Konnica

The Horse Soldiers (1959)
Chronometraż: 1:55 (115 min)
7.1/10
13 729

brak ocen
6.9/10
288
7.1/10
13000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$0
Opłaty
$0
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
John Lee Mahin, Martin Rackin, Walter Mirisch
Kompozytor
David Buttolph
Artysta
Casting
Instalacja

Krótki opis

Ameryka, rok 1863. Trwa wojna secesyjna. Wokół Vicksburga toczą się ciężkie walki. Dzięki sprawnie działającemu połączeniu kolejowemu armia generała Granta stale otrzymuje wsparcie i zaopatrzenie. Tak prowadzone oblężenie może się ciągnąć wiele miesięcy i kosztować obie strony setki tysięcy zabitych. Powstaje plan wypadu brygady kawaleryjskiej Unii, a jego celem będzie węzeł kolejowy w Newton Station. Kawalerzyści mają zniszczyć urządzenia kolejowe, zerwać tory i spalić budynki 300 mil za liniami wroga.

Co pozostało za kulisami

  • Ten film zapoczątkował epokę mega-gaż gwiazd ekranu. John Wayne (1907-1979) i William Holden (1918-1981) otrzymali za udział w filmie po 775 000 dolarów plus 20% zysków – gaże niespotykane w tamtych czasach. W podpisaniu ostatecznej umowy brało udział 6 firm, a tekst liczył dwa razy więcej stron niż scenariusz, jednak film okazał się klapą kasową i o zyskach można było zapomnieć.
  • Lekarz osobisty zalecił Johnowi Fordowi (1894-1973), znanemu z nadmiernej skłonności do napojów alkoholowych, trzymanie się z dala od alkoholu, w przeciwnym razie wszystko może dla niego skończyć się bardzo, bardzo źle. Ford, który był powszechnie znany również ze swojej upartości, mimo wszystko się posłuchał. Niestety, długotrwałe wstrzemięźliwość przerodziła się w jeszcze bardziej ostre i szorstkie, niż zwykle, traktowanie pozostałych członków ekipy filmowej. Czy Ford był pijany, czy nie, to John Wayne zwykle dostawało się najwięcej, i zdjęcia do tego filmu nie były wyjątkiem. Ford stanowczo zażądał, aby Wayne również powstrzymał się od alkoholu, choć lekarz go o niczym takim nie ostrzegał. Wayne błagał producenta Martina Rackina (1918-1976), aby zabrał go od wszechobecnego Forda choć na chwilę, i Rackin zgodził się pomóc. Powiedział Fordowi, że na kliszy zęby Wayne’a wyglądają na zbyt żółte i że on, Wayne i William Holden (1918-1981) muszą pojechać do Nowego Orleanu, aby je wybielić. Ta trójka urządziła w Nowym Orleanie niezły objad i ostatecznie wróciła do rozwścieczonego Forda, któremu już doniesiono, w ilu barach zdążyli się zabawić. Pomimo tego incydentu, Ford do końca zdjęć nie wziął do ust ani kropli alkoholu.
  • W Luizjanie i Mississippi John Ford płacił czarnoskórym aktorom statystom dokładnie tyle samo, co białym aktorom statystom.
  • Do jednej z ról w filmie John Ford zaangażował Altheę Gibson (1927-2003). Zrobiono to w celu przyciągnięcia afroamerykańskiej widowni. Gibson była amerykańską tenisistką amatorką i golfistką, liderką światowego tenisa kobiecego w drugiej połowie lat 50. XX wieku. Niedługo przed zdjęciami do tego filmu wygrała również Wimbledon oraz otwarte mistrzostwa USA w 1957 i 1958 roku.
  • Wolna adaptacja historii faktycznego rajdu generała kawalerii Benjamina Griersona (1826-1911) ze stanu Tennessee w kwietniu 1863 roku.
  • Początkowo dialogi bohaterki granej przez Altheę Gibson zostały napisane w typowym, uważanym za obraźliwy, stylu charakterystycznym dla osób czarnoskórych, co ona uznała za obraźliwe i stanowczo odmówiła ich odegrania, o czym poinformowała Johna Forda. Ford zwykle bardzo negatywnie odnosił się do aktorów, którzy zaczynali coś wymagać podczas kręcenia zdjęć lub stawiać warunki, ale w tej sytuacji zarządził przepisanie dialogów.
  • Zniszczenie mienia kolei na stacji Newton było jedną z najbardziej historycznie dokładnych scen w całym filmie. Szyny skręcano w pętle w wyniku nagrzewania i nazywano je „węzłami Shermana” (na cześć generała majora Williama Tecumseha Shermana (1820-1891), który walczył po stronie Północy). Ponadto nagrzane szyny wrzucano do rzeki. W ten sposób szyny, które wówczas były wykonane z żelaza, a nie ze stali, stawały się bardzo kruche i nieprzydatne do dalszego użytku.
  • Z powodu praw stanowych Luizjany dotyczących segregacji rasowej, Althea Gibson byłaby zmuszona mieszkać oddzielnie od reszty aktorów i ekipy filmowej, dlatego sceny z jej udziałem kręcono głównie w studio, a podczas plenerów nagrywano wyłącznie dublerki.
