Kot Fritz

Name: Kot Fritz
Genre: Animacja, Komedia, Dramat
Released: 1972-04-14
Duration: 1 h 18 min
Rating: 6.3
Cast: Skip Hinnant, Rosetta LeNoire, John McCurry, Phil Seuling, Judy Engles

Fritz the Cat (1972)

Chronometraż: 1:18 (78 min)

6.3/10
20 041

—
brak ocen

6.2/10
396

6.2/10
16000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 9

Zdjęcie 31

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Kot Fritz — Fritz the Cat

2:22

Zdjęcie 31

Data premiery

1972-04-14

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

Cinemation Industries, Steve Krantz Productions, Aurica Finance Company, Fritz Productions

Genre

Animacja, Komedia, Dramat

Budżet

$850 000

Opłaty

$25 000 000

Witryna internetowa

Reżyser

Ralph Bakshi

Aktorzy

Skip Hinnant, Rosetta LeNoire, John McCurry, Phil Seuling, Judy Engles, Ralph Bakshi, Mary Dean, Charles Spidar
Wszyscy aktorzy i role (8)

Scenariusz

Producent

Steve Krantz, Jay Fukuto

Operator

Ted C. Bemiller

Kompozytor

Ed Bogas

Artysta

Edwin Aardal, Dick Lundy, Ted Bonnicksen

Casting

Instalacja

Renn Reynolds
Cały zespół (56)

Krótki opis

Lata 60., Nowy Jork. Fritz, student kociego college'u ubiera się i zachowuje jak hippie, liczy na łatwy seks i dostęp do narkotyków. Pewnego dnia po wypaleniu kilku skrętów z marihuany Fritz ma halucynacje. W wyniku omamów prowokuje policyjną strzelaninę, w której ginie jego przyjaciel Duke. Włócząc się ze swoją dziewczyną po kraju, spotyka uzależnionego od heroiny królika rowerzystę i planujących zamach bombowy terrorystów, którzy symbolizują Anioły Piekła i Czarne Pantery. Ta niezwykła i osobliwa podróż przez czasy antyestablishmentowego buntu jest radykalnym odstępstwem od dziecinnej i infantylnej animacji typowej dla Ameryki.

