Kochany Urwis
Kraj
Produkcja
Budżet
$10 000 000
Opłaty
$72 270 891
Reżyser
Aktorzy
John Ritter, Jack Warden, Michael J. Oliver, Gilbert Gottfried, Amy Yasbeck, Michael Richards, Peter Jurasik, Charlotte Akin, Anna Marie Allred, Adam Anderly
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Miles Goodman
Artysta
George Costello, Nelson Coates
Casting
Valerie McCaffrey, Nancy Nayor
Instalacja
Krótki opis
Wszyscy byliśmy kiedyś dziećmi, ale nie każdy z nas miał okazję spojrzeć na świat oczami takiego siedmiolatka! Ben Healey (John Ritter) i jego żona Flo (Amy Yasbeck) zdecydowali się zaadaptować małego potwora! Junior (Michael Oliver) posiada niezwykły talent obracania każdego zdarzenia w pasmo uciesznych gagów, komicznych sytuacji będących niewinną igraszką dla niego, dla dorosłych zaś niekończącym się koszmarem. W krótkim czasie przybrani rodzice Juniora tracą najbliższych przyjaciół i rodzinę, ale straty materialne są niewspółmierne do ich stanu psychicznego. Obydwoje świeżo upieczeni rodzice stają przed dylematem - oddać strasznego chłopczyka ponownie do sierocińca, czy może wreszcie spróbować inaczej. Być może w diabelskim ciałku kryje się anielska duszyczka... [opis dystrybutora dvd]
Co pozostało za kulisami
- Okres zdjęciowy – 2 października 1989 – 24 listopada 1989.
- W wywiadzie z 2014 roku scenarzyści Scott Alexander i Larry Karaszewski ujawnili, że inspiracją do napisania scenariusza był artykuł z gazety LA Times z 1988 roku zatytułowany „Dziecko adoptowane: koszmar się zaczyna”. Opisywał on parę, która pozwała agencję adopcyjną, twierdząc, że nie poinformowano ich o poważnych problemach psychicznych ich adoptowanego syna, pogłębionych skłonnością do agresji, oraz o tym, że wcześniej był on kilkukrotnie zwracany do agencji przez inne rodziny zastępcze. Inni scenarzyści sugerowali utrzymanie projektu w duchu dramatu „Złe krwinki” Mervyna LeRoya (1900-1986) lub „Omena” Richarda Donnera (1930-2021) z 1976 roku, podczas gdy Alexander i Karaszewski widzieli w nim potencjalną komedię. Wyobrażali sobie satyrę dla dorosłych w stylu ówcześnie popularnych filmów, w których dzieci uczą dorosłych, jak kochać – takich jak „Baby Boom” (Charles Shyer, 1987), „Rodzice” (Ron Howard, 1989), „Urodził się wczoraj” (Emmy Hecklering, 1989), „Wujek Buck” (John Hughes, 1989), „Pan Momik” (Stan Dragoti, 1983), „Policja w przedszkolu” (Ivan Reitman, 1990) i „Trzech mężczyzn i niemowlę” (Leonard Nimoy, 1987). Studio nalegało na nakręcenie filmu dla dzieci, więc scenariusz musiał być wielokrotnie przerabiany, a niektóre sceny ponownie kręcone. Wszyscy zaangażowani w projekt byli przekonani o jego porażce. Ku zaskoczeniu wszystkich, te oczekiwania się nie spełniły.
- Według reżysera Dennisa Dugana, przedpremierowe pokazy okazały się wyjątkowo niezadowalające – publiczność głośno wyrażała swoje niezadowolenie, a wielu po prostu wychodziło z seansu. Przepracowanie znacznej liczby scen zajęło kolejne dwa tygodnie.
- W filmie Junior i Flo ani razu do siebie nie mówią. Są sceny, w których ona do niego coś mówi, i jedna scena, w której on przebiega obok niej i coś wypowiada, ale nie wymieniają się dialogami.
- W trakcie filmu Ben pojawia się kilkukrotnie z książkami o wychowywaniu dzieci. Na okładce każdej z nich widnieje portret autora. Za każdym razem jest to portret odtwórcy głównej roli, Johna Rittera, w różnych strojach.
- Początkowo do roli Juniora planowano zaprosić Macaulay'a Culkina.
- Jack Warden zgodził się wystąpić w filmie, gdy Dennis Dugan obiecał mu połowę tego, co sam zarobi. Warden był tak poruszony, że zgodził się zagrać, ale nie wziął pieniędzy Dugana.
- Pod koniec filmu, gdy Junior z ojcem uderzają w samochód i ten się przewraca, rozmawiają. W międzyczasie, na tle przewróconego samochodu, koło obraca się to w przód, to w tył.
- W wywiadzie z 2014 roku scenarzyści Scott Alexander i Larry Karatsky ujawnili, że inspiracją do napisania scenariusza był artykuł z 1988 roku w gazecie LA Times zatytułowany „Przybrany syn: Koszmar się zaczyna”. Opisano w nim małżeństwo, które pozwało agencję adopcyjną, argumentując, że nie poinformowano ich o poważnych problemach psychicznych ich przybranego syna, objawiających się agresywnym zachowaniem, oraz o tym, że chłopiec był już wcześniej wielokrotnie oddawany do agencji przez inne rodziny zastępcze. Inni scenarzyści sugerowali, aby projekt zrealizować w duchu dramatów takich jak „Zła krew” Mervyna LeRoya (1900–1986) czy „Omen” (1976) Richarda Donnera (1930–2021), natomiast Alexander i Karatsky widzieli w tym potencjał na komedię. Wyobrażali sobie dojrzałą satyrę w stylu popularnych wówczas filmów, w których dzieci uczą dorosłych, jak kochać – takich jak „Baby Boom” (Charles Shyer, 1987), „Rodzice” (Ron Howard, 1989), „Kto by pomyślał” (Amy Heckerling, 1989), „Wujek Buck” (John Hughes, 1989), „Mr. Mom” (Stan Dragoti, 1983), „Przedszkolak z policji” (Ivan Reitman, 1990) oraz „Trzech facetów i mały aniołek” (Leonard Nimoy, 1987). Studio nalegało jednak na nakręcenie filmu dla dzieci, przez co scenariusz musiał być wielokrotnie przerabiany, a niektóre sceny przejęzywane. Wszyscy zaangażowani w projekt byli przekonani, że film poniesie klęskę. Ku zaskoczeniu wszystkich, oczekiwania te nie sprawdziły się.
- Według reżysera Dennisa Dugana, wstępne pokazy okazały się skrajnie niezadowalające – publiczność głośno wyrażała swoje niezadowolenie, a wielu widzów po prostu opuszczało salę w trakcie seansu. Przekręcenie znacznej liczby scen zajęło kolejne dwa tygodnie.
- W trakcie filmu Ben jest kilka razy pokazany z książkami o wychowywaniu dzieci. Na tylnej okładce każdej z książek znajduje się portret autora. Za każdym razem jest to portret odtwórcy głównej roli, Johna Rittera, w różnych kostiumach.
- Do roli Juniora początkowo planowano zaprosić Macaulay Culkina.
- Jack Warden zgodził się wystąpić w filmie po tym, jak Dennis Dugan obiecał mu połowę wszystkich swoich zarobków. Warden był tym tak wzruszony, że zgodził się zagrać, ale ostatecznie nie przyjął pieniędzy od Dugana.
Podobne filmy
8.5/10
8.1/10
8/10
7.8/10
7.8/10
7.6/10
7.4/10
7.3/10
7.3/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
