Gorączka sobotniej nocy

Name: Gorączka sobotniej nocy
Genre: Muzyczny, Dramat
Released: 1977-12-16
Duration: 1 h 58 min
Rating: 6.8
Cast: Dżon Trawolta, Karen Lynn Gorney, Barry Miller, Joseph Cali, Paul Pape

Saturday Night Fever (1977)

Chronometraż: 1:58 (118 min)

6.8/10
108 314

—
brak ocen

6.7/10
2119

6.8/10
94000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 6

Zdjęcie 56

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Gorączka sobotniej nocy — 35mm Original Theatrical Trailer [4K] [FTD-0788]

3:35

Plakat filmowy "Gorączka sobotniej nocy"

Zdjęcie 56

Data premiery

1977-12-16

Kraj

Stany Zjednoczone, Wielka Brytania

Produkcja

Paramount, Robert Stigwood Organization, SNF Productions

Genre

Muzyczny, Dramat

Budżet

$3 000 000

Opłaty

$237 113 184

Witryna internetowa

Reżyser

John Badham

Aktorzy

Dżon Trawolta , Karen Lynn Gorney, Barry Miller, Joseph Cali, Paul Pape, Donna Pescow, Bruce Ornstein, Julie Bovasso, Martin Shakar, Sam Coppola
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Robert Stigwood, Kevin McCormick

Operator

Ralf D. Bode

Kompozytor

David Shire

Artysta

Charles Bailey

Casting

Instalacja

David Rawlins
Cały zespół (49)

Krótki opis

Codzienne życie Tony’ego Manero pracującego w sklepie chemicznym przeplata się z sobotnimi wypadami na dyskoteki, które pozwalają mu oderwać się od szarej codzienności. Tylko tam słyszy pochwały i komplementy z powodu swoich wspaniałych umiejętności tanecznych. Tony oraz inni jego przyjaciele marzą o wyprowadzeniu się na Manhattan, jednak nie mają na to większych szans, gdyż nie są wykształceni. Głównym wątkiem filmu jest znajomość Tony’ego ze Stephanie, która ćwiczyła w dyskotece odwiedzanej przez Manero. Stephanie opowiadała młodemu tancerzowi o Manhattanie, gwiazdach i życiu o którym Tony marzył.

