Wściekły Byk

Raging Bull (1980)
Chronometraż: 2:9 (129 min)
8.1/10
454 969

brak ocen
7.9/10
4841
8.1/10
409000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$18 000 000
Opłaty
$23 384 902
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Irwin Winkler, Robert Chartoff
Operator
Kompozytor
Artysta
Gene Rudolf
Casting
Cis Corman

Krótki opis

Historia amerykańskiego boksera Jake'a LaMotty. Niebywała siła i agresywny charakter przynoszą mu kolejne sukcesy w ringu. Zyskuje przydomek "wściekły byk z Bronksu". Niestety, autodestrukcyjne skłonności i presja, jaką wywiera na nim otoczenie, coraz bardziej dają mu się we znaki. W niestabilnym psychicznie i łatwo wpadającym w furię mężczyźnie narasta napięcie. Bokser popada w nałóg alkoholowy i niszczy relacje ze swoją drugą żoną Vicki i bratem Joeyem.

Co pozostało za kulisami

  • W filmie pojawiają się cytaty i odtwarzane sceny z filmu „Na nabrzeżu”, ponieważ LaMotta podziwiał bohatera Marlona Brando i często go cytował.
  • W filmie miał miejsce aktorski debiut Johna Turturro. Co ciekawe, później Turturro i De Niro zagrali w różnych filmach postać o tym samym imieniu, Billy Sunday. Turturro zagrał tę postać w „Jego grze”, a De Niro w „Wojskowym nurku”.
  • W scenie, w której Jake krzyczy coś o bifsteku do swojej pierwszej żony, zaczyna na niego krzyczeć sąsiad. Co ciekawe, w scenariuszu nie było żadnego sąsiada; ten człowiek pojawił się zupełnie przypadkowo, ponieważ nawet nie wiedział o kręceniu filmu, a dodatkowo nie rozpoznał Roberta De Niro. Warto zaznaczyć, że aktor, nie wychodząc z roli, wdał się z „sąsiadem” w słowną kłótnię.
  • Przygotowując się do roli, Robert De Niro intensywnie trenował, a nawet stoczył w Brooklynie trzy prawdziwe walki bokserskie, w dwóch z których zwyciężył.
  • Podczas kręcenia sceny walki Robert De Niro przypadkowo złamał żebro Joe Pesciego.
  • Po obejrzeniu filmu LaMotta przyznał, że uświadomił sobie, jakim okropnym człowiekiem był.
  • W pierwotnej wersji scenariusza była scena, w której LaMotta masturbował się w swojej celi więziennej.
  • Podczas nagrywania dźwięków ciosów bokserskich rozbijano arbuzy i pomidory, a do oddania błysków aparatów fotograficznych wykorzystano dźwięki wystrzałów. Powstałe w efekcie nagrania magnetyczne zostały zniszczone przez dźwiękowców, aby zapobiec ich ponownemu wykorzystaniu.
  • Robert De Niro specjalnie przytył do tego filmu 60 funtów. W tamtych latach był to rekord. Pobił go Vincent D’Onofrio, który przytył 70 funtów, aby zagrać u Stanleya Kubricka w „Full Metal Jacket” szeregowca Lawrence’a.
  • W scenie, w której Jake krzyczy coś o steku do swojej pierwszej żony, w odpowiedzi zaczyna krzyczeć sąsiad. Ciekawe, że w scenariuszu nie było żadnego sąsiada; ten człowiek pojawił się zupełnie przypadkowo, ponieważ nawet nie słyszał o kręceniu, a do tego nie rozpoznał Roberta De Niro. Warto zauważyć, że aktor, nie wychodząc z roli, wdął się w słowną potyczkę z „sąsiadem”.
  • Muzyka, która brzmi w filmie, nie została napisana specjalnie dla niego. Scorsese zaczerpnął ją z utworów włoskiego kompozytora Pietro Mascagniego.
  • W pierwotnej wersji scenariusza znajdowała się scena, w której LaMotta masturbował się w swojej celi więziennej.
  • Cytat z Biblii („Wiem, że byłam ślepa, ale teraz widzę”) jest skierowany do profesora, u którego Scorsese się uczył. Ta osoba zmarła krótko przed premierą filmu. Scorsese zadedykował film swojemu nauczycielowi, wskazując w napisach, że ten „pomógł mu odzyskać wzrok”.
  • Jako zamiennik krwi użyto czekolady „Hershey”, ponieważ efektownie wyglądała podczas kręcenia na czarno-białą taśmę filmową.
