu popularnym szwedzkim aktorem, występującym w filmach Ingmara Bergmana (1918-2007). Producentowi i reżyserowi George’owi Stevensowi zależało na obsadzeniu w roli Jezusa aktora niezbyt znanego szerokiej publiczności.
- Ostatnia praca operatora Williama S. Mellora (1903-1963). Zmarł na zawał serca bezpośrednio na planie zdjęciowym.
- Producent i reżyser George Stevens zazwyczaj poświęcał cały rok na montaż swoich filmów. Z zasady kręcił dziesiątki dubli każdej sceny, zmieniając ustawienie kamery z ujęcia na ujęcie, aby później wybrać najlepszą wersję. W tym przypadku premiera filmu była pierwotnie planowana na Boże Narodzenie 1964 roku, ale choć zdjęcia zakończyły się pod koniec lata 1963 roku, premierę trzeba było przełożyć, ponieważ montaż nie został ukończony w terminie z powodu ogromnej ilości nagranego materiału. Film wszedł na ekrany w Wielkanoc 1965 roku i trwał 3 godziny i 45 minut, stając się tym samym jednym z najdłuższych filmów w historii do tamtego czasu. Później był kilkakrotnie ponownie montowany, a tej konkretnej wersji widzowie nie widzieli od lat 60.
- Podczas zdjęć cały plan oraz dekoracje Jerozolimy zasypało śniegiem, gdy Arizonę po raz pierwszy od kilku dekad nawiedziła śnieżna zamieć. Uzbrojeni w łopaty, taczki, buldożery, a nawet miotacze ognia, do odśnieżania przystąpiło kilkaset osób – aktorzy i członkowie ekipy filmowej, w tym producent George Stevens (1904-1975). Gdy tylko skończyli oczyszczać plan, śnieg zaczął padać ponownie, tym razem jeszcze mocniej. Konieczne okazało się przeniesienie się do pawilonów „Desilu Studios” w Hollywood.
- Podczas kręcenia filmu cały plan zdjęciowy i dekoracje Jerozolimy zostały zasypane śniegiem, kiedy Arizona po raz pierwszy od kilku dziesięcioleci nawiedziła śnieżna zamieć. Uzbrojeni w łopaty, wózki, buldożery, a nawet miotacze ognia, do odśnieżania przystąpiło kilkaset osób – aktorzy i członkowie ekipy filmowej, w tym producent George Stevens (1904-1975). Kiedy skończyli odśnieżanie planu, śnieg zaczął padać ponownie – jeszcze silniej niż wcześniej. Zmuszeni byli przenieść się do pawilonów „Desilu Studios” w Hollywood.
- Napisanie scenariusza zajęło trzy lata. Przez większą część tego czasu skrupulatny George Stevens poświęcał czas na czytanie opracowań historycznych i tekstów ewangelicznych, a także na podróże po Izraelu.
- George Stevens bardzo spieszył się z nakręceniem scen z Janem Chrzcicielem, które miały zostać zrealizowane w rejonie Glen Canyon. Tam planowano ukończenie budowy tamy, a zdjęcia opóźniały realizację tego projektu.
- Według Maxa von Sydowa (1929-2020) najtrudniejsze w roli Jezusa było to, że wszyscy wokół podświadomie oczekiwali, iż będzie on cały czas pozostawał w swoim obrazie. Na przykład w przerwach między dublami aktor nie mógł spokojnie zapalić papierosa, napić się czegoś po zakończeniu dnia zdjęciowego czy okazać czułości żonie.
- Amerykański debiut Maxa von Sydowa. Przed pracą przy tym filmie był on po prostu popularnym szwedzkim aktorem współpracującym z Ingmarem Bergmanem (1918-2007). Producent i reżyser George Stevens chciał obsadzić w roli Jezusa właśnie aktora nieznanego szerokiej publiczności.
- Początkowo George Stevens zatrudnił 550 przedstawicieli plemienia Nawaho z lokalnego rezerwatu do ról rzymskich legionistów, lecz wkrótce opuścili oni projekt z powodu jakiegoś swojego wydarzenia i wrócili do domów. Zastąpili ich kadeci korpusu oficerów rezerwy. Role chorych, oczekujących na uzdrowienie, zagrali beneficjenci państwowej pomocy zdrowotnej ze stanu Arizona.
- Telly Savalas ogolił głowę na łyso do roli Poncjusza Piłata i od tego czasu aż do końca swojego życia pozostawał całkowicie ogolony.
- Ostatnia praca operatora Williama S. Mellora (1903-1963). Zmarł on na zawał serca bezpośrednio na planie zdjęciowym.
- Telly Savalas ogolił głowę dla roli Pontiusza Piłata i od tego momentu aż do końca życia nosił głowę ogoloną na łyso.
- George Stevens kręcił ten film w Arizonie, Kalifornii, Nevadzie i Utah, uważając tamtejsze krajobrazy za o wiele bardziej – jak sam wyraził – majestatyczne niż wszystko, co istnieje na Bliskim Wschodzie. Na potrzeby filmu – zarówno w plenerach, jak i na planach zdjęciowych hollywoodzkich studiów – zbudowano 47 planów filmowych.
- Według Maxa von Sydowa (1929-2020), najtrudniejszą rzeczą w roli Jezusa było to, że wszyscy wokół podświadomie oczekiwali, iż będzie on nieustannie w tej postaci. Na przykład, pomiędzy ujęciami aktor nie mógł spokojnie zapalić papierosa, wypić po zakończeniu dnia zdjęciowego, czy też okazać czułości żonie.
Podobne filmy
8.6/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
