Cud w Lake Placid
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$28 000 000
Opłaty
$64 429 010
Reżyser
Aktorzy
Kurt Russel, Patricia Clarkson, Noach Emerich, Sean McCann, Kenneth Welsh, Eddie Cahill, Patrick O'Brien Demsey, Michael Mantenuto, Nathan West, Kenneth Mitchell
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Mark Ciardi, Gordon Gray
Operator
Dan Stoloff
Kompozytor
Artysta
John Willett
Casting
Instalacja
John Gilroy, Daric Loo
Cały zespół (15)
Cały zespół (15)
Krótki opis
Oparta na faktach opowieść o sportowym "cudzie", który wydarzył się na igrzyskach zimowych w 1980 roku w Lake Placid. Wówczas to amerykańska drużyna hokejowa dokonała rzeczy, której absolutnie nikt się nie spodziewał - pokonała w meczu półfinałowym faworyta rozgrywek - zespół ZSRR, a w finale stoczyła zwycięską walkę z innymi gigantami hokeja - Finami. Szczególne emocje wzbudził zwłaszcza mecz z Rosjanami. Człowiekiem, któremu Amerykanie zawdzięczali ten sensacyjny sukces, był trener Herb Brooks.
Co pozostało za kulisami
- Kurt Russell zgodził się obniżyć swoje honorarium, aby prawie tysiąc statystów mogło otrzymywać pełnowartościowe ciepłe posiłki zamiast suchych racji żywnościowych.
- Kaskaderem bramkarza amerykańskiej drużyny, Jima Craiga, był były golkiper Edmonton Oilers, Bill Ranford.
- Żona Herba Brooksa, Patty Brooks, pojawia się w epizodycznej roli jako jedna z osób oglądających mecz reprezentacji ZSRR i USA. Siedzi po lewej stronie aktora grającego ojca Jima Craiga i pojawia się w kadrze w wielu scenach meczu. Można ją również zauważyć w kilku scenach wraz z Walterem Bushem, dyrektorem Amerykańskiego Olimpijskiego Komitetu Hokejowego.
- Żona Herba Brooksa Patti Brooks pojawia się w epizodzie jako jedna z widowni na meczu reprezentacji ZSRR i USA. Siedzi po lewej stronie aktora grającego ojca Jima Craiga i pojawia się w kadrze w wielu epizodach gry. Można ją również zauważyć w kilku scenach razem z Walterem Bushem, dyrektorem Amerykańskiego Komitetu Olimpijskiego w hokeju.
- Młodzi ludzie zaproszeni do ról amerykańskich hokeistów byli w pierwszej kolejności wybierani ze względu na swoje cechy fizyczne i umiejętność gry w hokeja. Dla większości z nich były to pierwsze prace w filmie.
- Jednego z uczestników amerykańskiej drużyny hokejowej Buzza Schneidera zagrał jego syn Billy Schneider.
- Kameo reżysera Gavina O'Connora: kibic owijający flagę narodową wokół ramion Jima Craiga w samym finale filmu.
- Wieże Bliźniacze World Trade Center zostały odtworzone za pomocą grafiki komputerowej. Był to pierwszy taki przypadek po ich zniszczeniu w wyniku ataków terrorystycznych z 11 września 2001 roku.
- Sędziego w kluczowym meczu zagrał Ryan Walter, były hokeista NHL i mieszkaniec Vancouver. Pełnił on jednocześnie rolę konsultanta technicznego w filmie i odpowiadał za reżyserię wszystkich scen hokejowych. Szczególną uwagę poświęcono temu, aby wszystkie zdobyte bramki w filmie wyglądały dokładnie tak, jak w rzeczywistych meczach.
- Ogólna długość nakręconej taśmy filmowej wyniosła ponad 450 kilometrów – na tamten moment absolutny rekord dla projektów Disneya.