  • Aby lepiej zrozumieć swojego bohatera, De Niro zaprzyjaźnił się z LaMottą, z którym nawiązał bardzo dobre relacje. Nie rozstawali się przez cały okres zdjęciowy. LaMotta powiedział De Niro, że ma zadatki prawdziwego wojownika i że byłby szczęśliwy zostać jego menedżerem lub trenerem.
  • Muzyka słyszana w filmie nie została napisana specjalnie na jego potrzeby. Scorsese zapożyczył ją z utworów włoskiego kompozytora Pietro Mascagniego.
  • Po obejrzeniu filmu La Motta przyznał, że sprawił on, iż zrozumiał, jakim strasznym człowiekiem był.
  • W obrazie zadebiutował aktorsko John Turturro. Co ciekawe, w późniejszych latach Turturro i De Niro zagrali w różnych filmach postacie o tym samym imieniu i nazwisku – Billy Sunday. Turturro wcielił się w tę postać w filmie „His Game”, a De Niro w „Nurku bojowym”.
  • W 1978 roku, gdy Martin Scorsese o mało nie zmarł z przedawkowania narkotyków (zażywał kokainy), Robert De Niro, odwiedzając reżysera w szpitalu, próbował namówić go, aby nigdy więcej nie brał narkotyków i wyraził życzenie, by Scorsese nakręcił film o bokserze. Początkowo Scorsese odmówił (nie lubił filmów sportowych), ale De Niro w końcu zdołał go przekonać. Wielu twierdzi, że De Niro uratował życie reżyserowi, doprowadzając do jego powrotu do pracy. Zdania tego, nawiasem mówiąc, przywiązuje się i sam Scorsese.
  • Aby lepiej zrozumieć swojego bohatera, De Niro zapoznał się z La Mottą, z którym nawiązał bardzo dobre relacje. Nie rozstawali się przez cały okres zdjęć. La Motta powiedział De Niro, że ten ma zadatki prawdziwego wojownika i że byłby szczęśliwy, gdyby mógł zostać jego menedżerem lub trenerem.
  • Scenę ślubu na dachu wyreżyserował ojciec Martina Scorsese, ponieważ sam Martin zachorował podczas kręcenia.
  • Robert De Niro specjalnie przytył na 27 kilogramów na potrzeby tego filmu.
  • Jako zamiennik krwi wykorzystano czekoladę „Hershey”, ponieważ efektownie wyglądała ona przy zdjęciach na czarno-białej taśmie.
  • Do udźwiękowienia ciosów bokserskich rozbijano arbuzy i pomidory, a do udźwiękowienia błysków fleszy używano dźwięków wystrzałów. Ostateczne nagrania magnetyczne zostały zniszczone przez dźwiękowców, aby zapobiec ich ponownemu wykorzystaniu.
  • Robert De Niro specjalnie przybrał na wadze 27 kilogramów do tej roli.
  • Cytat z Biblii („Wiem, że byłem ślepy, lecz teraz widzę”) jest skierowany do profesora, u którego uczył się Scorsese. Człowiek ten zmarł krótko przed premierą filmu. Scorsese dedykował obraz swojemu nauczycielowi, zaznaczając w napisach końcowych, że ten „pomógł mu przejrzeć na oczy”.
  • Przygotowując się do roli, Robert De Niro intensywnie trenował, a nawet stoczył w Brooklynie trzy prawdziwe walki bokserskie, z których w dwóch zwyciężył.
  • Scena ślubu na dachu została wyreżyserowana przez ojca Martina Scorsese, ponieważ sam Martin zachorował w trakcie zdjęć.
  • W filmie pojawiają się cytaty i odtworzone sceny z filmu „Na nabrzeżu”, ponieważ La Motta podziwiał postać graną przez Marlona Brando i często go cytował.
  • Podczas kręcenia sceny walki Robert De Niro przypadkowo złamał żebro Joe Peshiemu.
  • W 1978 roku, kiedy Martin Scorsese niemal zmarł na przedawkowanie narkotyków (wąchał kokainę), Robert De Niro, odwiedzając reżysera w szpitalu, próbował przekonać go, aby nigdy więcej nie zażywał narkotyków i wyraził życzenie, aby Scorsese nakręcił film o bokserze. Początkowo Scorsese odmówił (nie lubił filmów o sporcie), ale De Niro ostatecznie zdołał go przekonać. Wielu twierdzi, że De Niro uratował reżyserowi życie, nalegając na jego powrót do pracy. Tego zdania zresztą trzyma się sam Scorsese.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.