Ratując pana Banksa

Potęga marzeń. Siła wyobraźni.
Saving Mr. Banks (2013)
Chronometraż: 2:6 (126 min)
7.5/10
233 335

brak ocen
7.3/10
3530
7.5/10
175000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$35 000 000
Opłaty
$117 867 984
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Sue Smith, Kelly Marcel
Producent
Philip Steuer, Alison Owen, Ian Collie, Andrew Mason, Christine Langan, Paul Trijbits, Troy Lum
Operator
John Schwartzman
Kompozytor
Artysta
Michael Corenblith
Casting
Instalacja

Krótki opis

Walt Disney ma na specjalne życzenie córek zrealizować film na podstawie książki pt. "Mary Poppins". Jej autorką jest zgryźliwa i bezkompromisowa Pamela L. Travers. Na początku kobieta nie chce w ogóle rozmawiać z wytwórnią. Kiedy zaczyna mieć kłopoty finansowe, godzi się na wyjazd do Los Angeles i spotkanie z Disneyem. Niestety, jego wizja nie do końca przypada jej do gustu. Nieprzejednana autorka będzie bronić bohaterów za wszelką cenę.

Co pozostało za kulisami

  • Niektóre z prawdziwych statuetek Oscara można zobaczyć w scenach rozgrywających się w gabinecie Walta Disneya.
  • Kinematografistom przekazano 124 strony różnych rysunków, które powstały w latach 1961–1964, w tym szkice, naszkice, storyboardy, makiety projektowe i plakaty reklamowe.
  • Aktor Jason Schwartzman ma 32 lata – tyle samo, ile miał jego bohater, Richard Sherman w 1961 roku, kiedy ta historia się rozgrywała. Aktor B.J. Novak i Robert B. Sherman z 1961 roku również są „rówieśnikami” – mają po 34 lata.
  • Niektóre z oryginalnych statuetek „Oscara” można zobaczyć w scenach w gabinecie Walta Disneya.
  • Aktorzy i ekipa filmowa mieli możliwość przesłuchania około sześciu godzin nagrań audio spotkań Pamelii Travers i ekipy oryginalnego filmu „Mary Poppins” (1964), udostępnionych przez archiwum The Walt Disney Studios. Negocjacje były rejestrowane od 5 do 10 kwietnia 1961 roku. Wyraźnie słychać, jak pisarka wyraża swoje bezkompromisowe opinie i propozycje. Jej rozmówcami byli autorzy piosenek Richard M. Sherman i Robert B. Sherman, scenarzysta Don DaGradi oraz kierownik działu scenariuszowego studia Bill Dover (który był również organizatorem przyjazdu Travers do Ameryki).
  • Podczas pracy nad filmem twórcy uzyskali dostęp do unikalnego źródła: rodzinnego muzeum Walta Disneya w San Francisco. W październiku 2009 roku muzeum otwarta została córka Walta Diane Disney i jego wnuk Walter Elias Disney Miller. Ekspozycja znajduje się pod zarządem fundacji rodzinnej Walta Disneya. Na powierzchni ponad 3700 m2 znajdują się próbki najnowszych technologii, materiały historyczne i artefakty świadczące o osiągnięciach Disneya.
  • Archiwum Walta Disneya udostępniło ponad 150 zdigitalizowanych obrazów różnych symboli tamtych czasów – pamiątkowych przewodników po parku Disneyland, pocztówek, katalogów produktów pamiątkowych, naklejek i zaproszeń na premierę filmu. Wszystko to zostało wykorzystane na planie filmowym.
  • Archiwum Walta Disneya udostępniło ponad 150 zdigitalizowanych obrazów różnych symboli tamtej epoki – pamiątkowych przewodników po parku Disneyland, pocztówek, katalogów produktów pamiątkowych, naklejek i zaproszeń na premierę filmu. Wszystko to zostało wykorzystane podczas zdjęć do filmu.
  • Aby dokładnie oddać sposób mówienia Walta Disneya, Tom Hanks słuchał archiwalnych nagrań Disneya w swoim samochodzie i ćwiczył głos, czytając gazety.
  • Po otrzymaniu scenariusza filmu przedstawiciele Disneya wyciągnęli z archiwów ponad 500 stron różnej dokumentacji – począwszy od wstępnych storyboardów i scenariusza, a skończywszy na korespondencji między kluczowymi członkami ekipy filmowej.