Co pozostało za kulisami

Aby nakręcić scenę w jednym z barów na Harlemie, reżyser i scenarzysta Ralph Bakshi udał się do parku w Waszyngtonie. Tam znalazł kilku czarnoskórych aktywistów, zaprosił ich do studia i pozwolił mówić wszystko, co im w duszy grało. Ich wypowiedzi nagrał, opracował i zmontował z nich kwestie do filmu.
Z powodu skromnego budżetu cała animacja była tworzona bez tzw. testu ołówkowego (chodzi o wczesną wersję animowanej sceny składającą się ze szkiców, które są fotografowane lub skanowane; testy te są niezbędne, aby animatorzy mogli zobaczyć, jak ich praca wygląda w ruchu, zanim rysunki przejdą do etapu dopracowania i kolorowania). Ralph Bakshi musiał oceniać timing animacji, ręcznie przekładając przygotowane przez animatorów szkice i nabazgrania.
Według reżysera i scenarzysty Ralpha Bakshiego, wkrótce po uruchomieniu projektu zespół stracił dwóch animatorów. Jeden z nich nie miał w ogóle doświadczenia w animacji i chciał rysować wyłącznie nieprzyzwoite obrazki,Therefore został zwolniony. Drugi posiadał pewne doświadczenie, ale wstydził się powiedzieć rodzinie, że zarabia na życie rysunkami dla dzieci, i sam zrezygnował z pracy.
Początkowo sponsorem i przyszłym dystrybutorem filmu była wytwórnia Warner Bros. Gdy reżyser i scenarzysta Ralph Bakshi wraz z producentem Steve'em Krantzem zaprezentowali kierownictwu studia specjalnie zmontowany fragment, władze studia przeraziły się i zażądały zaangażowania gwiazd kina do dubbingu oraz wycięcia odważnych scen z udziałem Fritza i Berthy (której głosu użyczyła Rosetta LeNoir). Bakshi odpowiedział kategoryczną odmową, w związku z czym Warner Bros. wycofało się z projektu.
Aby stworzyć tła w stylu Roberta Crumbba, scenarzysty filmu, animatorka Ira Turek użyła rapidografu. Jest to profesjonalne narzędzie do precyzyjnych prac kreślarskich i graficznych, które preferował Crumbb.
Według reżysera i scenarzysty Ralpha Bakshiego, podczas spotkania z producentem Steve'em Krantzem opowiedział mu o swoich planach otwarcia studia filmowego w celu produkcji animacji dla dorosłych. Jako swój pierwszy pełnometrażowy film Bakshi zamierzał nakręcić obraz „Trudna droga”. Krantz zauważył, że Bakshi będzie miał większe szanse na zdobycie finansowania dla projektu, jeśli będzie to ekranizacja przygód postaci już wymyślonych przez kogoś innego (i tym samym należących do autora zgodnie z prawem autorskim). W ten sposób obaj doszli do pomysłu ekranizacji historii kota Fritza, stworzonego przez Roberta Crumbba. Bakshi twierdzi, że początkowo nie chciał być reżyserem tego filmu, ponieważ przez wiele lat pracował nad serialami animowanymi, w których bohaterami były zwierzęta, a on sam pragnął nakręcić film fabularny z ludźmi.
Film zawiera satyrę na prace Walta Disneya. Gdy podczas buntu amerykańskie samoloty zrzucają napalm na dzielnicę zamieszkaną przez Afroamerykanów, na ekranie pojawiają się sylwetki radosnych postaci: Myszki Miki, Minnie oraz Kaczora Donalda. W innym epizodzie Fritz wyobraża sobie, jak do jego sypialni wlatuje różowe zwierzę z rodziny kotowatych, co jest nawiązaniem do sceny „Marsz różowych słoni” z pełnometrażowego filmu „Dumbo” (1941).
Aby nakręcić scenę w jednym z barów na Harlemie, reżyser i scenarzysta Ralph Bakshi udał się do parku w Waszyngtonie. Znalazł tam kilku czarnoskórych aktywistów, zaprosił ich do studia i pozwolił im mówić wszystko, co przyszło im do głowy. Ich wypowiedzi nagrał, obrobił, a następnie zmontował z nich kwestie do filmu.
Z powodu skromnego budżetu cały film animowany powstał bez tzw. testu ołówkowego (chodzi o wczesną wersję animowanej sceny, składającą się ze szkiców, które są fotografowane lub skanowane; takie testy są niezbędne, aby animatorzy mogli zobaczyć, jak ich praca wygląda w ruchu, przed przekazaniem rysunków do etapu dopracowania i kolorowania). Ralph Bakshi musiał oceniać timing animacji, ręcznie przekładając wykonane przez animatorów szkice i naszkicowane kadry.
Według słów reżysera i scenarzysty Ralpha Bakshiego, wkrótce po rozpoczęciu prac projekt stracił dwóch animatorów. Jeden z nich nie miał w ogóle doświadczenia w animacji i chciał rysować wyłącznie obrazki nieprzyzwoite, więc został zwolniony. Drugi posiadał pewne doświadczenie, ale wstydził się powiedzieć rodzinie, że zarabia na życie rysując dla dzieci, i sam zrezygnował z pracy.
Początkowo sponsorem i przyszłym dystrybutorem filmu była wytwórnia Warner Bros. Kiedy reżyser i scenarzysta Ralph Bakshi wraz z producentem Steve'em Krantzem zaprezentowali kierownictwu studia specjalnie zmontowany klip, władze studia przeraziły się i zażądały zaangażowania gwiazd kina do dubbingu oraz wycięcia odważnych scen z udziałem Fritza i Berthy (której głosu użyczyła Rosetta LeNoir). Bakshi odpowiedział kategoryczną odmową, w związku z czym Warner Bros. wycofało się z projektu.
Aby stworzyć tła w stylu Roberta Crumba, scenarzysty filmu, animatorka Ira Turek użyła rapido-grafu. Jest to profesjonalne narzędzie do precyzyjnych prac kreślarskich i graficznych, które preferował Crumb.
Według reżysera i scenarzysty Ralpha Bakshiego, podczas zapoznania się z producentem Steve'em Krantzem, opowiedział mu o swoich planach otwarcia studia filmowego w celu produkcji filmów animowanych dla dorosłych. Jako swój pierwszy pełnometrażowy film Bakshi zamierzał nakręcić obraz „Trudna droga”. Krantz zauważył, że Bakshi będzie miał większe szanse na pozyskanie finansowania dla projektu, jeśli będzie to ekranizacja przygód postaci już stworzonych przez kogoś innego (i tym samym należących do autora zgodnie z prawem autorskim). W ten sposób obaj doszli do pomysłu ekranizacji historii kota Fritza, wymyślonego przez Roberta Crumb'a. Bakshi twierdzi, że początkowo nie chciał być reżyserem tego filmu, ponieważ przez wiele lat pracował nad serialami animowanymi, w których postaciami były zwierzęta, a on sam pragnął nakręcić film fabularny z ludźmi.
Film zawiera satyrę na twórczość Walta Disneya. Gdy amerykańskie samoloty podczas buntu zrzucają napalm na dzielnicę zamieszkaną przez czarnoskórych, na ekranie pojawiają się sylwetki radosnych Myszki Miki, Minnie i Kaczora Donalda. W innym epizodzie Fritz wyobraża sobie, jak do jego sypialni wlatuje różowy kot, co jest nawiązaniem do sceny „Marsz różowych słoni” z pełnometrażowego filmu animowanego „Dumbo” (1941).