- Sędziego kluczowego meczu zagrał Ryan Walter, były hokeista NHL i mieszkaniec Vancouver. Jednocześnie był również konsultantem technicznym filmu i odpowiadał za reżyserię wszystkich scen hokejowych. Szczególną uwagę zwrócono na to, aby wszystkie strzelone bramki w filmie wyglądały dokładnie tak samo, jak w prawdziwych meczach.
- Dublerem bramkarza amerykańskiej drużyny Jima Craiga był były bramkarz „Edmonton Oilers” Bill Ranford.
- Na 20 ról hokeistów amerykańskiej reprezentacji olimpijskiej zgłosiło się ponad 4 tysiące osób.
- Trener amerykańskiej drużyny na Igrzyskach Olimpijskich w 1980 roku, Herb Brooks, sam był uczestnikiem olimpijskiego turnieju hokejowego w latach 1964 i 1968.
- Wieżnice World Trade Center zostały odtworzone za pomocą grafiki komputerowej. Był to pierwszy taki przypadek po ich zniszczeniu w wyniku ataków terrorystycznych 11 września 2001 roku.
- Scena, w której trener Herb Brooks zmusił całą drużynę do jazdy w przód i w tył po lodzie po kompromitującym remisie 3:3 z Norwegią, była kręcona przez trzy dni po 12 godzin dziennie. Reżyser chciał w ten sposób osiągnąć maksymalny realizm.
- Na 20 ról hokeistów amerykańskiej drużyny olimpijskiej zgłosiło się ponad 4 tysiące osób.
- Całkowita długość nakręconego materiału wyniosła ponad 450 kilometrów – był to w tamtym czasie absolutny rekord w projektach Disneya.
- Młodzi ludzie zaproszeni do ról amerykańskich hokeistów byli dobierani przede wszystkim ze względu na ich predyspozycje fizyczne i umiejętność gry w hokeja. Dla większości z nich była to pierwsza praca w kinie.
- Trener Herb Brooks zginął w wypadku samochodowym 11 sierpnia 2003 roku, w trakcie procesu produkcji filmu. Film jest poświęcony jego pamięci, o czym wspomniano przed napisami końcowymi.
- Komentujący w 1980 roku mecze w amerykańskiej telewizji Ken Dryden i Al Michaels dwadzieścia trzy lata później odtworzyli większość swojej relacji na potrzeby filmu. Jednocześnie w ostatnich sekundach meczu między reprezentacjami ZSRR i USA wykorzystano archiwalne nagranie z kanału ABC.
- Trener amerykańskiej drużyny na Igrzyskach Olimpijskich w 1980 roku Herb Brooks sam był uczestnikiem Turnieju Olimpijskiego w hokeju w 1964 i 1968 roku.
- Trener Herb Brooks zginął w wypadku samochodowym 11 sierpnia 2003 roku w okresie zdjęciowym. Film jest poświęcony jego pamięci, o czym wspomina się przed napisami końcowymi.
- Ken Dryden i Al Michaels, którzy w 1980 roku komentowali mecze w amerykańskiej telewizji, dwadzieścia trzy lata później odtworzyli większość swojego reportażu na potrzeby filmu. Jednocześnie w ostatnich sekundach meczu pomiędzy reprezentacjami ZSRR i USA wykorzystano archiwalne nagranie z kanału ABC.
- Kurt Russell zgodził się obniżyć swój honorarium, aby prawie tysiąc statystów mogło otrzymywać pełnowartościowy ciepły posiłek zamiast suchego racjonu.
- Epizodyczny występ reżysera Gavina O’Connora: kibic owijający narodową flagę wokół ramion Jima Craiga pod koniec filmu.
- Scena, w której trener Herb Brooks zmusił cały zespół do jazdy do przodu i do tyłu po lodzie po wstydliwym remisie z Norwegią 3-3, była kręcona przez trzy dni po 12 godzin dziennie. Reżyser chciał w ten sposób osiągnąć maksymalny realizm.
Podobne filmy
8.4/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
