Szpieg, który przyszedł z zimnej strefy

Name: Szpieg, który przyszedł z zimnej strefy
Genre: Dramat, Thriller
Released: 1965-12-16
Duration: 1 h 52 min
Rating: 7.5
Cast: Richard Burton, Claire Bloom, Oskar Werner, Sam Wanamaker, George Voskovec

The Spy Who Came In from the Cold (1965)

Chronometraż: 1:52 (112 min)

7.5/10
22 908

—
brak ocen

7.1/10
338

7.5/10
21000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 6

Zdjęcie 21

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Szpieg, który przyszedł z zimnej strefy — THE SPY WHO CAME IN FROM THE COLD Trailer [1965] 4K

1:37

Plakat filmowy "Szpieg, który przyszedł z zimnej strefy"

Zdjęcie 21

Data premiery

Kraj

Produkcja

Genre

Budżet

Opłaty

$7 600 000

Witryna internetowa

Reżyser

Martyn Rytt

Aktorzy

Richard Burton, Claire Bloom, Oskar Werner, Sam Wanamaker, George Voskovec, Rupert Dawies, Cyril Cusack, Peter van Eyck, Michael Hordern, Robert Hardy
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Martyn Rytt

Operator

Oswald Morris

Kompozytor

Sol Kaplan

Artysta

Hal Pereira, Tambi Larsen

Casting

Instalacja

Anthony Harvey, James H. Ware
Cały zespół (36)

Krótki opis

Po nieudanej akcji w Berlinie szpieg brytyjskiego wywiadu Alec Leamas dostaje nowe zadanie.

Co pozostało za kulisami

Film jest adaptacją powieści o tym samym tytule Davida Cornwella, bardziej znanego czytelnikom pod pseudonimem John le Carré. Okładka pierwszego wydania była ozdobiona recenzją Grahama Greena: „To najlepsza historia szpiegowska, jaką kiedykolwiek czytałem”.
Reżyser był bardzo niezadowolony z alkoholizmu Burtona i zazdrosnej postawy jego żony, równie znanej Elizabeth Taylor. Wiedząc, że Burton i jego partnerka Claire Bloom mieli wcześniej romans, Taylor nie dopuszczała między nimi na planie nawet przyjaźni.
Główne zdjęcia do filmu kręcono w zimowej Irlandii, w pobliżu Wicklow, aby uchwycić ponurą atmosferę, dlatego Ritt postanowił kręcić na czarno-białą taśmę filmową. Pozostałe sceny kręcono na Placu Trafalgar, w studiach Ardmore Studios i w niemieckiej gminie Garmisch-Partenkirchen.
Za tę powieść Le Carré otrzymał w 1963 roku „Złoty Sztylet” – nagrodę Brytyjskiego Stowarzyszenia Pisarzy Kryminalnych i Politycznych, a w 1965 roku – nagrodę „Edgar”, przyznawaną przez „Towarzystwo Amerykańskich Detektywów”. Była to pierwsza książka, która otrzymała nagrody obu tych organizacji.
W 2005 roku powieść znalazła się na liście stu najlepszych powieści w okresie 1923–2005, sporządzonej przez magazyn „Time”.
Do roli Limasa Ritt postanowił zaprosić Paula Newmana, który niedawno zagrał u niego w epickim dramacie „The Hood”. Reżyser prosił znanego dramaturga Johna Osborne’a o napisanie scenariusza, ale ten odmówił, zauważając, że został przyciągnięty „doskonałym, ponurym materiałem”, ale odrzuciło go obecność przystojnego Newmana w tak poważnej roli. Newmana zastąpił Burt Lancaster, ale nie mógł zagrać z powodu udziału w innych projektach. Ostatecznym wyborem był Brytyjczyk Richard Burton. Twórca musiał ciężko pracować, aby przekonać Paramount Pictures do zatwierdzenia Burtona do roli i zaakceptowania jego honorarium w wysokości 750 tysięcy dolarów.
Ritt do roli Limasa postanowił zaprosić Paula Newmana, który właśnie wystąpił w jego epickim dramacie „Hades”. Reżyser poprosił o napisanie scenariusza słynnego dramaturga Johna Osborne'a, jednak ten odmówił, zauważając, że choć przyciągnął go „wyśmienity, mroczny materiał”, odrzuciła go obecność przystojnego Newmana w tak poważnej roli. Newmana zastąpiono Bertem Lancasterem, lecz ten nie mógł wystąpić z powodu zaangażowania w inne projekty. Ostatecznym wyborem był Brytyjczyk Richard Burton. Reżyser musiał włożyć wiele wysiłku, aby przekonać Paramount Pictures do zatwierdzenia Burtona w tej roli i zaakceptowania jego honorarium w wysokości 750 tysięcy dolarów.
Reżyser był niezwykle niezadowolony z alkoholizmu Burtona oraz zazdrości jego żony, nie mniej znanej Elizabeth Taylor. Wiedząc, że między Burtonem a jego partnerką filmową Claire Bloom istniał wcześniej romans, Taylor nie dopuszczała między nimi na planie nawet przyjaźni.
Główne zdjęcia do filmu realizowano zimą w Irlandii, w okolicach Wicklow, aby uchwycić mroczną atmosferę, w związku z czym Ritt zdecydował się na użycie czarno-białej taśmy. Pozostałe sceny kręcono na Placu Trafalgara, w studiach Ardmore Studios oraz w niemieckiej gminie Garmisch-Partenkirchen.