Hostel

Najbardziej przerażający film ostatnich lat.
Hostel (2006)
Chronometraż: 1:34 (94 min)
6/10
282 731

brak ocen
6/10
4018
5.9/10
203000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$4 800 000
Opłaty
$80 578 934
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Chris Briggs, Mike Fleiss, Eli Rot, Quentin Tarantino, Scott Spiegel, Boaz Yakin
Operator
Milan Chadima
Kompozytor
Artysta
Franco-Giacomo Carbone
Casting
Filipp Grammatikos, Ivan Vorlíček, Kelly Wagner
Instalacja
George Folsey Jr.
Cały zespół (115)

Krótki opis

Dwaj przyjaciele wspólnie wyjeżdżają do Europy na wakacje swojego życia, pełne szaleństwa i nieodpowiedzialności. W czasie swojej wyprawy poznają Oli'ego. Koledzy zostają zauroczeni opowieściami o wschodnioeuropejskich kobietach, które mają słabość do obcokrajowców zza oceanu. Paxton, Josh i Oli postanawiają poznać owe dziewczyny – wybierają się w tym celu na Słowację. Na miejscu przypada im do gustu bezpośredniość współlokatorek z hotelu. Jest tak jak w domniemanych opowieściach, które słyszeli zanim dotarli na Słowację. Oddani zabawie nie spodziewają się nawet, że zostali wciągnięci w spisek, jaki może zrodzić się jedynie w chorym umyśle…

