Białe noce
Kraj
Produkcja
Budżet
$0
Opłaty
$42 160 849
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
William S. Gilmore, Taylor Hackford
Operator
David Watkin
Kompozytor
Artysta
Philip Harrison, Stuart Rose
Casting
Nancy Klopper, Jeremy Zimmermann, Noel Davis
Instalacja
William Steinkamp, Fredric Steinkamp
Cały zespół (102)
Cały zespół (102)
Krótki opis
Skazany na wygnanie rosyjski tancerz przymusowo leci samolotem, który ląduje na terytorium Sowietów. Jest zabrany do mieszkania, w którym mieszka czarnoskóry Amerykanin wraz ze swą rosyjską żoną. Ma ponownie zostać tancerzem w Rosji, jednak nade wszystko chce uciec. Czy może ufać Amerykaninowi?
Co pozostało za kulisami
- Przygotowując się do zdjęć, Helen Mirren, Gregory Hines (1946-2003) i Isabella Rossellini odwiedzili Leningrad.
- Wybierając lokalizacje do zdjęć, reżyser Taylor Hackford napotkał na całkowicie przewidywalne trudności. Większość akcji filmu rozgrywała się w ZSRR, w szczególności w Syberii i Leningradzie. Biorąc pod uwagę temat filmu – a zwłaszcza udział w nim Michaiła Barysznikowa – zdjęcia tam były wykluczone. Nie można było kręcić Syberii na planie zdjęciowym, ponieważ możliwości techniczne tamtego okresu nie pozwalały na dokładne oddanie typowego dla szerokości północnych oświetlenia. Twórcy filmu odbyło kilka podróży testowych po krajach graniczących z kręgiem polarnym i ostatecznie wybrali fińską wyspę Reposaari. Większość mieszkańców wyspy, których do tamtego czasu było 1071, wyznawała idee komunizmu, więc aby uzyskać pozwolenie na zdjęcia, producentowi Williamowi S. Gilmore'owi przyszło użyć maksimum dyplomacji. Tak czy inaczej, fińscy komuniści okazali się pragmatykami. Zdjęcia filmowe oznaczały inwestycje w gospodarkę wyspy i tymczasową pracę dla jej mieszkańców (a port, zakład chemiczny i przetwórnia rybna zlokalizowane na wyspie dawno popadły w ruinę). Krótko mówiąc, tylko trzech mieszkańców wyspy wyraziło sprzeciw wobec zdjęć filmowych i przekształcenia ich wioski w syberyjskie miasteczko na dwa tygodnie.
- Reżysera filmu, Taylora Hackforda, poddano krytyce i wyśmiewano za wykorzystanie w filmie zdjęć starego Helsinek, które wydał za zdjęcia Leningradu. W rzeczywistości Hackford użył zdjęć Leningradu, wykonanych na jego prośbę przez przedstawicieli fińskiej agencji turystycznej. Pomimo krytyki, przez długi czas znosił kpiny i milczał o pochodzeniu zdjęć, aby nie narażać swoich fińskich przyjaciół.
- Twórcy filmu musieli znaleźć pomieszczenie, które mogłoby uchodzić za wnętrze Leningradzkiego Akademickiego Teatru Opery i Baletu im. S.M. Kirowa, odznaczonego Orderem Lenina i Orderem Październikowej Rewolucji. Ostatecznie zdecydowano się na zdjęcia w gmachu teatru narodowego „São Carlos” w Lizbonie. W całej Europie Zachodniej najbardziej przypominał on teatr w Leningradzie atmosferą i elegancją wystroju wnętrz, co potwierdził również Michaił Barysznikow. Do tamtego momentu teatr istniał już prawie 200 lat. Służył jako symbol odrodzenia portugalskiej stolicy po straszliwym trzęsieniu ziemi w 1783 roku. Wnętrza teatru im. Kirowa kręcono w Portugalii, a widoki zewnętrzne bezpośrednio w Leningradzie, ówczesnym ZSRR. W 1992 roku teatr im. Kirowa został przemianowany na Państwowy Akademicki Teatr Maryjski.
- Na początku filmu pokazano fragment baletu „Młodzieniec i Śmierć” (choreografia Rolanda Petita, libretto Jeana Cocteau), którego premiera odbyła się w 1946 roku na scenie Théâtre des Champs-Élysées.
