Wielki błękit
Niebezpieczeństwo... Podobnie jak namiętność... Jest głęboko zakorzenione.
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$80 000 000
Opłaty
$3 597 884
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Patrice Ledoux
Operator
Carlo Varini
Kompozytor
Artysta
Dan Weil
Casting
Nathalie Chéron, Lissa Pillu, Celestia Foks
Instalacja
Olivier Mauffroy
Cały zespół (25)
Cały zespół (25)
Krótki opis
Jacques to homo delphinus - nurek, który lepiej czuje się w towarzystwie delfinów w ich morskim królestwie, niż wśród ludzi. Rywalizuje z przyjacielem z dzieciństwa, Enzo, o mistrzowski tytuł we "Free Diving" oraz bije kolejne rekordy głębokości w nurkowaniu bez butli. Walka, połączona z wzajemną fascynacją obu bohaterów może doprowadzić do tragedii. Obaj przecież kochają morze i nurkowanie na swój sposób i nie wyobrażają sobie życia bez niego. Wydaje się, że jest tam miejsce dla nich obu, lecz co powie na tęsknoty Jacquesa Johana, kochająca tego dziwnego człowieka - delfina całym sercem?
Co pozostało za kulisami
- „Głębia bez granic” stał się jednym z najbardziej kasowych francuskich filmów lat 80. Projekcje filmu trwały cały rok i obejrzało go 9,2 mln francuskich widzów.
- Podstawą filmu było rzeczywiste rywalizacje i przyjaźń rekordzistów w nurkowaniu francuskiego Jacques'a Mayola (1927-2001) i Włocha Enzo Maiorki (1931-2016). Ten drugi w filmie otrzymał lekko zmienione imię Enzo Molinariasa. W przeciwieństwie do filmu, dzieliła ich czteroletnia różnica wieku i nigdy nie rywalizowali bezpośrednio.
- Jacques Mayol ściśle współpracował z twórcami filmu, pełniąc rolę doradcy technicznego.
- Większość zdjęć do filmu odbyła się na archipelagu Cyklad w Grecji (wyspa Amorgos).
- Szczególnie wyczerpujące okazały się zdjęcia podwodne – piętnaście погруżeń każdego dnia. Wszystkie sceny zostały tam nakręcone bez dublerów.
- Zdjęcia podwodne z delfinami kręcono na Wyspach Dziewiczych. Same delfiny zostały przetransportowane drogą powietrzną z delfinarium znajdującego się na wyspie Grassi Key u wybrzeży Florydy.
- Reżyser Luc Besson pojawia się w epizodzie jako jeden z nurków.
- Rola w filmie była ostatnią dla znanego amerykańskiego aktora Paula Shenara. Zmarł on na AIDS w wieku 53 lat 11 października 1989 roku.
- Luc Besson długo nie mógł znaleźć idealnego aktora do roli Jacques'a Mayola. Jego pierwotnym wyborem był Christopher Lambert, który wolał wystąpić w dramacie kryminalnym „Sycylijczyk” (1987) Michaela Cimino. Następnym w kolejności był Mickey Rourke, który odrzucił propozycję z powodu obawy przed głębokimi погружениями. Odmówili również Gérard Lanvin i Mel Gibson. W końcu kluczowa rola trafiła do zupełnie nieznanego w tamtym czasie Jeana-Marca Barra.
- W celu amerykańskiej dystrybucji film został poddany poważnemu montażowi. Został całkowicie zmieniony jego finał, a ścieżka dźwiękowa Erica Serry, która spotkała się z uznaniem krytyków, została zastąpiona wersją specjalnie napisaną dla amerykańskiej wersji przez Billa Conti.
- Jednym z operatorów zdjęć podwodnych jest sam Luc Besson.
