Kłopoty z Harrym
Kraj
Produkcja
Budżet
$1 200 000
Opłaty
$7 000 000
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Alma Macrorie
Cały zespół (27)
Cały zespół (27)
Krótki opis
Tytułowy Harry jest obcym w małej amerykańskiej mieścinie, co więcej jest trupem. Co gorsza kilka osób, dzięki niezwykłemu splotowi wydarzeń, uważa, że jest odpowiedzialna za śmierć Harrego. Rozpoczyna się zabawna historia zakopywania, odkopywania, ukrywania i przenoszenia zwłok Harrego - stróż prawa próbuje rozwikłać zagadkę, która okazuje się mieć ciekawe rozwiązanie. Najśmieszniejszy film Hitchcocka.
Co pozostało za kulisami
- Debiutancka rola Shirley MacLaine. Film kręcony był w Vermont.
- Zdjęcia plenerowe w Vermont utrudnił silny deszcz, dlatego wiele scen nakręcono na planach zdjęciowych zbudowanych w lokalnym gimnazjum.
- Hitchcock anonimowo kupił prawa do powieści za 11 tysięcy dolarów.
- Hitchcocka można zobaczyć przechodzącego obok zaparkowanej limuzyny milionera oglądającego obrazy Sama.
- Hitchcock anonimowo zakupił prawa do powieści za 11 tysięcy dolarów.
- Zdjęcia w Vermontcie utrudniały długotrwałe deszcze. Wiele scen plenerowych trzeba było kręcić na planach zdjęciowych, specjalnie zbudowanych w sali gimnastycznej lokalnej szkoły, jednak nagrane tam kwestie okazały się niezdatne do użytku z powodu głośnego stukania kropel o metalowy dach, więc wiele kwestii trzeba było później nagrać ponownie.
- Realizując ten film, reżyser Alfred Hitchcock (1899-1980) chciał sprawdzić, jak widzowie zareagują na obraz, w którym nie wystąpią tzw. gwiazdy. Uważał, że obecność gwiazdy w obsadzie przeszkadza w rozwoju i przebiegu fabuły. Ponadto, chciał zobaczyć, jak amerykańska publiczność zareaguje na bardziej subtelny czarny humor, niż do którego przywykła w jego filmach.
- Przez trzy dekady film nie był wyświetlany w kinach, ponieważ prawa do niego (i do czterech innych filmów z tego samego okresu) Alfred Hitchcock odkupił i zapisał córce Patricii (1928-2021) w spadku. Wśród kinomanów zyskały one miano „pięciu zagubionych filmów Hitchcocka”. Ich pokazy w kinach wznowiono w 1984 roku. Pozostałe „zagubione” filmy reżysera to „Lina” (1948), „Okno na podwórze” (1954), „Człowiek, który zbyt wiele wiedział” (1955) i „Zawrót głowy” (1958).
- Alfred Hitchcock wyraźnie faworyzował Shirley MacLaine (czego nie widać było w jego stosunku do innych głównych aktorek, które u niego grały), dużo z nią rozmawiał, a każdego ranka przed zdjęciami śniadali razem. Hitchcock nie zabiegał o nią, po prostu uważał, że należy ją nakarmić. MacLaine kiedyś była półbiedną chórzystką z Broadwayu, ale znajomość z Hitchcockiem wszystko zmieniła. W wyniku uwagi, jaką okazywał jej reżyser, podczas kręcenia filmu przybrała prawie 7 kg, przez co zadzwoniono do niej ze studia i nakazano przestać tyle jeść, w przeciwnym razie jej kariera „skończy się, zanim się zacznie”.
- Ostatni epizodyczny występ filmowy Philipa Truxa (1911-2008).
- Z powodu zimnej pogody w Vermont wiele skrzynek z jesiennymi liśćmi zostało wysłanych do studia w Kalifornii, gdzie na planie filmowym starannie przymocowywano je do gałęzi drzew.
- Hitchcock anonimowo wykupił prawa do powieści za 11 tysięcy dolarów.
- Nakręcąc ten film, reżyser Alfred Hitchcock (1899-1980) chciał sprawdzić, jak widzowie zareagują na obraz, w którego obsadzie nie będzie tzw. gwiazd. Uważał on, że obecność gwiazdy w obsadzie przeszkadza w rozwijaniu się i płynności fabuły. Ponadto chciał zobaczyć, jak amerykańska publiczność zareaguje na subtelniejszy czarny humor, niż ten, do którego przywykła w jego filmach.
- Przez trzy dekady film nie był wyświetlany w kinach, ponieważ Alfred Hitchcock wykupił do niego prawa (podobnie jak do czterech innych obrazów z tego samego okresu) i pozostawił je w spadku córce Patricii (1928-2021). Wśród fanów kina zyskały one sławę jako „pięć zaginionych filmów Hitchcocka”. Ich projekcje w kinach wznowiono w 1984 roku. Pozostałymi „zaginionymi” filmami reżysera uważane są „Sznur” (1948), „Okno na podwórze” (1954), „Mężczyzna, który wiedział za dużo” (1955) oraz „Zawrót głowy” (1958).
- Alfred Hitchcock wyraźnie wyróżniał Shirley MacLaine (czego nie można było powiedzieć o innych czołowych aktorkach występujących w jego filmach), dużo z nią rozmawiał, a każdego ranka przed zdjęciami wspólnie jadali śniadanie. Hitchcock nie zabiegał o jej względy, po prostu uważał, że należy ją lepiej odżywić. Niegdyś MacLaine była niemal nędzną chórzystką z Broadwayu, ale znajomość z Hitchcockiem zmieniła wszystko. W wyniku uwagi, jakiej poświęcał jej reżyser, podczas zdjęć przybrała na wadze prawie 7 kg, przez co zadzwoniono do niej ze studia z poleceniem, by przestała tak dużo jeść, w przeciwnym razie jej kariera „skończy się, zanim na dobre się zaczęła”.
- Ostatni epizodyczny występ ekranowy Philipa Truxa (1911-2008).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
