Zelig

Zelig (1983)
Chronometraż: 1:19 (79 min)
7.6/10
59 163

brak ocen
7.4/10
930
7.6/10
46000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$13 500 000
Opłaty
$11 798 616
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Woody Allen, Mia Farrow, Patrick Horgan, John Buckwalter, Marvin Chatinover, Stanley Swerdlow, Paul Nevens, Howard Erskine, Richard Whiting, Ralph Bell
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Robert Greenhut, Charles H. Joffe, Jack Rollins
Operator
Kompozytor
Dick Hyman
Artysta
Mel Bourne
Casting
Juliet Taylor
Instalacja
Susan E. Morse
Cały zespół (79)

Krótki opis

Opowieść ta i jej bohater są częścią historii Stanów Zjednoczonych. W latach 30-tych XX wieku media obiegły sensacyjne doniesienia o człowieku, którego niezwykłe zdolności zyskały mu wielki rozgłos w kraju i na świecie. Leonard Zelig zasłynął z umiejętności niewytłumaczalnej przez naukę metamorfozy ciała... Woody Allen stworzył film, którego dokumentalizowana konwencja daje widzowi absolutne wrażenie oglądania autentycznych wydarzeń "z epoki". Jednak wbrew pozorom historia niesamowitego Leonarda jest fikcyjna. Choć film jest komedią, jest również poważną refleksją na temat tożsamości jednostki zagubionej w masie ludzkiej. Czy Leonard Zelig znajdzie siłę aby odnaleźć swoje prawdziwe oblicze wśród fałszywych masek?

Co pozostało za kulisami

  • W jednej ze scen narrator wspomina, że istnieje zdjęcie Leonarda Zeliga przebranego za pagliacci, co z włoskiego tłumaczy się jako „klauni”. Poprawniej byłoby użyć tego słowa w liczbie pojedynczej – pagliaccio.”
  • W 2007 roku włoscy psychiatrzy pod przewodnictwem Giovanniego Concilii odkryli rzadkie zaburzenie mózgu, którego ofiary zachowują się tak samo, jak główny bohater tego filmu (z psychologicznego, a nie fizycznego punktu widzenia). Zasugerowali, aby nazwać to zaburzenie zespołem Zeliga.
  • W tym czasie przyjaciel Woody'ego Allena, Dick Cavett, prowadził dla HBO serię programów historycznych, w których jego postać była wmontowywana w archiwalne nagrania. Proces ten tak zaintrygował Allena, że stał się impulsem do stworzenia tego filmu.
  • Mae Questel, która od 1931 do 1989 roku użyczała głosu animowanej postaci Betty Boop, w tym filmie była głosem Helen Kane śpiewającej „Chameleon Days”.
  • Mae Questel, która podkładała głos animowanej bohaterce Betty Boop w latach 1931–1989, w tym filmie była głosem Helen Kane, śpiewającej „Chameleon Days”.
  • W jednym z współczesnych wywiadów w filmie 60-letni mężczyzna jest podpisany jako „były Oberstgruppenführer SS Oswald Pohl”. Jeśli wywiad odbył się w latach 80., to jest on za młody. Rzeczywisty Pohl urodził się w czerwcu 1892 roku, więc w momencie wywiadu miałby 80–90 lat, jeśli nie zostałby powieszony za zbrodnie wojenne w 1951 roku.”
  • Zanim udało się sprawić, by film wyglądał jak kadry ze starych kronik filmowych, Woody Allen zdążył nakręcić jeszcze dwa filmy („Letnia komedia seksualna” z 1982 roku oraz „Broadway Danny Rose” z 1984 roku). Później Allen wyznał, że nie istniały żadne mechaniczne sposoby na postarzenie filmu i musieli po prostu gnieść i deptać negatywy.
  • Przyjaciel Woody'ego Allena, Dick Cavett, prowadził w tamtym czasie serię programów historycznych dla HBO, w których jego wizerunek był wstawiany w archiwalne materiały filmowe. Proces ten tak zaintrygował Allena, że stał się impulsem do stworzenia tego filmu.
  • W tytule kroniki filmowej nazwisko broadwayowskiego impresario Florenza Ziegfelda jest napisane z błędem (Zeigfeld).
  • Aby pomóc w nadaniu filmowi wyglądu z lat 30., DuArt, laboratorium przetwórstwa danych, wezwało swoich specjalistów, którzy już byli na emeryturze i którzy mieli odpowiednie doświadczenie.
  • Nakręcono jedną scenę z legendą kina niemego Lillian Gish. Podczas kręcenia ona ganiła głównego operatora Gordona Willisa za oświetlenie na planie zdjęciowym. Podczas gdy oszołomiona ekipa obserwowała, co się dzieje, dawała Willisowi szczegółowe instrukcje, jak poprawić oświetlenie. Willis zgodził się z nią, ale scena nie weszła do ostatecznej wersji filmu.
  • Podczas próby nadania filmowi wyglądu starych kronik filmowych Woody Allen zdołał nakręcić jeszcze dwa filmy („Seksualna komedia w letnią noc”, 1982 i „Broadway Danny Rose”, 1984). Później Allen powiedział, że nie było żadnych mechanicznych sposobów na postarzenie filmu i musieli po prostu gnieść i deptać negatywy.
  • Pierwsza wersja filmu trwała zaledwie 45 minut, więc Woody Allen musiał dodać więcej materiałów archiwalnych i nakręcić kilka dodatkowych scen, aby wypełnić czas (były to głównie sceny z narracją z offu).
  • Nakręcono jedną scenę z legendą kina niemego, Lillian Gish. Podczas zdjęć krytykowała ona głównego operatora, Gordona Willisa, za oświetlenie na planie. Podczas gdy oszołomiona ekipa filmowa przyglądała się zdarzeniom, Gish udzielała Willisowi szczegółowych instrukcji, jak zmienić oświetlenie. Willis zgodził się z nią, jednak scena ta nie trafiła do ostatecznej wersji filmu.
  • Pierwotnie do roli narratora wybrano Johna Gielguuda. Nagrał on nawet cały swój tekst, ale Woody Allen po wysłuchaniu nagrania uznał, że jego głos nie pasuje, ponieważ brzmi „zbyt majestatycznie” do tej roli.
  • Finałowa scena była kręcona w tym samym domu, który został wykorzystany podczas zdjęć do filmu „Letnia komedia seksualna” (1982).
  • Początkowo do roli narratora wybrano Johna Gielguda. Nagrał nawet cały swój tekst, ale Woody Allen, po wysłuchaniu nagrania, uznał, że jego głos nie pasuje, ponieważ brzmi „zbyt majestatycznie” do tej roli.
  • Pierwsza wersja filmu trwała zaledwie 45 minut, a Woody Allen musiał dodać więcej materiałów archiwalnych i nakręcić kilka dodatkowych scen, aby wypełnić czas (głównie były to sceny z lektorem).
  • Woody Allen początkowo chciał, aby Greta Garbo zagrała rolę dziennikarki przeprowadzającej wywiad.
  • Scena końcowa była kręcona w tym samym domu, który został użyty podczas kręcenia filmu „Seksualna komedia w letnią noc” (1982).
  • Woody Allen pierwotnie chciał, aby rolę dziennikarki prowadzącej wywiad zagrała Greta Garbo.
  • Operator użył starych obiektywów, kamer filmowych, oświetlenia i dźwięku. Co więcej, deptał film, aby go postarzyć.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.