  • Podczas kręcenia sceny walki doświadczony kaskader Fred Kennedy nieprawidłowo upadł z konia. W wyniku upadku złamał sobie kark, co doprowadziło do śmierci. Według relacji kolegów, Kennedy doznał podobnego urazu dwa lata wcześniej, ale wtedy skończyło się tylko na potłuczeniach. Kennedy pracował w kilku filmach Johna Forda, którego jego śmierć wstrząsnęła do głębi. Reżyser przerwał zdjęcia i zarządził powrót całej ekipy do studia. Według scenariusza film miał zakończyć się triumfalnym przybyciem sił pułkownika Marlowe'a do Baton Rouge, ale po śmierci kaskadera Ford stracił wszelkie zainteresowanie produkcją. Zakończył film sceną pożegnania Marlowe'a z Hanną i wysadzeniem mostu.
  • Film ten zapoczątkował erę mega-honorariów gwiazd ekranu. John Wayne (1907-1979) i William Holden (1918-1981) otrzymali za udział w produkcji po 775 000 dolarów oraz 20% całkowitego zysku – kwoty na tamte czasy niesłychane. W podpisaniu finalnego kontraktu uczestniczyło sześć firm, a sam tekst umowy był dwa razy dłuższy niż scenariusz; jednak film okazał się klapą w kinach i o całkowitym zysku trzeba było zapomnieć.
  • Lekarz osobisty nakazał Johnowi Fordowi (1894-1973), znanemu ze słabości do trunków wysokoprocentowych, trzymać się z dala od alkoholu, w przeciwnym razie wszystko może skończyć się dla niego bardzo, bardzo źle. Ford, powszechnie znany również ze swojego uporu, tym razem jednak posłuchał. Niestety, długotrwała abstynencja przełożyła się na jeszcze bardziej gwałtowne i szorstkie niż zwykle traktowanie pozostałych uczestników procesu zdjęciowego. Niezależnie od tego, czy Ford był pijany, czy nie, najwięcej zazwyczaj obrywał John Wayne, a zdjęcia do tego filmu nie były wyjątkiem. Ford kategorycznie zażądał, aby Wayne również nie dotykał alkoholu, mimo że lekarz nie ostrzegał go o niczym podobnym. Wayne błagał producenta Martina Rake'a (1918-1976), aby zabrał go od wszechobecnego Forda choćby na minutę, a Rake zgodził się pomóc. Oświadczył Fordowi, że na taśmie zęby Wayne'a wyglądają na zbyt żółte i że on wraz z Wayne'em i Williamem Holdenem (1918-1981) musi udać się do Nowego Orleanu, aby wybielić zęby. Ta trójka urządziła w Nowym Orleanie srogi melanż i ostatecznie wróciła do wściekłego Forda, który został już poinformowany, w ilu barach zdążyli pobywać. Mimo tego incydentu, Ford do końca zdjęć nie wypił ani kropli.
  • W Luizjanie i Missisipi John Ford płacił czarnoskórym statystom dokładnie tyle samo, co białym statystom.
  • Do jednej z ról w filmie John Ford zaangażował Altheę Gibson (1927-2003). Zrobiono to w celu przyciągnięcia afroamerykańskiej publiczności. Gibson była amerykańską tenisistką-amatorką i golfistką, liderką światowego tenisa kobiecego w drugiej połowie lat 50. XX wieku. Krótko przed zdjęciami do tego filmu wygrała turniej w Wimbledonie, a także otwarte mistrzostwa USA w 1957 i 1958 roku.
  • Początkowo kwestie bohaterki granej przez Altheę Gibson zostały napisane w typowy dla czarnoskórych sposób, który ona uznała za obraźliwy i kategorycznie odmówiła ich grania, o czym poinformowała Johna Forda. Ford zazwyczaj bardzo negatywnie reagował na aktorów, którzy zaczynali czegoś żądać lub stawiać warunki w trakcie zdjęć, jednak w tej sytuacji nakazał przeredagować kwestie.
  • Z powodu obowiązujących w stanie Luizjana praw o segregacji rasowej, Althea Gibson byłaby zmuszona mieszkać oddzielnie od pozostałych aktorów i członków ekipy filmowej, dlatego sceny z jej udziałem kręcono głównie w studiu, a w plenerach korzystano wyłącznie z dublerów.
  • Podczas kręcenia sceny walki doświadczony kaskader Fred Kennedy niefortunnie spadł z konia. W wyniku upadku złamał kark, co doprowadziło do jego śmierci. Według relacji kolegów, Kennedy doznał podobnej kontuzji dwa lata wcześniej, ale wtedy udało się uniknąć tragedii. Kennedy pracował w kilku filmach Johna Forda, a reżysera jego śmierć wstrząsnęła do głębi. Przerwał on zdjęcia i nakazał całej ekipie powrót do studia. Zgodnie ze scenariuszem film miał kończyć się triumfalnym przybyciem sił pułkownika Marlowa do Baton Rouge, jednak z powodu śmierci kaskadera Ford stracił wszelkie zainteresowanie dalszymi zdjęciami. Zakończył film sceną pożegnania Marlowa z Hanną i wysadzeniem mostu.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.