Co pozostało za kulisami

Roboczy tytuł filmu brzmiał „Sobotni wieczór”. Jednak po tym, jak grupa Bee Gees dodała do ścieżki dźwiękowej utwór „Night Fever”, słowo Fever przeniknęło również do ostatecznego tytułu obrazu.
Scena, w której Tony porównuje swój but do obuwia wystawionego w witrynie sklepu, była jedynym epizodem w filmie, w którym stopa Travolty „zagrała” stopa jego dublera.
Słynny krytyk filmowy Gene Siskel, który nie raz powtarzał, że jest to jego ulubiony film, obejrzał go 17 razy; przez pewien czas był nawet właścicielem słynnego białego kostiumu, w którym występował Travolta. Kostium ten został sprzedany na aukcji za 145 000 dolarów.
Zdjęcia musiały zostać na krótko przerwane, aby Travolta mógł uczestniczyć w pogrzebie swojej ówczesnej dziewczyny Diany Highland.
Scenariusz Normana Wexlera opierał się na artykule z magazynu autorstwa Nicka Kona, który opowiadał o życiu młodzieży z Brooklynu w erze narodzin disco. Lata później Kon przyznał, że jego materiał, rzekomo oparty na faktach, był całkowitą fikcją.
Scenariusz Normana Wexlera został oparty na artykule Nicka Cohn'a, w którym opisywano życie brooklińskiej młodzieży w czasach narodzin dyskoteki. Po latach Cohn przyznał, że jego materiał, rzekomo oparty na faktach, był całkowitą fikcją.
John Travolta bardzo długo ćwiczył taneczny numer do piosenki Bee Gees „You Should Be Dancing”. Producenci chcieli już z niego zrezygnować, jednak Travolta oświadczył, że wtedy opuści projekt.
Ścieżka dźwiękowa filmu sprzedała się w rekordowym ówczesnym nakładzie 20 milionów kopii. To osiągnięcie sześć lat później prześcignął „Thriller” Michaela Jacksona.
Roboczy tytuł filmu brzmiał „Sobotnia noc”. Jednak po tym, jak Bee Gees dodali do ścieżki dźwiękowej piosenkę „Night Fever”, słowo Fever przywarło również do ostatecznego tytułu filmu.
W sypialni Tony’ego (John Travolta) wisi plakat filmu „Rocky” (1976) w reżyserii Johna G. Avildsena, który zresztą miał reżyserować „Gorączkę sobotniej nocy”, ale tuż przed rozpoczęciem zdjęć zrezygnował z projektu z powodu różnic twórczych. John Badham przejął reżyserię w ostatniej chwili. Co ciekawe, sequel „Gorączki…” – film z 1983 roku „Zostań ze mną” – wyreżyserował twórca „Rocky” Sylvester Stallone.
Przygotowując się do zdjęć, Travolta codziennie przebiegał dwie mile i tańczył przez trzy godziny. W rezultacie schudł 20 funtów.
Film został wydany pod koniec 1977 roku z kategorią wiekową R. Kiedy jednak okazało się, że ścieżka dźwiękowa filmu bardzo podoba się nastolatkom, studio Paramount postanowiło przyciągnąć do kin jak najwięcej młodych widzów; w tym celu skróciło film o kilka minut i w 1978 roku wydało jego skróconą wersję z łagodniejszą kategorią wiekową PG. Później obie wersje ukazały się na VHS, a na DVD wydano tylko pierwotną wersję.
Zdjęcia, które odbywały się na ulicach Nowego Jorku, często trzeba było przerywać, ponieważ fanki zaczynały piszczeć na widok Travolty, który do tego czasu zyskał już wielką popularność dzięki roli w serialu „Welcome Back, Kotter” (1975).
John Travolta bardzo długo ćwiczył numer taneczny do utworu grupy Bee Gees „You Should Be Dancing”. Producenci chcieli już z niego zrezygnować, jednak Travolta oświadczył, że w takim przypadku opuści projekt.
John Travolta chciał, aby jego kostium był czarny. Wyjaśniono mu jednak, że w ciemnej sali dyskotekowej byłoby go trudno dostrzec obok partnerki w czerwonej sukience.
Zdjęcia trzeba było na krótko przerwać, aby Travolta mógł wziąć udział w pogrzebie swojej ówczesnej dziewczyny, Diany Highland.
W sypialni Tony'ego (John Travolta) wisi plakat filmu „Rocky” (1976) w reżyserii Johna G. Avildsena, który przy okazji miał reżyserować „Gorączkę sobotniej nocy”, lecz tuż przed rozpoczęciem zdjęć opuścił projekt z powodu różnic artystycznych. John Badham przejął reżyserię w ostatniej chwili. Co ciekawe, sequel „Gorączki...”, film z 1983 roku pt. „Staying Alive”, wyreżyserował twórca „Rockiego” – Sylvester Stallone.
Kompozycja Davida Shaira „Manhattan Skyline” stała się bardzo popularna jako instrumentalna muzyka tła. Często wykorzystywano ją w zwiastunach, klipach filmowych i reklamach filmów. W obrazie do tej melodii tańczy Stephanie, gdy Tony proponuje jej kawę.
Słynny krytyk filmowy Gene Siskel, który wielokrotnie mówił, że jest to jego ulubiony film, oglądał go 17 razy; przez pewien czas był nawet właścicielem słynnego białego garnituru, w którym występował Travolta. Ten garnitur został sprzedany na aukcji za 145 000 dolarów.
Kompozycja Davida Shire’a „Manhattan Skyline” stała się bardzo popularna jako tło instrumentalne. Często była wykorzystywana w zwiastunach filmowych, spotach reklamowych i trailerach. W filmie do tej melodii tańczy Stephanie, kiedy Tony proponuje jej kawę.
Film został wydany pod koniec 1977 roku z kategorią wiekową R. Gdy jednak okazało się, że ścieżka dźwiękowa bardzo podoba się nastolatkom, studio Paramount postanowiło przyciągnąć do kin jak najwięcej młodych widzów; w tym celu skrócono film o kilka minut i w 1978 roku wydano jego wersję skróconą z łagodniejszą kategorią PG. Później obie wersje ukazały się na VHS, natomiast na DVD wydano jedynie wersję oryginalną.
Ścieżka dźwiękowa do filmu sprzedała się w rekordowym na tamte czasy nakładzie 20 milionów kopii. Osiągnięcie to zostało prześcignięte sześć lat później przez album „Thriller” Michaela Jacksona.
Przygotowując się do zdjęć, Travolta codziennie przebiegał dwie mile i tańczył przez trzy godziny. W rezultacie schudł o 20 funtów.
John Travolta chciał, aby jego kostium był czarny. Jednak wyjaśniono mu, że w ciemnym klubie dyskotekowym trudno byłoby go dostrzec obok partnerki w czerwonej sukience.
Zdjęcia, które odbywały się na ulicach Nowego Jorku, dość często musiały być przerywane, ponieważ fanki zaczynały krzyczeć, widząc Travoltę, który do tego czasu już zyskał dużą popularność, grając w serialu „Powrót Kottera” (1975).
Scena, w której Tony porównuje swój but z obuwiem wystawionym w witrynie sklepu, była jedynym epizodem w filmie, w którym nogę Travolty „zagrała” noga jego dublera.