Co pozostało za kulisami

  • Zdjęcia do filmu kręcono w funkcjonującym szpitalu psychiatrycznym w Pradze, zbudowanym w 1910 roku, w skrzydle zamkniętym od ponad 50 lat. Większość scen została nakręcona w tak zwanym budynku nr 10, w którym przetrzymywano najbardziej niebezpiecznych pacjentów. Miejsce było tak przerażające, że Eli Roth zaprosił na plan kwartet smyczkowy. Muzyka Vivaldiego pomagała filmowcom pokonywać pierwotny strach w tym makabrycznym miejscu.
  • Rola Olego została napisana przez Eliego Rotha specjalnie dla Eitöra Guðjónssona po spotkaniu na konferencji prasowej w ramach kampanii reklamowej „Gorączki” w Islandii w 2002 roku. Eli był tak pod wrażeniem charyzmy Islandczyka, że obiecał mu rolę w jednym ze swoich przyszłych filmów. Eitör odebrał tę wiadomość z rezerwą, jednak kiedy Eli skontaktował się z nim i zaprosił do jednej z kluczowych ról w „Hostelu”, młody człowiek natychmiast się zgodził.
  • Rola Olav'a została napisana przez Eli'ego Rotha specjalnie dla Eytora Gudjonsson'a po spotkaniu na konferencji prasowej w ramach kampanii reklamowej „Cabin Fever” na Islandii w 2002 roku. Eli był tak pod wrażeniem charyzmy Islandczyka, że obiecał mu rolę w jednym ze swoich przyszłych filmów. Eytor przyjął tę wiadomość ze sceptycyzmem, jednak gdy Eli skontaktował się z nim i zaproponował jedną z kluczowych ról w „Hostelu”, młody człowiek natychmiast się zgodził.
  • Eli Roth oficjalnie przeprosił prezydenta Islandii za przedstawienie Islandczyka, Óli, jako seksualnego maniaka i alkoholika w swoim filmie. Prezydent w odpowiedzi jedynie się roześmiał i powiedział, że mieszkańcy jego kraju nigdy wcześniej nie byli pokazywani w takim świetle w filmach. Roth przeprosił również islandzkiego ministra kultury, obawiając się, że jego film może poważnie zaszkodzić reputacji Islandii.
  • Eli Roth zatrudnił zwykłe dzieci z ulicy do ról członków gangu „Bubble Gum”.
  • Eli Roth zaprezentował film na Islandzkim Festiwalu Filmowym w 2005 roku. Podczas festiwalu Roth i Quentin Tarantino zostali "ochrzczeni" na Wikingów podczas ceremonii zorganizowanej przez Eytora Gudjonssona. Każdy z nich otrzymał swoje islandzkie imię: Roth stał się Eli Sheldonssonem, a Quentin – Quentinem Connissonem. Cała praca nad filmem – od opracowania scenariusza do premiery kinowej – trwała 12 miesięcy. Średni film hollywoodzki wymaga trzykrotnie więcej czasu.
  • Eli Roth zaprezentował film na islandzkim festiwalu filmowym w 2005 roku. Podczas festiwalu Roth i Quentin Tarantino zostali „zamienieni” w Wikingów w trakcie ceremonii zorganizowanej przez Eytora Gudjonsson'a. Każdy z nich otrzymał islandzkie imię: Roth został Eli Sheldonssonem, a Quentin – Quentinem Connissonem. Cała praca nad filmem – od opracowania scenariusza po premierę kinową – zajęła 12 miesięcy. Przeciętny film hollywoodzki wymaga trzykrotnie więcej czasu.
  • Wszystkie trailery do filmu zawierają dopisek – „oparte na prawdziwych wydarzeniach”. Reżyser Eli Roth wyjaśnia tę sytuację w następujący sposób – kiedyś w Internecie natknął się na tajską stronę internetową, reklamującą dość specyficzne usługi. Za 10 tysięcy dolarów każdy mógł torturować, znęcać się i ostatecznie zabić swoją ofiarę dowolnym sposobem.
  • Zdjęcia do filmu kręcono w działającym szpitalu psychiatrycznym w Pradze, zbudowanym w 1910 roku, w skrzydle zamkniętym ponad 50 lat temu. Większość scen nakręcono w tak zwanym budynku nr 10, w którym przebywali najbardziej agresywni pacjenci. Miejsce to było tak przerażające, że Eli Roth zaprosił na plan kwartet smyczkowy. Muzyka Vivaldiego pomagała filmowcom przezwyciężyć zwierzęcy strach w tym mrocznym miejscu.
  • Rick Hoffman, który wcielił się w rolę amerykańskiego biznesmena, doznał wstrząśnienia mózgu i poważnego stłuczenia głowy podczas kręcenia sceny, w której jego postać zastanawia się, w jaki sposób zabić swoją ofiarę.
  • Wszystkie spoty reklamowe filmu zawierają napis: „oparte na faktach”. Reżyser Eli Roth wyjaśnia tę sytuację następująco – pewnego razu znalazł w internecie tajlandzką stronę internetową oferującą dość specyficzne usługi. Za 10 tysięcy dolarów każda chętna osoba otrzymywała możliwość torturowania, znęcania się i ostatecznie zabijania swojej ofiary w dowolny możliwy sposób.
  • Eli Roth oficjalnie przeprosił prezydenta Islandii za to, że w swoim filmie przedstawił Islandczyka, Olav'a, jako seksualnego maniaka i alkoholika. W odpowiedzi prezydent jedynie się zaśmiał i stwierdził, że mieszkańcy jego kraju nigdy wcześniej nie byli ukazywani w kinie w takim świetle. Eli przeprosił również ministra kultury Islandii, obawiając się, że jego film może poważnie uderzyć w reputację Islandii.
  • Rick Hoffman, który zagrał rolę amerykańskiego biznesmena, doznał wstrząsu mózgu i poważnie uderzył się w głowę podczas kręcenia sceny, w której jego postać zastanawia się, w jaki sposób zabić swoją ofiarę.
  • Podczas produkcji filmu zużyto około 150 galonów krwi. To około 3 razy więcej niż wykorzystano w poprzednim filmie Rotha „Gorączka”.
  • Podczas produkcji filmu zużyto około 150 galonów sztucznej krwi. To mniej więcej 3 razy więcej niż w poprzednim filmie Rotha pt. „Cabin Fever”.
  • Zainspirowany „krwawym pomysłem” Eli pokazał tę stronę Quentinowi Tarantino, a mężczyźni zabrali się za przygotowanie scenariusza. Później Quentin i Eli przyznali, że do dziś nie wiedzą, czy takie usługi były rzeczywiście oferowane, czy też był to czyjś okrutny żart.
  • Zainspirowany tym „krwawym pomysłem”, Eli pokazał tę stronę Quentinowi Tarantino i obaj mężczyźni zabrali się za przygotowanie scenariusza. Później Quentin i Eli przyznali, że do dziś nie wiedzą, czy takie usługi były naprawdę oferowane, czy był to czyjś zły żart.
  • Eli Roth zatrudnił zwykłe dzieci z ulicy jako przedstawicieli gangu „Bubble Gum”.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.