  • Zgodnie z fabułą filmu Pamela Travers, grana przez Emmę Thompson, otwiera drzwi swojego pokoju w hotelu w Beverly Hills i odkrywa, że pomieszczenie jest wypełnione wszelkimi możliwymi pamiątkami z symboliką Disneya. Pokój stał się powodem do dumy dekoratorki Susan Benjamin, która zapełniła przestrzeń wszystkim, co wpadło jej w ręce – od dwumetrowego Myszki Miki po balony. Z kolei prezes ds. produkcji filmowej w The Walt Disney Studios, Sean Bailey, postanowił wyciąć ten sam numer Emmie Thompson. Osobiście „ozdobił” jej pokój w hotelu w Los Angeles wszystkimi możliwymi pamiątkami. Około tydzień później Bailey otrzymał od Thompson kartkę z podziękowaniami, w której aktorka pytała również, czy w pokoju nie zainstalowano ukrytej kamery, aby nagrać jej naturalne zdumienie.
  • Artyści filmowi odwiedzili wystawę „Skarby z archiwum Walta Disneya” w bibliotece i muzeum Ronalda Reagana. Oprócz innych eksponatów, wystawione były elementy mebli biurowych z tamtych czasów. Artyści zmierzyli i sfotografowali wszystkie elementy wystroju, aby później odtworzyć dokładne kopie, w tym biurko Walta Disneya, stoliki boczne i półki na książki. Pracownicy archiwum udostępnili artystom nawet tabliczki z tamtych czasów, które wisiały w pomieszczeniach Disney Studio. Dokładnie takie same tabliczki ozdobiły korytarze również w filmie. Dekoratorzy filmu mogli również uważnie przestudiować zdjęcia gabinetu Walta Disneya, zarówno oficjalnego, jak i prywatnego, jakie wyglądały w latach 60. Założyciel archiwum Walta Disneya dostarczył dokładne wymiary każdego elementu mebli i szczegółową listę wszystkich elementów wystroju.
  • Aktorzy i ekipa filmowa mieli okazję wysłuchać około sześciu godzin nagrań audio z spotkań Pamelei Travers z twórcami oryginalnego filmu „Mary Poppins” (1964), udostępnionych przez archiwum The Walt Disney Studios. Rozmowy były nagrywane od 5 do 10 kwietnia 1961 roku. Wyraźnie słychać, jak pisarka formułuje swoje kategoryczne sądy i propozycje. Jej rozmówcami byli autorzy piosenek Richard M. Sherman i Robert B. Sherman, scenarzysta Don DaGrady oraz szef działu scenariuszy studia Bill Dover (który był również organizatorem przyjazdu Travers do Ameryki).
  • Film był kręcony niemal w całości w Los Angeles. Kluczowe lokalizacje obejmowały park rozrywki Disneyland w Anaheim, kino TCL Chinese Theatre (dawniej Grauman’s Chinese Theatre) w Hollywood (gdzie w 1964 roku odbyła się premiera filmu „Mary Poppins”), teren studia The Walt Disney Studios w Burbank, działającego od 1939 roku (film z 1964 roku był kręcony w całości w tym studiu), a także ranczo Big Sky Ranch w Simi Valley o powierzchni 40 km², które odwzorowywało australijski krajobraz z początku ubiegłego wieku.
  • Aby osiągnąć jeszcze większe podobieństwo do swojej bohaterki, autorce „Mary Poppins” Pamelii Travers, aktorka Emma Thompson ulegle pozwoliła na zrobienie sobie trwałej ondulacji, rezygnując z peruki. Tom Hanks z kolei zapuścił własne wąsy, aby bardziej przypominał Walta Disneya.
  • Ponieważ Colin Farrell, wcielający się w rolę ojca Pamelii Travers, występował jedynie w scenach z australijskimi retrospekcjami, nie miał możliwości spotkania się z innymi aktorami grającymi bohaterów w 1961 roku.
  • Pierwszy amerykańsko-brytyjski projekt studia Walt Disney Pictures, które stworzyło ten film we współpracy z BBC Films.
  • Aby wiernie oddać sposób mówienia Walta Disneya, Tom Hanks słuchał archiwalnych nagrań Disneya w samochodzie i ćwiczył głos, czytając gazety.
  • W 2011 roku scenariusz Kelly Marcel został uznany za jeden z najlepszych niesprzedanych scenariuszy w Hollywood. A już na początku 2012 roku studio Walt Disney Pictures nabyło prawa do ekranizacji tego scenariusza.
  • Ojciec autora „Mary Poppins” Pamelii Travers był bankierem. Stał się on pierwowzorem jednego z głównych bohaterów jej książki – pana Banksa. To jemu na pomoc przychodzi fikcyjna niania.