- Luc Besson chciał pokazać w swoim filmie całe piękno nurkowania na wstrzymanym oddechu. A najbardziej spektakularnym elementem nurkowania na wstrzymanym oddechu jest samo погруżenie. Zapytał konsultującego go podczas zdjęć wielkiego nurka Enzo Maiorkę, jakie płetwy jego zdaniem są najpiękniejsze, ten odpowiedział, że wybór właściwie nie jest duży. W tamtym czasie najpiękniejsze płetwy były najlepsze. Były to pierwsze rozbieralne płetwy z długą, wydajną płetwą, posiadającą podłużne żebra, utrzymujące strumień wody na płetwie podczas wiosłowania. Do dziś te płetwy są najbardziej rozpoznawalnymi na świecie, model Elit od Hugue Dessault.
- Film jest poświęcony córce Luca Bessona, która poważnie zachorowała podczas jego pracy nad filmem.
- Oryginalna francuska wersja miała długość 132 minut. Początkowa amerykańska wersja trwała 119 minut i otrzymała kategorię „PG-13”. Po ponownym montażu została skrócona do 118 minut, uzyskując jeszcze łagodniejszą kategorię „PG”. Taki sam czas trwania miała wersja filmu wyświetlana w innych krajach Europy. Najpełniejsza wersja reżyserska trwała 168 minut i otrzymała w USA ostrą kategorię „R”.
- Podstawą filmu stała się prawdziwa rywalizacja i przyjaźń rekordzistów w nurkowaniu: Francuza Jacques'a Mayola (1927-2001) i Włocha Enzo Maiorchino (1931-2016). Ten ostatni otrzymał w filmie nieco zmienione imię – Enzo Molinaras. W przeciwieństwie do wersji filmowej, dzieliła ich czteroletnia różnica wieku i nigdy nie rywalizowali bezpośrednio.
- Jacques Mayol ściśle współpracował z twórcami obrazu, pełniąc rolę konsultanta technicznego.
- Większość zdjęć do filmu zrealizowano na archipelagu Cyklad w Grecji (wyspa Amorgos).
- Podwodne ujęcia z delfinami zostały nakręcone na Wyspach Dziewiczych. Same delfiny zostały przetransportowane drogą lotniczą z delfinarium znajdującego się na wyspie Grassy Key u wybrzeży Florydy.
- Reżyser Luc Besson pojawia się w epizodycznej roli jako jeden z nurków.
- Rola w filmie była ostatnią dla znanego amerykańskiego aktora Paula Shenara. Zmarł on na AIDS 11 października 1989 roku w wieku 53 lat.
- Luc Besson długo nie mógł znaleźć idealnego aktora do roli Jacques'a Mayola. Jego pierwszym wyborem był Christopher Lambert, który wolał wystąpić w dramacie kryminalnym „Sycylijczyk” (1987) Michaela Cimino. Następny na liście był Mickey Rourke, który odrzucił ofertę z powodu lęku przed głębokim nurkowaniem. Odmówili również Gérard Lanvin i Mel Gibson. W rezultacie główna rola przypadła zupełnie nieznanemu wówczas Jean-Marcowi Barrut.
- Na potrzeby amerykańskiej dystrybucji kinowej film został poddany poważnemu montażowi. Całkowicie zmieniono jego finał, a wysoko ocenianą przez krytyków ścieżkę dźwiękową Erica Serra zastąpiono wersją Billa Conti, napisaną specjalnie na potrzeby amerykańskiej premiery.
- Jednym z operatorów zdjęć podwodnych był sam Luc Besson.
- Luc Besson chciał pokazać w swoim filmie całe piękno freedivingu, a najbardziej spektakularnym elementem tej dyscypliny jest samo nurkowanie. Zapytał on konsultującego go podczas zdjęć wielkiego nurka, Enzo Maiorkę, które płetwy są z jego punktu widzenia najpiękniejsze; ten odpowiedział, że wybór jest w zasadzie niewielki. W tamtym czasie najpiękniejsze płetwy były jednocześnie najlepsze. Były to pierwsze rozbieralne płetwy z długą, efektywną płetwą posiadającą podłużne żebra, które utrzymywały strumień wody podczas ruchu nogami. Do dziś są one najbardziej rozpoznawalnymi płetwami na świecie – model Elit od Hugue Dessault.
- Film jest dedykowany córce Luca Bessona, która poważnie zachorowała w czasie pracy nad produkcją.
Podobne filmy
8.5/10
8.4/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