- Reżyser filmu, Taylor Hackford, został poddany krytyce i wyśmiany za wykorzystanie w filmie ujęć starego Helsinek, które przedstawił jako ujęcia Leningradu. W rzeczywistości Hackford użył zdjęć Leningradu, wykonanych na jego prośbę przez przedstawicieli fińskiego biura podróży. Mimo krytyki przez długi czas znosił drwiny i milczał o pochodzeniu zdjęć, aby nie narazić swoich fińskich przyjaciół.
- Na planie tego filmu poznali się aktorka Helen Mirren i reżyser Taylor Hackford. Z czasem wzięli ślub.
- Helen Mirren bardzo przekonująco zagrała Galinę Iwanową, co nie jest zaskakujące, biorąc pod uwagę, że jej ojciec był Rosjaninem. Urodziła się jako Jelena Lidija Wasiljewna Mironowa. Jej dziadek, Piotr Wasiljewicz Mironow, był inżynierem wojskowym i służył w Rosyjskim Komitecie Rządowym w Londynie, gdzie zajmował się zakupami broni dla rosyjskiej armii. Zagorzały monarchista, po rewolucji pozostał w Wielkiej Brytanii (według innych źródeł uciekł tam z Rosji Sowieckiej).
- Na planie tego filmu poznali się aktorka Helen Mirren i reżyser Taylor Hackford. Później wzięli ze sobą ślub.
- Wybierając lokalizacje do zdjęć, reżyser Taylor Hackford napotkał w pełni oczekiwane trudności. Większość fabuły filmu rozgrywała się w ZSRR, a konkretnie na Syberii i w Leningradzie. Biorąc pod uwagę tematykę filmu — a zwłaszcza udział w nim Michaiła Barysznikowa — kręcenie tam było wykluczone. Nie można było odtworzyć Syberii w studiu, ponieważ możliwości techniczne tamtego okresu nie pozwalały na dokładne oddanie oświetlenia typowego dla szerokości północnych. Twórcy filmu odbyli kilka próbnych podróży do krajów graniczących z Kołem Podbiegunowym i ostatecznie wybrali fińską wyspę Reposaari. Większość mieszkańców wyspy, których w tamtych latach było 1071, wyznawała idee komunizmu, więc aby uzyskać zgodę na zdjęcia, producent William S. Gilmore musiał wykazać się maksymalną dyplomacją. Tak czy inaczej, fińscy komuniści okazali się pragmatykami. Zdjęcia do filmu oznaczały inwestycje w gospodarkę wyspy i tymczasową pracę dla jej mieszkańców (ponieważ znajdujący się na wyspie port, zakład chemiczny i kombinat rybny od dawna podupadały). Krótko mówiąc, przeciwko zdjęciom i przekształceniu ich wioski w syberyjskie miasteczko na okres dwóch tygodni wypowiedziało się zaledwie trzech mieszkańców wyspy.
- Helen Mirren bardzo przekonująco zagrała Galinę Iwanową, co nie jest zaskakujące, biorąc pod uwagę, że jej ojciec był Rosjaninem. Jej imię przy urodzeniu to Elena Lidia Wasiljewna Mironowa. Jej dziadek, Piotr Wasiljewicz Mironow, był inżynierem wojskowym i służył w Rosyjskim Komitecie Rządowym w Londynie, gdzie zajmował się zakupami broni dla rosyjskiej armii. Jako zagorzały monarchista pozostał w Wielkiej Brytanii po rewolucji (według innych źródeł uciekł tam z Rosji Radzieckiej).
- Twórcy filmu musieli znaleźć pomieszczenie, które mogłoby posłużyć za wnętrze Orderu Lenina i Orderu Rewolucji Październikowej, Akademickiego Teatru Opery i Baletu im. S.M. Kirowa w Leningradzie. Ostatecznie zdecydowano kręcić w pomieszczeniach Narodowego Teatru „São Carlos” w Lizbonie. Pod względem atmosfery i eleganckich wnętrz najbardziej przypominał on teatr w Leningradzie, co potwierdził również Michaił Barysznikow. Teatr istniał już od prawie 200 lat. Był symbolem odrodzenia stolicy Portugalii po straszliwym trzęsieniu ziemi w 1783 roku. Wnętrza teatru im. Kirowa kręcono w Portugalii, a elewację – bezpośrednio w Leningradzie w ówczesnym ZSRR. W 1992 roku teatr im. Kirowa został przemianowany na Państwowy Akademicki Teatr Maryjski.
Podobne filmy
8/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
7.7/10
7.7/10
7.6/10
7.6/10
7.6/10
7.5/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