  • Walt Disney rozpoczął swoją „krucjatę” o prawa do ekranizacji książki Pamelis Travers „Mary Poppins” w 1938 roku. Disney potrzebował 20 lat, aby dojść do porozumienia z autorką. Mimo to prawa zostały ostatecznie przekazane studiu i film powstał.
  • Richard M. Sherman, który wraz z bratem Robertem napisał piosenki do filmu „Mary Poppins” (1964), pełnił rolę konsultanta na planie filmu „Uratować pana Banksa” (2013). Jego opowieści o czasach opisanych w filmie były prawdziwie bezcenne zarówno dla aktorów, jak i dla ekipy filmowej. Wspomina on, że Walt Disney bardzo lubił piosenkę „Feed the Birds”. Maestro docenił główną ideę utworu, mówiącą o tym, że dawanie miłości nie jest aż tak trudne. Disney często dzwonił do braci Sherman, prosząc, by wpadli do niego i zaśpiewali tę piosenkę raz jeszcze. Przychodzili do jego biura i urządzali improwizowany koncert. Ostatecznie rytuał ten powtarzał się niemal w każdy piątek.
  • Ojciec autorki „Mary Poppins”, Pamelie Travers, był bankierem. Stał się on pierwowzorem jednego z głównych bohaterów jej książki – pana Banksa. To właśnie jemu pomocą przychodzi fikcyjna niania.
  • Odtwarzając pawilon studia The Walt Disney Studios, park Disneyland oraz premierę „Mary Poppins” (1964) w kinie Grauman’s Chinese Theatre, która odbyła się na początku lat 60., ekipa filmowa przeanalizowała ponad 500 fotografii przechowywanych w archiwum zdjęć The Walt Disney Studios (część archiwum Walta Disneya). Na fotografiach uwieczniono w szczególności korytarze i biura w budynku, park rozrywki z różnych perspektyw oraz ujęcia z lotu ptaka.
  • Aby przygotować się do roli, Tom Hanks kilkakrotnie odwiedził muzeum Walta Disneya w San Francisco i rozmawiał z niektórymi krewnymi Disneya, w tym z córką słynnego animatora, Diane Disney.
  • Odtwarzając pawilon studia The Walt Disney Studios, parku Disneyland i premierę „Mary Poppins” (1964) w kinie Grauman’s Chinese Theatre, która odbyła się na początku lat 60., ekipa filmowa przejrzela ponad 500 zdjęć przechowywanych w fotoarchiwum The Walt Disney Studios (części archiwum Walta Disneya). W szczególności na zdjęciach uwieczniono korytarze i biura budynku, park rozrywki z różnych perspektyw oraz zdjęcia lotnicze.
  • Aby jeszcze bardziej upodobnić się do swojej bohaterki, autorki „Mary Poppins” Pamelie Travers, aktorka Emma Thompson pokornie zgodziła się na trwałą ondulację, rezygnując z peruki. Tom Hanks z kolei zapuścił własny wąsik, aby bardziej przypominać Walta Disneya.
  • Pracując nad filmem, filmowcy zyskali dostęp do wyjątkowego źródła: rodzinnego muzeum Walta Disneya w San Francisco. W październiku 2009 roku muzeum otworzyły córka Walta, Diane Disney, oraz jego wnuk, Walter Elias Disney Miller. Ekspozycja znajduje się pod opieką fundacji non-profit rodziny Walta Disneya. Na powierzchni ponad 3700 m² znajdują się przykłady najnowszych technologii, materiały historyczne oraz artefakty świadczące o osiągnięciach Disneya.
  • Podczas objazdowej wycieczki po Australii reżyser John Lee Hancock i producentka Allison Owen odwiedzili Maryborough w Queensland. W tym miasteczku dzieciństwo spędziła Pamela Travers.
  • Podczas objazdowej wycieczki po Australii reżyser John Lee Hancock i producentka Alison Owen odwiedzili Maryborough w Queensland. W tym miasteczku minęło dzieciństwo Pamelii Travers.
  • Aby przygotować się do roli, Tom Hanks kilkukrotnie odwiedził muzeum Walta Disneya w San Francisco i rozmawiał z niektórymi krewnymi Disneya, w tym z córką znanego animatora Diane Disney.
