Ścieżki życia
Stracili wszystko, zyskali siebie.
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$0
Opłaty
$21 713 467
Witryna internetowa
Reżyser
Marianne Elliott
Aktorzy
Dżilian Anderson, Dżejson Izaaks, Denis Lill, James Lance, Hermione Norris, Rebecca Ineson, Tucker St. Ivany, Angus Wright, Georgia Henshaw, Pippa Hinchley
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Lloyd Levin, Elizabeth Karlsen, Beatriz Levin, Stephen Woolley, Nicholas Sidi, Norman Merry, Marianne Elliott, Peter Hampden, Kristin Irving, Thorsten Schumacher
Operator
Kompozytor
Chris Roe
Artysta
Christina Moore
Casting
Instalacja
Gareth C. Scales, Lucia Zucchetti
Cały zespół (34)
Cały zespół (34)
Krótki opis
Para, która traci dom, a kilka dni później odkrywa, że u męża zdiagnozowano śmiertelną chorobę, wyrusza na roczną wędrówkę wzdłuż wybrzeża. W oficjalnych kręgach Salt Path jest znany jako South West Coast Path — najdłuższy szlak pieszy w Anglii. Dawno temu był to szlak preferowany przez straż przybrzeżną, która wypatrywała przemytników wykorzystujących zatoczki i estuaria do przechowywania towarów.
Co pozostało za kulisami
- Scena na początku filmu, w której Mot niechcący potrąca Reynora, zdejmując plecak przy bramie, nie była w scenariuszu. Zdarzyło się to przypadkiem, ale aktorzy pozostali w roli, a Marianne Elliott tak się to spodobało, że wolała zostawić wszystko tak, jak jest, i nie kręcić sceny ponownie.
- Tuż przed rozpoczęciem zdjęć Gillian Anderson i Jason Isaacs poznali Reynora Winna i jej męża Mota, których mieli grać. Winn do ostatniej chwili nie wierzyła, że tak efektowna kobieta, jak Anderson, zdoła ją wiarygodnie zagrać.
- Marianne Elliott postanowiła nakręcić ten film podczas jednego ze spacerów w okresie ograniczeń związanych z COVID-19. Cztery lata później prace nad filmem były już zakończone.
- Przygotowując się do zdjęć, Marianne Elliott sama przebyła pewien odcinek szlaku, którym mieli iść bohaterowie filmu. Później Elliott, doświadczona turystka, opowiadała, że okazało się to niełatwe.
- W lipcu 2025 roku, krótko po premierze filmu, gazeta The Observer opublikowała artykuł, w którym podważyła dwie przesłanki, które doprowadziły do pieszej wędrówki bohaterów – diagnozę Motta i okoliczności eksmisji Winnow z ich własnego domu. Z artykułu wynikało, że Winn przywłaszczyła sobie cudze pieniądze (podczas gdy w filmie mowa była o nieudanej inwestycji). W odpowiedzi na publikację artykułu Winn wydała oświadczenie, w którym zaprzeczała tezom zawartym w artykule.
- Do roli Mota początkowo rozważano zaangażowanie Ralfa Fiennesa. On sam również chętnie zagrałby u Marianne Elliott, jednak nie było mu to dane, ponieważ aktor otrzymał propozycję roli w kryminalnym dramacie Edwarda Bergera „Konklawa” (2024) i zrezygnował z udziału w „Słonej Ścieżce”. Gillian Anderson, która miała wcielić się w Reynora Winna, zaproponowała obsadzenie w roli jej męża Jasona Isaacsa. Na spotkanie z Elliott, podczas którego miała być omawiana jego potencjalna rola w projekcie zamiast Fiennesa, Isaacs przyszedł z niebieską bandaną zawiązaną wokół szyi, co było charakterystycznym elementem wyglądu Mota. Isaacs bardzo chciał dostać tę rolę, ponieważ spodobała mu się książka wspomnień – literacka podstawa scenariusza, i marzył o zagraniu w jednym projekcie z Gillian Anderson.
- Do roli Mota początkowo rozważano Rafe Finessa. On sam chętnie zagrałby w filmie Marianne Elliott, jednak nie było to pisane, ponieważ aktor otrzymał propozycję roli w dramacie kryminalnym Edwarda Bergera „Konklawe” (2024) i opuścił obsadę „Słonej ścieżki”. Gillian Anderson, która miała zagrać Reynor Wynn, zasugerowała obsadzenie w roli jej męża Jasona Isaacsa. Na spotkanie z Elliott, podczas którego miał zostać omówiony jego udział w projekcie zamiast Finessa, Isaacs przyszedł z zawiązaną wokół szyi niebieską bandaną, co było charakterystyczną cechą wyglądu Mota. Isaacs bardzo chciał otrzymać tę rolę, ponieważ podobała mu się książka z memuarów – literacki pierwowzór scenariusza – i marzył o występie w jednym projekcie z Gillian Anderson.
- Scena na początku filmu, w której Mott przypadkowo potrąca Reynor, zdejmując plecak przy bramie, nie była przewidziana w scenariuszu. Stało się to przypadkiem, ale aktorzy pozostali w swoich rolach, a Marianne Elliott tak bardzo spodobał się ten moment, że postanowiła zostawić wszystko tak, jak było, i nie powtarzać ujęcia.
- Niedługo przed rozpoczęciem zdjęć Gillian Anderson i Jason Isaacs poznali Reynor Wynn oraz jej męża Motta, których mieli zagrać. Wynn do końca nie mogła uwierzyć, że tak efektowna kobieta jak Anderson będzie w stanie przekonująco ją zinterpretować.
- Marianne Elliott zdecydowała się nakręcić ten film podczas jednego ze spacerów w okresie obostrzeń covidowych. Cztery lata później prace nad filmem zostały już zakończone.
- Przygotowując się do zdjęć, Marianne Elliott sama przeszła pewien odcinek szlaku, którym mieli podążyć bohaterowie filmu. Później Elliott, będąca doświadczoną turystką, wspominała, że nie było to łatwe.
Podobne filmy
9.7/10
9.4/10
9.2/10
9/10
8.8/10
8.8/10
8.8/10
8.7/10
8.7/10
8.7/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