  • Film został nakręcony prawie w całości w Los Angeles. Kluczowe lokacje obejmowały park rozrywki Disneyland w mieście Anaheim; kino TCL Chinese Theatre (dawniej Grauman’s Chinese Theatre) w Hollywood (gdzie w 1964 roku odbyła się premiera filmu „Mary Poppins”); teren studia The Walt Disney Studios w Burbank, działającego od 1939 roku (film z 1964 roku został w całości nakręcony w tym studiu); a także ranczo Big Sky Ranch w Simi Valley o powierzchni 40 km2, które odzwierciedlało australijski krajobraz początku XX wieku.
  • Walt Disney rozpoczął swoje „krzyżowe pochodzenie” za prawa do ekranizacji książki Pamelii Travers „Mary Poppins” w 1938 roku. Disney potrzebował 20 lat, aby porozumieć się z autorką. Niemniej jednak prawa ostatecznie zostały przekazane studiom i film został nakręcony.
  • Jest to pierwszy film studia Disney, w którym pojawia się postać Walta Disneya.
  • Scenografowie filmu odwiedzili wystawę „Skarby z archiwum Walta Disneya” w bibliotece i muzeum Ronalda Reagana. Obok innych eksponatów wystawiono tam elementy mebli biurowych z tamtego okresu. Artyści zmierzyli i sfotografowali wszystkie przedmioty wnętrza, aby później stworzyć ich dokładne kopie, w tym biurko Walta Disneya, stoliki pomocnicze i półki na książki. Pracownicy archiwum udostępnili scenografom nawet tabliczki z tamtych lat, które wisiały w pomieszczeniach Disney Studio. Dokładnie takie same tabliczki ozdobiły korytarze w filmie. Dekoratorzy mogli również dokładnie przestudiować zdjęcia oficjalnego i domowego gabinetu Walta Disneya z lat 60. Założyciel archiwum Walta Disneya dostarczył dokładne wymiary każdego elementu umeblowania oraz szczegółowy wykaz wszystkich przedmiotów wystroju.
  • To pierwszy film studia „Disney”, w którym występuje postać Walta Disneya.
  • Ponieważ Colin Farrell, grający rolę ojca Pamelii Travers, kręcił sceny tylko z australijskimi retrospekcjami, nie miał możliwości spotkania się z innymi aktorami, którzy wcielali się w bohaterów w 1961 roku.
  • Richard M. Sherman, który wraz ze swoim bratem Robertem napisał piosenki do filmu „Mary Poppins” (1964), był konsultantem na planie filmu „Ratując pana Banksa” (2013). Jego historie o tamtych czasach, które opisuje film, były bezcenne zarówno dla aktorów, jak i dla ekipy filmowej. Wspomina, że Walt Disney bardzo lubił piosenkę „Feed the Birds”. Maestro docenił kluczową ideę piosenki, polegającą na tym, że ofiarowywanie miłości nie jest takie trudne. Disney często dzwonił do braci Shermanów, prosił ich o wizytę i zaśpiewanie tej piosenki jeszcze raz. Przychodzili do jego biura i urządzali improwizowany koncert. Ostatecznie ten rytuał powtarzał się praktycznie co piątek.
  • Zgodnie z fabułą filmu Pamela Travers, którą gra Emma Thompson, otwiera drzwi swojego pokoju w hotelu w Beverly Hills i odkrywa, że pokój jest wypełniony wszelkiego rodzaju pamiątkami z symboliką Disneya. Pokój stał się przedmiotem dumy dekoratorki Susan Benjamin, która wypełniła przestrzeń wszystkim, co wpadło jej w ręce – od dwumetrowego Myszki Miki po balony. Z kolei prezes ds. produkcji filmowej The Walt Disney Studios, Sean Bailey, postanowił zrobić to samo z Emmą Thompson. Osobiście „ozdobił” jej pokój w hotelu w Los Angeles wszystkimi możliwymi pamiątkami. Około tydzień później Bailey otrzymał kartkę z podziękowaniami od Thompson, w której również pytała, czy w pokoju nie została zamontowana ukryta kamera, aby nagrać jej naturalne zdumienie?
  • Film był kręcony prawie w całości w Los Angeles. Kluczowe lokacje obejmowały park rozrywki Disneyland w mieście Anaheim; kino TCL Chinese Theatre (dawniej Grauman’s Chinese Theatre) w Hollywood (gdzie w 1964 roku odbyła się premiera filmu „Mary Poppins”); teren studia The Walt Disney Studios w Burbank, działającego od 1939 roku (film z 1964 roku został w całości nakręcony w tym studiu); a także ranczo Big Sky Ranch w Simi Valley o powierzchni 40 km2, które odzwierciedlało australijski krajobraz z początku ubiegłego wieku.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.